چه چیزی کوچک، بالدار است و منقار خود را به درختان می کوبد؟ اگر گفتید دارکوب، کاملاً اشتباه نمی کنید. اما دارکوب ها در هاوایی زندگی نمی کنند، جایی که زیست شناسان در حال مطالعه یک پرنده کنجکاو هستند که موقعیت زیست محیطی مشابهی را اشغال می کند – با پیچ و تاب منحصر به فرد خود.
با akiapōlāʻau (تلفظ “Ah-key-ah-pole-ah-ow” و با نام مستعار Aki) آشنا شوید: دوست کوچکی با پرهای زرد و منقاری احمق که شبیه “فرانکنشتاین با هم” است زیرا دو جزء اصلی آن کاملاً متفاوت هستند. منقار بلند، نازک و انعطاف پذیر بالایی آن برای بیرون کشیدن غذا از گوشه ها و سوراخ ها عالی است. از طرف دیگر، منقار کوتاه و قوی آکی به پرنده اجازه می دهد تا چوب را سوراخ کند. این دو ویژگی باعث شده تا این پرنده لقب «چاقوی ارتش سوئیس هاوایی» را به خود اختصاص دهد.
الکساندر کلارک، زیست‌شناس تکاملی و آناتومیست عملکردی از دانشگاه شیلی، می‌گوید: آکی تنها پرنده‌ای است که در حال حاضر می‌دانیم که اساساً دو نوع مختلف منقار را روی یک سر تکامل داده است. این تنها پرنده‌ای است که از هر یک از منقارهای خود (بالا و پایین) برای انجام کارهای کاملاً متفاوت استفاده می‌کند – که هر یک فقط توسط منقار مربوطه قابل انجام است. علم عامه.
کلارک نویسنده اصلی مطالعه ای است که امروز در مجله منتشر شد پرنده شناسی، که در آن او و همکارانش آناتومی آکی را با بیشترین جزئیات نشان می دهند. این تیم دریافتند که ساختار استخوانی داخلی منقار بالایی بسیار کوتاهتر از پوسته بیرونی است. و در حالی که منقار آن یک ویژگی برجسته است، آنها دریافتند که کل بدن پرنده تا ساختار پاها و مچ پاها برای نقب زدن سازگار است.
این گونه عجیب همچنین دارای یک تاندون نسبتا بزرگ برای ماهیچه است که مچ پا را خم می کند و به آن اجازه می دهد بدن خود را به سرعت و با قدرت پایین بیاورد. برخلاف دارکوب ها که بیشتر از عضلات گردن خود برای شکستن استفاده می کنند، آکیس از حرکت تمام بدن خود، از پاها تا منقار، برای ضربه زدن به درخت استفاده می کند.
کلارک می‌گوید: «وقتی دارکوب‌ها طبل می‌زنند، عمدتاً از ماهیچه‌های گردن خود برای خم شدن به عقب و سپس پرت کردن به جلو استفاده می‌کنند. در «کیاپولائو»، این یک امر تمام بدن است. “مانند تاب دادن موثر تبر، باید تمام بدن خود را در آن قرار دهید. این چسبندگی عضلانی به خوبی توسعه یافته نشان می دهد که فرآیند کنده کاری از پاها شروع می شود، زمانی که پرنده بدن خود را بالا می برد و به سختی پایین می آورد و با خم شدن قوی مچ پا شروع می شود.”
پل بانکو، یکی از نویسندگان مطالعه و محقق سابق مرکز تحقیقات اکوسیستم جزیره اقیانوس آرام USGS در هاوایی، توضیح داد که این گونه منحصر به فرد باید در زمینه رقابت شدید تکامل یافته باشد. زمانی که جزیره اوآهو حدود سه میلیون سال پیش از سطح آب بالا رفت، بسیاری از گونه های جانوری به یکباره به دلیل رقابت برای منابع ارزشمند برای تغذیه فرزندانشان تکامل یافتند.
امروزه آکی در فهرست گونه های در خطر انقراض قرار دارد. دانشمندان تخمین می زنند که کمتر از 2000 فرد در طبیعت باقی مانده است و همه آنها در یک شیب کوه در جزیره هاوایی یافت می شوند.
کلارک در بیانیه ای گفت: “هاوایی دارای سطوح بسیار بالایی از بومی گرایی است، به این معنی که بسیاری از گونه هایی که در این جزایر زندگی می کنند، در هیچ کجای دنیا یافت نمی شوند.” این همچنین منزوی‌ترین زنجیره جزیره روی سیاره در حال حاضر است. با این اکوسیستم‌های جزیره‌ای، شما نمونه‌های باورنکردنی از تکامل و سازگاری‌های منحصربه‌فرد دارید، اما با این انزوا، شکنندگی باورنکردنی نیز به دست می‌آید.»
