تجربه گذشته با موسیقی کلاسیک تمایل به ژانرهای پیچیده را پیش بینی می کند

کودکان و نوجوانانی که وقت خود را صرف گوش دادن به موسیقی کلاسیک کردهاند، بیشتر از سبکهای پیچیده موسیقی مانند جاز و اپرا استقبال میکنند. یک ابزار تحقیقاتی اخیراً توسعهیافته نشان میدهد که تعامل عاطفی گذشته با موسیقی کلاسیک با ترجیح قویتر برای این ژانرها همراه است. این مطالعه در مجله منتشر شد روانشناسی موسیقی.
روانشناسان ژانرهایی مانند موسیقی کلاسیک، اپرا، جاز و موسیقی جهانی را تحت عنوان کلی موسیقی پیچیده طبقه بندی می کنند. مدل MUSIC یک چارچوب استاندارد است که محققان از آن برای دسته بندی سلیقه های شنیداری استفاده می کنند. در این مدل، موسیقی پیچیده با پیچیدگی درک شده و عمدتاً ابزاری بودن مشخص می شود. شنوندگان عموماً این ژانرها را هوشمندانه و الهام بخش می دانند.
بیشتر کودکان و نوجوانان در زندگی روزمره خود به سمت موسیقی پاپ، راک یا معاصر گرایش دارند. آنها به ندرت موسیقی پیچیده را برای تنظیم خلق و خوی خود یا برقراری ارتباط با دوستان انتخاب می کنند. برنامه های آموزش موسیقی اغلب سعی در افزایش قدردانی از موسیقی کلاسیک در بین نسل های جوان دارند.
مطالعات گذشته نشان داده است که کودکان خردسال عموماً به انواع مختلفی از موسیقی علاقه دارند. این گشودگی به سبک های مختلف در دوران نوجوانی به طور چشمگیری کاهش می یابد. در طول سالهای نوجوانی، ترجیحات به شدت با آنچه در میان گروههای همسالان محبوب است مطابقت دارند. همانطور که جوانان به سمت بزرگسالی می روند، تمایل آنها برای کشف سبک های مختلف موسیقی معمولا بهبود می یابد.
خبرنامه رایگان روزانه
کشف بزرگ روانشناسی بعدی را از دست ندهید
هر روز صبح، PsyPost خلاصهای کوتاه درباره جالبترین تحقیقات جدید در زمینه روانشناسی و عصبشناسی ارسال میکند.
محققان می خواستند دریابند که آیا سابقه خاص یک فرد با موسیقی کلاسیک می تواند سلیقه موسیقی فعلی آنها را پیش بینی کند یا خیر. Valnea Žauhar، محقق دانشگاه Rijeka در کرواسی، این مطالعه را به همراه همکاران Igor Baišanski و Sabina Vidulin رهبری کردند. آنها پرسشنامه جدیدی به نام مقیاس تجربه قبلی گوش دادن به موسیقی کلاسیک تهیه کردند.
آنها این ابزار را برای اندازه گیری تعداد دفعات گوش دادن کودکان و نوجوانان به موسیقی کلاسیک ایجاد کردند. این نظرسنجی همچنین میپرسد که چقدر آن را دوست دارند و آیا موسیقی در گذشته احساسات قوی را در آنها برانگیخته است. محققان این نظرسنجی را با ساخت آیتم هایی طراحی کردند که گوش دادن داوطلبانه را در اوقات فراغت ارزیابی می کند.
سوالات نظرسنجی همچنین واضح بودن پاسخ های احساسی شنوندگان را به تصویر می کشد. در این بیانیه ها از دانش آموزان پرسیده شد که آیا گوش دادن به موسیقی کلاسیک آن ها را به لرزه در می آورد، گریه می کند یا باعث شادی آنها می شود.
در اولین مطالعه خود، محققان 151 دانش آموز دبیرستانی را انتخاب کردند. شرکت کنندگان در محدوده سنی 15 تا 18 سال بودند. دانشآموزان به شش کلیپ صوتی 15 ثانیهای از موسیقی پیچیده گوش دادند و میزان علاقهشان به هر یک را ارزیابی کردند.
محققان عمدا آهنگ های مبهم و منتشر نشده با کیفیت حرفه ای را انتخاب کردند. این تضمین می کند که دانش آموزان به جای آشنایی با یک آهنگ معروف، خود موسیقی را ارزیابی می کنند. پس از تکلیف گوش دادن، دانش آموزان پرسشنامه تجربیات گذشته را که به تازگی تهیه شده بود تکمیل کردند.
آنها همچنین نظرسنجی هایی را تکمیل کردند که مصرف عمومی موسیقی و تمایل آنها به استفاده از موسیقی برای اهداف خاص را توصیف می کرد. محققان این اهداف را به عنوان گوش دادن احساسی، گوش دادن شناختی یا گوش دادن به پس زمینه دسته بندی می کنند. گوش دادن عاطفی شامل استفاده از موسیقی برای تغییر خلق و خو است، در حالی که گوش دادن شناختی شامل تجزیه و تحلیل عقلانی عناصر موسیقی است.
دانش آموزان دبیرستانی معمولاً سطح پایینی از تجربه گذشته با موسیقی کلاسیک را گزارش کردند. با این حال، کسانی که تجربیات گذشته خود را بیشتر گزارش کردند، به احتمال زیاد از موسیقی برای اهداف عاطفی و شناختی استفاده می کردند. تجربه گذشته با موسیقی کلاسیک نیز قویاً پیشبینی میکرد که دانشآموزان چقدر قطعات پیچیده موسیقی را که به تازگی شنیده بودند دوست دارند.
در ابتدا، محققان متوجه شدند که به نظر میرسد آموزش رسمی موسیقی ترجیحی برای موسیقی پیچیده را پیشبینی میکند. دانشآموزانی که در کلاسهای رسمی شرکت میکردند، گزیدهها را بیشتر از آنهایی که شرکت نمیکردند ترجیح میدادند. اما زمانی که محققان تجربیات گذشته موسیقی کلاسیک را در نظر گرفتند، نتایج آماری تغییر کرد.
پس از قرار گرفتن در معرض قبلی در تجزیه و تحلیل، آموزش رسمی دیگر اولویت را پیش بینی نمی کرد. داشتن تجربیات مثبت و احساسی با موسیقی کلاسیک در گذشته به عنوان تنها عامل مثبت برای لایک کردن ویدیوهای پیچیده ظاهر شد. این نشان می دهد که درگیری عاطفی بدون توجه به آموزش رسمی، ارتباط نزدیکی با سلیقه موسیقی دارد.
محققان سپس مطالعه دومی را با 286 کودکی که در یک مدرسه موسیقی ابتدایی تحصیل می کردند انجام دادند. سن این شرکت کنندگان از هشت تا 14 سال متغیر است. این آزمایش در طول یک درس موسیقی گروهی معمولی انجام شد.
بچه ها قطعه ای دو دقیقه ای از سمفونی شماره 9 آنتونین دوورژاک را که بیشتر به سمفونی دنیای جدید معروف است گوش دادند. محققان یک قطعه موسیقی پرانرژی و بسیار رسا را انتخاب کردند که دارای سازهای بادی قابل توجه و ریتم های قوی بود.
بلافاصله پس از گوش دادن، بچه ها میزان علاقه آنها به موسیقی و احساس غوطه ور شدن آنها را ارزیابی کردند. آنها همچنین پرسشنامه تجربیات گذشته را تکمیل کردند. علاوه بر این، آنها مطالعه ای را انجام دادند که احساسات خاصی را که توسط موسیقی برانگیخته می شود، مانند احساس فعال شدن یا آرامش، اندازه گیری کردند.
به طور کلی، بچهها گزیده دووراک را دوست داشتند. آنها گزارش دادند که منجر به سطوح متوسط تا نسبتاً بالایی از فعال سازی عاطفی می شود. تجربه قبلی آنها با موسیقی کلاسیک به طور قابل اعتمادی پیش بینی می کرد که چقدر قطعه سمفونیک را دوست دارند.
کودکان بزرگتر و آنهایی که بیشتر در معرض موسیقی کلاسیک قرار داشتند، سطوح بالاتری از لذت را گزارش کردند. قوی ترین شاخص دوست داشتن موسیقی، میزان فعال سازی عاطفی کودکان در طول جلسه گوش دادن است.
فعال سازی ناشی از موسیقی به احساس قدرت، تنش، شگفتی یا انرژی شادی برانگیخته شده توسط صدا اشاره دارد. کودکانی که شدیداً این احساسات فعال را تجربه میکنند، به احتمال زیاد به این بخش نمره بالایی میدهند. از سوی دیگر، آرامش پیشبینی نمیکرد که بچهها تا چه اندازه از این گزیدهای که سریعتر میشد خوششان میآمد.
این مطالعه بر داده های خود گزارش شده از کودکان و نوجوانان تکیه داشت. این بدان معناست که نتایج به این بستگی دارد که آیا شرکت کنندگان عادات گوش دادن گذشته خود را به طور دقیق به یاد می آورند و گزارش می دهند. ممکن است یک فرد به طور کامل به یاد نداشته باشد که در دوران کودکی خود چقدر به موسیقی کلاسیک گوش داده است.
محققان خاطرنشان می کنند که تجربه موسیقی کلاسیک یک مفهوم چند وجهی است. تحقیقات آینده باید شرکتکنندگان را در یک دوره طولانیتر دنبال کند تا ببیند دقیقاً چگونه این تجربیات موسیقی در طول زمان انباشته شده و ترجیحات را شکل میدهد. مطالعات همچنین می توانند از روش های عینی استفاده کنند، مانند اینکه والدین یا معلمان قرار گرفتن کودکان در معرض موسیقی کلاسیک را ضبط کنند.
از آنجایی که این مطالعه فقط کودکان و نوجوانان را شامل می شود، نتایج نشان نمی دهد که چگونه این ترجیحات در بزرگسالی رشد می کنند. یک مطالعه طولانی مدت که افراد مشابه را با افزایش سن دنبال می کند، تصویر دقیق تری از تاثیر قرار گرفتن در معرض زودهنگام بر ذائقه در طول زندگی ارائه می دهد.
مطالعه “نقش تجربه قبلی گوش دادن به موسیقی کلاسیک در علاقه مندی به موسیقی خوب” توسط والنیا ژاوهر، ایگور باجشانسکی و سابینا ویدولین نوشته شده است.




