قدیمی ترین سنگ شناخته شده در مریخ “سنگ روزتا” برای گذشته آبی سیاره سرخ است

در سال 2022، گروهی از شکارچیان شهاب سنگ عشایری سنگ عجیبی را در صحرای صحرا کشف کردند. به نام Teghaza 001، تجزیه و تحلیل اولیه توسط کارشناسان نشان داد که این یک شهاب سنگ از مریخ است. اکنون تحقیقات جدید نشان می دهد که این قدیمی ترین کشف شده است و اطلاعات بیشتری در مورد تاریخ پیچیده سیاره سرخ نشان می دهد.

دانشمندانی که به اندازه کافی خوش شانس بودند که نمونه هایی از سنگ فضایی را به دست آوردند، سال هاست که قطعات کوچک Tegazza را تجزیه و تحلیل می کنند تا بهتر بفهمند دقیقاً چیست و چه زمانی شکل گرفته است. مقاله جدید که امروز در علم، آن را بخشی از پوسته مریخ دانست که حداقل 4.1 میلیارد سال سن دارد، از زمانی که آن جهان گرمتر، مرطوب تر و بیشتر شبیه زمین بود.

یانگ لیو، نویسنده اصلی این مطالعه و دانشمند سیاره‌شناسی در آزمایشگاه پیشرانش جت در کالتک، گفت: «ما قطعه‌ای از سنگ را در دست داریم که حتی به قدیمی‌ترین سنگ روی زمین هم می‌رسد – قطعه‌ای از مریخ که آنقدر باستانی است که در زمان آغاز حیات روی زمین وجود داشته است».

حمایت از روزنامه نگاری علمی

اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید مشترک شوید. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستان‌های تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایده‌هایی که دنیای امروز ما را شکل می‌دهند کمک می‌کنید.

چند صد شهاب سنگ مریخی شناخته شده است. همه آن‌ها از طریق برخوردهای غول‌پیکری که برای سال‌ها به مریخ ضربه زد، به اینجا رسیدند و گهگاه بخش‌هایی از سیاره را به فضا منفجر کردند، که برخی از آنها به طور تصادفی به زمین افتادند. اکثر آنها نسبتاً جوان هستند و هر کدام اندکی بیش از یک عکس از 600 میلیون سال گذشته از تاریخ 4.5 میلیارد ساله مریخ را نشان می دهند. تنها نمونه باستانی دست نخورده شناخته شده دیگر، شهاب سنگی که در دهه 1980 در قطب جنوب کشف شد، تنها 10 میلیون سال جوانتر از تگاسا است.

زمانی که لیو تکه‌ای از سنگ را از تیمی در دانشگاه نیومکزیکو دریافت کرد که در ابتدا آن را تجزیه و تحلیل کردند، او وظیفه مطالعه منگنز آن را بر عهده گرفت، عنصری که می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا بفهمند آیا یک سنگ باستانی زمانی در معرض آب و اکسیداسیون بوده است یا خیر. اما او به زودی متوجه وجود زیرکن ها در شهاب سنگ شد، کانی های کریستالی سختی که می توانند میلیاردها سال در سنگ باقی بمانند و حاوی ایزوتوپ های رادیواکتیو هستند که می توانند برای تاریخ گذاری بسیار دقیق استفاده شوند. لیو متوجه شد که زیرکن ها تگاسا را ​​بسیار خاص می کنند. در کار جامع بعدی، او و تیمش زیرکن‌ها و سایر مواد معدنی را از بقایای کوچک نمونه‌های گرانبهایشان جدا کردند و ترکیب شیمیایی شهاب سنگ را تعیین کردند و عناصر آن را به روزهای اولیه تاریخ مریخ تعیین کردند.

آنها دریافتند که تگاسا یک سنگ آذرین است که از ماگمای به آرامی سرد شده تشکیل شده و زمانی بخشی از پوسته سیاره بوده است. لیو و تیمش با مقایسه نسبت عناصر خاص در شهاب سنگ با نسبت‌های اندازه‌گیری شده توسط مدارگردها برای مناطق بزرگ‌تری از سطح سیاره، نزدیک‌ترین موارد را در زمین‌های ناهموار و دهانه‌دار کوه‌های جنوبی مریخ یافتند، منطقه‌ای که تصور می‌شود یکی از قدیمی‌ترین مناطق جهان است.

تعیین مکان‌های احتمالی که تگاسا در طی سفر سرنوشت‌ساز خود به زمین توسط یک برخورد غول‌پیکر منفجر شد، به خودی خود یک شاهکار است، اما ترکیب شیمیایی شهاب‌سنگ چیز آموزنده‌تری را نشان می‌دهد.

همانطور که در کار گروه لیو که در اوایل سال جاری منتشر شد، توضیح داده شد، برخی از مواد معدنی موجود در شهاب‌سنگ دچار تغییرات آبی شده‌اند، که نشانه‌ای از نفوذ آب مایع به گوشته و پوسته باستانی مریخ است. و تجزیه و تحلیل دقیق هیدروژن باقیمانده به دام افتاده در Tegazza نشان می دهد که حتی زمانی که سنگ بیش از 4.1 میلیارد سال پیش شکل گرفت، این سیاره در حال از دست دادن بیشتر جو خود، خنک شدن و انتقال به حالت لیوفیلیزه فعلی خود بود. لیو می‌گوید که همراه با نتایج مقاله امروز، همه این‌ها نشان می‌دهد که گوشته مریخ احتمالاً ناهمگن‌تر و پیچیده‌تر از آن چیزی است که بسیاری از دانشمندان سیاره‌شناسی مدت‌ها تصور می‌کردند.

مطالعه لیو در مورد تگازا ادامه دارد. او می‌گوید که تیم او «فقط سطح را خراشیده است»، او می‌گوید، درباره بینش‌هایی که شهاب‌سنگ ممکن است داشته باشد.

درک روشن‌تر از گذشته عمیق مریخ نیز می‌تواند از گذشته ما مطلع باشد. مریخ و زمین به روشی مشابه با اقیانوس‌های ماگمایی غول‌پیکر که به صورت هسته‌ها، گوشته‌ها و پوسته‌ها سرد می‌شوند، تشکیل شده‌اند. سطح زمین به دلیل فعالیت های زمین ساختی خود، که به طور مداوم پوسته سیاره را در طول زمان زمین شناسی مدفون، ذوب و بازیافت کرده است، نمونه های زیادی (اگر وجود داشته باشد) از جوانی اولیه خود را حفظ نمی کند – اما مریخ متفاوت است، زیرا تحولات ژئوفیزیکی آن مدت هاست که از بین رفته اند.

لیو می گوید، یکی از بازبینان مقاله، این شهاب سنگ را «سنگ روزت مریخ» نامیده است، زیرا ممکن است بتواند داستان سیارات منظومه شمسی را بازگو کند.

او می افزاید: «ما امیدواریم که شروع به استفاده از مریخ برای مقایسه و مقایسه و درک آنچه که یک سیاره را قابل سکونت می کند، شروع کنیم.

آریا اودری، دانشمند سیاره‌شناسی در دانشگاه نوادا، لاس‌وگاس، می‌گوید که هنوز چیزهای زیادی برای دانستن درباره اسرار این شهاب‌سنگ وجود دارد. علم مطالعه کنید اما درک واقعی تاریخچه کامل مریخ به چیزی بیش از جمع آوری قطعات ضربه اضافی از سیاره سرخ در اینجا روی زمین نیاز دارد. آنچه مورد نیاز است بازدید بیشتر از خود جهان است.

او می‌گوید: مریخ یک سیاره پیچیده است و این شهاب‌سنگ واقعاً جالب است، اما ما دقیقاً نمی‌دانیم از کجا آمده است، بنابراین این واقعاً نمونه دیگری از این است که چرا باید نمونه‌ها را پس بگیریم.