چیزی که 25000 تماس با خط راهنمای روانگردان درباره افرادی که به دنبال کمک هستند نشان می دهند

تجزیه و تحلیل جدیدی از بیش از 25000 تماس و پیام متنی به یک خط کمک ملی روانگردان، چیزی را ارائه می دهد که نویسندگان آن را بزرگترین تصویر دنیای واقعی توصیف می کنند که در طول یا بعد از تجربه استفاده از داروهای روانگردان برای حمایت دراز می کند.

این مطالعه، منتشر شده در پیشرفت علمی، نشان می دهد که در بین افرادی که با خط تماس گرفتند، پس از در نظر گرفتن زمان تماس، سطوح پریشانی در مواد مشابه بود و بیشتر تماس گیرندگانی که تنظیمات آنها ضبط شده بود تنها بودند. با پیوند دادن هزاران گزارش پشتیبانی ناشناس به نظرسنجی‌های بازخورد تماس‌گیرنده، مجموعه داده دسترسی آزاد همچنین روش جدیدی برای بررسی اینکه آیا حامیان منفرد بر نتایج تماس‌گیرنده تأثیر می‌گذارند، ارائه می‌کند.

پر کردن شکاف بین آزمایشات بالینی و استفاده در دنیای واقعی

روانگردان ها دسته ای از مواد روانگردان هستند، مانند سیلوسایبین (ترکیب فعال در “قارچ جادویی”) و LSD که به طور موقت ادراک، خلق و خو و فرآیندهای فکری را تغییر می دهند. هنگامی که افراد این مواد را خارج از محیط های پزشکی مصرف می کنند، خدمات پشتیبانی همتایان به جای درمانگران دارای مجوز، کمک های غیر بالینی را از داوطلبان آموزش دیده ارائه می دهند. از طریق یک خط کمک روانگردان، تماس‌گیرندگان و پیام‌رسان‌ها می‌توانند به‌طور محرمانه با داوطلب صحبت کنند تا در طول تجربه مصرف زیاد مواد مخدر آرام شوند یا در «ادغام» شرکت کنند، فرآیندی که طی روزها، هفته‌ها یا ماه‌ها پس از آن تجربه‌های روانگردان گذشته را معنا می‌کند.

اگرچه آزمایش‌های بالینی سیلوسایبین و MDMA توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرده است، بیشتر استفاده از روانگردان در محیط‌های روزمره مانند خانه‌های خصوصی، جشنواره‌های موسیقی و مراسم گروهی صورت می‌گیرد. همزمان، سیاست‌های مواد مخدر در ایالات متحده در حال تغییر است و ایالت‌هایی مانند اورگان و کلرادو چارچوب‌های تنظیم‌شده‌ای را برای استفاده از روانگردان ایجاد کردند، نیومکزیکو و نیوجرسی دسترسی محدود درمانی را تأیید کردند و چندین شهر مالکیت را غیرقانونی کردند. علی‌رغم این گسترش، مقامات بهداشت عمومی و محققان داده‌های سیستماتیک بسیار کمی در مورد اینکه چه اتفاقی می‌افتد وقتی تجارب غیر بالینی اشتباه می‌شود یا اینکه مردم واقعاً به دنبال چه نوع کمکی هستند، دارند.

تا همین اواخر، تحقیقات در مورد ایمنی روانگردان ها عمدتاً بر آزمایشات بیمارستانی کاملاً کنترل شده یا مشاهدات مختصر از چادرهای کاهش آسیب در جشنواره های موسیقی متکی بود. با پر کردن این شکاف، یک مطالعه خط کمک در سال 2023 که توسط بنیانگذار پروژه Fireside، جاشوا وایت انجام شد، شواهد اولیه ای را ارائه کرد که نشان می دهد پشتیبانی تلفنی همتا می تواند تشدید ناراحتی را برای تقریباً دو سوم تماس گیرندگان کاهش دهد و ممکن است به برخی از تماس گیرندگان کمک کند تا از خدمات اضطراری اجتناب کنند.

با این حال، محققان فاقد مجموعه داده های چند ساله در مقیاس بزرگ بودند که قادر به ردیابی روندهای گسترده تر در سراسر داروها باشد یا آزمایش کنند که آیا نتایج تماس بیشتر به تکنیک های حمایتی خاص یا مهارت های بین فردی داوطلبان بستگی دارد، پدیده ای که در روان درمانی سنتی به خوبی مستند شده است.

وایت و همکارانش برای ایجاد یک پایه تجربی برای مطالعه مراقبت از جامعه، پایگاه داده Fireside را گردآوری و تجزیه و تحلیل کردند. مجموعه داده‌ها تقریباً پنج سال عملیات روزانه را از خط پشتیبانی سایکدلیک پروژه Fireside پوشش می‌دهد، یک سرویس ملی رایگان که دوازده ساعت در روز از طریق تلفن و پیامک کار می‌کند و سابقه‌ای ایجاد می‌کند که محققان می‌توانند از آن برای مطالعه افرادی که خارج از محیط‌های بالینی به دنبال کمک هستند و اینکه چگونه برای حمایتی که دریافت می‌کنند ارزش می‌دهند، استفاده کنند.

وایت به PsyPost گفت: «از زمانی که خط پشتیبانی ما در آوریل 2021 راه اندازی شد، فقط همین رکورد را ایجاد کرده است، یک مکالمه در یک زمان. “این کتاب آن را به منبعی تبدیل می کند که کل حوزه می تواند از آن استفاده کند.”

ردیابی نزدیک به پنج سال تماس تلفنی و پیامک

محققان 25419 تعامل با پشتیبانی همتایان را که توسط 220 داوطلب آموزش دیده بین آوریل 2021 تا فوریه 2026 انجام شده بود، بررسی کردند. از این تعاملات، 67.5 درصد از طریق تماس صوتی و 32.5 درصد از طریق پیام متنی و 97.5 درصد از طریق تماس گیرندگان ورودی انجام شده است. برای محافظت از حریم خصوصی تماس‌گیرندگان در زمان‌های بالقوه آسیب‌پذیر، خط کمک به‌طور خودکار شناسه‌های شخصی را از ضبط‌ها حذف کرد، شماره تلفن‌ها را به‌طور دائم از سوابق تماس جدا کرد، و به تماس‌گیرندگان فرصتی داد تا ضبط ناشناس خود را هم قبل از تماس و هم از طریق پیام در روز بعد حذف کنند.

پایگاه داده حاصل دو لایه مرتبط از اطلاعات را ترکیب می کند. ابتدا، پس از هر تماس، داوطلب پاسخ‌دهنده یک گزارش استاندارد را تکمیل می‌کرد که مدت زمان، نوع تماس، مواد گزارش‌شده، محیط اجتماعی، مرحله تجربه مصرف مواد مخدر، نگرانی‌های عاطفی، و هرگونه جزئیات دموگرافیک یا سلامت روان داوطلبانه را یادداشت می‌کرد. دوم، تماس‌گیرندگان روز بعد یک پیام متنی دریافت کردند که از آنها دعوت می‌کرد تا یک نظرسنجی کوتاه رضایت‌مندی را در پنج حوزه تکمیل کنند: اینکه آیا احساس می‌کنند شنیده می‌شوند و حمایت می‌شوند، کیفیت کلی پشتیبانی، چقدر نیازهایشان برآورده شده است، آیا دوباره تماس می‌گیرند، و آیا آنها خط کمک را توصیه می‌کنند یا خیر. در مجموع 2777 نظرسنجی تکمیل شد که 10.9٪ از تعاملات را پوشش می دهد.

در طول دوره 57 ماهه، نیمی از تماس ها حدود 6 دقیقه یا کمتر به طول انجامید، اگرچه میانگین طول آن نزدیک به 29 دقیقه بود، زیرا برخی از آنها بسیار طولانی بودند. رایج ترین دلیل تماس با خط کمک پشتیبانی فعال در حالی که تحت تأثیر یک ماده بود، 40.2٪ از تمام تعاملات را تشکیل می داد، و پس از آن، پشتیبانی ادغام پس از تجربه با 32.1٪ قرار داشت.

11.6 درصد دیگر از تعاملات خارج از محدوده خط کمک هستند، مانند بحران های پزشکی ارسال شده به 911 یا خط کمک به خودکشی و بحران 988، در حالی که 10.6 درصد درخواست های عمومی برای اطلاعات است و سهم های کوچکتر شامل کمک به دوستان یا مراقبانی است که از فردی که داروهای روانگردان را مصرف می کند مراقبت می کنند. میزان استفاده در روزهای شنبه به اوج خود رسید و به طور میانگین 18 تعامل در روز بود و در ماه آگوست (479 تعامل) به بالاترین میانگین ماهانه خود در مقایسه با کمترین میزان فصلی در نوامبر (373 تعامل) رسید.

اطلاعات مواد برای 15596 تداخل ثبت شد، در حالی که 38.6 درصد باقیمانده دارویی را مشخص نکردند. در میان برهمکنش‌ها با داده‌های مواد، سیلوسایبین با 59.9 درصد، پس از آن LSD با 14.4 درصد، شاهدانه با 12.8 درصد، کتامین با 7.7 درصد، MDMA با 4.4 درصد و دم‌نوش گیاهی ayahuasca با 3.2 درصد رایج‌ترین آنها بود. تماس گیرندگان همچنین انواع مواد کمتر رایج را گزارش کردند، از جمله دی متیل تریپتامین (DMT)، کاکتوس سن پدرو، آمانیتا موسکاریا قارچ و ایبوگائین هنگامی که تماس گیرندگان چندین ماده را با هم ترکیب کردند، جفت شدن MDMA و LSD 1.8 برابر بیشتر از آنچه که به طور تصادفی انتظار می رفت اتفاق افتاد.

دیسترس زمان را دقیق تر از دارو دنبال می کند

هنگامی که نویسندگان به مجموعات خام برای همه انواع تماس ها نگاه کردند، نسبت تعاملاتی که تماس گیرندگان ناراحتی را که توسط داوطلبان ثبت شده است، برای شاهدانه بالاترین بود، با 47.2٪، در مقایسه با 42.2٪ برای سیلوسایبین، 41.8٪ برای LSD، 40.9٪ برای کتامین، و 40.7٪ برای MDMA. با این حال، این تفاوت تا حد زیادی زمانی منعکس می‌شود که افراد تصمیم به اتصال می‌گیرند: 70.2٪ از تعاملات شاهدانه در حالی رخ می‌دهد که تماس‌گیرنده به طور فعال بالا بوده است، در حالی که اکثر تعاملات شامل MDMA (66.3٪) و کتامین (59.0٪) پس از آن برای حمایت از یکپارچگی رخ داده است.

پس از اینکه محققان تماس‌های سفر فعال را از تماس‌های ادغام جدا کردند، سطوح پریشانی در طول تجربه مواد مخدر فعال نزدیک به 47٪ در همه مواد اصلی (از 45.8٪ برای سیلوسایبین تا 49.6٪ برای شاهدانه)، در حالی که سطوح پریشانی در طول تماس‌های ادغام نزدیک به 36٪ (از 3.8٪ برای LMD2 تا 3.8٪). در این دو دسته، تفاوت‌های بین مواد از نظر آماری معنی‌دار نبود، که نویسندگان آن را به عنوان نشانه‌ای در نظر گرفتند که مرحله تجربه یک پیش‌بینی‌کننده قوی‌تر پریشانی نسبت به داروی خاص است.

وایت گفت: «وقتی مردم با داروهای روانگردان مبارزه می کنند، زمان مهمتر از ماده است. وی با اشاره به نقش گسترده‌تر خط کمک‌رسانی افزود: نکته دیگر ساده‌تر است: یک فرد آموزش‌دیده و دلسوز در آن سوی خط یک زیرساخت ایمنی واقعی است و می‌توان آن را در اختیار هر کسی و در هر مکانی قرار داد.

با این حال، وایت خاطرنشان کرد که دیدن شاهدانه در رتبه بندی اولیه فاجعه غیرمنتظره بود. او گفت: “بسیاری از اینها به دلیل زمان بندی مشخص شد، زیرا حدود 70 درصد از تماس گیرندگان حشیش در حالی که هنوز بالا بودند مراجعه کردند، اما این یادآوری است که ماده ای که بسیاری از مردم آن را روانگردان نمی دانند، می تواند تجربیات بسیار سختی ایجاد کند.”

زمینه تماس گیرنده، سلامت روان، و گزارش های سوء استفاده از تسهیلگر

این خاطرات همچنین شرایط مربوط به تجربیات دشوار را روشن می کند، اگرچه داوطلبان تنها زمانی توانستند این جزئیات را ضبط کنند که در طول مکالمه به آنها رسید. از میان 6998 تعاملی که در آن یک زمینه اجتماعی ثبت شده است، که کمی بیش از یک چهارم از پایگاه داده را نشان می دهد، 66.3٪ تماس گیرندگان کاملاً تنها بودند، در حالی که 26.4٪ با یک یا چند همراه نزدیک و 5.0٪ در یک گروه تشریفاتی یا بزرگ بودند. از 6388 تداخل با سفر فعال در زمان، 43.9٪ پس از پایان یافتن اوج اثرات، 33.3٪ در طول اوج و 22.8٪ زمانی که دارو در حال اثرگذاری بود رخ داده است. اضطراب و احساس غلبه رایج‌ترین درگیری‌های عاطفی در مجموعه داده‌ها بود و افزایش به 911 یا 988 کمتر از 1 درصد برای هر ماده اولیه، از 0.08 درصد برای کتامین تا 0.65 درصد برای شاهدانه باقی ماند.

در زیرمجموعه 7826 تعاملی که سابقه سلامت روانی ثبت شده بود، 60.5٪ شامل حداقل یک تشخیص روانپزشکی خود گزارش شده بودند. PTSD با 18.5 درصد شایع ترین وضعیت بود، پس از آن افسردگی اساسی با 16.7 درصد و اختلال اضطراب فراگیر با 8.8 درصد قرار داشت. شایان ذکر است، 2.4 درصد از این تعاملات (185 مورد) شامل تماس‌گیرندگانی بود که گزارش دادند اسکیزوفرنی دارند، جمعیتی که معمولاً به دلایل ایمنی از آزمایش‌های بالینی روانگردان حذف می‌شوند. در میان پاسخ دهندگانی که اطلاعات جمعیت شناختی ارائه کردند، 46.8 درصد مرد، 39.4 درصد زن و 13.8 درصد غیر باینری یا جنسیت دیگر بودند، در حالی که 68.4 درصد سفیدپوست بودند.

بخش کوچکی از پایگاه داده، در مجموع 43 تعامل (0.2٪)، شامل گزارش تماس گیرندگان از سوء استفاده توسط راهنماها یا تسهیلگران روانگردان بود، در این مورد، داوطلبان تماس گیرندگان را به منابع پشتیبانی همتایان بازمانده بدون جمع آوری جزئیات شناسایی در مورد تسهیل کننده ها ارجاع دادند. در مقایسه‌های توصیفی بر اساس زیرمجموعه‌های کوچک این فعل و انفعالات، گزارش‌هایی که به شدت پیرامون تنظیمات تشریفاتی و داروهای گیاهی سنتی جمع‌آوری شده‌اند: ayahuasca، 5-MeO-DMT، San Pedro، و iboga یا ibogaine 40.7 درصد از 27 گزارش سوء مصرف را به خود اختصاص داده‌اند که یک ماده را فهرست کرده‌اند (11 درصد موارد کد متقابل)، در مقایسه با 4 مورد.

به طور مشابه، 41.2٪ از تعاملات سوء استفاده با یک زمینه اجتماعی شناخته شده (7 از 17) در گردهمایی های تشریفاتی انجام شد، در مقایسه با 2.7٪ از تمام تعاملات خط کمک با داده های زمینه اجتماعی. از میان 15 گزارش سوء استفاده با پریشانی عاطفی ثبت شده، 10 مورد (66.7٪) شامل پردازش تروما بودند، در مقایسه با نرخ پایه 6.5٪ در پایگاه داده، و 8 مورد از 23 مورد با داده های تشخیصی (34.8٪) شامل PTSD گزارش شده توسط خود بودند که تقریباً دو برابر 18.5٪ کلی بود.

وایت تمرکز گزارش‌های سوء استفاده در زمینه تشریفات و گیاه‌پزشکی را نگران‌کننده توصیف کرد و در عین حال به نحوه جمع‌آوری این سوابق اشاره کرد. او توضیح داد: «گزارش‌های سوء استفاده از تسهیل‌کننده، حساب‌های خود تماس‌گیرندگان است. ما به طور مستقل آنها را بررسی یا راستی‌آزمایی نکرده‌ایم، اما آنها سیگنالی هستند که سزاوار تحقیقات جدی است.»

رضایت تماس گیرنده و تنوع حامی

بازخورد از 2777 نظرسنجی پس از تماس اکثراً مطلوب بود: 76.1٪ از پاسخ دهندگان به شدت موافق بودند که احساس می کنند حمایت می شوند، 78.2٪ کیفیت پشتیبانی را عالی ارزیابی کردند، 66.8٪ گزارش دادند که تقریباً تمام نیازهای آنها برآورده شده است و بیش از 86٪ گفتند که قطعاً دوباره تماس خواهند گرفت و خدمات را توصیه می کنند. با این حال، 3.2٪ از پاسخ دهندگان مخالف هستند که احساس می کنند حمایت می شوند، و 2.1٪ کیفیت را ضعیف ارزیابی می کنند. در میان 30 پاسخ منفی نظرسنجی که شامل توضیحات کتبی می‌شد، شایع‌ترین شکایات عبارت بودند از لحن غیرشخصی یا قضاوت‌کننده (40.0%)، تناسب ضعیف در مکالمه (26.7%)، یا وقفه‌ها و تاخیرهای فنی (23.3%).

در روان درمانی سنتی، تفاوت بین درمانگران فردی تقریباً 5 تا 10 درصد از تغییرات در نتایج مراجع را به خود اختصاص می دهد، و طراحی پایگاه داده که شامل 50 داوطلب بود که هر کدام حداقل 10 تعامل نظرسنجی را تکمیل کردند، به محققان اجازه داد تا بررسی کنند که آیا الگوی مشابهی در حمایت همتایان اعمال می شود یا خیر. محققان با مقایسه حامیان با حداقل سه مکالمه نظرسنجی، میانگین امتیاز 4.66 از 5 را با تغییرات ظاهری از یک حامی به حامی دیگر پیدا کردند. نویسندگان تأکید می‌کنند که این یک مدل توصیفی است، نه یک آزمون رسمی برای اینکه آیا حامیان فردی بر نتایج تأثیر می‌گذارند یا خیر.

وایت گفت: «این مقاله بهتر است به عنوان یک منبع درک شود، نه یک یافته. این تیم ضبط‌های ناشناس و کد پشت تجزیه و تحلیل‌های خود را برای استفاده سایر محققان منتشر کرده است. “از آنجایی که هر یک از 50 حامی ما 10 گفتگو یا بیشتر مورد بررسی قرار گرفته است، محققان اکنون می توانند سوالی را بپرسند که این حوزه به ندرت قادر به آزمایش آن در مقیاس بوده است: آیا آنچه شما از آن حمایت می کنید نحوه مقابله شما را تغییر می دهد؟” او افزود. او

جاشوا اس بلک، پژوهشگر ارشد در Rocky Mountain Poison & Drug Safety، یکی از بخش‌هایی که در Densy شرکت نداشت، گفت: «این مقاله و افراد حاضر در Fireside در حال قدم گذاشتن در دو شکاف مهم هستند، مراقبت از آن‌هایی که در جامعه نیاز به حمایت دارند در حین استفاده از روان‌گردان‌ها یا شاهدانه، و ارائه داده‌های غنی و تجربی در مورد اینکه چه تجربیات ناراحت‌کننده‌ای می‌تواند منجر شود.» “Fireside نیاز به مراقبت را برآورده می کند و می تواند در صورت لزوم به 911/988 افزایش یابد. من فکر می کنم این یافته که سطوح پریشانی بر اساس ماهیت تفاوت چندانی ندارد، مهم است، که به حوزه بهداشت عمومی اطلاعات خوبی در مورد نحوه پاسخگویی به نیازهای افراد در ناراحتی ناشی از تجربیات روانگردان و شاهدانه می دهد.”

محدودیت های مطالعه و جهت گیری های تحقیقاتی آتی

هنگام تفسیر این یافته ها باید به چند نکته توجه داشت. این مطالعه توسط پروژه Fireside تامین مالی شد و توسط بنیانگذار آن، بخش تحقیقاتی آن و یک مشاور پولی انجام شد، بنابراین یافته های رضایت منعکس کننده سازمانی است که خدمات خود را ارزیابی می کند. از آنجایی که داده‌ها از یک سازمان منفرد آمده‌اند، نتایج ممکن است به سایر خطوط پشتیبانی همتا یا خدمات کاهش آسیب تعمیم داده نشود، و چون رضایت تماس‌گیرنده تنها نتیجه اندازه‌گیری شده بود، مطالعه نمی‌تواند نشان دهد که آیا خط کمک از آسیب جلوگیری کرده است یا خیر.

علاوه بر این، پایگاه داده فقط افرادی را پوشش می دهد که فعالانه تصمیم گرفته اند با یک خط کمک تماس بگیرند، به این معنی که میزان ناراحتی برای موادی مانند سیلوسایبین یا حشیش منعکس کننده تجربه کمک جویان است، نه عموم مردم. از آنجایی که حشیش توسط بخش بسیار بیشتری از جامعه آمریکا نسبت به داروهای روانگردان استفاده می شود، حتی نرخ پایین واکنش های نامطلوب در میان جمعیت عمومی می تواند هزاران تماس با خط کمک ایجاد کند.

وایت تاکید کرد: «نرخ‌های پریشانی ما تماس‌گیرندگان ما را توصیف می‌کند، نه خطر جمعیتی هر ماده مخدر، بنابراین لطفاً آن‌ها را به‌عنوان «47 درصد از مصرف‌کنندگان حشیش سفر بدی دارند» نخوانید.

بلک همچنین به این تمایز به عنوان یک هشدار کلیدی در ارزیابی اعداد اشاره کرد. بلک گفت: «این داده‌ها ذاتاً مربوط به آن‌هایی هستند که ممکن است در یک لحظه بحرانی باشند و بنابراین یک فاجعه بزرگ انتظار می‌رود. “آنها احتمالاً میزان کلی پریشانی همه کسانی که از این مواد استفاده می کنند را نشان نمی دهند. نویسندگان این را تصدیق می کنند، و این یک محدودیت مشترک همه داده های تماس پشتیبانی است.”

علاوه بر این، تنها 10.9٪ از تعاملات منجر به یک نظرسنجی تکمیلی شد، بنابراین تماس‌گیرندگانی که مکالمه‌های مثبت یا ناامیدکننده‌ای داشتند ممکن است در اعداد رضایت بیش از حد معرفی شوند.

تحلیل های فعلی توصیفی هستند. در کار آینده، نویسندگان قصد دارند از مدل‌سازی آماری چند سطحی استفاده کنند، تکنیکی که تأثیر یک حامی فردی را از دشواری تماس‌هایی که دریافت می‌کنند، جدا می‌کند، همراه با تجزیه و تحلیل رایانه‌ای بازخورد نوشتاری، تا شناسایی کنند که کدام مهارت‌های بین فردی باعث می‌شود حمایت همتایان مؤثرتر باشد.

وایت گفت: “سوالی که من بیشتر به آن علاقه دارم این است که چه چیزی باعث می شود پشتیبانی کار کند: چه مهارت ها و ویژگی های حامی نتایج بهتری را برای شخصی که به او کمک می کنند پیش بینی می کند.” “پاسخ به این می‌تواند نحوه آموزش حامیان، تسهیل‌گران و درمانگران را در این زمینه تغییر دهد. همچنین امیدواریم که محققان خارجی داده‌ها را بررسی کنند و سؤالاتی بپرسند که ما به آن فکر نکرده‌ایم، و آنها می‌توانند با ما در info@firesideproject.org تماس بگیرند.”

وایت افزود: “هر نقطه داده در این مقاله یک فرد واقعی در یک لحظه آسیب پذیر است که به قدر کافی به یک غریبه اعتماد کرده است تا به او کمک کند، و من عمیقا از آنها و داوطلبانی که پاسخ دادند سپاسگزارم.” “اگر هر یک از خوانندگان شما در طول یا بعد از یک تجربه روانگردان نیاز به پشتیبانی داشته باشند، خط ما رایگان و محرمانه است. برنامه تلفن همراه رایگان ما را دانلود کنید یا با شماره 623-473-7433 تماس بگیرید یا پیام دهید، روزانه از ساعت 11 صبح تا 11 بعد از ظهر PT.”

این مطالعه، پایگاه داده Fireside: شواهد در مقیاس بزرگ از 25419 تعامل روانگردان، توسط فلیکس شولر، مارک سانتولینی، دانا شیادانی، میکائیل اسکینازی، اشوین مورالی، دیوید اسلمن، وایات هوتز، وسلی بلانکا و جوس نوشته شده است.