با دیدن چهره هوش مصنوعی چه اتفاقی در مغز ما می افتد

روزهایی که میتوانستیم چهرههای تولید شده توسط هوش مصنوعی را به خاطر ایرادات عجیبی مانند گوشهای گل کلم منحرف شده و تعداد غیرانسانی دندان مسخره کنیم، گذشته است. یک جریان پیوسته از پیشرفتها اکنون به این فناوری اجازه میدهد تا چهرههایی را تولید کند که واقعی به نظر میرسند. بر اساس یک مطالعه جدید منتشر شده در علوم اعصاب شناختی اجتماعی و عاطفی.
روانشناسان دانشگاه فلوریدا بیش از 150 شرکت کننده را استخدام کردند – برخی جوان (18 تا 37 سال، برخی مسن (60 تا 89)) – تا بفهمند که مغز آنها با دیدن چهره های تولید شده توسط هوش مصنوعی چگونه واکنش نشان می دهد. به شرکتکنندگان عکسهایی نشان داده شد که چهرههای واقعی انسان یا چهرههایی که توسط هوش مصنوعی تولید شده بود را نشان میداد و از آنها خواسته شد تا میزان واقعی بودن آنها را در مقیاس 1 تا 10 در حالی که مغزشان توسط دستگاه fMRI اسکن میشد، ارزیابی کنند.
بیشتر بخوانید: “ایجاد افراد جعلی ایده وحشتناکی است“
به طور قابل توجهی، هر دو گروه، چهره های تولید شده توسط رایانه را واقعی تر از چهره های واقعی انسان های صادق با خدا ارزیابی کردند. ناتالی ابنر، نویسنده این مطالعه در بیانیهای گفت: «چهرههای جعلی واقعیتر از چهرههای واقعی تلقی میشوند». “در واقع شما بدتر از حدس زدن هستید زیرا فعالانه به سمت اشتباه کشیده می شوید.”
وقتی به چهرههای هوش مصنوعی نگاه میکردیم، مغز شرکتکنندگان فعالیت خاموشی را در جزیره قدامی نشان داد. این ناحیه عصبی که در شکاف سیلوین (چین عمیق کنار مغز) قرار دارد، مسئول پردازش سیگنالهای غیرقابل اعتماد است. به گفته محققان، فعالیت نسبتاً کاهش یافته نشان می دهد که چهره های هایپرواقعی هیچ آلارم عصبی را ایجاد نمی کنند.
اما چرا؟
به گفته این تیم، ما چهرههای هوش مصنوعی را فراواقعی میدانیم زیرا اساساً میانگین چهرههای بسیاری هستند. ویژگیهای متمایز حذف میشوند و نتیجه چیزی نمونه اولیه، جذاب و آشنا است – و ما چهرههای آشنا را قابل اعتمادتر مییابیم. به عبارت دیگر، چهره های هوش مصنوعی ممکن است از دره عجیب و غریب عبور کرده باشند.
چروک جالب دیگری هم وجود داشت. اگرچه فعالیت مغز آنها تفاوت قابلتوجهی نداشت، افراد مسنتر معتقد بودند که چهرههای هوش مصنوعی واقعیتر از همتایان جوانترشان هستند. در حالی که هر دو گروه چهره های واقعی را به طور مشابه رتبه بندی کردند، افراد مسن تر به هوش مصنوعی 1.11 امتیاز واقعی تر رتبه بندی کردند، در حالی که این امتیاز برای افراد جوان فقط 0.25 است. ابنر میگوید: «همه بزرگسالان نه فقط افراد مسن، تمایل زیادی به واقعیتگرایی دارند. “اما بزرگترها بیشتر آن را دارند.”
اگرچه کاملاً مشخص نیست که چرا. به گفته محققان، این ممکن است به این دلیل باشد که افراد مسن بیشتر به چیزهای آشنا به طور کلی تکیه می کنند، یا به دلیل آگاهی کمتری از دیپ فیک های تولید شده توسط هوش مصنوعی. در هر صورت، این آنها را به اهداف جذابی برای کلاهبرداری تبدیل می کند. ابنر گفت: «شناسایی این طرح کلاهبرداری بالقوه اولین گام برای مداخله است. اکنون میتوانیم روی درک این موضوع کار کنیم که اگر چیزی برای درست بودن خیلی خوب به نظر میرسد، قبل از اینکه با آن کنار بیایید، دو بار فکر کنید.»
البته، افزایش آگاهی در یک محیط اطلاعاتی که در حال حاضر مملو از تقلب است، آسان تر از انجام آن است.
من از آن لذت می برم ناتیلوس? اشتراک رایگان ما خبرنامه.
تصویر اصلی: Axel Bueckert / Adobe Stock




