منشأ زبان‌های ژرمنی (زبان‌های انگلیسی، آلمانی، هلندی و اسکاندیناوی) برای دهه‌ها موضوع بحث بین زبان‌شناسان بوده است. اکنون متخصصان ژنتیک با یک مطالعه شگفت‌انگیز جدید که در مجله منتشر شده است، وارد عمل شده‌اند طبیعت.
یک تیم بین المللی از محققان به رهبری ژنتیک دانان دانشگاه کپنهاگ بیش از 4500 ژنوم باستانی را تجزیه و تحلیل کردند (712 مورد از آنها قبلا هرگز توالی یابی نشده بودند). با تطبیق بخش‌های یکسانی از توالی‌های ژنتیکی، آنها یک الگوی مهاجرت ناشناخته قبلی توسط یک گروه مرموز در اسکاندیناوی را در حدود 4000 سال پیش کشف کردند. این زمان با گسترش زبان‌های ژرمنی و همچنین شیوه‌های فرهنگی مانند آیین‌های تدفین، معماری، کنده‌کاری‌های رونی و ساخت سفال همزمان است.
بیشتر بخوانید: “آیا زبان انسان در اطراف آتش زاده شد؟”
اسکه ویلرسلوف نویسنده این مطالعه از دانشگاه کپنهاگ در بیانیه ای توضیح داد: “توالی های DNA به طور مستقیم به ما نمی گوید که مردم به چه زبانی صحبت می کردند. اما با ترکیب DNA باستانی با شواهد زبانی و باستان شناسی، می توانیم شروع به ردیابی چگونگی گسترش و تغییر زبان ها در طول هزاران سال کنیم.”
تئوری‌های قبلی نشان می‌داد که ریشه زبان ژرمنی توسط مهاجران از استپ‌ها در حدود 5000 سال پیش آمده است، اما این شواهد جدید نشان می‌دهد که این هجوم هزاره زودتر اتفاق افتاده است. با کمال تعجب، به نظر می رسد که این گروه معمایی – که نویسندگان آن را “اسکاندیناوی شرقی” می نامند – از کشورهای بالتیک سرچشمه گرفته اند، و محققان تخمین می زنند که حدود 500 سال طول کشید تا ژن های آنها در میان جمعیت پخش شود.
هیو مک کال، نویسنده این مطالعه از دانشگاه کپنهاگ، گفت: “بیش از یک قرن است که دانشمندان درباره زمان و مکان ورود زبان های ژرمنی به شمال اروپا بحث کرده اند. این هیجان انگیز است که ما اکنون می توانیم برخی از این ایده ها را مستقیماً آزمایش کنیم.” ما مهاجرت ناشناخته‌ای را کشف کرده‌ایم که دقیقاً در زمان و مکانی رخ داده است که انتظار می‌رود اولین شکل ژرمنیک گسترش یابد.»
و این تنها مهاجرت شگفت انگیزی نیست که آنها پیدا کردند. تجزیه و تحلیل آنها همچنین نشان داد که گروهی از آلمانی های شمالی حدود 1500 سال پیش به دانمارک و جنوب سوئد مهاجرت کردند. به گفته این تیم، این مهاجرت با ظهور زبان نورس قدیم، زبانی که وایکینگ ها به آن صحبت می کردند، مطابقت دارد. در واقع، این ممکن است برخی شباهت‌های بین فرهنگ وایکینگ و آنگلوساکسون را توضیح دهد.
مک کال گفت: «این مهاجرت واقعاً غافلگیرکننده بود. باستان شناسان و زبان شناسان آن را پیش بینی نکرده بودند، اما به توضیح چندین ارتباط فرهنگی و زبانی بین اسکاندیناوی و بریتانیا کمک می کند که مدت هاست محققان را متحیر کرده است.
من از آن لذت می برم ناتیلوس? اشتراک رایگان ما خبرنامه.
تصویر اصلی: نیکلاس دلگادو کلاوزن
