اگر بین پله ها یا آسانسور (یا شاید تله کابین) انتخاب دارید، از پله ها استفاده کنید.
لین ترنر/ بوستون گلوب از طریق گتی ایماژ
حداقل 4 دقیقه فعالیت بدنی در روز – مانند عجله برای اتوبوس یا حمل خریدهای بزرگ – می تواند خطر ابتلا به زوال عقل را به نصف کاهش دهد. بر اساس یک مطالعه بزرگ، افرادی که درگیر حرکات شدید کوتاه مدت هستند، تا 48 درصد کمتر از همتایان خود که بی تحرک هستند، به این بیماری مبتلا می شوند.
نیکلاس کومل از دانشگاه سیدنی که وقتی به سر کار می‌رسد ماشین خود را در فاصله‌ای دور پارک می‌کند، می‌گوید: «این دوره‌های کوتاه فعالیت‌های روزانه با شدت بالاتر در هر گوشه و کناری از روال‌های روزمره ما وجود دارد، بنابراین فرصتی واقعاً هیجان‌انگیز و مناسب برای یافتن راه‌های جدید برای افراد عادی برای محافظت از سلامت خود ایجاد می‌کند.
ورزش فواید بی شماری دارد، از افزایش رشد عضلات و پیشگیری از بیماری های قلبی عروقی گرفته تا بهبود سلامت روان. با این حال، برای بسیاری از مردم دشوار است که 150 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط توصیه شده در هفته را در برنامه های خود جای دهند.
این منجر به افزایش علاقه به فواید ورزش های گاه به گاه شده است که افراد از طریق فعالیت های ساده مانند راه رفتن از تپه یا بازی شدید با کودکان به دست می آورند. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که چنین فعالیت‌های کوتاه مدت می‌تواند به سلامت قلب شما کمک کرده و سال‌ها به زندگی شما بیافزاید. وقتی صحبت از توانایی های شناختی می شود، فقط چند دقیقه پیاده روی یا حرکات کششی در هر ساعت با بهبود حافظه و توجه مرتبط است.
کومل و همکارانش با تمرکز بر خطر زوال عقل، داده های 22618 بزرگسال را که عمدتاً در اوایل دهه 60 زندگی خود بودند، از مطالعه بانک زیستی بریتانیا تجزیه و تحلیل کردند. هیچ‌کدام از شرکت‌کنندگان با استفاده از شتاب‌سنج‌های مچ‌بند برای ردیابی فعالیت خود به مدت هفت روز بین سال‌های 2013 و 2015، تشخیص زوال عقل نداشتند.
محققان در داده‌ها نمونه‌های پراکنده فعالیت‌های شدید، مانند بالا رفتن از پله‌ها، حمل خریدهای سنگین یا عجله برای اتوبوس را بررسی کردند. شرکت‌کنندگان حدود هشت سال پس از استفاده از شتاب‌سنج، هر کدام که زودتر اتفاق بیفتد، تحت نظر قرار گرفتند: تشخیص زوال عقل، مرگ یا پایان دوره پیگیری در نوامبر 2022.
در طول این مطالعه، 170 نفر از شرکت کنندگان مبتلا به زوال عقل تشخیص داده شدند. محققان دریافتند که 2.5 درصد از کسانی که اصلا ورزش نمی کردند به این عارضه مبتلا شدند. در میان افرادی که هیچ زمانی برای ورزش کردن صرف نکردند اما چندین بار در روز زندگی فعال داشتند، 0.71 درصد دچار زوال عقل شدند. این خطر در میان افرادی که به طور عمدی همراه با تلاش روزانه خود ورزش می کردند، کمترین میزان، 0.59 درصد بود.
به طور کلی، تنها 3.7 دقیقه در روز حرکات روتین شدید با 48 درصد کاهش خطر زوال عقل همراه بود. همچنین با حجم بیشتری از ماده خاکستری در چندین نواحی مغز و انقباض نواحی بافت غیرطبیعی مغز که به عنوان پرشدت ماده سفید شناخته می شود، مرتبط است. مایک تروت از دانشگاه کوئینزلند استرالیا می گوید: «نتایج کاملاً خبرساز هستند.
این مطالعه مشاهده‌ای بود، بنابراین ثابت نکرد که فعالیت‌های ناگهانی مستقیماً خطر زوال عقل را تغییر می‌دهد. کومل می گوید، همچنین ممکن است که زوال عقل تشخیص داده نشده باعث کاهش عملکرد خفیف شده باشد که باعث می شود برخی افراد کمتر بتوانند در چنین ورزش هایی شرکت کنند. تروت می گوید، مشکل بالقوه دیگر این است که این مطالعه تنها یک عکس فوری یک هفته ای از فعالیت بدنی سال ها قبل از تشخیص زوال عقل را پوشش می دهد.
اما مطالعات قبلی نشان داده اند که با افزایش آمادگی قلبی تنفسی، خطر زوال عقل کاهش می یابد و حجم ماده خاکستری افزایش می یابد. کومل می گوید: «هرچه بیشتر از سلامت متابولیک قلبی خود از طریق فعالیت هایی مانند فعالیت بدنی مراقبت کنیم، بیشتر می توانیم سلامت مغز خود را افزایش دهیم.
محققان حدس می‌زنند که حتی فعالیت‌های شدید و کوچک ممکن است با کاهش فشار خون و کاهش سفتی شریانی به سلامت عروق بهتر کمک کند. این احتمال آسیب عروقی مغز را که می تواند باعث زوال عقل شود را کاهش می دهد. فعالیت بدنی شدید نیز اغلب به تنظیمات وضعیتی سریع نیاز دارد که به معنای درگیر شدن شبکه های مخچه ای و حسی حرکتی مغز است. این ممکن است به حجم بزرگتر ماده خاکستری که در این مناطق دیده می شود کمک کند.
اما نتایج به این معنا نیست که همه باید ناگهان شروع به دویدن به سمت پله ها کنند. کومل می گوید: ما معمولاً توصیه می کنیم که افراد به تدریج فعالیت بدنی خود را افزایش دهند زیرا تغییرات شدید می تواند خطر تصادفات یا جراحات خاص را افزایش دهد. “پیام اصلی این است که کمی می تواند راه طولانی را در اینجا انجام دهد.”
