اجلاس های آب و هوای COP ممکن است هنوز آینده مفیدی داشته باشند – در اینجا نحوه انجام آن آمده است
سایت COP31 در آنتالیا ترکیه
اورهان چیچک/آنادولو از طریق گتی ایماژ
در برخی موارد، بیان فوریت بحران آب و هوا غیرممکن می شود. درخواست‌ها برای “افزایش تلاش‌ها” برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای یا کشورهایی که با سرعت تغییرات اقلیمی هشدار می‌دهند، پس از سال‌ها افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای کم‌کم به صدا در می‌آیند. در برخی مواقع، باید از خود بپرسید، در واقع چه تفاوتی با جمله دیگری که به دقت بیان شده است، خواهد داشت؟
این یک موضوع موضوعی است: هفته آینده، کشورها در اجلاس COP31 در آنتالیا، ترکیه گرد هم خواهند آمد تا واکنش جهانی به تغییرات آب و هوایی را پیش ببرند. برای شرکت کننده باتجربه، این گردهمایی ها از یک ریتم قابل پیش بینی پیروی می کنند: در ابتدای حضور رهبران جهان، مراسمی باشکوه و تشریفاتی، به دنبال آن یک هفته اول آرام مذاکرات پشت سر هم، تشدید تنش ها و نبردها بر سر مسائل مالی در هفته دوم، که همگی با یک رویارویی آخر شب پایان یافت زیرا طرفین بر سر جمله بندی توافق نهایی بحث می کنند.
در زمینه هشدارهای وحشتناک فزاینده دانشمندان و بلایای جدی آب و هوایی فزاینده در دنیای واقعی، این چرخه رویدادی است که در حال فروکش کردن است. برای بسیاری از حاضران – و برای میلیون‌ها نفر دیگر که از دور تماشا می‌کنند – به طور فزاینده‌ای آشکار می‌شود که اجلاس سران COP در ارائه پیشرفت معنی‌دار شکست خورده است.
این یک مشکل نسبتا جدید است. برای چندین دهه، کار مذاکره کننده COP ایجاد نوعی توافق جهانی برای مقابله با تغییرات آب و هوایی بود. این کار بدی نبود، و سال‌ها کار سخت و فداکاری برای رسیدن به توافقنامه پاریس در سال 2015 طول کشید. پس از انعقاد این معاهده، مذاکره‌کنندگان آب‌وهوا چندین سال را صرف پیش‌نویس قوانینی کردند که بر نحوه عملکرد این توافقنامه در عمل حاکم است. اما با تکمیل این کار تا سال 2021، اجلاس سران COP از آن زمان به حال خود رها شده است، با بحث های مالی و اختلافات گیج کننده در لحظه آخر بر سر جمله بندی اظهارات به ظاهر غیرقابل انکار. به عنوان مثال، در اجلاس سال گذشته، طرفین نتوانستند حتی در مورد ذکر سوخت های فسیلی در توافق نهایی به توافق برسند.
COP31 تا حد زیادی از همان قالب پیروی می کند. مناقشات بر سر تامین مالی در حال حاضر در حال شکل گیری است، مذاکره کنندگان بر روی جزئیات مکانیسم های بوروکراتیک جدید فشار می آورند، و ترکیه و استرالیا میزبان بحث های تازه ای هستند که از کدام قیدها در معامله نهایی استفاده کنند. این هشدار رسمی شماست: COP31 جلسه ای نخواهد بود که جهان را از خطر آب و هوا نجات دهد.
اما ممکن است یک جرقه روشن در بالا وجود داشته باشد. وعده برق رسانی که توسط ریاست جمهوری ترکیه تبلیغ شد باعث می شود کشورها متعهد شوند تا سال 2035 سهم برق را در مصرف نهایی انرژی خود به 35 درصد افزایش دهند.
تمرکز تلاش‌های اقلیمی بر برق‌رسانی یک حرکت هوشمندانه است. در چشم انداز کنونی، با اطلاعات غلط گسترده و انکار آب و هوا هنوز در کاخ سفید، مواد برقی شاید قوی ترین سلاح آب و هوایی ما باشد. قیمت‌های بالای نفت و گاز و بی‌ثباتی ژئوپلیتیکی مزایای امنیت انرژی برق‌رسانی را آشکار می‌سازد، در حالی که انرژی سبز ارزان می‌تواند فشار هزینه‌های زندگی را در کشورهای پردرآمد کاهش دهد و قفل توسعه را در کشورهای کم‌درآمد باز کند.
انرژی الکتریکی نیز بسیار کارآمدتر از سوختن سوخت است. یان روزنوف، تحلیلگر انرژی، اخیراً اشاره کرد که برق در حال حاضر حدود 23 درصد از انرژی تحویل شده به مصرف کنندگان را تامین می کند، اما بخش هایی را تامین می کند که 46 درصد از اقتصاد جهانی را تشکیل می دهند. تحلیل روزنو نشان می‌دهد که اگر اقتصاد جهانی به یک وضعیت بسیار برق‌دار با انرژی‌های تجدیدپذیر تغییر کند، کل استفاده از انرژی اولیه – مواد خام ورودی به سیستم انرژی – نزدیک به 50 درصد کاهش می‌یابد. قبل از اینکه به مزایای آب و هوا برسید، برق رسانی یک حرکت عقل سلیم است.
بسیاری از کشورهای ثروتمندتر به اندازه کافی سریع در این موارد حرکت نمی کنند. چین و اندونزی از نظر برق‌رسانی به اقتصاد خود از ایالات متحده و بریتانیا جلوتر هستند، در حالی که هند و برزیل به سرعت عقب‌نشینی می‌کنند. ما می توانیم با نگاه کردن به فراتر از مرزهایمان چیزهای زیادی یاد بگیریم. نشست‌های سالانه آب و هوا باید به فرصتی برای کشورها تبدیل شود تا یادداشت‌ها را مبادله کنند و بهترین شیوه‌ها را در مورد انتقال انرژی به اشتراک بگذارند، نه اینکه بر سر جمله‌بندی بیانیه‌های بیانگر فضیلت دعوا کنند.
برای مدت طولانی، COPها کلمات زیادی و عمل کمی تولید کرده اند. اما در پشت صحنه، تلاش‌هایی در حال انجام است تا این جلسات را به عنوان رویدادهای مفید برای انتقال انرژی پاک تغییر دهند. پیگیری برقی‌سازی اشاره‌ای به آنچه ممکن است به نظر برسد ارائه می‌دهد. اگر کار کند، اجلاس COP ممکن است آینده مفیدی داشته باشد.
