امیدواریم اربابان میلیاردر ما درس های درستی از پارک ژوراسیک گرفته باشند، زیرا دانشمندان به تازگی خون دایناسور را کشف کرده اند.

خون دایناسور راهی پیدا می کند.

به نوعی، ردپایی از گلبول های قرمز خون در استخوان های دایناسوری که 115 میلیون سال پیش مرده، باقی مانده است که به طور باورنکردنی با نوعی فسیل سازی که محققان هنوز به آن دست پیدا نکرده اند، جاودانه شده است.

این یافته ها در یک مطالعه جدید منتشر شده در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم، کلیتی گریس، نویسنده اصلی این مقاله از دانشگاه کرتین در استرالیای غربی، گفت: «اولین جهانی هستند.

ما فقط می توانیم امیدوار باشیم که فردی در طبقه میلیونرها – که به خاطر یادگیری درس های صحیح از داستان های احتیاطی علمی تخیلی شناخته شده نیستند – این کار را به عهده نگیرد که پارک ژوراسیک خود را راه اندازی کند.

گریس گفت: «ما پژواک‌های معدنی و مولکولی زیست‌شناسی دایناسور اصلی را می‌بینیم نگهبان. گلبول‌های قرمز فسیل‌شده با ترکیب شیمیایی مرتبط با هم، هرگز در یک فسیل یافت نشد، چه برسد به دایناسور.

گلبول های قرمز فسیل شده در استخوان های پای عقب یک دایناسور گوشتخوار به نام آراتاسوروس که در شمال شرقی برزیل امروزی زندگی می کرد، یافت شد. این نمونه از زمان کشف آن در معدن در سال 2008 در موزه ملی کشور نگهداری و به طور مداوم مورد مطالعه قرار گرفته است.

محققان با استفاده از یک میکروسکوپ الکترونی، کانال‌های عروقی استخوان‌ها را بررسی کردند و در آنجا ساختارهای میکروسکوپی شبیه گلبول‌های قرمز خون پیدا کردند. آزمایش‌های شیمیایی در این منطقه، ردپایی از هِم، مولکول آلی حاوی آهن که پروتئین هموگلوبین را تشکیل می‌دهد و به خون اجازه می‌دهد تا اکسیژن را به قسمت‌های مختلف بدن برساند، پیدا کرد.

گریس به او توضیح داد رویترز آنچه که آنها پیدا کردند “یک ویال از خون دایناسورها” نبود.

در حال حاضر، ممکن است از گوشتخواران هیولایی باستانی که دوباره زنده شوند و آنها را به همه ما تحمیل کنند، در امان باشیم. ما فقط در مورد این موضوع شوخی می کنیم، زیرا شرکت های پر سر و صدا مانند Colossal Biosciences در حال تلاش برای بازگرداندن گونه های گمشده از مردگان هستند. در هر صورت، یافته‌ها نشان نمی‌دهد که ماده دینو ژنتیکی وجود دارد که فقط منتظر غارت است.

گریس گفت: «هر ادعای خارق العاده ای نیاز به شواهد تحلیلی خارق العاده ای دارد نگهبان. “هدف یافتن DNA پارک ژوراسیک نیست، بلکه تعیین میزان اطلاعات مولکولی واقعی است که می توان در زمان عمیق حفظ کرد.”

او افزود: «نتیجه واقعاً هیجان‌انگیز این است که اطلاعات مولکولی خارق‌العاده ممکن است از قبل در مجموعه‌های موزه‌ای در سرتاسر جهان وجود داشته باشد و منتظر سؤالات جدیدی از فسیل‌های قدیمی باشد.

انتشار خبری دانشگاه این شواهد را “بی چون و چرا” خواند، اما یافته‌ها در حال حاضر بحث برانگیز هستند. ماری شوایتزر، زیست‌شناسی که بقایای رگ‌های خونی و بافت نرم را در فسیل‌های دایناسور پیدا کرد، گفت. نگهبان که او شک داشت که چیزی که تیم گریس پیدا کرده بودند واقعاً گلبول های قرمز هستند. او گفت که گلبول های قرمز باید دارای برآمدگی های گنبدی شکلی به نام “برآمدگی هسته ای” در هر طرف باشند، اما ساختارهای در معرض آن مقعر هستند.

اطلاعات بیشتر در مورد دایناسورها: مردی اسکلت دایناسور 82 فوتی را در حیاط خلوت کشف کرد