|
تصویری از لنگر انداختن شکارچی با وسیله نقلیه استارشیپ در مدار پایین زمین در آرتمیس 3. (اعتبار: SpaceX) |
توسط رابرت جی اوهلر
دوشنبه 27 جولای 2026
اگر پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آتی، مجلس نمایندگان و سنا دموکرات‌ها ظهور کنند، تمرکز اصلی کمیته‌های مربوط به پرواز فضایی باید تعیین وضعیت همه بخش‌های برنامه ماه انسان باشد. امروز، وضعیت هر بخش از تلاش های مالیات دهندگان در مه ای از ابهام مبتنی بر هدف پوشانده شده است.
| در حالی که جارد آیزاکمن، مدیر ناسا در حال حاضر برای شهادت به کنگره است، یک سوال اساسی بپرسید: هدف نهایی تلاش برای فرود آرتمیس 4 یا 5 چیست؟ |
زمانی که عموم مردم بفهمند که این برنامه کجاست و چقدر پول فدرال برای رساندن آن به جایی که دارد نیاز دارد، پس این سوال که به کجا می رود و چرا باید بخشی از سیاست ما شود. از کجا شروع کنم؟
بر اساس برخی گزارش‌ها، ناسا به دنبال ۳ تا ۵ میلیارد دلار بودجه اضافی برای فرود هواپیما است. این همه پول کجا خواهد رفت؟ «نمونه‌های اولیه» کاوشگر مستلزم هزینه‌های دولتی است. یک “Spacer” برای Artemis 3 وجود دارد، SLS خرید قطعات برای Artemis 4 و 5. هزینه یک Centaur V با قسمت بالایی که برای SLS مناسب است چقدر خواهد بود؟
اینجا چه ارزشی دارد؟ به نظر می‌رسد که تمرین اسکله‌ای که برای اسپیس‌ایکس برنامه‌ریزی شده است، تنها یک پله بالاتر از لنگرگاه با یک مرحله فوقانی است که وجود ندارد. به نظر می رسد که Blue Origin در حال تغییر طراحی فرودگر اولیه خود است. آرتمیس 3 چقدر به چیزی که برای فرود استفاده می شود نزدیک است؟
در حالی که جارد آیزاکمن، مدیر ناسا در حال حاضر است تا با سوگند به کنگره توضیح دهد، یک سوال اساسی بپرسید. با احتساب پول‌های گیت‌وی و آنچه تاکنون برای آرتمیس 3-5 خرج شده است، در مجموع نتیجه تلاش برای فرود آرتمیس 4 یا 5 چیست؟ هنگامی که هزینه را بدانیم، می توانیم آن را با ارزش کل تلاش مقایسه کنیم.
چه مدت است که کشور با SLS/Orion پرواز می کند؟ به نظر می‌رسد که برنامه‌های بودجه دولت SLS را در Artemis 5 یا شاید 6 خاتمه می‌دهد. عدم ارتقاء SLS به این معنی است که سیستم هرگز به پتانسیل عملکرد کامل خود نخواهد رسید و اساساً شکست برنامه را می‌پذیرد. مرحله بالایی Centaur V می تواند به SLS اجازه دهد تا به تولید خود ادامه دهد و باعث بهبود عملکرد کمی شود. در خطوط قالب موشک فعلی، Centaur به یک ماژول خدمات بهبودیافته اجازه می دهد تا Orion را در مدار ماهری معقول و قابل استفاده قرار دهد.
نمونه اولیه Blue Moon Mark 2 در مدار زمین برای Artemis 3. (اعتبار: Blue Origin) |
واقعیت؟ با هزینه 5 تا 7 میلیارد دلار برای هر پرواز، این ترکیب هرگز مقرون به صرفه نخواهد بود. دسترس‌پذیری چیزی بیش از یک کلمه هولناک است. این معیار ارزش و کلید داشتن یک برنامه قمری (انسانی) است که زمانی که ضرورت سیاسی امروز از بین رفته است، زنده می ماند.
فرودهای اولیه آپولو در ماه بر اثر شوک برچسب مردند. خواهرش آرتمیس قطعا آن را در ترکیب SLS/Orion دارد. امروز، به نظر می رسد که برنامه این است که از همه منابع موجود برای ارضای غرور رئیس جمهور فعلی استفاده شود و نه چیز دیگر، و ناسا بعدی را بدون ابزاری برای کار باقی بگذارد.
| گزارش پس از گزارش در مورد عدم نظارت ناسا بر برنامه Starliner منتشر شده است. در مقایسه با نظارت بر دو برنامه فرودگر، تلاش Starliner تهاجمی به نظر می رسد. |
قطره ها و نحوه به دست آوردن آنها ضعیف ترین و بالقوه گران ترین بخش برنامه است. لنج ها فقط به نام قیمت ثابت هستند. تنها چیزی که ثابت شده هزینه اولیه برای دولت است. پس از آن؟ هر شرکت می خواهد چه هزینه های توسعه ای را جبران کند؟ همچنین هزینه عملیاتی هر قطره چکان و زیرساخت خود چقدر است؟ باید از افراد اسپیس ایکس و بلو در این مورد سوال شود.
تقریباً مطمئن است که بسیاری از پول اضافی که ناسا می خواهد صرف یک یا هر دو فرودگر خواهد شد. فقط “نمونه فرودگر” برای آرتمیس 3 قیمت را افزایش می دهد. گذشته از این، کل برنامه همه چیز در مورد کشویی ها و تأخیرهای آنها است، و کل برنامه با گذشت روزها در تقویم پول می سوزاند.
آینده کاوشگرها معمایی در یک راز است. با هر دو فرودگر، هیچ‌کس نمی‌داند که ملت درگیر چه چیزی است. علاوه بر هزینه ناشناخته فرود، مشکلات بزرگ دیگری نیز وجود دارد. چگونه همه این وسایل نقلیه قابل استفاده مجدد در مدار ماه سرویس و نگهداری می شوند؟ قطره چکان برای چند ماموریت قابل استفاده است؟ نقش مالی دولت در حفظ فرودگر چه خواهد بود؟
از لفاظی که بگذریم، گزینه های آنها چیست؟ اگر یک خدمه دولتی در یک فرودگر تجاری گم شود چه کسی مسئول است؟ چه کسی تحقیقات را انجام می دهد؟ چه کسی هزینه تعمیرات را پرداخت می کند؟
پاسخ ها برای عملکرد سیستم حیاتی هستند، اما مهم ترین سوال در مورد هزینه های کوتاه مدت و بلند مدت سیستم است. اگر فرودگر Starship به 20 پرواز تانکر (به استثنای هزینه های انبار) نیاز داشته باشد، هر پرواز 100 میلیون دلار هزینه داشته باشد، یا Blue Moon به سه پرتاب نیو گلن با قیمت 1 میلیارد دلار برای هر نسخه نیاز داشته باشد، این سیستم ها نه مقرون به صرفه هستند و نه پایدار.
هر دو شرکت اهداف و لفاظی دارند، اما در واقع آنها هیچ ظاهری از برنامه را برآورده نمی کنند و اغلب فاجعه را فرض می کنند. هر دو شرکت همچنان به خرابی خودرو در مقیاس کامل ادامه می دهند. تا زمان نوشتن این مقاله، نه چیزی بر روی ماه فرود آمده است، نه خارج از محیط GNSS، و نه برنامه‌ای برای نمایش کامل قبل از تلاش انسان برای فرود یک وسیله نقلیه بر روی ماه دارند.
قسمت آخر گیج کننده است. گزارش پس از گزارش در مورد عدم نظارت ناسا بر برنامه Starliner منتشر شده است. در مقایسه با نظارت بر دو برنامه فرودگر، تلاش Starliner تهاجمی به نظر می رسد. پس از استارلاینر، فقدان یک ماموریت نمایشی بدون سرنشین کامل برای اولین فرود روی ماه توسط هر یک از این شرکت ها، هم یک روش برنامه ریزی نامناسب و هم یک روش عملیاتی خطرناک است. این یک کیفرخواست از کل تلاش است.
| بازگشت آمریکایی‌ها به ماه تنها زمانی ارزش دارد که آینده‌ای را فراهم کند که در آن کشور بتواند به طور معمول و مقرون به صرفه انسان‌ها را در محیط‌هایی که اکنون نمی‌تواند کار کند. |
دیدن هزینه‌های آینده این برنامه‌ها، نگاه از شیشه‌ای تیره است. هزینه‌های ساخت و راه‌اندازی شاتل، SLS و Orion نسبت به تخمین‌ها بسیار متفاوت است. هم Blue Origin و هم SpaceX ناتوانی در برآوردن برنامه‌ها، هزینه‌های توسعه و ضرب‌الاجل‌ها را نشان داده‌اند و هزینه‌های داخلی ناشناخته‌ای دارند. آنها برای دقت هزینه های راه اندازی یا زمان بندی بد هستند.
این سوال که کدام ملت برای اولین بار مردم را به ماه فرستاد و آنها را سالم بازگرداند، برای همه بشریت حل شده است. برنامه بازگشت به ماه امروز به دلیل نیاز به غرور پوشانده شده توسط ترس بی اساس است.
ایزاکمن مدام در مورد مسابقه با چینی ها صحبت می کند. آیا آمریکایی هایی که پس از فرود اولیه چینی به ماه باز می گردند، هیچ جریمه ای برای این تلاش ندارند؟ همه می دانند چه کسی اولین فرود را انجام داد.
دستاوردهای دوره ریاست جمهوری فعلی مربوط به تاریخ یا آینده جمهوری نیست. این فقط برای او و اوست، به ویژه زمانی که آینده ای فراتر از پایان دوره او لازم نباشد.
بازگشت آمریکایی‌ها به ماه تنها زمانی ارزش دارد که آینده‌ای را فراهم کند که در آن کشور بتواند به طور معمول و مقرون به صرفه انسان‌ها را در محیط‌هایی که اکنون نمی‌تواند کار کند. این مشخص می‌کند که کدام کشور می‌تواند با حضور در آنجا، انسان‌ها را در اکتشاف ماه مشارکت دهد. این دستاورد مستقل از برنامه یا موفقیت هر کشور دیگری است.
اگر فرود بر ماه به جنگ دوم ایران تبدیل شود – برنامه ریزی ضعیف، اجرای ضعیف و فاجعه بار – رئیس جمهور بعدی قطعات زیادی برای برداشتن دارد، زیرا پرواز فضایی انسان در ایالات متحده متوقف می شود.
کنگره، از طریق اختیارات نظارتی خود، باید عقل سلیم، انسجام و هدف را به تلاش پرهزینه‌ای بیافزاید. بیایید نسبت قیمت/قیمت را در نظر بگیریم و مقرون به صرفه بودن را پیدا کنیم.
توجه: اکنون در حال تعدیل نظرات هستیم. در ارسال نظرات تاخیر وجود خواهد داشت و هیچ تضمینی برای ارسال تمامی نظرات ارسالی وجود ندارد.
