علم پشت این که چرا ما با خون آشام ها وسواس داریم

راشل فلتمن: هالووین مبارک، شنوندگان. برای علمی آمریکایی‘s علم سریعمن ریچل فلتمن هستم.

وقتی حدود 13 ساله بودم، با داستانی در مورد خون آشام شدن مواجه شدم وسواس v. من مجموعه‌ای از فن تخیلی نوشتم و علاقه‌ام به سه عضو مثلث اصلی عشق را به یک شخصیت کامل تبدیل کردم. بسیاری از دختران نوجوان در سال 2005 بدون شک می‌توانستند همین را بگویند، اگرچه بیشتر آنها احتمالاً به کتابی که اخیراً منتشر شده بود علاقه داشتند. غروب، و من، برعکس، به بلاک باستر محلی خود رفته بودم و یک فیلم 1987 پیدا کرده بودم.

[CLIP: Kiefer Sutherland as David in The Lost Boys. “Now you know what we are. Now you know what you are. You’ll never grow old, Michael, and you’ll never die. But you must feed.”]

حمایت از روزنامه نگاری علمی

اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید مشترک شوید. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستان‌های تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایده‌هایی که دنیای امروز ما را شکل می‌دهند کمک می‌کنید.

بیش از 20 سال از آن زمان می گذرد، اما من همچنان محکم در تیم کیفر هستم. بنابراین می توانید خوشحالی من را در آوریل گذشته تصور کنید که یک موزیکال بر اساس پسران گمشده اولین کار خود را در برادوی انجام داد. و این تنها چیزی نیست که مردم رسانه های خون آشام برای دیدن دسته دسته پرداخت می کنند: با برنده شدن جایزه او گناهکاران رایان کوگلر موجودات شب را بی‌سابقه به سینمای سطح بالا آورد. و اقتباس AMC از آن رایس تواریخ خون آشام سریال شخصیت محبوب او لستات را وارد استراتوسفر کرد.

[CLIP: Sam Reid as Lestat in Interview with a Vampire: “Are there any readers in the audience tonight?”]

سپس، البته، رابرت اگرز وجود دارد نوسفراتو، سولو توسط سینتیا اریوو دراکولا یک نمایش وست اند، کمدی لذت بخش کاری که ما در سایه انجام می دهیمکه متاسفانه به پایان رسید ابعاد 20“شورای شهر تاریکی” – می توانم ادامه دهم.

بنابراین امروز می خواهیم در مورد اینکه چه چیزی خون آشام ها را چنان جذاب می کند که مدام در رسانه های ما ظاهر می شوند صحبت کنیم – و اینکه چگونه این چهره های تخیلی اغواکننده را می توان در واقع به داستان های ترسناک سلامت عمومی ردیابی کرد.

داستان‌های موجودات انسان‌نما که از زندگی تغذیه می‌کنند به اندازه داستان‌ها قدمت دارند، اما به نظر می‌رسد استفاده از اصطلاح “خون آشام” برای هیولای خون‌خوار در اروپا در قرن هجدهم سرچشمه گرفته است. و در سراسر [1700s] و 1800 بسیاری از مردم خون آشام ها را به عنوان یک خطر واقعی و فعلی می دیدند.

آرون مانکه: این فقط یک داستان عجیب است، می دانید. و اندوهی در آن نهفته است، مقداری تراژدی، مقداری عجیب و غریب و مقداری خامی، اما در اصل داستانی جذاب است.

فلتمن: این آرون مانکه، یک مورخ است که میزبان پادکست موفق است دانش. آخرین کتاب او نام دارد نبش قبر: کشف تاریخ خون آشام آمریکایی.

مانکه: آنچه ما فکر می کنیم اتفاق می افتد این است که جامعه یک اپیدمی را تجربه خواهد کرد، معمولاً به دلیل علائم بیماری که ما آن را سل می دانیم.

فلتمن: اساساً مردم به این فکر می‌کردند که برخی بیماری‌ها می‌توانند پس از مرگ منتقل شوند و مرده‌ها به نحوی به زنده‌ها بچسبند و سلامتی آنها را از بین ببرند. از آنجا که سل می تواند در میان اعضای خانواده گسترش یابد و سپس به آرامی چندین نفر از آنها را پشت سر هم بکشد، این بیماری می تواند تقریباً مانند یک نفرین به نظر برسد. اختراع خون آشام ها به عنوان یک توضیح به مردم کمک کرد تا احساس کنند کاری وجود دارد که می توانند برای جلوگیری از افزایش تراژدی ها انجام دهند.

مشابه “اپیدمی” در سوابق تاریخی قبلی در سراسر جهان ظاهر می شود و به ویژه در اروپا در دهه 1700 رایج بود. اما کتاب مانکه بر داستان مرسی براون تمرکز دارد که در سال 1892 در اثر بیماری سل در اکستر، رود آیلند درگذشت.

مانکه: باید تصور کنید که اینها افرادی از اوایل تا اواسط دهه 1800 هستند که هیچ مفهومی از ویروس شناسی و نحوه گسترش بیماری ندارند. بنابراین کاری که مردم انجام می دادند واکنش به این باور بود که دلیل مریض بودن افراد خانواده آنها این بود که فردی که قبلاً بر اثر بیماری در خانواده خود مرده بود به معنای واقعی کلمه در قبر خود دراز کشیده بود و نیروی حیات را از کسانی که هنوز بالای زمین هستند می نوشیدند. بنابراین نه به یک معنا – مثل خون آشامی که امروز به آن فکر می کنیم با شلوار چرمی با اسلحه می دود و می دانید که با گرگینه ها می جنگد و خون از گردن کسی می نوشد. بنابراین در عصر وحشت خون‌آشام‌ها در نیوانگلند، کالین، خون‌آشام عاطفی بود کاری که ما در سایه انجام می دهیم. از راه دور زندگی را از کسی می مکیدند.

فلتمن: می‌توانید رشته‌هایی را ببینید که در نهایت به اسطوره‌های خون آشام خون‌آشام که امروزه می‌شناسیم، در روش‌هایی که نیوانگلندها برای «اثبات» وجود خون‌آشام‌ها استفاده می‌کردند، ببینید. مانکه می‌گوید که مردم درک نسبتاً دوسویه‌ای از تنزل، و به‌ویژه تخریب خون داشته‌اند. آنها معتقد بودند که اگر جسدی واقعاً و واقعاً مرده باشد، خون به پودر تبدیل می شود. وجود مایع به این معنی بود که چیزی هنوز در داخل لگد می زد. اما دلایل متعددی وجود دارد که چرا ممکن است کسی خون تازه ای را در جسد مرده ببیند: برای مثال، مایعات در حال تجزیه ممکن است از سوراخ هایی که توسط خون خشک شده قرمز شده اند، نشت کند. و در نیوانگلند و بسیاری از اروپا، جایی که مرگ در زمستان به این معنی بود که عزیزان به طور موقت در بالای زمین دفن می شدند تا منتظر آب شدن زمین باشند، خون و بافت به جای پوسیدگی می توانست یخ بزند.

به عنوان مثال، مرسی براون در ماه ژانویه درگذشت و در ماه مارس «نبش قبر» شد.

مانکه: نبش قبر او به معنای واقعی کلمه فقط باز کردن یک سایبان و برداشتن تابوت بود. آنها به طور معجزه آسایی دریافتند که او بسیار خوب به نظر می رسد، اما این همان چیزی است که از کسی که دو ماه را در فریزر گذرانده است، انتظار می رود.

فلتمن: همانطور که آخرین کتاب مانکه روشن می‌کند، این ترس غم‌انگیز از مردگان واقعاً جدید بود. خواهر مرسی براون تا سال 1954 زندگی کرد. اما در طول زندگی او، نگرش ما نسبت به خون‌آشام‌ها یک تغییر اساسی را از حالت غم و اندوه و ترس به، خوب، شاید هنوز غم و اندوه و ترس انجام داد، اما ممکن است علاقه مند به قرار ملاقات باشیم. پس چگونه آنها از شبح های پوسیده بیماری به ضدقهرمانان داغ تبدیل شدند؟

در کتاب او در سال 1995 خون آشام های ما، خودمان نینا اورباخ، منتقد ادبی فقید، استدلال کرد که داستان‌های خون‌آشام ترس‌ها و خواسته‌های افرادی را که آن‌ها را روایت می‌کنند جذب می‌کنند. خون آشام های فولکلور توصیف شده توسط مانکه، جایی که اقوام مرده زنده ها را تخلیه می کنند و کل خانواده را محکوم می کنند، یکی از نسخه های این است. یکی دیگر از چهره های اشراف درنده در رمان 1819 جان پولیدوری است. خون آشام– که سرنخ خود را از همکار بدنامش لرد بایرون گرفته است – و سپس توسط برام استوکر در سال 1897 محبوبیت یافت. بنابراین هجوم خون آشام های جذاب و جذاب در مورد نیازهای فرهنگی فعلی ما چه می گوید؟ شخصاً – که امیدوارم به من اجازه دهید، زیرا این بیشتر یک تحلیل فرهنگی است تا تحقیقات تجربی – فکر می‌کنم ممکن است ارتباطی با تغییر معنای «دیگری» بودن داشته باشد. ترس هایی که زمانی چهره های هیولایی مانند نوسفراتو مانند بیگانه هراسی را به وجود آوردند، هنوز به طور سیستماتیک وجود دارند، اما شاید در میان مردم توده ای کمتر از سال 1800 محبوبیت داشته باشند. زمانی که جوزف شریدان لو فانو منتشر کرد. کارمیلا در سال 1872 در به تصویر کشیدن یک خون آشام لزبین افراطی بود – اما او همچنین یک هیولای واقعی بود. تفاوت او جذاب بود، اما وحشتناک. در جدیدترین اقتباس تلویزیونی از مصاحبه با خون آشام غرابت و رنگارنگی خونخواران را در متن دنیای خود “دیگر” تر می کند، اما در واقع در خدمت انسان سازی آنها برای مخاطب است. بنابراین شاید خون‌آشام‌های مدرن ما حس مدرن‌تری را منعکس می‌کنند که چگونه بسیاری از ما «دیگری» هستیم.

من در مورد این موضوع کمی با جنی همیلتون، مدرس ارشد مشاوره و روان درمانی در دانشگاه لینکلن صحبت کردم. کار حرفه ای او بر روی هیولاها بر نحوه استفاده مردم از آنها برای کمک به پردازش تروما متمرکز است، اما او در مورد چگونگی تغییر شخصیت های هیولا در طول زمان فکر می کند. از یک طرف، او می‌گوید، هیولاهای ما از ماهیت کمتر فیزیکی به روان‌شناختی‌تر تبدیل شده‌اند، زیرا ترس‌های ما کمتر اولیه و وجودی‌تر شده‌اند.

جنی همیلتون: در جوامع مدرن و پست مدرن، اضطراب های ما اغلب کمتر ملموس هستند: چیزهایی مانند تغییرات آب و هوا، بیماری های همه گیر، هوش مصنوعی، عدم اطمینان در مورد آینده.

فلتمن: اکنون، بدیهی است که خون‌آشام‌ها تنها بازی هیولا در شهر نیستند، اما بسیار منطقی است که شخصیت‌های انسان‌نما که هنوز در فعالیت‌ها و روابط بسیار انسانی شرکت می‌کنند، الگوی واقعاً خوبی برای کشف اضطراب‌هایی ارائه می‌دهند که بیشتر اجتماعی و فرهنگی هستند تا فیزیکی.

و به‌عنوان چهره‌هایی که محکم‌تر از مثلاً اجنه یا اژدها بر روی خط مبهم بین انسان و هیولا ایستاده‌اند، منطقی است که آن‌ها همچنین در خط مقدم حس پیچیده‌تر ما از چیزی که یک هیولا را می‌سازد، بوده‌اند.

همیلتون: آنها روی مرزهای زیادی می نشینند که برای ما کمی سخت است یا تابو است. می دانید، مرزهای بین زندگی و مرگ، انسان و حیوان بودن است.

فلتمن: جنی می گوید که خون آشام ها همیشه این شخصیت های بحث برانگیز بوده اند که در حاشیه هستند، اما رابطه خود ما با ایده خوب و بد، شرور و قهرمان همان چیزی است که ظریف تر شده است. به دلیل اینکه ایده‌های سنتی دوتایی در مورد اینکه چه کسی متعلق است و چه کسی در جامعه مدرن کنار گذاشته شده است، پیچیده‌تر شده است. به عبارت دیگر، خوشبختانه ما به بسیاری از ویژگی هایی که مردم را در حاشیه انواع خاصی از جوامع نگه داشته است، قدردانی کرده ایم.

حالا، اینجا متوقف می‌شوم تا بگویم که البته می‌دانم که خون‌آشام‌ها تنها شخصیت‌های هیولایی نیستند که به‌خصوص در سال‌های اخیر رفتار عاشقانه‌ای داشته‌اند. درست در بالای گنبد، یک کلاسیک گرفتم [choices] مانند زیبایی و هیولا، آوانگارد به عنوان شکل آب، حتی زامبی ها به لطف بدن های گرم. ما لیزا فرانکنشتاین را داشتیم، نه اینکه به تمام گرگینه‌های موجود در آن اشاره کنیم غروب حق امتیاز و گرگ نوجوان و از این قبیل داستان ها ما حتی آن فیلم جدید اولیویا کولمن را داریم که در آن او با یک مرد بزرگ، غول پیکر و خوش تیپ ساخته شده از حصیری ازدواج کرده است که من بی صبرانه منتظر دیدنش هستم. اما من فکر می‌کنم که خون‌آشام‌ها کمی منحصربه‌فرد هستند، زیرا بیشتر هیولاهای دیگری که در مورد آنها صحبت کرده‌ام، گاهی اوقات به‌عنوان یک علاقه عاشقانه به نوعی برانداز نشان می‌دهند. خون‌آشام‌ها چنان مترادف با حس‌گرایی شده‌اند که در این مرحله واقعاً غافلگیرکننده و خراب‌کننده است وقتی یک فیلم آنها را به‌جای سکسی تبدیل می‌کند. من به تو نگاه می کنم، رابرت اگرز.

اما وقتی صحبت از این می شود که چگونه و چرا ممکن است هیولاهای واقعی را از نقطه نظر فیزیکی کاملاً جذاب بدانیم، هیچ پاسخ علمی روشنی وجود ندارد – اما زوایای بسیار جالبی برای کشف وجود دارد.

برای ورود به این موضوع، با ماتیاس کلاسن صحبت کردم. او یکی از مدیران آزمایشگاه ترس تفریحی دانشگاه آرهوس است که دقیقاً به نظر می رسد: مأموریت آن بررسی انواع کارهایی است که مردم انجام می دهند. چون آنها را می ترسانند

ماتیاس کلاسن: این فقط تماشای فیلم‌های ترسناک نیست… همچنین برخی از اولین فعالیت‌های بازیگوشی است که ما کودکان را در معرض آن قرار می‌دهیم، مانند، می‌دانید، peekaboo، که به نوعی شبیه ترس از پرش کودک است… دویدن دنبال بچه‌هایی که وانمود می‌کنند یک هیولا هستند. می‌دانید که این بازی به اصطلاح خطرناک است، بچه‌هایی که با سرعت زیاد دوچرخه سواری می‌کنند، از درخت‌ها بالا می‌روند تا زمانی که احساس کنند پروانه‌ها در شکمشان بال می‌زنند. اینها زنان جوانی هستند که به پادکست های جنایی واقعی گوش می دهند. اینها افراد میانسالی هستند که ماشین های سریع می خرند و خیلی سریع رانندگی می کنند. بنابراین طیف وسیعی از کارها وجود دارد که مردم برای لذت بردن از ترسیدن انجام می دهند، و این چیزی است که ما در تلاشیم تا بفهمیم.

فلتمن: کلاسن در حال حاضر در حال کشف عشق ما به هیولاها نیست، اما این چیزی است که او خیلی به آن فکر کرده است.

کلاس ها: قبل از اینکه بیشتر وقتم را صرف انجام تحقیقات تجربی کنم، مانند رفتن به جاذبه های خالی از سکنه برای اندازه گیری ضربان قلب مهمانان یا تلاش برای گرفتن نمونه خون برای مشاهده فعال شدن سیستم ایمنی، کارهای نظری مفهومی بیشتری انجام دادم، از جمله تلاش برای توضیح اینکه چرا هیولاها در منظر فرهنگ عامه همه جا حاضر هستند.

فلتمن: یکی از نمونه های مورد علاقه او فیلم است آرواره ها، که منجر به کاهش واقعی گردشگری ساحلی شد در حالی که جمعیت زیادی را به سالن تئاتر کشاند.

کلاس ها: احتمال خورده شدن توسط یک کوسه سفید بزرگ تا حد امکان نزدیک به صفر است. اما چیزی در مورد این هیولا با دهانی پر از دندان‌های تیز و، می‌دانید، چشم‌های سیاه مرده وجود دارد، که فکر می‌کنم، چیزی در اعماق ما ایجاد می‌کند، و فکر می‌کنم این کاری است که هیولاهای خوب انجام می‌دهند.

فلتمن: اساساً، برخی از روانشناسان تکاملی معتقدند که بازی ترسناک – که شامل داستان‌هایی درباره هیولاها است – شامل همان مکانیسم‌های یادگیری و سازگاری است که به اجداد باستانی ما کمک می‌کرد تا از تهدیدات واقعی جان سالم به در ببرند.

کلاس ها: ما به نوعی نه فقط برای حفظ فاصله، بلکه در واقع، توجه کنید، زیرا اینگونه است که ما در مورد انواع مختلف تهدیدات در محیط یاد می گیریم. بنابراین منطقی است که این نوع دوپهلویی مبهم در ارتباط با هیولاها و موجودات ترسناک باشد.

بنابراین دلیل اینکه تعداد هیولاها در فرهنگ عامه بسیار بیشتر از دنیای واقعی است این است که ما هنوز اساساً انسان‌های چروکیده از عصر حجر هستیم، می‌دانید، می‌دانید، می‌دانید که دور چوبه نشسته‌ایم و درباره همه وحشت‌هایی که خارج از آن دایره محافظ نور وجود دارد داستان می‌گوییم.

فلتمن: اما چرا بسیاری از این داستان های آتش کمپ اینقدر سکسی شده اند؟ بنا به دلایلی، به نظر نمی‌رسد هیچ آزمایشگاه روان‌شناسی روی چیزی که به وضوح برای من یک موضوع فوری است، کار کند. اما برخی از مطالعات مجاور وجود دارد که ارزش کمی باز کردن بسته بندی را دارند.

همانطور که ماتیاس خاطرنشان کرد، ما با هیولاهای مورد علاقه خود نوعی فشار کشی داریم که در آن آنها ما را مجذوب خود می کنند و در همان زمان، تا حدی، ما را می ترسانند. هل دادن و کشیدن ممکن است همیشه با یکدیگر تضاد نداشته باشند، زیرا ترس و جذابیت بیشتر فیزیولوژی یکسانی دارند. در سال 1974، روانشناسان آزمایش بدنامی را در مورد به اصطلاح نادرست برانگیختگی انجام دادند که در آن شرکت کنندگان مرد با مصاحبه کنندگان زن روی پل های معلق طناب دار یا پل های کم ارتفاع و محکم ملاقات کردند. کسانی که در وضعیت مردد بودند ظاهراً احتمال بیشتری داشت که در صورت داشتن “سوالات بیشتر” با مصاحبه کننده ای که شماره آنها را ارائه کرده بود تماس بگیرند. همانطور که ممکن است بر اساس ماهیت کاملاً جنون آمیز این روش حدس بزنید، این مطالعه به عنوان پژوهش قوی تلقی نمی شود. اما در حالی که این ایده که ما می‌توانیم به معنای واقعی کلمه ترس را به‌عنوان برانگیختگی جنسی اشتباه تفسیر کنیم، متزلزل است، تحقیقات دیگر نشان می‌دهد که هجوم ترسناک برانگیختگی فیزیولوژیکی می‌تواند شدت درک شده را افزایش دهد. دیگری ما احساس می کنیم

به عبارت دیگر، شاید دیدن اسپایک در حال ورود یواشکی به اتاقی بافی می تواند به طور همزمان هر دو جاذبه فیزیکی استاندارد را تحریک کند – زیرا منظورم این است که آیا اخیراً تصویری از جیمز ماستررز دیده اید؟ – و چیزی عمیق است که به ما می گوید که بنشینیم و به شکارچی راس در میان خود توجه دقیق کنیم. من تصور می کنم سیستم عصبی من در آن صحنه پر از مواد شیمیایی است فلش رقص.

ایده دیگری که من شناور دیده‌ام این است که خون‌آشام‌ها، به طور کلی، آنقدر از نظر تکاملی مناسب هستند که نمی‌توانیم به آن نگاه کنیم. ممکن است بشنوید که مردم به ویژگی های شخصیتی به اصطلاح تاریک سه گانه یعنی خودشیفتگی، روان پریشی و ماکیاولیسم اشاره می کنند. برخی از مطالعات ادعا می‌کنند که این ویژگی‌های مضر باعث می‌شود مردان در تولید مثل موفق‌تر شوند، و من روان‌شناسی پاپ زیادی را دیده‌ام که ادعا می‌کند این توضیحی برای کلیشه پسر بد و عشق ما به تبهکاران است. اما مزیت باروری در واقع برای همه استراتژی‌های جفت‌گیری کوتاه‌مدت ناپدید می‌شود، و زنان عموماً این ویژگی‌ها را در روابط طولانی‌مدت جذاب نمی‌دانند، یا لزوماً اصلاً – بنابراین احتمالاً این ویژگی‌ها بیشتر به دنبال یافتن شرکای متعدد و گفتن هر چیزی که برای به رختخواب کشیدن آنها نیاز است، می‌دهند، نه روان‌پریشی که باعث می‌شود دختر معمولی برود.

این درست است که، به طور کلی، افراد به دنبال نشانه هایی از سلامت و تناسب باروری در شرکای بالقوه خود هستند. و از نظر فنی درست است که هیچ نشانه ای از تناسب اندام بالاتر از زندگی ابدی نیست. اما من شخصاً فکر می‌کنم که جذابیت ما به شخصیت‌های خون‌آشام کمتر به این است که آنها جستجوی ناخودآگاه ما را برای یک شریک تولید مثلی قطع کنند و بیشتر به رابطه پیچیده خودمان با ایده نشستن در بالای زنجیره غذایی تکاملی مربوط می‌شود.

کلاس ها: من فکر می‌کنم دلیل اینکه این رقم از بین نمی‌رود این است که در عین حال برخی از چیزهای ما را که واقعاً از آنها می‌ترسیم و از آنها متنفریم، بدترین انگیزه‌های موجود در طبیعت انسان، نوعی حرکت حیوانی، درنده، قدرت طلب و خودخواهانه را در بر می‌گیرد. اما در مورد جوانی ابدی و نمردن و می‌دانید که هرگز تغییر نمی‌کند، چیز جذابی نیز وجود دارد، و این فقط نوعی ظرف نمادین برای عمیق‌ترین ترس‌های ما و سوزان‌ترین خواسته‌های ما است – مثل نمردن.

فلتمن: این برای قسمت امروز تمام شد. امیدوارم از این جذابیت بسیار عجیب جمعه لذت برده باشید. ما دوشنبه با مرور معمول اخبار علمی باز خواهیم گشت.

علم سریع توسط من، ریچل فلتمن، به همراه فوندا موانگی، سوشمیتا پاتاک، آلیسون راجرز و جف دلویسیو تهیه شده است. این قسمت توسط الکس سوگیورا ویرایش شده است. ماریل عیسی و آرون شاتاک حقایق را در برنامه ما بررسی می کنند. موسیقی تم ما توسط دومینیک اسمیت ساخته شده است. اشتراک در علمی آمریکایی برای اخبار علمی به روز و عمیق تر.

برای علمی آمریکایی، این راشل فلتمن است. آخر هفته خوبی داشته باشید!