ردیابی رابطه بین اختلال دوقطبی و استرس جنسی

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی اغلب تغییراتی را در زندگی جنسی خود به همراه تغییرات در خلق و خوی خود تجربه می کنند، اما اینکه دقیقاً چگونه این علائم در طول زمان ارتباط دارند، به ندرت اندازه گیری می شود. یک مطالعه شش ماهه اخیر بر روی بیماران تازه تشخیص داده شده نشان داد که علائم افسردگی با کاهش میل جنسی و افزایش ناراحتی در مورد رابطه جنسی مطابقت دارد، در حالی که نوسانات خلقی روزانه به طور خاص با ناراحتی جنسی بیشتر مرتبط است. این مطالعه در مجله تحقیقات روانپزشکی منتشر شد.
اختلال دوقطبی یک وضعیت سلامت روان است که با تغییرات شدید در خلق و خو و سطح انرژی فرد مشخص می شود. این تغییرات به صورت دوره های بالینی متمایز ظاهر می شوند. در طول دوره های افسردگی، افراد ممکن است احساس غم و اندوه شدید، بی حالی و از دست دادن علاقه به فعالیت های روزانه داشته باشند. در طول دوره های شیدایی یا هیپومانیک، افراد افزایش انرژی، تکانشگری و گاهی کاهش نیاز به خواب را تجربه می کنند.
مشاهدات بالینی اغلب نشان می دهد که نوسانات انرژی بر زندگی جنسی بیمار تأثیر می گذارد. خطر اختلال عملکرد جنسی اغلب در جمعیت های روانپزشکی افزایش می یابد. عملکرد جنسی معمولا شامل مراحل متعددی از جمله مرحله اولیه میل و به دنبال آن برانگیختگی و اوج فیزیکی است. در یک محیط بالینی، مرحله میل به ویژه برای افراد مبتلا به اختلال دوقطبی مهم است، زیرا افزایش یا کاهش ناگهانی علاقه جنسی یکی از علائم شناخته شده این بیماری است.
یکی دیگر از مؤلفه های سلامت جنسی، پریشانی جنسی است. این مفهوم با اختلال عملکرد جنسی فیزیکی متفاوت است. پریشانی جنسی شامل احساس بی کفایتی، اندوه، سرخوردگی و اضطراب است که از مشکلات جنسی فرد ناشی می شود. برای تشخیص رسمی اختلال عملکرد جنسی بالینی، یک متخصص پزشکی باید تأیید کند که بیمار از علائم خود ناراحتی دارد.
خبرنامه رایگان روزانه
کشف بزرگ روانشناسی بعدی را از دست ندهید
هر روز صبح، PsyPost یک گزارش کوتاه در مورد جالبترین تحقیقات جدید در روانشناسی و علوم اعصاب ارسال میکند.
پژوهشگران هل بی کروگ، کارولین فوسینگ بروون، جف زارپ، ماریا فاورهولت جپسن، لارس ودل کسینگ، آناماریا گیرالدی و سرگرد وینبرگ این مطالعه را انجام دادند. این تیم وابسته به کلینیک سکسولوژی در بیمارستان دانشگاه کپنهاگ و دانشگاه کپنهاگ در دانمارک است.
محققان به کمبود داده های طولی در مورد پیگیری سلامت جنسی در این جمعیت بیمار اشاره کردند. بیشتر مطالعات قبلی بر طرحهای مقطعی تکیه کردهاند که یک عکس فوری را در زمان ثبت میکنند. یک رویکرد عکس فوری می تواند چگونگی ایجاد علائم را پنهان کند. تیم می خواست بیماران را طی چند ماه دنبال کند تا ببیند که چگونه دوره های روانپزشکی رسمی، و همچنین تغییرات جزئی خلق و خوی روزانه، بر میل و پریشانی جنسی تأثیر می گذارد.
محققان 236 بزرگسال بین 18 تا 68 سال را انتخاب کردند. همه شرکت کنندگان در دو سال گذشته تشخیص اختلال دوقطبی را دریافت کردند. این مطالعه شش ماه طول کشید و شرکت کنندگان در ابتدا، سه ماه و شش ماه به کلینیک مراجعه کردند.
در طول بازدیدهای بالینی، متخصصان پزشکی شرکت کنندگان را با استفاده از مقیاس های رتبه بندی استاندارد ارزیابی کردند. آنها از مقیاس رتبه بندی افسردگی همیلتون برای اندازه گیری شدت علائم افسردگی استفاده کردند. آنها از مقیاس درجه بندی شیدایی جوان برای اندازه گیری شدت علائم شیدایی استفاده کردند. این ابزارها بر اساس مصاحبه بالینی، رتبه بندی های عددی را به وضعیت روانی بیمار اختصاص می دهند.
شرکت کنندگان همچنین چندین پرسشنامه را تکمیل کردند. آنها از پرسشنامه تغییرات در عملکرد جنسی برای گزارش سطوح میل جنسی خود استفاده کردند. آنها از ابزار جداگانه ای به نام مقیاس پریشانی جنسی برای تعیین کمیت احساس ناتوانی یا اضطراب خود در مورد رابطه جنسی استفاده کردند. شرکت کنندگان همچنین یک ارزیابی کلی از کیفیت زندگی فیزیکی، روانی و اجتماعی خود را تکمیل کردند.
برای به تصویر کشیدن تفاوت های ظریف اختلال دوقطبی بین بازدیدهای رسمی بالینی، این مطالعه از یک اپلیکیشن گوشی هوشمند استفاده کرد. شرکت کنندگان هر روز با استفاده از یک مقیاس 9 درجه ای روی تلفن هایشان حال و هوای خود را ثبت می کردند.
بررسی های روزانه به محققان این امکان را می داد که بی ثباتی خلق و خو را اندازه گیری کنند. بیثباتی خلقی به آشفتگی عاطفی روزانه اشاره دارد که بیماران حتی زمانی که در یک دوره افسردگی کامل یا شیدایی نیستند، تجربه میکنند. محققان از یک فرمول آماری برای محاسبه میزان تغییر خلق و خوی یک شرکتکننده از روز به روز بر اساس دادههای گوشی هوشمند استفاده کردند.
داده ها نشان می دهد که ارتباط واضحی بین علائم افسردگی و میل جنسی وجود دارد. شرکت کنندگان با نمرات افسردگی بالاتر به طور مداوم سطوح پایین تری از میل جنسی را گزارش کردند. این یافته با روندهای مشاهده شده در افرادی که افسردگی تک قطبی بدون دوره شیدایی دارند، مطابقت دارد.
در مقابل، نمرات بالاتر در مقیاس وسواس در ابتدا با افزایش میل جنسی همراه بود. برای آزمایش قدرت این روابط، محققان یک تحلیل ثانویه انجام دادند. آنها سؤالات خاص در مورد علاقه جنسی را از مقیاس درجه بندی افسردگی و شیدایی حذف کردند تا ببینند آیا خلق و خوی عمومی هنوز میل جنسی را پیش بینی می کند یا خیر.
هنگامی که سوالات در مورد علاقه جنسی حذف شد، ارتباط بین علائم افسردگی و کاهش میل دست نخورده باقی ماند. رابطه بین علائم شیدایی و افزایش ولع مصرف دیگر از نظر آماری معنی دار نبود. محققان پیشنهاد می کنند که یافته اولیه در مورد شیدایی ممکن است مصنوع از طراحی پرسشنامه همپوشانی باشد تا اثر متمایز خود حالت خلقی شیدایی.
این تیم هنگام تجزیه و تحلیل استرس جنسی، الگوی متفاوتی پیدا کردند. علائم افسردگی بالاتر به شدت با افزایش ناراحتی جنسی مرتبط بود. شرکتکنندگانی که افسردهتر بودند، نسبت به زندگی جنسی خود احساس ناامیدی و نگرانی بیشتری داشتند. کیفیت کلی زندگی بهتر با کاهش استرس جنسی همراه است.
سطوح بالاتر علائم شیدایی با افزایش ناراحتی جنسی مطابقت نداشت. این نشان میدهد که افزایش میل یا فعالیت جنسی که اغلب با حالتهای شیدایی همراه است، لزوماً در زمان وقوع توسط بیمار بهعنوان آزاردهنده یا ناراحتکننده تلقی نمیشود.
داده های تلفن های هوشمند نشان می دهد که نوسانات خلقی با سلامت جنسی نیز مرتبط است. شرکتکنندگانی که نوسانات خلقی روزانه نامنظمتری را در برنامه ثبت کرده بودند، سطوح بالاتری از ناراحتی جنسی داشتند. این نشان میدهد که نوسانات عاطفی روزانه حتی خارج از دورههای خلق و خوی شدید، با سلامت جنسی فرد مرتبط است.
محققان تنوع فوق العاده ای را در مجموعه شرکت کنندگان مشاهده کردند. مدلسازی آماری نشان داد که تقریباً دو سوم از تغییرات در نمرات میل جنسی و پریشانی ناشی از تفاوتهای بین فردی است. محققان خاطرنشان می کنند که عوامل شخصی، اجتماعی و روابط احتمالاً تأثیر زیادی بر نتایج جنسی دارند و تنوع بالینی افراد مبتلا به اختلال دوقطبی را برجسته می کند.
تنها حدود 16 درصد از شرکت کنندگان معیارهای اختلال عملکرد جنسی کلی را داشتند. این شیوع در مقایسه با مطالعات قبلی که نرخ اختلال عملکرد را نزدیک به 50 درصد در جمعیت های مشابه گزارش کرده اند، به طور قابل ملاحظه ای پایین است.
عوامل متعددی احتمالاً در میزان پایینتر اختلال عملکرد جنسی نقش داشته و محدودیتهایی را برای مطالعه ایجاد کرده است. محققان به طور خاص افرادی را که از مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین استفاده می کردند، حذف کردند. این داروها یک دسته رایج از داروهای ضد افسردگی هستند که باعث بروز عوارض جانبی جنسی می شوند. حذف این بیماران احتمالاً بسیاری از افرادی را که اختلال عملکرد جنسی ناشی از دارو داشتند حذف کرد.
شرکت کنندگان در این مطالعه همچنین به طور همزمان در یک کارآزمایی بالینی جداگانه که یک رژیم روزانه آسپرین را آزمایش می کرد، ثبت نام کردند. شرکت در کارآزمایی بالینی مستلزم سطح بالایی از سازماندهی و انطباق است. این نیاز ممکن است زیرمجموعه ای از بیماران را جذب کرده باشد که عموماً عملکرد بهتری دارند و علائم خفیف تری را نسبت به افراد عادی مبتلا به اختلال دوقطبی تجربه می کنند.
این مطالعه فقط افراد تازه تشخیص داده شده را مورد بررسی قرار داد. یافته ها ممکن است به بیمارانی که چندین دهه اختلال دوقطبی را مدیریت کرده اند تعمیم ندهند. اثر ترکیبی چندین بستری شدن در بیمارستان یا سالها درمان روانپزشکی میتواند تأثیر خلق و خوی بر سلامت جنسی را در مراحل بعدی بیماری تغییر دهد. تحقیقات آینده می تواند بررسی کند که آیا این الگوها برای بیماران مزمن صادق است یا از مصاحبه های کیفی برای کشف عوامل شخصی که منجر به تفاوت های فردی می شود استفاده کند.
مطالعه تأثیر علائم عاطفی و بیثباتی خلقی بر میل جنسی و پریشانی جنسی در اختلال دوقطبی تازه تشخیص داده شده: یک مطالعه طولی، توسط هله بی. کروگ، کارولین فوسینگ بروون، جف زارپ، ماریا فاورهولت-جپسنال، ماریا فاورهولت-جپسنال، لاردیرس، تالیف شده است.




