یک روبات برای اولین بار سازه ای را در فضا مونتاژ کرد

آثار هنری نشان می دهد که چگونه یک ربات می تواند به طور مستقل یک سازه در فضا بسازد
دارپا / کولی ورتز
یک روبات بدون کمک فضانوردان در فضا سازه ای ساخته است. اولین دستاورد در نوع خود گامی به سوی تولید مستقل و مونتاژ درون مداری سازه هایی مانند ایستگاه های فضایی و مراکز داده است که اگر بخواهیم اقتصاد مداری را توسعه دهیم بسیار مهم خواهد بود.
سرجیو پلگرینو از موسسه فناوری کالیفرنیا و تیمش ربات خود را به عنوان بخشی از ابتکار آژانس پروژههای تحقیقاتی پیشرفته دفاعی ایالات متحده (دارپا) برای کشف راههای جدید ساخت در فضا توسعه دادند. سازههای مداری بزرگ در گذشته یا با کمک فضانوردان جمعآوری میشدند یا از پیش جمعشده و جمعشده و با فنر به فضا پرتاب میشدند تا پس از رها شدن از کپسولهایشان باز شوند.
اما استقرار برای ساختارهای پیچیده تر کارساز نیست و فرستادن فضانوردان برای ساخت ایستگاه های فضایی مقرون به صرفه نیست. پلگرینو می گوید: «ما در فضا مستقر می کردیم، استقرار زیادی وجود داشت. تصویر بزرگ این است که چگونه ما از استقرار در فضا به ساختمان در فضا می رویم.
رباتی که او و تیمش ساخته اند اساساً یک بازوی پیچیده است که قطعاتی را می گیرد و آنها را در فرآیندی شبیه به چادر زدن یا بازی با یک اسباب بازی ساخت و ساز می گیرد. دقت درگیر در حرکات این کار را دشوارتر از حد انتظار می کند، به ویژه به این دلیل که محققان تنها 18 ماه فرصت داشتند تا کل پروژه را از مفهوم تا اجرا در مدار بردارند.
این ربات از زمان پرتاب در ماه مارس از پایگاه نیروی فضایی وندنبرگ در کالیفرنیا، روی ساخت یک آنتن رادیویی با قطر 1.4 متر از مجموعه ای از لوله ها، اتصالات و مش بازتابی کار می کند. همانطور که راه می رفت، تصاویر هر مرحله به زمین بازتاب می شد، جایی که محققان آنها را بررسی کردند و هر مشکلی را با یک ربات مشابه در آزمایشگاه خود برطرف کردند. پلگرینو میگوید ساخت آنتن کاملاً کامل نیست و مأموریت در دسامبر به پایان میرسد، اما کار به اندازهای پیشرفت کرده است که ثابت کند این یک رویکرد قابل دوام است.
اکنون که او اولین آزمایش خود را انجام داده است، پلگرینو امیدوار است که سایر محققان و شرکت های پرواز فضایی برای تسریع توسعه سیستم های مونتاژ سریعتر و بزرگتر وارد عمل شوند. او میگوید: «من فکر میکنم هدف ما باید این باشد که در 5 سال آینده شروع به انجام بخشی از آن کنیم و در 10 سال آینده شروع یک زیرساخت واقعی در حال بلوغ را داشته باشیم.
در نهایت، هدف این است که سازههای بزرگتری بسازیم، با مشکلات کمتری برای خارج شدن از زمین.
حذف فضاسازی از دست انسان می تواند توسعه تجارت و علم در مدار را تا حد زیادی تسریع کند و قرار دادن یک آنتن رادیویی در فضا فقط شروع کار است.


