|
مقامات چهار شرکتی که ایستگاه‌های فضایی تجاری را اداره می‌کنند در یک پانل در کنگره بین‌المللی فضانوردی در 6 اکتبر (از سمت چپ) صحبت می‌کنند: جاناتان کرتین از Axiom Space، Max Haot از Vast، مارشال اسمیت از Starlab Space و رندی لیلارد از Blue Origin. (اعتبار: IAF) |
توسط جف فاوست
دوشنبه 19 اکتبر 2026
در اطلاعیه‌های تدارکاتی در تابستان، پس از انتشار پیش‌نویس درخواست پیشنهادی ناسا برای مرحله بعدی برنامه مقاصد تجاری LEO (CLD) ناسا، به شرکت‌ها قول داد که نسخه نهایی RFP که مدت‌ها منتظرش بودیم تا پایان سپتامبر منتشر شود. اما در اواخر روز 30 سپتامبر، هیچ نشانه ای از آن RFP نهایی وجود نداشت.
| Haot از Vast در مورد توسعه ایستگاه های فضایی تجاری گفت: “هر کسی که این کار را اول انجام دهد، در بهترین موقعیت خواهد بود.” “این یک مسابقه است.” |
بهانه ناسا این بود که خیلی شلوغ بود. دانا وایگل، مدیر برنامه مدار پایین زمین ناسا، در نشستی در 30 سپتامبر که پیش نمایشی از پرتاب آتی ماموریت Crew-13 به ایستگاه فضایی بین المللی بود، گفت: “می توانید تصور کنید که ما چیزهای زیادی در جریان است.” این شامل پرتاب Crew-13 و اعلام دو روز قبل از حمایت اضافی است که ناسا به بوئینگ برای کمک به صدور گواهینامه و عملیات آتی خودروی Starliner ارائه می کند.
او در مورد RFP نهایی گفت: “ما در حال انجام کارهای نهایی هستیم.” بنابراین ما در اسرع وقت این موضوع را برطرف خواهیم کرد.
برخی از این صنعت نگران کاهش قابل توجه دیگری بودند. ناسا در تابستان گذشته در حال کار بر روی یک RFP بود که آژانس گفت که از یک قرارداد واحد برای مرحله بعدی برنامه CLD به چندین توافق نامه Space Act با بودجه مالی منتقل می شود و این خرید برنامه ریزی شده را به تاخیر می اندازد.
سپس، در ماه مارس، ناسا اعلام کرد که در حال بررسی یک بازنگری اساسی در این برنامه است و پیشنهاد اضافه کردن یک «ماژول هسته» به ایستگاه فضایی بین‌المللی را پیشنهاد می‌کند که ماژول‌های تجاری می‌توانند به عنوان پله‌ای به ایستگاه‌های تجاری به آن متصل شوند (به «توسعه‌دهندگان ایستگاه فضایی تجاری مورد تجاری خود را به ناسا ارائه می‌کنند»، The Space Review، 20 آوریل 2026 مراجعه کنید. شرکت‌های ارائه‌دهنده ایستگاه‌های فضایی تجاری با این اقدام مخالفت کردند و در ژوئن ناسا از آن عقب‌نشینی کرد و چیزی شبیه به رویکرد قبلی را وعده داد.
خوشبختانه آخرین تاخیر فقط یک نقص جزئی بود. در 9 اکتبر، ناسا این RFP نهایی را صادر کرد و به دنبال پیشنهادات از صنعت تا 8 دسامبر بود. آژانس گفت که حداقل دو شرکت را تا آوریل آینده برای جوایز اولیه برای ادامه کار بر روی ایستگاه های خود انتخاب خواهد کرد و حداقل یکی بعدا برای توسعه کامل انتخاب خواهد شد. رقابت برای جانشینی ISS بالاخره رسما آغاز شد.
چهار مدعی
مرحله بعدی برنامه CLD برای هر شرکتی آزاد است، نه فقط شرکت‌هایی که در مرحله اول شرکت کردند. با این حال، اکثر آنها از مراحل قبلی این برنامه حمایت دریافت کرده اند.
به عنوان مثال، Axiom Space در سال 2020 توسط ناسا برای استفاده از یک درگاه اتصال در ایستگاه فضایی بین‌المللی برای اتصال ماژول‌های تجاری به آن انتخاب شد. Axiom در ابتدا تصور می کرد چندین ماژول را به این پورت متصل کند و یک بال تجاری از ایستگاه فضایی بین المللی ایجاد کند که بعداً از هم جدا شد و به یک ایستگاه مستقل تبدیل شد. با این حال، برنامه های این شرکت برای استفاده از این پورت برای یک ماژول و فقط برای مدت کوتاهی تکامل یافت.
| اسمیت در مورد خودروهای خدمه تجاری می گوید: “خیلی ها هستند که می گویند، “اوه، خوب، اگر بازار خیلی عالی است، چرا خودتان این کار را انجام نمی دهید؟” “خب، ما باید به یاد داشته باشیم که SpaceX، آنها را دوست داشته باشیم، اما آنها به تنهایی این کار را هم انجام ندادند.” |
جاناتان کرتین، مدیر عامل Axiom Space، در جریان میزگردی در کنگره بین‌المللی فضانوردی (IAC) در ترکیه در 6 اکتبر گفت: آزمایش این ماژول اول در ایستگاه فضایی بین‌المللی نشان می‌دهد که ما می‌توانیم وسیله نقلیه را کار کنیم، وسیله نقلیه را متصل کنیم، وسیله نقلیه را کار کنیم، از مردم بخواهیم آن را بازرسی کنند، کارهایی از این قبیل انجام دهند.
Blue Origin یکی از سه شرکتی بود که موافقت‌نامه‌های Space Act بودجه‌ای را برای فاز اول برنامه CLD در سال 2021 برای ایستگاه فضایی به نام Orbital Reef دریافت کرد. این شرکت اخیراً در مقایسه با رقبای خود جایگاه نسبتاً پایینی را حفظ کرده است، اما این شرکت همچنان به طور فعال این مفهوم را دنبال می کند.
رندی لیلارد، مدیر برنامه Orbital Reef در Blue Origin در این پنل گفت: “ما یک شرکت پرتاب و زیرساخت هستیم و قدرت ما در مقیاس ما است.” ما فضاپیماهای بزرگ می‌سازیم، آنها را سریع می‌سازیم، و آنها را در مقیاس می‌سازیم.»
Starlab Space، یک سرمایه‌گذاری مشترک به رهبری Voyager Technologies، همچنین در سال 2021 جایزه CLD را دریافت کرد و بعداً با سومین برنده جایزه، Northrop Grumman شریک شد. رویکرد فنی Starlab شامل یک ایستگاه بزرگ تک ماژول است که در استارشیپ اسپیس ایکس به فضا پرتاب می‌شود و نیازی به مونتاژ در فضا نیست.
مارشال اسمیت، مدیر عامل Starlab Space، در پانل بر شرکای سرمایه گذاری مشترک که شامل ایرباس، میتسوبیشی و MDA Space هستند، تاکید کرد. او گفت: «همه ما این انبوه تجربه را در ساخت این سخت افزار داریم و بنابراین به جای تلاش برای اختراع مجدد چرخ، سعی می کنیم از امکانات و سیستم های موجود استفاده کنیم.
واست در دور اول جایزه CLD را دریافت نکرد و حتی تا زمانی که ناسا جوایز را نگرفت، شروع به کار نکرد. با این حال، این شرکت به سرعت در حال رشد است و یک ایستگاه سرنشین دار به نام Haven-1 را که برای راه اندازی در سال آینده برنامه ریزی شده است، دنبال می کند که می تواند خدمه چهار نفره را برای اقامت های کوتاه در خود جای دهد.
مکس هاوت، مدیرعامل Vast گفت: «همه ما شرکت‌های تجاری ایستگاه فضایی هستیم. دیدگاه ما مهمترین کاری است که هر یک از ما برای رقابت برای کسب و کار ناسا و غیره باید انجام دهیم، توسعه محصول خود و رساندن آن به فضا و تبدیل شدن به یک شرکت ایستگاه فضایی واقعی است.
وی افزود: «هر کسی که این کار را اول انجام دهد در بهترین موقعیت خواهد بود. این یک مسابقه است، و این کاری است که ما با اولین ماژول ایستگاه فضایی خود، Haven-1، که سال آینده پرتاب خواهد شد، انجام می دهیم.
رسیدن به آنجا و بازگشت
شرکت‌هایی که ایستگاه‌های فضایی تجاری را توسعه می‌دهند باید بر چالش‌های متعددی غلبه کنند، از رقابت مداوم ناسا گرفته تا تامین سرمایه‌گذاری خارجی و مشتریان خارج از ناسا تا مسائل فنی ساخت ایستگاه فضایی تجاری. با این حال، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات ممکن است مشکلی باشد که به نظر می‌رسید چندی پیش حل شده بود: رفت و آمد خدمه به ایستگاه‌هایشان.
بسیاری از شرکت‌ها احتمالاً به فضاپیمای Crew Dragon SpaceX تکیه خواهند کرد. به عنوان مثال، واست قبلاً قراردادهایی برای مأموریت های Crew Dragon به Haven-1 بسته بود. با این حال، SpaceX به طور خصوصی به شرکت‌ها اعلام کرده است که Crew Dragon احتمالاً برای ایستگاه‌های آنها در دسترس نخواهد بود، زیرا SpaceX به Starship منتقل می‌شود.
| لیلارد در مورد خودروی خدمه تجاری Blue Origin گفت: “ما مشتاقانه منتظر فرصتی برای همکاری با ناسا و چگونگی انجام آن هستیم.” اما ما هیچ برنامه ای برای تأمین مالی داخلی این کار نداریم.» |
این موضوع برای این شرکت ها دردسر ایجاد کرد. Cirtain گفت: “ما یک برنامه فضانوردی ایجاد کردیم، یک برنامه آموزشی که به SpaceX و وسایل نقلیه آنها بستگی دارد.” Axiom چهار ماموریت فضانورد خصوصی را با فضاپیمای Crew Dragon به ISS انجام داده است که پنجمین آن برای سال آینده برنامه ریزی شده است. “من یک طرح جامع ندارم. اکنون چیزی برای تمرین وجود ندارد جز اسپیس ایکس.”
با این حال، مدیران دیگر کمتر نگران بودند و آن را مشکل بزرگ‌تری می‌دانستند که ناسا باید آن را حل کند. اسمیت گفت: “اگر این مشکل را حل نکنیم، نه به مریخ می رویم، نه به ماه.”
این موضوع برای شرکت‌هایی که پیش‌نویس RFP را برای فاز بعدی CLD بررسی می‌کردند، نگران‌کننده بود، زیرا ناسا از فروشندگان خواسته است که یک گزینه قیمت‌گذاری نهایی که شامل حمل‌ونقل نیز می‌شود، ارائه دهند. با خارج شدن Crew Dragon از بازار، تنها گزینه دیگر برای آینده قابل پیش‌بینی، Starliner بوئینگ است، وسیله‌ای که سال‌ها از تاخیر و عقب‌نشینی در توسعه متحمل شده است.
اما ناسا منابع خود را پشت بوئینگ می گذارد و در 28 سپتامبر یک اصلاح قرارداد 359 میلیون دلاری را برای پوشش کارهای مربوط به رفع مشکلات پیشرانه و سوپاپ که در پروازهای آزمایشی قبلی مشاهده شده بود، اعلام کرد. همچنین پس از پرتاب شش موشک اطلس باقیمانده، از کار برای تأیید موشک ولکان اتحاد پرتاب متحد برای ماموریت‌های آینده استارلاینر پشتیبانی خواهد کرد.
با این حال، علاقه ناسا به حمایت از بوئینگ به تأمین مالی شرکت‌های تازه وارد گسترش نمی‌یابد. در حالی که مقامات آژانس مانند مدیر Jared Isaacman بر اهمیت رقابت تاکید کرده اند، او گفت که هیچ برنامه ای برای ایجاد یک برنامه تجاری تجاری جدید مانند برنامه ای که توسعه Starliner و Crew Dragon را تامین کرده است، وجود ندارد.
او گفت: “سرمایه خارجی زیادی در این صنعت تجاری رو به رشد در حال حاضر وجود دارد که به نظر می رسد مشتاق است وارد آن شود. ما به شما سیگنال تقاضا می دهیم.”، ناسا با ارائه تخصص فنی اما بودجه ای برای این وسایل نقلیه ارائه نمی دهد.
با این حال، توسعه دهندگان ایستگاه فضایی تجاری نسبت به وجود بودجه خصوصی برای وسایل نقلیه جدید خدمه تجاری تردید دارند. اسمیت گفت: “خیلی ها هستند که می گویند، “اوه، خوب، اگر بازار خیلی عالی است، چرا خودتان این کار را انجام نمی دهید؟” “خب، ما باید به یاد داشته باشیم که SpaceX، ما آنها را دوست داریم، اما آنها نیز به تنهایی این کار را انجام ندادند. آنها از ناسا کمک زیادی دریافت کردند.”
از میان توسعه دهندگان ایستگاه های فضایی تجاری، Blue Origin به طور منحصر به فردی برای حل این مشکل قرار دارد. این شرکت 15 سال پیش در مراحل اولیه برنامه خدمه تجاری شرکت داشت و یک توافق نامه بدون بودجه Space Act برای ارائه پشتیبانی فنی برای یک فضاپیمای سرنشین دار به نام Space Vehicle دارد.
اما با وجود این تجربه و خزانه غنی شرکت، لیلارد گفت که Blue Origin به تنهایی با یک وسیله نقلیه تجاری پیش نخواهد رفت. او در این پنل گفت: “ما مشتاقانه منتظر هستیم که بتوانیم به سرعت با ناسا کار کنیم و چگونه این اتفاق خواهد افتاد.” اما ما هیچ برنامه ای برای تأمین مالی داخلی این کار نداریم.»
یکی از دلایلی که Blue Origin می خواست با ناسا همکاری کند، اطمینان از این بود که این وسیله نقلیه الزامات گواهینامه ناسا را برآورده می کند. او گفت: «گواهینامه با ناسا بسیار آسان‌تر است، نه در پایان».
راه حل RFP
برخی در این صنعت از ناسا می خواستند که عنصر حمل و نقل استفاده آژانس از ایستگاه های فضایی تجاری را به جای شرکت هایی که سعی در انجام این ترتیبات داشته باشند، مدیریت کند. به نظر می رسد RFP نهایی آنچه را که شرکت ها می خواهند، حداقل در کوتاه مدت ارائه می دهد.
بر اساس RFP، ناسا آنچه را که خدمات حمل و نقل و پشتیبانی مبله دولتی (GFTSS) می نامد، که شامل حمل و نقل محموله و خدمه می شود، برای چهار مأموریت اول آژانس به ایستگاه های تجاری ارائه می دهد. این شامل یک ماموریت خدمه و دو ماموریت بار برای تقویت ایستگاه تجاری شش ماهه است.
ناسا در RFP اضافه کرد که شرکت ها می توانند برای ماموریت های GFTSS پس از چهار مورد اول درخواست کنند، “اما پیمانکار می پذیرد که وسایل نقلیه اضافی توسط ناسا ارائه نخواهد شد.”
| سیرتین گفت: “آنچه در RFP می خوانیم چیزهایی است که می توانیم با آنها کنار بیاییم. ما مطمئناً می توانیم چیزی ارائه دهیم که بتواند اهداف ملی را همانطور که در RFP بیان شده است برآورده کند.” |
این تصمیم با این باور مطابقت داشت که برخی از مدیران قبل از انتشار نهایی RFP گفته بودند که ناسا باید این مشکل را حل کند. Haot از Vast در این پنل با اشاره به پشتیبانی جدید ناسا از Starliner گفت: “ما در حال حاضر می بینیم که ناسا به آن توجه می کند و معتقدیم که این مشکل را حل خواهد کرد.” ما خوشبین هستیم.»
موضوع دیگری که شرکت‌ها در پیش‌نویس RFP مطرح کردند، تعداد الزاماتی بود که ناسا می‌خواست بر شرکت‌ها تحمیل کند، که این شرکت‌ها استدلال می‌کردند که توسعه ایستگاه‌هایشان را دشوارتر و گران‌تر می‌کرد.
Cirtain با اشاره به قرارداد جداگانه Axiom برای توسعه یک لباس قمری برای برنامه Artemis ناسا گفت: “من فکر می کنم نحوه ساخت RFP ماهیت تجویزی خرید لباس فضایی را تقلید می کند که من اکنون در حال انجام آن هستم.” این شرکت باید 30000 سند را برای بررسی طراحی حیاتی ارائه می‌کرد و 4000 موضوع را قبل از بسته شدن بررسی می‌بست.
او در پایان گفت: “اگر این کار را در ایستگاه فضایی انجام دهید، هرگز به خط پایان نخواهید رسید، بنابراین ناسا رویکردی بیش از حد تجویزی را در پیش گرفته است.”
در یک کنفرانس پیش از پیشنهاد هفته گذشته در مورد RFP نهایی برای متقاضیان بالقوه، ناسا گفت که تعداد الزامات و اسناد مربوطه را کاهش داده است، اما این کاهش در اسلایدهایی را که بعداً منتشر کرد، محاسبه نکرد.
Cirtain هفته گذشته در یک رویداد در واشنگتن گفت که از تغییراتی که در RFP نهایی دیده راضی است. “آنچه در RFP می خوانیم چیزهایی است که می توانیم با آنها زندگی کنیم. ما مطمئناً می توانیم چیزی ارائه دهیم که بتواند اهداف ملی را همانطور که در RFP مشخص شده است برآورده کند.”
با این حال، او به فشار بر ناسا برای کاهش نیازها به طور کلی ادامه داد. او گفت: «آژانس‌ها در دولت ایالات متحده باید در تعیین هدف بهتر عمل کنند و در جزئیات نیازمندی‌ها غرق نشوند، زیرا آنها اغلب تخصص فنی کافی برای تعیین شرایط لازم برای یک رهبر صنعتی که در تلاش برای نوآوری است، ندارند.»
Axiom و دیگران چند هفته آینده را صرف کار بر روی پیشنهادهایی خواهند کرد که می‌تواند تعیین کند کدام شرکت‌ها با ایستگاه‌های تجاری پیش می‌روند و کدام‌ها مجبور به جمع‌بندی مجدد یا حتی هدف قرار دادن بازارهای دیگر هستند. برای آن شرکت‌ها، RFP نهایی خیلی زود نبود.
اسمیت Starlab در پنل IAC گفت: “بیایید به جلو حرکت کنیم، زیرا ما پنج سال به علاوه اکنون در فاز یک هستیم.”
توجه: اکنون در حال تعدیل نظرات هستیم. در ارسال نظرات تاخیر وجود خواهد داشت و هیچ تضمینی برای ارسال تمامی نظرات ارسالی وجود ندارد.
