آیا این دلیل پنهان آلرژی است؟

آلرژی در حال افزایش است. طبق آمار دولتی، موارد اگزما، تب یونجه و آلرژی های غذایی به طور پیوسته در ایالات متحده در چند دهه گذشته افزایش یافته است و محققان را گیج کرده است. فرضیه های متعددی برای افزایش پیشنهاد شده است، از رعایت بهداشت بیش از حد گرفته تا میکروب های روده کافی. اکنون، یک مطالعه جدید در مجله منتشر شده است آلرژی نشان می دهد که درک ما از بیماری ممکن است از همان ابتدا اشتباه باشد.
آلرژی به طور سنتی به عنوان یک پاسخ اغراق آمیز از یک سیستم ایمنی بیش از حد حساس شناخته می شود. یک آلرژن بی ضرر باعث ایجاد یک آبشار از فعالیت های ایمنی می شود که باعث عطسه، التهاب و در موارد شدید حتی مرگ می شود. در سطح بافت، برخی از آسیب های ناشی از آلرژی به سلول های سد اپیتلیال پوشاننده روده، پوست، راه های هوایی و غیره است. اما اگر همه چیز به عقب داشتیم چه می شد؟
بیشتر بخوانید: “خطرات اوایل بهار“
پیتر کی اسمیت (Peter K. Smith)، نویسنده این مطالعه، در بیانیهای گفت: «به مدت 60 سال، ما آموزش دادهایم که آلرژیها با سیستم ایمنی شروع میشود و در نتیجه سد از بین میرود، اما کار ما نشان میدهد که ممکن است برعکس باشد.» بیماری های آلرژیک، که اکنون از هر سه کودک یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد، ممکن است یک قدم زودتر به عنوان قطع برق در میتوکندری سلول های اپیتلیال که سطوح مانع بدن را تشکیل می دهند، شروع شود.
اسمیت و تیم این فرضیه را پس از تجزیه و تحلیل مجموعه دادههای عمومی از بیش از 110 گروه مورد-شاهدی که شامل بیش از 3700 بیمار آلرژیک بودند، با تمرکز بر ژنهایی که در سلولهای مانع رونویسی شده بودند، ایجاد کردند. آنها دریافتند که ژن های مسئول پاکسازی میتوکندری های آسیب دیده در سلول ها در مبتلایان به آلرژی کمتر فعال هستند.
به گفته این تیم، این آسیب میتوکندری ممکن است نشان دهنده اولین دومینویی باشد که سقوط می کند، به این معنی که ممکن است علت اصلی بسیاری از آلرژی ها باشد. طبق مدل آنها، یک سد نفوذپذیر ناشی از میتوکندری های ناکارآمد، بقیه آبشار ایمنی را تقویت می کند، نه برعکس. اسمیت توضیح داد: «سلول سد نمیتواند نیازهای انرژی و استرس محیط مدرن را برآورده کند، بنابراین به راحتی زنگ هشدار را به صدا در میآورد و رویدادهای ایمنی را که ما آن را به عنوان آلرژی میشناسیم، در پی خواهد داشت.»
قوی ترین شواهد برای این نظریه در میان بیماران مبتلا به ازوفاژیت ائوزینوفیلیک است، با همه گروه های مورد مطالعه نشان دهنده کاهش فعالیت رونویسی پاکسازی میتوکندریایی است. همین الگو در بیماران اگزما وجود دارد – حتی در سلول های پوستی که ملتهب نیستند. با این حال، هنوز برخی ناسازگاری ها وجود داشت. افراد مبتلا به تب یونجه تنها تا حدی ظرفیت کاهش یافته برای پاکسازی میتوکندری های آسیب دیده را نشان دادند و این الگو در افراد مبتلا به آسم و پولیپ بینی کاملاً وجود نداشت.
به عبارت دیگر، کارهای بیشتری باید انجام شود. اما این یافتهها میتواند دیدگاه جدیدی را در مورد مجموعهای از بیماریها که سرسختانه در حال افزایش هستند به محققان بدهد. یا همانطور که اسمیت می گوید: “این یک درمان نیست، اما چیزی است که قبلاً هرگز نداشته ایم – یک نقطه شروع منطقی.”
من از آن لذت می برم ناتیلوس? اشتراک رایگان ما خبرنامه.
تصویر اصلی: نادژدا بوراولوا / Shutterstock


