این تغییر در مغز می تواند باعث شود روباه ها مانند سگ های خانگی رفتار کنند

در دهه 1950، محققان روسی آزمایشی بلندپروازانه انجام دادند: آنها می خواستند ببینند آیا می توان روباه ها را به طور انتخابی برای تبدیل شدن به حیوانات اهلی، سگ مانند، با دم های تکان دهنده و شخصیت های مهربان پرورش داد. اکنون، با گذشت نزدیک به 70 سال از این پروژه طولانی مدت پرورش، دانشمندان نوع خاصی از سلول های مغزی مرتبط با تغییرات در رفتار روباه را کشف کرده اند.
به طور خاص، دانشمندان کشف کردند که یک پروتئین گیرنده در هیپوتالاموس شکمی ممکن است مبنایی برای رفتار اجتماعی در روباه ها باشد. این ناحیه مغز درگیر ترس و پاسخ های تدافعی و پرخاشگری است.
شریل روزنفلد، عصب شناس از دانشگاه میسوری که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت: این تحقیق “به هسته برنامه ریزی مغز” در حیوانات می رسد.
حمایت از روزنامه نگاری علمی
اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید مشترک شوید. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستانهای تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایدههایی که دنیای امروز ما را شکل میدهند کمک میکنید.
روزنفلد میگوید: «اگر این اتفاق در روباهها رخ دهد، میتواند به این معنا باشد که با تغییر مشخصات هورمونی یا پروفایل گیرنده در ما و حتی در گونههای دیگر، میتواند الگوهای رفتاری ما را تغییر دهد و تا آخر عمر ادامه داشته باشد.»
Eiren Markenskoff-Papadimitriou نویسنده ارشد این مطالعه و زیست شناس مولکولی در دانشگاه کرنل است. او خود را “دانشمند روباه تصادفی” می نامد. Markenskoff-Papadimitriou در درجه اول علوم اعصاب را روی موش ها مطالعه می کند، اما در سال 2023 او شروع به بررسی آزمایش روباه نقره ای اهلی کرد. این پروژه که در سال 1959 توسط گروهی از محققین روسی آغاز شد، به طور انتخابی رام ترین روباه های نقره ای را پرورش داد.
تنها پس از چند نسل، روباهها با گوشهای آویزان، دمهای مجعد و اشتیاق به توجه و محبت انسان، رامتر به نظر میرسند و عمل میکنند. این آزمایش هنوز ادامه دارد و الگویی از قدرت پرورش انتخابی است. تیم مارکنسکوف-پاپادمیتریو می خواستند بفهمند چه اتفاقی برای مغز روباه ها می افتد.
این تیم مغز سه دسته روباه پرورشی – اهلی، تهاجمی و وحشی – را با تمرکز ویژه بر هیپوتالاموس شکمی، ناحیهای از مغز که با رفتار تهاجمی در موشها مرتبط است، مقایسه کردند. در مطالعات قبلی، دانشمندان دریافتهاند که وقتی پروتئین گیرندهای به نام گیرنده استروژن آلفا فعال میشود، موشها تهاجمیتر میشوند. در مطالعه جدید، منتشر شده در 2 نوامبر در زیست شناسی فعلی، Markenskoff-Papadimitriou و تیم او دریافتند که روباههای اهلی نسبت به روباههای تهاجمی یا معمولی نورونهای آلفای گیرنده استروژن کمتری دارند.
Markenskoff-Papadimitriou میگوید که این آزمایش باعث شد او به تحقیق روی حیوانات دیگر خارج از موشها روی بیاورد.
او می گوید: «این به من نشان داد که ما باید جاه طلب باشیم و کنجکاوی خود را دنبال کنیم و ابزارهایی که فقط برای یک گونه توسعه یافته اند را می توان برای سایر گونه ها نیز به کار برد.
هر دو مارکنسکف-پاپادمیتریو و روزنفلد می گویند که کنجکاو هستند که آیا همان نورون رفتار اجتماعی را در حیوانات دیگر مانند سگ و گرگ تعیین می کند یا خیر. اکنون که محققان میدانند مغز روباههای رام با همسالان پرخاشگرترشان متفاوت است، میپرسند چرا و چگونه این اتفاق میافتد.
چگونه تفاوت های ژنتیکی این روباه های مختلف منجر به تفاوت در ترکیب نوع سلولی این ناحیه مغز در طول رشد می شود؟ مارکنسکوف-پاپادیتریو می گوید. “این یک پازل برای حل است، اما اکنون می دانیم که چه چیزی را باید حل کنیم.”
برای حمایت از روزنامه نگاری مستقل مشترک شوید
روزنامه نگاری علمی بزرگ به تخصص انسانی، زمان، تلاش و خلاقیت نیاز دارد. و هزینه دارد. من و خبرنگاران اینجا به همین دلیل است علمی آمریکایی امیدوارم به جمع ما بپیوندید
وقتی مشترک میشوید، از کارمندان و روزنامهنگاران آزاد که علاقه زیادی به گفتن داستانهای علمی واقعی، مهم و قانعکننده دارند، حمایت میکنید. سردبیران و خبرنگاران ما اغلب در زمینه های خود متخصص هستند، به این معنی که آنها تفاوت های ظریف اکتشافات بزرگ را درک می کنند و می توانند پیشرفت ها را از سر و صدا باز کنند. با اشتراک، شما همچنین از بررسی دقیق واقعیت حمایت میکنید تا مطمئن شوید کلماتی که منتشر میکنیم دقیق و دقیق هستند. و تصاویر، گرافیکها و عکسهای اصلی را حفظ میکنید که شما را به یک آزمایشگاه پیشرفته، یک صفحه یخی قطب جنوب یا یک مأموریت فضایی در مدار نزدیکتر میکند. شما به ما کمک میکنید تا انواع دیگر روزنامهنگاری باکیفیت را نیز تولید کنیم: خبرنامههای ما با دقت نوشته، ویرایش و توسط کارکنانی که شما میشناسید یا خواهید شناخت و دوست دارید، تنظیم میشوند. مال ما علم سریع پادکست بر اساس گزارش اصلی، همکاری با سردبیران و محققان، و تولید دقیق است.
اشتراکها این موتور را روشن نگه میدارند تا بتوانیم به ارائه روزنامهنگاری علمی متفکرانه، دقیق و مستقل ادامه دهیم. در عصر اطلاعات نادرست ویروسی، این کار بسیار مهم است. اگر برای کاری که ما انجام می دهیم ارزش قائل هستید، امیدوارم به عنوان مشترک به ما بپیوندید


