رصدخانه نیل گرلز سویفت ناسا پس از بیش از دو دهه رصد برخی از قوی ترین انفجارهای جهان، ماموریت خود را با نمایش آتش بازی خود به پایان رساند.
انتظار می‌رفت که تلسکوپ فضایی 3200 پوندی (1.5 متری تنی) که داده‌های انفجارهای پرتو گاما (GRBs) را جمع‌آوری می‌کرد، در ساعات اولیه صبح روز 4 نوامبر وارد جو زمین شود. بیشتر سوئیفت باید می‌سوخت، اگرچه کارشناسان انتظار داشتند که بخش کوچکی از بادوام‌ترین اجزای آن از سقوط جان سالم به در ببرد و به سطح سیاره برسد. مقامات ناسا تقریباً یک در 2100 احتمال می‌دهند که سقوط آوار از سویفت به کسی آسیب برساند. آواز قو آتشین رصدخانه حفره ای را در ناوگان علمی فضایی ناسا ایجاد می کند که بعید است به این زودی ها پر شود.
سوئیفت آخرین رصد خود را در 20 اکتبر انجام داد و پس از آن مدارش درست به زیر 171 مایل (275 کیلومتر) از زمین سقوط کرد و ادامه عملیات را غیرممکن کرد.
حمایت از روزنامه نگاری علمی
اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید مشترک شوید. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستان‌های تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایده‌هایی که دنیای امروز ما را شکل می‌دهند کمک می‌کنید.
این رصدخانه که در اصل به نام پرندگان خانواده آپودیدایی (Apodidae) نامگذاری شده بود، به دلیل توانایی آنها در جاروب کردن سریع در آسمان برای تمرکز بر GRBهای دوردست، در سال 2018 نام اخترفیزیکدان نیل گرلز – که محقق اصلی مأموریت در 2017 مرگ او بود – تغییر یافت.
سوئیفت با سه ابزار طراحی شده برای گرفتن پرتوهای گاما، اشعه ایکس، فرابنفش و طول موج نوری بارگذاری شده بود. این ابزارها با هم، بینش خارق‌العاده‌ای را در مورد GRBها به ستاره‌شناسان ارائه کرده‌اند – انفجارهای بسیار درخشانی که در کهکشان‌های دور هنگام انفجار یا برخورد ستارگان عظیم رخ می‌دهند و گاهی اوقات ستاره‌های نوترونی یا سیاه‌چاله‌ها را پشت سر می‌گذارند.
از زمان راه اندازی در سال 2004، این رصدخانه موفق به جمع آوری اطلاعات در مورد نزدیک به 2000 مورد از این رویدادها شده است. همچنین به عنوان یک نگهبان مهم برای دانشمندان عمل کرد و ستاره‌شناسان را در عرض چند ثانیه پس از شناسایی انفجارهای کیهانی هشدار داد تا تلسکوپ‌های زمینی بتوانند به رصدهای خود ادامه دهند.
اگرچه تعداد زیادی رصدخانه و تلسکوپ زمینی و فضایی دیگر وجود دارد، اما هیچ کدام در حال حاضر نمی توانند با سوئیفت برای ثبت جزئیات برخی از هیجان انگیزترین رویدادها در اعماق فضا رقابت کنند. جیمی کنیا، رئیس سابق عملیات علمی این رصدخانه می‌گوید این که توانست این کار را برای بیش از دو دهه انجام دهد، بسیار بیشتر از مدت دو سال اولیه مأموریت، هم برای فناوری موجود در کشتی و هم برای اخترشناسان سخت‌کوش و کارکنان پشتیبانی که آن را حفظ کردند، می‌گوید.
او می‌گوید: «در طول مأموریت، تیم سوئیفت هرگز روی موفقیت‌های خود استراحت نکرد و هر سال مدل عملیاتی را دوباره اختراع کرد و چیزها را تازه و مهمتر از آن از نظر علمی حیاتی نگه داشت. “سوئیفت یک ماموریت منحصر به فرد بود که به شدت توسط جامعه از دست خواهد رفت، و گواهی بزرگی بر خاطره نیل گرلز، رهبر اصلی آن، که پایه و اساس این موفقیت را با هیجان محض خود در مورد احتمالات جدیدی که این ماموریت کوچک می تواند کشف کند، بنا نهاد.”
مانند همه ماهواره‌هایی که در مدار پایین زمین قرار دارند و به طور فعال ارتفاع را با موتورهای شلیک یا اقدامات دیگر حفظ نمی‌کنند، سوئیفت به تدریج به سمت زمین سقوط کرد و با عبور از لایه‌های نازک بالای جو سیاره ما به آرامی سرعت خود را از دست داد. از حدود دو سال پیش، ذرات پرانرژی ناشی از فعالیت خورشیدی سنگین‌تر از حد معمول، آن قسمت از جو زمین را منفجر کردند و مرگ سوئیفت را تسریع کردند. ناسا آخرین ماموریت نجات را برای تقویت مدار خود با فضاپیمای دیگری آغاز کرد، اما این تلاش در ژوئیه 2026 هنگامی که سفینه نجات دچار چندین نقص شد، شکست خورد.
بر اساس پیش‌بینی‌های ناسا، ورود مجدد سوئیفت و بارش باران متعاقب آن زباله‌ها باید در یک نوار وسیع به عرض نزدیک به 1500 مایل در بالا و زیر استوا رخ می‌داد. این امر بسیاری از آمریکای جنوبی و مرکزی، و همچنین بخش‌هایی از آفریقا، آسیای جنوب شرقی و استرالیا را در مسیر بالقوه خود قرار داد، اما بیشتر مشخصات احتمالی ورود مجدد فضاپیما بر فراز بخش‌های دورافتاده اقیانوس باز بود.
کمبود حسگرهای مناسب در آن مناطق احتمالاً به تأخیر در تأیید مرگ سوئیفت کمک کرده است که به نیروی فضایی ایالات متحده در بعدازظهر چهارشنبه نسبت داده شد. بر اساس پست X توسط اخترفیزیکدان و ردیاب فعالیت فضایی جاناتان مک داول، ردیاب نیروی فضایی ورود مجدد تلسکوپ را در ساعت 7:39 صبح به وقت شرقی در سواحل شمال سوماترا، جزیره ای در اندونزی نشان داد.
یادداشت سردبیر (11/4/26): این داستان به‌روزرسانی شده است تا زمان ورود مجدد و مکان فضاپیمای سوئیفت را در بر بگیرد.
