آسمان این هفته از 6 تا 13 نوامبر: زهره در کانون توجه

جمعه 6 نوامبر
ماه رو به زوال، آسمان های ایده آلی را برای تماشای اعماق آسمان در اختیار ما می گذارد. بیایید هفته را با یک سحابی سیاره‌ای درخشان در دلو آغاز کنیم: NGC 7293، معروف به سحابی هلیکس.

با وجود قدر چشمگیر 7.3، هلیکس چالشی را ارائه می‌کند: عرض آن 13 اینچ است که نور خود را در بخش نسبتاً بزرگی از آسمان پخش می‌کند و روشنایی کلی سطح را کاهش می‌دهد. با این حال، هنوز هم می‌توانید هلیکس را در دوربین‌های دوچشمی بزرگ یا هر میدان کوچکی که در جنوب شرقی دلو، تقریباً 7.7 درجه جنوب غربی با قدر 3.3 اسکیت (دلتا) قرار گرفته است، پیدا کنید. [δ] دلو). اگر حدود ساعت 7 بعد از ظهر به جنوب بپیچید. به وقت محلی، Scat را در گوشه سمت راست بالای Fomalhaut روشن در Piscis Austrinus پیدا کنید، سپس در گوشه سمت راست پایین آن، به قدر 5 66 Aqr اسکن کنید. این ستاره تقریباً در نیمه راه بین اسکات و سحابی هلیکس قرار دارد.

هنگامی که هلیکس را پیدا کردید، هر چه زوم بیشتری بتوانید روشن کنید، بهتر است. تلسکوپ‌های آماتور بزرگ‌تر ساختاری را در حلقه‌ای از گاز درخشان اطراف کوتوله سفید مرکزی نشان خواهند داد که انتهای شمالی و جنوبی آن درخشان‌تر از ضلع شرقی و غربی خواهد بود. این گاز زمانی بخشی از ستاره مرکزی بود که با افزایش سن، لایه‌های بیرونی آن را متورم می‌کند و از بین می‌برد.

طلوع آفتاب: ساعت 6:35 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:52 بعد از ظهر
طلوع ماه: ساعت 3:56 بامداد
غروب ماه: 3:16 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال در حال کاهش (5%)

شنبه 7 نوامبر
زهره ستاره هفته (صبح) ما است که قبل از طلوع خورشید توجه را در بالای افق شرقی جلب می کند. صبح امروز ماه در ساعت 7 صبح از 1.1 درجه جنوب سیاره خواهر زمین عبور می کند. EST.

می توانید به راحتی این جفت را یک ساعت قبل از طلوع خورشید، در ارتفاع حدود 6 درجه در شرق، بگیرید و با شروع روشن شدن آسمان بالا بروید. قدر -4.5 زهره در گوشه سمت چپ بالای هلال ظریف، که لبه غربی آن به سختی با غروب خورشید در طرف دیگر ماه روشن می شود، می درخشد. در حالی که نور خورشید که از زمین می تابید و آن را روشن می کند، به دنبال یک درخشش خاکی در قسمتی از چهره ماه باشید که قبلاً سایه زده است.

نور درخشان دیگری در نزدیکی زهره وجود دارد: آن اسپیکا، ستاره آلفای باکره است که با قدر 1.0 می درخشد و در گرگ و میش صبح نیز باقی می ماند. امروز صبح در 1.3 درجه شمال شرقی زهره قرار دارد و سیاره و ستاره تقریباً در کنار هم بالاتر از افق قرار دارند. از این نما به عنوان نقطه مرجع استفاده کنید: تا دهم، ناهید به سمت غرب این ستاره حرکت کرده و در گوشه سمت راست بالای آن قرار خواهد گرفت.

طلوع آفتاب: ساعت 6:36 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:51 بعد از ظهر
طلوع ماه: ساعت 5:01 صبح
غروب ماه: ساعت 3:40 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال در حال کاهش (1%)

یکشنبه 8 نوامبر
کمی قبل از نیمه شب، مشتری درخشان و قمرهای گالیله‌ای آن که با ستاره‌های غرب لئو طلوع می‌کنند، امروز صبح زود به نمایش در می‌آیند و هر چه بیشتر شرق هستید، بهتر دیده می‌شوند.

مشتری درست کمتر از 5 درجه شمال غربی (بالا سمت راست) از Regulus است که آنها در شرق بالا می روند. مریخ ضعیف شده تقریباً 3 درجه بالاتر از مشتری قرار دارد. برای دیدن نمایش که در ساعت 1:29 صبح آغاز می شود، باید تلسکوپ خود را به سمت غول گازی به زودی پس از طلوع آن نشانه بگیرید. EST به عنوان یک سایه در لبه شرقی سیاره ظاهر می شود. این سایه آیو است – اما فریب موقعیت قمرهایی را که در محدوده خود می بینید نخورید. نزدیکترین ماه به مشتری در شرق، کالیستو است، در حالی که ماه درست در شرق، آیو است که سایه آن را می بینیم. گانیمد در دورترین نقطه به شرق است، در حالی که اروپا در حال حاضر در پشت سیاره در غیبت پنهان است. دومی در حدود ساعت 1:54 بامداد در پشت اندام شرقی ظاهر می شود. EST، اندکی قبل از اینکه کالیستو به سیاره برسد و در ساعت 2:07 صبح به وقت شرقی گذر را آغاز کند.

مسیر آیو و اروپا: آیو در ساعت 2:23 بامداد از شمال اروپا عبور می کند. EST، سپس حوالی ساعت 2:42 بامداد به ترانزیت خود می رود. EST. مسابقه در حال حاضر با نزدیک شدن آیو ادامه دارد و سپس با عبور دو قمر به کالیستو می رسد، از کالیستو می گذرد و در عرض نیم ساعت به سمت غرب آن حرکت می کند. دو ماه و سایه آیو تا ساعت 3:45 بامداد به گذر ادامه می دهند. EST زمانی که سایه آیو از اندام غربی خارج می شود و آیو حدود یک ساعت و ربع بیشتر طول می کشد تا از آن خارج شود. کالیستو به حرکت خود ادامه می دهد و نهایتاً گذر خود را در حدود ساعت 5:51 صبح تکمیل می کند. CST، با آسمانی که اکنون از غروب در غرب میانه شروع به پاک شدن می کند.

طلوع آفتاب: ساعت 6:37 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:50 بعد از ظهر
طلوع ماه: ساعت 6:07 صبح
غروب ماه: ساعت 4:08 بعد از ظهر
فاز ماه: جدید

دوشنبه 9 نوامبر
ماه نو در ساعت 2:02 بامداد رخ می دهد. EST. آسمان تاریک امشب فرصتی عالی برای تلاش برای مشاهده دنباله‌دار 161P/Hartley-IRAS است که هنوز دو ساعت پس از غروب خورشید در فاصله 50 درجه بالاتر از افق غربی قرار دارد.

این دنباله دار با قدر 10 می درخشد و در حال حاضر در منتهی الیه شمال آکویلا، نزدیک مرز عقاب با ساگیتا ساجیتاریوس قرار دارد. می‌توانید از ستاره درخشان آکیلا، Altair، برای هدایت مسیر خود استفاده کنید—این دنباله‌دار 7.7 درجه شمال-شمال شرقی آن ستاره رانش می‌کند. نقطه عطفی نزدیک‌تر اما کم‌نورتر، Sagittae آلفا (α) با قدر 4 است که فقط 2.3 درجه شمالی از موقعیت امشب دنباله‌دار قرار دارد. حتی یک محدوده کوچک نیز شما را به دنبال دنباله دار می اندازد، اما دیافراگم های بزرگتر نماهای بهتری را ارائه می دهند. با بزرگنمایی بالا، به سمت جنوبی دنباله دار نگاه کنید، که باید تیزتر باشد زیرا با باد خورشیدی برخورد می کند.

نه چندان دور از موقعیت Hartley-IRAS ستاره معروف Coathanger است که در Vulpecula the Fox قرار دارد. که به عنوان کولیندر 399 فهرست بندی شده است، آن را تقریباً در 5 درجه شمال غربی موقعیت دنباله دار، یا حدود 4 درجه شمال باختری Alpha Sge خواهید یافت. با دیدن دوربین دوچشمی یا تلسکوپ (در این صورت بزرگنمایی کمتر بهتر است)، بلافاصله متوجه خواهید شد که چرا این الگوی ستاره نام خود را دارد. به نظر می رسد درست شبیه همنام خود، با خطی از ستارگان که توسط یک منحنی کوچک به سمت جنوب امتداد یافته اند به دو نیم شده. در لبه شرقی کواتانجر، خوشه باز NGC 6802 قرار دارد.

طلوع آفتاب: ساعت 6:38 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:49 بعد از ظهر
طلوع ماه: ساعت 7:12 صبح
غروب ماه: ساعت 4:40 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال ماه (1%)

سه شنبه 10 نوامبر
هلال ماه در حال افزایش 0.3 درجه از جنوب Antares در نیمه شب EST عبور می کند، اگرچه این جفت در آن زمان قابل مشاهده نیست. می توانید موقعیت ماهواره ما را در غرب حوالی غروب خورشید ببینید، اگرچه احتمالاً قبل از بیرون آمدن آنتارس از گرگ و میش ناپدید می شود – این احتمالا درست قبل از غروب خود ستاره نیز اتفاق می افتد.

در عوض، خود را با نوع دیگری از رویت به چالش بکشید: قمر زحل یاپتوس را در نظر بگیرید، که امشب به بزرگترین کشیدگی شرقی 9.4 دقیقه در شرق سیاره حلقه دار می رسد. ماه دو رنگ به صورت جزر و مدی به دنیای مادرش قفل شده است، به این معنی که با مدار خود در زمان می چرخد. در ازدیاد طول شرقی، نیمکره تیره‌تر یاپتوس رو به زمین است و قدر ماه را تقریبا به 12 کاهش می‌دهد.

حدود ساعت 9:00 شب امتحان کنید. زمانی که زحل در بالاترین حد خود قرار دارد، حدود 50 درجه بالاتر از افق جنوبی. این درخشان‌ترین نقطه نورانی در این منطقه از آسمان است که درست زیر ماهی‌ها و در گوشه سمت چپ و سمت چپ فومالهاوت، درخشان‌ترین ستاره در Austrinus Piscis (بسیار نزدیک‌تر به افق) آویزان است. حتی اگر نمی توانید یاپتوس را پیدا کنید یا وسعت بزرگی ندارید، زحل از طریق تلسکوپ بسیار باشکوه است. دهانه دیسک آن 19 اینچ است و حلقه های آن حدود 43 اینچ قطر دارند که نمایانگر چهره جنوبی آنهاست. شما قطعاً باید بزرگ‌ترین و درخشان‌ترین قمر آن، تیتان با قدر 8 اواسط را، کمی بیش از 2 دقیقه در غرب سیاره ببینید. بسته به محدوده شما و زمانی که نگاه می کنید، ممکن است حداقل سه قمر دیگر را مشاهده کنید: تتیس، دیون و رئا با قدر 10، نزدیک به سیاره. تتیس در غرب زحل است، در حالی که رئا و دیون در شرق هستند.

طلوع آفتاب: ساعت 6:39 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:48 بعد از ظهر
طلوع ماه: ساعت 8:15 صبح
غروب ماه: 5:19 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال ماه (4%)

چهارشنبه 11 نوامبر
زهره در ساعت 10 صبح به نقطه ای ثابت در میان ستارگان سنبله می رسد. EST. این به حرکت رتروگراد (به سمت غرب) پایان می دهد. پس از امروز زهره شروع به حرکت به سمت شرق خواهد کرد یا در سراسر آسمان به سمت شمال اسپیکا حرکت می کند.

شما به راحتی می توانید قبل از طلوع آفتاب سیاره درخشان را در شرق آسمان بگیرید. درخشندگی زهره در چند روز گذشته تنها افزایش یافته است و اکنون با قدر -4.7 می درخشد. یک ساعت قبل از طلوع خورشید، آن را به راحتی در کنار اسپیکا که درست در سمت راست بالای ستاره ایستاده، می‌بینید. هر دو 10 درجه ارتفاع دارند و با نزدیک شدن به سحر بالا می روند. زهره را از طریق تلسکوپ ببینید: دیسک آن یک فاز هلالی را نشان می دهد که تنها 10٪ روشن شده است، اما 53 اینچ چشمگیر در سراسر آسمان امتداد دارد.

در آن زمان عطارد تازه در حال مشاهده بود، به سختی 1.5 درجه بالاتر از افق و با قدر 1.2 می درخشید. ببینید آیا می توانید آن را در حدود 13 درجه شرقی (پایین سمت چپ) زهره قرار دهید، اگرچه به یک افق به خصوص صاف و بدون درخت، ساختمان یا چراغ نیاز دارید. عطارد همچنین با روشن‌تر شدن گرگ و میش افزایش می‌یابد، که می‌تواند سیاره را در نور رو به رشد سخت‌تر کند. سعی کنید آن را با دوربین دوچشمی اسکن کنید، اما مطمئن شوید که آن را به خوبی قبل از طلوع خورشید از محل خود جمع آوری کرده اید، که ممکن است با زمان های ارائه شده در زیر متفاوت باشد.

طلوع آفتاب: ساعت 6:41 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:47 بعد از ظهر
طلوع ماه: ساعت 9:15 صبح
غروب ماه: 6:05 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال ماه (8%)

پنجشنبه 12 نوامبر
صورت فلکی پرسئوس به خاطر خوشه دوگانه درخشانش شناخته شده است، اما این دو خوشه باز تنها گروه های ستاره های جوان قهرمان نیستند که ارزش تماشا را دارند. امروز، بیایید نگاه خود را به بخش غربی این صورت فلکی، نزدیک مرز آن با آندرومدا معطوف کنیم تا M34، یک خوشه باز قدر 5 متوسط حاوی حدود 100 ستاره را بررسی کنیم.

واقع در 5.2 درجه غربی – شمال غربی الگول قدر 2 (بتا) [β] پرسئوس)، M34 حدود نیم درجه، تقریباً به اندازه ماه کامل است. در فضای فیزیکی، ستاره شناسان تخمین می زنند که این گروه حدود 14 سال نوری وسعت دارد و 1400 سال نوری از ما فاصله دارد. بهتر است در بزرگنمایی های کمتر مانند دوربین های دوچشمی یا تلسکوپ های آماتور کوچک (4 اینچ یا بیشتر) دیده شود. چند ده ستاره درخشان‌تر از قدر 12 را مشاهده خواهید کرد که درخشان‌ترین خورشیدهایشان در سراسر خوشه پراکنده شده است.

طلوع آفتاب: ساعت 6:42 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:46 بعد از ظهر
طلوع ماه: 10:08 صبح
غروب ماه: 6:57 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال ماه (14%)

جمعه 13 نوامبر
ماه در ساعت 12:50 عصر به شرق به اوج می رسد، دورترین نقطه از زمین در مدارش. در آن زمان، ماهواره ما 252040 مایل (405619 کیلومتر) از زمین فاصله خواهد داشت.

جمعه سیزدهم را با چیزی ترسناک جشن بگیرید: یک شبح در صورت فلکی آندرومدا. امشب، تلسکوپ خود را با قدر 2 میراخ (بتا) نشانه بگیرید [β] آندرومدا)، در حال حاضر نزدیک به 60 درجه ارتفاع در شرق تا ساعت 7 صبح. به وقت محلی یکی از درخشان‌ترین ستاره‌های پرنسس، میراخ، یک غول سرد و متمایل به قرمز از نوع M است. این خورشید حدود 200 سال نوری از ما فاصله دارد و تقریباً 2000 برابر بیشتر از خورشید ما می درخشد.

اما میراخ اینطور نیست خیلی زیاد هدف ما – جستجوی به اصطلاح شبح آن، فقط 6.8 دقیقه شمال غرب از ستاره. برای دیدن آن به یک محدوده طولانی نیاز دارید، اما به دقت نگاه کنید: آیا می توانید یک تکه نور ضعیف را به عرض حدود 4 فوت در نزدیکی ستاره ببینید؟ این کهکشان بیضی شکل بسیار دورتر است، که با قدر 10 می درخشد و به عنوان NGC 404 فهرست بندی می شود. این کهکشان حدود 8 تا 10 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، درست فراتر از محدودیت های گرانشی گروه محلی کهکشان های ما. این شبح نامیده می شود زیرا تقریباً شبیه یک تصویر شبح مانند از ستاره درخشان Mirach است که بر منظره غالب است.

طلوع آفتاب: ساعت 6:43 صبح
غروب آفتاب: ساعت 4:45 بعد از ظهر
طلوع ماه: 10:54 صبح
غروب ماه: ساعت 7:55 بعد از ظهر
فاز ماه: هلال ماه (21%)

آلیسون کلزمن سردبیر است نجوم مجله او دارای مدرک Ph.D. در نجوم و موضوعات مختلفی از سیارات کوچک گرفته تا سیاهچاله های کلان پرجرم را مورد مطالعه قرار داده است.