دانشمندان مدت‌ها گمان می‌کردند که ستاره‌های دنباله‌دار با کاشت مولکول‌های آلی به شروع حیات روی زمین کمک کرده‌اند. اما تحقیقات جدید ممکن است این ایده را متوقف کند.
تیمی از محققان به سرپرستی دانشگاه کمبریج دریافتند که ورود یک دنباله دار به جو زمین برای بقای بلوک های سازنده مولکولی حیات بسیار خشونت آمیز است. گزارش های علمی. هر سرگردانی در اثر برخورد با زمین تبخیر می شود.
ریچارد انسلو، نویسنده اصلی و ستاره شناس کمبریج در بیانیه ای درباره این اثر گفت: «از لحاظ تاریخی، دانشمندان فکر می کردند که دنباله دارها برای منشأ حیات روی زمین مهم هستند، زیرا مولکول های حاوی کربن و نیتروژن را حمل می کردند، بنابراین این گلوله های برفی غول پیکر کیهانی تقریباً مانند یک کارت آزاد از زندان بودند که تمام مولکول های یک سیاره را به ارمغان می آورد.
او افزود: “این یک نوع ایده عاشقانه است، اما نتایج به ما نشان می دهد که بسیار بعید است.”
پسودوپانسپرمی، این ایده که بلوک های سازنده حیات از فضای بیرون آمده اند، در دهه های اخیر اعتبار پیدا کرده است. این یک “ایده عاشقانه” است زیرا همچنین نشان می دهد که زندگی ممکن است مشترک باشد. ستاره شناسان اغلب مولکول های آلی را روی دنباله دارها و سیارک ها پیدا کرده اند که نشان می دهد این مولکول ها در سراسر کیهان فراوان هستند. نمونه‌های گرفته شده از یک سیارک به نام Bennu، حاوی 14 اسید آمینه از 20 اسید آمینه است که زندگی برای ساخت پروتئین‌ها از آنها استفاده می‌کند و هر پنج مولکول سازنده DNA و RNA را تشکیل می‌دهند. این کشف به ویژه از فرضیه “دنیای RNA” پشتیبانی می کند، که فرض می کند که اولین اشکال حیات قبل از ظهور DNA و پروتئین ها به مولکول های RNA خودتکثیر شونده متکی بوده اند.
در مطالعه قبلی، انسلو پیشنهاد کرد که دنباله‌دارها ممکن است بین سیاراتی که مدارهایشان نزدیک به هم هستند «جهش» داشته باشند و به دنباله‌دارها اجازه می‌دهد تا سرعت خود را کاهش دهند – کمتر از 9 مایل در ثانیه – که به آنها امکان می‌دهد مولکول‌های آلی را بدون از بین بردن آنها تحویل دهند.
اما کار جدید نشان می دهد که احتمال این کار روی زمین بسیار کم است. در شبیه سازی ورودی های دنباله دار، آنها بر روی سیانید هیدروژن (HCN)، یک مولکول پری بیوتیک که معمولا در دنباله دارهای منظومه شمسی یافت می شود، تمرکز کردند. چیزی که آنها دریافتند این بود که شرایط بسیار زیادی وجود دارد که باید سیانید هیدروژن برای سالم ماندن در سفر عالی باشد.
آنسلو گفت: «این واقعاً باید یک در میلیون اتفاق بیفتد، زیرا نه تنها به ضربه ای با سرعت و زاویه مناسب نیاز دارید، بلکه همه چیز باید بعد از آن نقطه اتفاق بیفتد، از نظر غلظت و سرعتی که منشاء شیمیایی حیات در آن ایجاد می شود.»
وی افزود: «ما نمی‌توانیم به طور قطع رد کنیم که این اتفاق افتاده است. اما به نظر می رسد این یک اتفاق واقعاً نادر است – در بهترین حالت یک بار.
محققان در این مطالعه نوشتند، هر مولکول HCN که زنده بماند، در مقادیر کافی وجود نخواهد داشت، و “منبع کوچکی از مولکول های اولیه متمرکز مورد نیاز برای شیمی پری بیوتیک” را فراهم می کند.
این ممکن است ضربه بزرگی به نظریه زمین باشد، اما محققان پیشنهاد می‌کنند که دنباله‌دارها ممکن است مولکول‌های حیات‌بخش را در مریخ کاشته باشند، مریخ که اتمسفر نازک‌تری دارد و ورودی هموارتری دارد.
آنسلو گفت: «البته این بدان معنا نیست که این اتفاق قطعاً در مریخ رخ داده است، اما نشان می‌دهد که اگر در زمین اتفاق می‌افتد و در مریخ اتفاق نمی‌افتد، بعید است. یا گزینه دیگر، شاید محتمل‌تر این باشد که در هیچ یک از سیاره‌ها اتفاق نیفتاده باشد.»
بیشتر در مورد زیست شناسی: اخترشناسان یک شی مرموز را که فراتر از پلوتون در کمین است، مشاهده کردند
