زندگی غیرقابل پیش بینی در خانه، فراتر از سوء استفاده و بی توجهی، با مسائل بهداشت روانی کودکان مرتبط است

بر اساس مطالعه ای که در مجله منتشر شده است، یک صفحه نمایش پنج سوالی از تجربیات غیرقابل پیش بینی دوران کودکی، خطرات سلامت روان را در میان برخی از کودکان شناسایی می کند که توسط یک پرسشنامه استاندارد ناملایمات مشخص نشده اند. سلامت روان طبیعت. هر دو پرسشنامه با تشخیص سلامت روان در نزدیک به 30000 کودک مرتبط بودند.

تجارب نامطلوب دوران کودکی (ACE) شامل رویدادهایی مانند سوء استفاده، غفلت، و شاهد خشونت است. این تجربیات با شانس بیشتری برای مشکلات سلامت روانی و جسمی مرتبط است و در سال 2020 کالیفرنیا اولین ایالتی شد که برنامه غربالگری کودکان با حمایت عمومی را برای آنها راه اندازی کرد. اما پرسشنامه‌های ACEs موجود در توصیف خطر در گروه‌ها بهتر از پیش‌بینی اینکه کدام کودک خاص ممکن است به حمایت نیاز داشته باشد، است.

یکی از تجربه‌هایی که پرسشنامه‌های استاندارد ACE ثبت نمی‌کنند، غیرقابل پیش‌بینی‌بودن است، مانند رفتار ناسازگار والدین و فقدان ساختار یا روال در خانه. مطالعات روی حیوانات ابتدا نشان داد که نشانه‌های غیرقابل پیش‌بینی مراقبان برای مغز در حال رشد استرس‌زا هستند، و از آن زمان مطالعات انسانی تجربیات غیرقابل پیش‌بینی دوران کودکی را با رشد شناختی ضعیف‌تر و خطر بالاتر افسردگی و اضطراب، حتی پس از در نظر گرفتن سایر ناملایمات مرتبط دانسته‌اند.

Laura M. Glynn از دانشگاه چپمن و همکارانش تصمیم گرفتند تا یک پرسشنامه استاندارد ACE را با یک اندازه گیری مختصر از غیرقابل پیش بینی بودن مقایسه کنند. هدف آنها این بود که ببینند آیا اضافه کردن سؤالاتی در مورد تجارب غیرقابل پیش‌بینی خانواده و خانواده می‌تواند به شناسایی کودکان در معرض خطر مشکلات سلامت روانی فراتر از آنچه صفحه نمایش موجود تشخیص می‌دهد کمک کند.

این مطالعه داده‌های غربالگری 29861 کودک (14418 دختر) 0 تا 17 ساله را که بین سال‌های 2021 تا 2024 در 19 کلینیک اطفال وابسته به بیمارستان کودکان اورنج کانتی در کالیفرنیا در معاینات کودکان خوب شرکت کردند، تجزیه و تحلیل کرد.

مراقبان ACEs کودکان و نمایشگر رویدادهای زندگی مرتبط (PEARLS)، ابزار بالینی مورد استفاده برای ارزیابی ACE، و همچنین پرسشنامه پنج ماده ای غیرقابل پیش بینی کودکی، معروف به QUIC-5 را تکمیل کردند. کودکان 12 ساله و بالاتر نیز خود فرم ها را پر کردند. سپس محققان نتایج را با تشخیص سلامت روانی و جسمی ثبت شده در پرونده الکترونیک سلامت کودکان مقایسه کردند.

قرار گرفتن در معرض هر دو ACE و غیرقابل پیش بینی بودن حتی در میان کوچکترین کودکان رایج است و با افزایش سن افزایش می یابد. در میان کودکان 4 ساله و کمتر، 13٪ حداقل یک ACE و 23٪ حداقل یک شکل از غیرقابل پیش بینی بودن را تجربه کردند، طبق گفته مراقبانشان. نمرات در دو صفحه با همبستگی متوسطی داشتند، به این معنی که کودکانی که ACE های بیشتری داشتند نیز تمایل به تجربه غیرقابل پیش بینی بیشتری داشتند.

نمرات بالاتر در هر دو صفحه با احتمال بیشتر افسردگی، اضطراب، مشکلات بیرونی، اختلالات خواب، سردرد و درد شکم مرتبط بود. مشکلات بیرونی کردن، مشکلاتی هستند که به سمت بیرون هدایت می شوند، مانند رفتار مخرب یا پرخاشگرانه. این انجمن ها عموماً با افزایش تعداد تجربیات گزارش شده قوی تر شدند و پس از اینکه محققان بررسی کردند که آیا خانواده ها بیمه دولتی یا خصوصی دارند، که یک شاخص تقریبی از وضعیت اجتماعی-اقتصادی است، تداوم یافت.

اندازه گیری غیرقابل پیش بینی بودن اطلاعاتی را فراتر از صفحه استاندارد اضافه کرد. هنگامی که هر دو پیامد با هم در نظر گرفته شدند، هر کدام به طور مستقل با اکثر تشخیص‌ها مرتبط بودند و غیرقابل پیش‌بینی بودن پیش‌بینی‌کننده قوی‌تر اختلالات خواب بود.

برای افسردگی، محققان کودکان را با ترکیب های مختلف نمرات در دو صفحه نمایش بر اساس گزارش های خود کودکان مقایسه کردند. کودکانی که چهار یا بیشتر ACE را گزارش کردند، اما غیرقابل پیش بینی نبود، در مقایسه با کودکانی که در هر دو صفحه نمایش نمره صفر گرفتند، حدود 8 برابر شانس تشخیص افسردگی داشتند. یک گروه کوچک متشکل از 50 کودک که هیچ ACE را گزارش نمی‌کردند اما غیرقابل پیش‌بینی بالا بودند، تقریباً 12 برابر شانس داشتند، به این معنی که با وجود اینکه یک صفحه نمایش استاندارد آنها را علامت‌گذاری نمی‌کرد، در معرض خطر بیشتری بودند.

گلین و همکارانش یافته‌های خود را خلاصه کردند: “برای افسردگی و اختلالات خواب، QUIC-5 افراد آسیب‌پذیر را شناسایی می‌کند که در غربالگری ACEs از دست رفته‌اند، تشخیص خطر را بهبود می‌بخشد و مداخلات آینده را تسهیل می‌کند.” نویسندگان خاطرنشان می کنند که غیرقابل پیش بینی بودن ممکن است نسبتاً قابل تغییر باشد، برای مثال از طریق رویه های خانوادگی یا سیاست هایی که به والدین برنامه های کاری قابل پیش بینی بیشتری می دهد.

باید به برخی محدودیت ها توجه کرد. این مطالعه مقطعی بود، بنابراین نمی تواند نشان دهد که آیا تجربیات غیرقابل پیش بینی یا ACE ها قبل از تشخیص ها بوده اند یا آنها را ایجاد کرده اند. تشخیص‌ها از سوابق پزشکی مشتق شده‌اند و ممکن است شامل علائمی نباشند که به پزشک گزارش نشده است، و نسبت‌های شانس نشان‌دهنده ارتباط نسبی در مطالعه به جای خطر مطلق برای یک کودک جداگانه است.

صفحه نمایش استاندارد ACE فقط تعداد کل تجربیات را ثبت می کرد، نه اینکه کودکان کدام تجربه را داشتند، و برخی از ترکیبات نتیجه، از جمله گروه بدون ACE اما با قابلیت پیش بینی بالا، شامل تعداد کمی از کودکان بود. این مطالعه همچنین در شبکه ای از کلینیک ها در یک شهرستان انجام شد.

این مطالعه، پیش بینی ناپذیری، مصیبت دوران کودکی است که به مشکلات سلامت روان کمک می کند، توسط لورا ام. گلین، سابرینا آر. لیو، چارلز گلدن، مایکل وایس، کندیس تیلور لوکاس، دن ام. کوپر، لوئیس اورهموفا، هال اس استرن، و تالی زی بارام نوشته شده است.