گروهی از روانشناسان و پژوهشگران طوماری را در اکتبر 2026 برای ایجاد یک بخش علوم و تمرینات روانگردان در انجمن روانشناسی آمریکا (APA) راه اندازی کردند و از اعضا و همکاران APA دعوت کردند تا در حمایت از دادن خانه رسمی به این رشته در بزرگترین سازمان روانشناسی کشور امضا کنند.
در صورت تایید، این گروه به پنجاه و پنجمین بخش فعال APA تبدیل خواهد شد. انجمن دارای 56 بخش شماره گذاری شده است که دو بخش از آنها خالی است و از زمان ایجاد بخش 56 (روانشناسی تروما) بخش جدیدی اضافه نکرده است.
طبق ماده ششم اساسنامه APA، ایجاد یک بخش جدید مستلزم امضای طومار از حداقل 1٪ اعضای انجمن و به دنبال آن دو سوم آرای شورای نمایندگان APA در جلسه نیمه زمستان است.
حتی پس از آن، رای اولیه تنها آغاز است: یک بخش فرعی که به تازگی تایید شده وارد دوره درخواست می شود و باید قبل از دریافت تایید نهایی به شورا گزارش دهد. تصویب شورا به صورت خودکار نیست. در سال 2014، پس از استناد مخالفان به مقررات آیین‌نامه‌ای که می‌گفت تقسیم‌بندی‌های جدید نباید خصمانه بخش‌های موجود باشد، شورا از تأیید انجمن پیشنهادی فناوری و روانشناسی خودداری کرد.
در طومار خود، سازمان دهندگان به دو دهه پیشرفت در تحقیقات، آموزش حرفه ای، اجرای بالینی و سیاست عمومی، از جمله افزایش توجه نظارتی فدرال به داروی روانگردان اشاره می کنند. در دادخواست ادعا شده است که این پیشرفت‌ها علم و عمل روانگردان را به‌عنوان «یک زمینه ماندگار از تحقیقات روانشناختی به جای یک جایگاه نوظهور» ایجاد کرده است.
این تلاش در بحبوحه یک فشار علمی و پزشکی گسترده تر برای آزمایش روانگردان ها به عنوان درمان سلامت روان انجام می شود. طی 20 سال گذشته، مراکز عمده پزشکی دانشگاهی واحدهای تحقیقاتی اختصاصی روانگردان را افتتاح کرده‌اند و آزمایش‌های بالینی ترکیباتی مانند سیلوسایبین و MDMA را در کنار روان‌درمانی برای افسردگی مقاوم به درمان، اختلالات مصرف مواد، پریشانی مرتبط با سرطان و اختلال استرس پس از سانحه آزمایش کرده‌اند.
با این حال، این رشته با موانع نظارتی مواجه است: سازمان غذا و دارو هیچ درمان کلاسیک روانگردان یا MDMA را برای استفاده بالینی تایید نکرده است، و در آگوست 2024 آژانس با استناد به نگرانی در مورد طراحی کارآزمایی و داده های ایمنی، درخواست Lykos Therapeutics را برای درمان با کمک MDMA برای PTSD تایید نکرد.
با این حال، فعالیت فدرال در سال 2026 ادامه یافت، با صدور دستورالعمل‌های آزمایشی بالینی نهایی برای داروهای روانگردان توسط FDA، اعطای کوپن‌های بررسی اولویتی به چندین برنامه توسعه سیلوسایبین و متیلون پس از فرمان اجرایی ریاست‌جمهوری آوریل 2026، و دریافت ارسال مجدد برای MDMA از جانشین Lykos، Resilient Pharmaceuticals، در آگوست202.
بر اساس این طومار، بخش پیشنهادی به روانشناسان یک انجمن ویژه برای بررسی نحوه عملکرد درمان‌های روانگردان، نحوه غربالگری و ارزیابی بیماران، نحوه انجام آماده‌سازی درمانی و ادغام پس از جلسه، و مسائل اخلاقی و اجتماعی که این درمان‌ها مطرح می‌کنند، می‌دهد.
یک بحث اصلی این دادخواست این است که ابعاد روانشناختی مراقبت روانگردان به تنهایی در چارچوب های دارویی یا نسخه تجویز نمی شود. در حالی که بخش 55 APA (انجمن روانشناسی تجویزی) بر تجویز و داروسازی روانی در یک مدل پزشکی تمرکز دارد، درخواست‌کنندگان می‌نویسند که بخش پیشنهادی آنها «حالت‌های تغییر یافته آگاهی، مکانیسم‌های درمانی تغییر، آماده‌سازی، و فرآیندهای یکپارچه‌سازی» را به همراه مسائل فرهنگی و اخلاقی که رسانه‌ها و عوامل روانشناختی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، بررسی می‌کند.
“در قلب مشارکت روانشناسی ظرفیت آن برای بررسی چگونگی تاثیر حالت های تغییر یافته آگاهی (که در یک محیط ساختاریافته، درمانی و اخلاقی پشتیبانی می شود) بر شناخت، احساسات، رفتار، یادگیری، حافظه، معناسازی، فرآیندهای درمانی و یکپارچگی تاثیر می گذارد.”
از بخش علم و عمل روانگردان APA درخواست کنید
درخواست‌کنندگان استدلال می‌کنند که پاسخ به این سؤالات برای تبدیل یافته‌های تحقیق به مراقبت بالینی ایمن، اخلاقی و منصفانه ضروری است. بدن پیشنهادی به‌جای جایگزینی یا تکراری کردن بخش‌های موجود، طراحی شده است تا به‌عنوان «بافت پیوندی بین‌رشته‌ای» در APA عمل کند و اعضایی را که وابستگی‌های اولیه در 13 بخش فهرست‌شده، از جمله بخش‌های بالینی، مشاوره، نظامی، انسانی، سلامت، اعتیاد، نسخه‌شناسی، و روانشناسی روانشناسی و روانشناسی را دارند، جذب می‌کند. سوء مصرف مواد).
سازمان دهندگان می نویسند که این بخش به عنوان “پل ترجمه ای بین علوم پایه و چارچوب های قابل اجرا برای روانشناسان عمل می کند.” همچنین از آموزش مداوم مطابق با APA و «چارچوب‌های شایستگی بالینی در حال ظهور» برای انتخاب، آماده‌سازی و ادغام بیمار پشتیبانی می‌کند. در این طومار همچنین آمده است که این بخش “مذاکرات متفکرانه در مورد بهترین شیوه های کاهش آسیب و دستورالعمل های اخلاقی در حال ظهور” را برای پزشکان غیر تجویزی که بیماران آنها به تنهایی یا خارج از محیط های بالینی از روانگردان استفاده می کنند تشویق می کند، در حالی که فضایی را برای سنجش مسائل اخلاقی، فرهنگی و نظارتی ارائه می دهد.
مطابق با ماده ششم آیین‌نامه APA، این گروه به‌عنوان یک جامعه علمی و حرفه‌ای مبتنی بر اعضا عمل خواهد کرد، نه به عنوان یک نهاد اعتباربخش. این دادخواست خاطرنشان می کند که این بخش مجوز بالینی، به رسمیت شناختن تخصص، گواهینامه، یا مرجع تجویز را ارائه نخواهد کرد، و هر گونه مواد آموزشی یا توصیه های توافقی که تولید می کند از خط مشی رسمی APA جدا باقی می ماند.
طبق قانون انجمن APA 100-2.1، هر یک از 10 عضو کمیته راهبری متعهد شده اند که به این بخش ادامه دهند و در صورت ایجاد عضویت موافقت کرده اند. این کمیته شامل 9 روانشناس و یک دانشجوی دکترا در روانشناسی فراشخصی است که سوابق آنها شامل آزمایشات بالینی آکادمیک، درمان اعتیاد و تروما، بهداشت روانی نظامی، و انجمن های روانشناسی ایالتی و ملی است. حداقل دو عضو کمیته، برایان ریچاردز و شانتل توماس نیز دارای شغل، ارتباطات مشاوره یا مالکیت در صنعت روان درمانی هستند.
متیو دبلیو جانسون، Ph.D اخیراً به کالج پزشکی جورجیا در دانشگاه آگوستا پیوست تا یک برنامه تحقیقاتی جدید متمرکز بر اختلالات روانپزشکی و مصرف مواد را هدایت کند، پس از مدتی در شپرد پرات و بیش از دو دهه در دانشگاه جانز هاپکینز، که از سال 2004 شروع شد. تحقیقات توهم زا، به مطالعات جانز هاپکینز در مورد سیلوسایبین برای پریشانی و افسردگی مرتبط با سرطان کمک کرد و منجر به مطالعات پیشگامی در مورد سیلوسایبین برای اعتیاد به تنباکو شد. در سال 2021، او اولین کمک مالی فدرال را در 50 سال برای درمان با روانگردان کلاسیک دریافت کرد. او همچنین رئیس قبلی بخش 28 APA (روان دارویی و سوء مصرف مواد) بوده است.
ریچارد تی بارنت، PsyD، MSCP، LADC یک روانشناس بالینی مجاز، مشاور مجاز الکل و مواد مخدر، و روانپزشک بالینی در مطب خصوصی در استو، ورمونت است. او رئیس بخش 55 APA (انجمن روانشناسی تجویزی) در سال 2020 بود، از سال 2011 تا 2014 به عنوان رئیس انجمن روانشناسی ورمونت خدمت کرد و ریاست گروه مشاوره روان‌درمانی ورمونت را برعهده داشت که توسط قانون 126 در سال 2024 در مؤسسه مطالعات روانشناسی مجتمع کالیفرنیا تأسیس شد. (CIIS) و کتامین درمانی از طریق مرکز بینش Polaris و موسسه تحقیقات و آموزش روانگردان، او انجمن روانگردان ورمونت را تأسیس کرد و در سال 2015 سازمان غیرانتفاعی بازیابی اعتیاد CARTER، Inc.
کریستوفر آر نیکلاس، دکتری روانشناس بالینی و دانشیار دپارتمان پزشکی خانواده و بهداشت عمومی در دانشکده پزشکی و بهداشت عمومی دانشگاه ویسکانسین، و عضو هیئت علمی مرکز بین رشته‌ای UW-Madison برای تحقیقات مواد روانگردان است. او سیلوسایبین، MDMA، 5-MeO-DMT، و کتامین را برای اعتیاد، PTSD، درد مزمن و افسردگی، از جمله مطالعات سیلوسایبین برای متامفتامین و اختلالات مصرف مواد افیونی مطالعه می کند. او همچنین به عنوان محقق و درمانگر در کارآزمایی فاز 3 MAPS روان درمانی با کمک MDMA برای PTSD شدید خدمت کرد.
برایان دی ریچاردز، روانشناسی روانشناس بالینی و مدیر توسعه برنامه پزشکی تجربی در Gladstone Psychiatry and Wellness است. پسر بیل ریچاردز، محقق روانگردان، دکترا، فلوشیپ فوق دکترا را در دپارتمان تحقیقات فارماکولوژی رفتاری جانز هاپکینز به پایان رساند، جایی که روی مطالعات سیلوسایبین برای بیماران سرطانی کار کرد، و بعداً به عنوان روانشناس اصلی در یک کارآزمایی گروهی سیلوسایبین با دوز بالا با دوز بالا Trelocybin با بیماران سرطانی در مرکز سان استون‌ویل در ریچاردز، ریچاردز راک‌لند، در مرکز سان‌استونی ماریلند در ریچاردز خدمت کرد. درمان ها
شانتل توماس، Ph.D یک روانشناس بالینی و مدیر بالینی اجرایی Windrose Recovery، یک مرکز درمان اعتیاد در ویسکانسین است. او در کارآزمایی‌های بالینی دانشگاه ویسکانسین در مورد بررسی سیلوسایبین برای اعتیاد و افسردگی و MDMA برای PTSD کار کرد و به عنوان سرپرست و مربی برای آزمایش‌های MDMA تحت حمایت MAPS خدمت کرد. بر اساس افشای مالی همراه با وبینار بخش 12 (انجمن روانشناسی بالینی)، او به عنوان مشاور یا مربی برای Lykos، MindMed، Usona Institute، Fluence، و Polaris خدمت کرده است و بخشی از مالکیت Integrata است.
رونیت کیسون، دکتری دانشیار روانشناسی پزشکی بالینی (در روانپزشکی) در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا ایروینگ است. او در یک کارآزمایی بالینی سیلوسایبین در دفتر ارزیابی افسردگی در موسسه روانپزشکی ایالت نیویورک، از بیماران مبتلا به افسردگی مقاوم به درمان حمایت روانی می کند. در سال 2025، او و Yael Cycowicz یک مقاله چشم انداز در این مقاله نوشتند مرزها در روانپزشکی تحت عنوان روان درمانی: پیوند عصبی پلاستیسیته، پدیدارشناسی و پیامدهای بالینی.
مارک بیتس، Ph.D یک روانشناس بالینی و سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی ایالات متحده است. او قبل از تبدیل شدن به یک روانشناس بالینی، خلبان حمل‌ونقل هوایی در 9 سال اول خدمتش بود، و دکترای خود را در دانشگاه خدمات متحدالشکل علوم بهداشت گرفت و بعداً مدیریت تاب‌آوری و مدیریت پیشگیری در مرکز عالی دفاع برای سلامت روانی و آسیب‌های مغزی تروماتیک را بر عهده گرفت. او همچنین نویسنده اصلی مقاله ای در سال 2010 در مورد آمادگی روانی بود که به عنوان بخشی از چارچوب تناسب اندام نیروی کامل ارتش نوشته شد.
شیلا اچ گاردنر، Ph.D یک روانشناس مشاوره دارای مجوز است که در دورهام، نیوهمپشایر مشغول به کار است.
ترنس پن، Ph.D یک روانشناس بالینی است که دکترای خود را از دانشگاه آلاباما در بیرمنگام دریافت کرده و دوره های فوق دکترا را در بیمارستان عمومی ماساچوست و دانشکده پزشکی هاروارد قبل از پیوستن به مرکز مطالعات روانگردان جان هاپکینز و مطالعه آگاهی به عنوان یک همکار فوق دکترا به پایان رسانده است.
ابی درستی یک کهنه سرباز 25 ساله است که به عنوان فرمانده در نیروی هوایی ایالات متحده خدمت می کرد. او بنیانگذار بنیاد آمیستار و کاندیدای دکترای روانشناسی فراشخصی در دانشگاه صوفیه است.
