یک مطالعه کوچک نشان می‌دهد که زنان ترنس‌جندر الگوهای متفاوتی از فعالیت مغز را در زمان استراحت نشان می‌دهند
یک مطالعه تصویربرداری کوچک از مغز در چین نشان داد که زنان تراجنسیتی الگوهایی از فعالیت مغزی و اتصال را نشان می‌دهند که با مردان و زنان سیس جندر، به ویژه در شبکه‌هایی که در پردازش احساسات و حرکات بدن درگیر هستند، متفاوت است. در بیشتر معیارها، مردان سیسجندر بین دو گروه دیگر قرار می گیرند، که نشان می دهد عملکرد مغز زنان تراجنسیتی از جهاتی به عملکرد مغز مردان نزدیکتر از زنان است. این روزنامه در گزارش های علمی.
افراد تراجنسیتی افرادی هستند که هویت یا بیان جنسیتی آنها با جنسیتی که در بدو تولد به آنها اختصاص داده شده است متفاوت است. در سال های اخیر، تعداد افرادی که به دنبال خدمات تخصصی هویت جنسیتی هستند در سراسر جهان به طور قابل توجهی افزایش یافته است. زنان تراجنسیتی که در بدو تولد مرد بودند اما خود را زن می‌دانستند، بخش بزرگی از کسانی را تشکیل می‌دهند که به دنبال درمان تأییدکننده جنسیت هستند.
تحقیقات نشان می‌دهد که درمان تأیید جنسیت با رفاه روانی بهتر در میان زنان تراجنسیتی مرتبط است، اگرچه آنها همچنان با افزایش خطر افسردگی و افکار خودکشی روبرو هستند که ارتباط نزدیکی با انگ و تبعیض دارند. دانشمندان همچنین بررسی کرده اند که آیا افراد تراجنسیتی دارای الگوهای متمایز ساختار و عملکرد مغز در مقایسه با مردان و زنان سیسجندر هستند یا خیر.
برخی از مطالعات نشان داده اند که مغز زنان تراجنسیتی در بسیاری از مناطق شبیه مغز مردان سیسجندر است، در حالی که برخی دیگر شباهت هایی به زنان سیس جندر در مناطق خاصی یافته اند. مطالعات دیگر تفاوت هایی را در فعالیت خود به خودی مغز، ارتباط بین نواحی مغز و ثبات شبکه های مغز در طول زمان پیدا کرده اند. با این حال، یافته ها همچنان بحث برانگیز هستند.
نویسنده این مطالعه Xiongyu Li از بیمارستان دوم Xiangya دانشگاه مرکزی جنوبی و همکارانش الگوهای فعالیت مغز در حالت استراحت را در زنان تراجنسیتی در سطوح مختلف، از فعالیت در مناطق کوچک محلی گرفته تا ارتباط بین مناطق دوردست مغز و کارایی شبکه مغز به عنوان یک کل، بررسی کردند. آنها می خواستند ببینند که آیا این الگوها بیشتر شبیه به الگوهای افرادی است که جنسیت خود را در بدو تولد به اشتراک می گذارند، کسانی که هویت جنسیتی خود را دارند یا هیچ کدام.
محققان 17 زن تراجنسیتی را در چانگشا، استان هونان که معیارهای سازمان بهداشت جهانی را برای عدم انطباق جنسیتی داشتند، به همراه 34 زن و مرد سیس جندر در سنین مشابه که از دانشگاه های مجاور استخدام شده بودند، انتخاب کردند. افراد سیسجندر کسانی هستند که هویت جنسیتی آنها با جنسیتی که در بدو تولد به آنها اختصاص داده شده مطابقت دارد. پس از حذف سه شرکت کننده به دلیل کیفیت تصویر ضعیف یا حرکت بیش از حد سر، تجزیه و تحلیل نهایی شامل 16 نفر در هر گروه بود. 15 زن از 16 زن تراجنسیتی تحت هورمون درمانی تایید کننده جنسیت قرار گرفتند.
شرکت‌کنندگان تحت تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی در حالت استراحت (fMRI) قرار گرفتند، که فعالیت مغز را در حالی که فرد به آرامی در اسکنر دراز می‌کشد و کاری را انجام نمی‌دهد، ثبت می‌کند. محققان از این داده‌ها برای اندازه‌گیری قدرت فعالیت خود به خودی در نواحی خاص، میزان هماهنگی فعالیت بین نواحی همسایه، اتصال عملکردی بین نواحی مغز (تا چه حد فعالیت آنها با هم بالا می‌رود و کاهش می‌یابد) و چگونه به نظر می‌رسد اطلاعات کارآمدی از طریق شبکه مغز جریان می‌یابد، استفاده کردند.
زنان تراجنسیتی نوسانات آهسته و خود به خودی قوی تری در فعالیت در مخچه، شکنج پیش مرکزی و تالاموس، نواحی درگیر در حرکت و پردازش اطلاعات حسی، نسبت به مردان سیس جندر و زنان سیسجندر نشان دادند که در این اندازه گیری با یکدیگر تفاوتی نداشتند. زنان تراجنسیتی همچنین فعالیت هماهنگ کمتری را بین نواحی همسایه در قسمت‌هایی از پراکونئوس، ناحیه‌ای که در تفکر مرتبط با خود درگیر است، نسبت به شرکت‌کنندگان سیس‌جنسیتی، به‌ویژه زنان سیس جندر، نشان دادند.
زنان تراجنسیتی همچنین اتصال عملکردی ضعیف تری را بین شبکه های توجه شکمی و حسی حرکتی و همچنین درون شبکه حسی حرکتی نشان دادند. شبکه توجه شکمی در تشخیص محرک های غیر منتظره یا برجسته و هدایت مجدد توجه به آنها نقش دارد، در حالی که شبکه حسی حرکتی اطلاعات حسی را پردازش می کند و حرکت را کنترل می کند. علاوه بر این، زنان تراجنسیتی بازده محلی پایین تری را نشان دادند، که معیاری برای رد و بدل شدن اطلاعات موثر در گروه های به هم پیوسته مناطق مغز است.
در بیشتر این شاخص ها، مردان سیس جندر بین زنان تراجنسیتی و زنان سیسجندر قرار می گیرند. به عنوان مثال، برای اتصالات شامل شبکه‌های توجه حسی-حرکتی و شکمی، اتصال در زنان تراجنسیتی ضعیف‌ترین، در مردان سیس جندر متوسط و در زنان سیسجندر قوی‌ترین بود. نتایج اصلی پس از بررسی تفاوت‌ها در اندازه کلی مغز توسط محققان به دست آمد، در حالی که تجزیه و تحلیل‌های اکتشافی در مورد چگونگی تغییر فعالیت مغز در طول زمان طی اسکن‌ها تنها تفاوت‌های محدودی را بین گروه‌ها نشان داد.
“نتایج ما نشان می دهد که TW [transgender women] در مقایسه با افراد سیس جندر، الگوهای متفاوتی از عملکرد مغز دارند، در حالی که با الگوهای CM همسوتر هستند [cisgender men] (جنسیت آنها در بدو تولد تعیین می شود)، نه CW [cisgender women]نویسندگان این مطالعه نتیجه گیری می کنند.
محققان این فرضیه را مطرح کردند که تفاوت‌ها در مناطق و شبکه‌های حسی حرکتی ممکن است به نحوه درک زنان ترنس‌جندر از بدن خود مربوط باشد، اگرچه این مطالعه مستقیماً این موضوع را آزمایش نکرد.
این مطالعه به درک علمی عملکرد مغز در زنان ترنس کمک می کند. با این حال، طراحی مطالعه اجازه نمی دهد تا هیچ نتیجه گیری علی از این نتایج استخراج شود. نمونه نیز بسیار کوچک بود، با 16 نفر در هر گروه، و اسکن مغز نسبتا کوتاه بود، که ممکن است میزان قابل اعتماد بودن یافته ها را محدود کند.
تقریباً همه زنان ترنس‌جندر هورمون درمانی دریافت کردند و محققان اثرات آن را در نظر نگرفتند، بنابراین نمی‌توان گفت که آیا این تفاوت‌ها بازتاب هورمون‌ها یا عوامل دیگر است. این مطالعه همچنین شامل مردان تراجنسیتی نمی‌شود و خلق و خوی شرکت‌کنندگان را اندازه‌گیری نمی‌کند، اگرچه افسردگی در بین زنان ترنس‌جندر شایع‌تر است و می‌تواند بر فعالیت مغز تأثیر بگذارد.
مقاله “مقایسه فعالیت محلی مغز و اتصال عملکردی از راه دور در زنان ترنس در مقایسه با گروه کنترل سیسجندر” توسط Xiongyu Li، Zhibiao Xiang، Dayi Liu، Zhening Liu، Yicheng Long و Shixiong Tang نوشته شده است.
