یک مطالعه ترکی نشان داد که زنان جوان اکثراً معتقدند که هر فرد یک شریک عاشقانه ایده آل دارد که برای آنها در نظر گرفته شده است.

یک مطالعه کیفی کوچک بر روی زنان جوان دگرجنسگرا در ترکیه نشان داد که اکثر آنها به باور عاشقانه “یک” موافقند، این ایده که هر فرد یک شریک یا همدل ایده آل برای آنها دارد. زنان عموماً روابط عاشقانهای که در رسانههای اجتماعی به تصویر کشیده میشوند را مصنوعی و غیرواقعی میدانستند، اما یافتهها نشان میدهد که قرار گرفتن مکرر در معرض چنین تصویرهایی همچنان میتواند انتظارات عاشقانه آنها را به روشهای ناکارآمد شکل دهد. این روزنامه در روانشناسی BMC.
روابط عاشقانه بخش مهمی از زندگی انسان است، اما انتظارات مردم در مورد عشق توسط هنجارهای فرهنگی، نقش های جنسیتی و تصویر رسانه ای شکل می گیرد. برخی از افراد باورهای عاشقانه غیرواقعی را در خود پرورش می دهند، مانند این ایده که عشق واقعی برای همیشه ماندگار است، هر کسی یک جفت روح کامل دارد، یا اینکه عشق می تواند بر هر مانعی غلبه کند. چنین باورهایی با رضایت کمتر از رابطه، مشکلات در حل تعارض، و خطر بیشتری برای تجربه خشونت روانی رابطه جنسی مرتبط است.
فیلمها، سریالهای تلویزیونی و رسانههای اجتماعی اغلب روابط عاشقانه را به روشهای ایدهآلی به تصویر میکشند و به طور بالقوه این انتظارات غیرواقعی را تقویت میکنند. طبق نظریه خودافزایشی، قرار گرفتن مکرر در معرض پیام های رسانه ای می تواند نحوه درک مردم از واقعیت، از جمله آنچه از روابط عاشقانه انتظار دارند، شکل دهد. رسانههای اجتماعی میتوانند بهویژه تأثیرگذار باشند، زیرا کاربران اغلب بازنماییهای ایدهآلی و دقیقی از روابط خود به اشتراک میگذارند.
نویسنده مطالعه گوکچه سانجاک آیدین از دانشگاه یوزگات بوزوک استدلال میکند که فرهنگ نقش اصلی را در روابط عاشقانه بازی میکند، اما اکثر تحقیقات موجود بر روی نمونههای غربی و روشهای کمی تکیه کردهاند. در نتیجه، تجربیات دانشآموزان دختر دگرجنسگرا ترک و مفاهیمی که آنها به عاشقانه میدهند هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته است. او برای پاسخ به این موضوع تحقیقی را انجام داد که هدف آن پاسخ به این سوال بود: “نقش رسانه های سنتی و رسانه های اجتماعی در شکل گیری باورهای عاشقانه دانش آموزان دختر دگرجنسگرا در ترکیه چیست؟”
خبرنامه رایگان روزانه
کشف بزرگ روانشناسی بعدی را از دست ندهید
هر روز صبح، PsyPost یک گزارش کوتاه در مورد جالبترین تحقیقات جدید در روانشناسی و علوم اعصاب ارسال میکند.
سانجاک آیدین با 20 دانشجوی دختر دگرجنسگرا در شهر یوزگات، شهری کوچک در مرکز ترکیه، مصاحبههای چهره به چهره عمیقی انجام داد. سن آنها از 21 تا 35 سال با میانگین سنی 22 سال است. هشت نفر در رشته راهنمایی و مشاوره تحصیل کردند و 12 نفر در برنامه های تربیت معلم ثبت نام کردند. شش نفر هرگز در یک رابطه عاشقانه متعهد نبودند، شش نفر در حال حاضر در یک رابطه بودند و 14 نفر حداقل در یک رابطه متعهدانه بودند.
همه شرکت کنندگان وضعیت اجتماعی-اقتصادی خود را طبقه متوسط توصیف کردند و گفتند که فعالانه از رسانه های اجتماعی و رسانه های سنتی استفاده می کنند. سؤالات مصاحبه بر معنای عشق برای شرکت کنندگان، اهمیت آن برای روابط، چگونگی شکل دادن به انتظارات آنها، چهار باور رایج عاشقانه و تأثیر رسانه های سنتی و اجتماعی بر این باورها متمرکز بود. دو کدگذار متن مصاحبه را برای شناسایی موضوعات مشترک تجزیه و تحلیل کردند.
باورهای عاشقانه ایده ها و انتظارات مردم در مورد ماهیت عشق رمانتیک و چگونگی توسعه و عملکرد روابط عاشقانه است. این مطالعه چهار باور از این قبیل را که از تحقیقات قبلی استخراج شده بود، بررسی کرد: «عشق بر همه چیز غلبه میکند»، «یک و تنها»، «آرمانسازی» و «عشق در نگاه اول». “عشق بر همه چیز غلبه می کند” این باور است که عشق عاشقانه می تواند بر هر مانعی غلبه کند، در حالی که “یک و تنها” این باور است که هر کسی یک شریک یا هم روح ایده آل برای آنها دارد. “ایده آل سازی” این باور است که شرکای عاشقانه و روابط باید تقریباً کامل باشند و “عشق در نگاه اول” این باور است که افراد می توانند به محض ملاقات با کسی عاشق شوند.
باور «یگانه و یگانه» قویترین تأیید و پس از آن ایدهآلسازی شد. شرکتکنندگان در مورد «عشق بر همه چیز غلبه میکند» و «عشق در نگاه اول» تقسیمبندی بیشتری داشتند و حدود نیمی از هرکدام را رد کردند. برخی از شرکت کنندگان باور «تفرد» را به ایمان دینی خود مرتبط کردند و یکی از آنها آیه ای از قرآن را نقل کرد که بیان می کند که انسان ها با همسرشان خلق شده اند.
شرکتکنندگانی که هرگز در یک رابطه نبودهاند، اغلب اعتقاد «یکی» را تأیید میکنند، و چندین مورد استانداردهای بالایی را توصیف میکنند که باعث میشود آنها روابط را به تأخیر بیندازند یا از آن اجتناب کنند، اگرچه این مطالعه برای مقایسه این گروهها طراحی نشده بود. آنهایی که تجربه رابطه دارند بیشتر توضیح می دهند که چگونه انتظارات عاشقانه، مانند میل به هدایای مکرر، تعارف و غافلگیری، منجر به درگیری و ناامیدی با شریک زندگی خود می شود. بسیاری از شرکت کنندگان انتظار داشتند که ژست های عاشقانه از سوی مردانی باشد که نقش های جنسیتی سنتی را منعکس می کند.
شرکت کنندگان هر دو رسانه های سنتی و اجتماعی را به عنوان منابع تأثیرگذار پیام های عاشقانه درک کردند و گفتند که دائماً در معرض روایت های عاشقانه هستند. گفته میشود که سریالها و فیلمهای تلویزیونی ترکیه باورهایی مانند «عشق بر همه چیز غلبه میکند» و ایده شریک محکوم به فنا را ترویج میکنند، در حالی که رسانههای اجتماعی از طریق پستهای انتخاب شده از زوجهای به ظاهر کامل و توصیههایی از تأثیرگذاران روابط، تأثیر قویتری بر ایدهآلسازی دارند. برخی از شرکتکنندگان همچنین اینفلوئنسرهایی را توصیف کردند که ادعا میکردند «شخص مناسب» را با تمرین تجلی پیدا کردهاند.
اکثر شرکتکنندگان خود را بهطور مستقیم پذیرای این پیامها توصیف نکردند و بسیاری ارتباطات رسانههای اجتماعی را مصنوعی و غیرواقعی میدانستند. با این حال، بسیاری می گویند که پرتره ها به هر حال روی آنها تأثیر گذاشته است. یکی از شرکت کنندگان گفت: “حتی با دانستن این موضوع، من بسیار تحت تاثیر آن هستم.”
شرکت کنندگان همچنین خاطرنشان کردند که رسانه ها پیام های متفاوتی ارسال می کنند. گزارشهای خبری در مورد خشونت علیه زنان و برنامههای روزانه با تمرکز بر درگیریهای روابط باعث شده است که برخی این ایده را رد کنند که عشق بر همه چیز غلبه میکند و برخی تأثیرگذاران تجربیاتی را به اشتراک گذاشتهاند که ایده عشق در نگاه اول را به چالش میکشد. بر اساس این روایتها، نویسنده به این نتیجه میرسد که قرار گرفتن مکرر در معرض پیامهای رسانهای به ساختن عاشقانه به عنوان یک ضرورت رابطه کمک میکند و به طور بالقوه انتظارات عاشقانه را به روشهای ناکارآمد شکل میدهد.
این مطالعه به درک علمی روش هایی کمک می کند که زنان جوان در ترکیه روابط عاشقانه را درک می کنند. با این حال، لازم به ذکر است که این یک مطالعه کیفی کوچک بود که تنها شامل 20 دانشجوی کارشناسی از یک دانشگاه شهر کوچک بود که اکثر آنها در رشته مشاوره یا آموزش معلم مشغول به تحصیل بودند. مطالعات بر روی گروههای بزرگتر یا متنوعتر، از جمله مردان و افراد LGBTQ+، ممکن است نتایج متفاوتی را به همراه داشته باشد. علاوه بر این، این مطالعه بر درک خود شرکتکنندگان از نفوذ رسانهها تکیه داشت و میزان مصرف رسانهها را اندازهگیری نکرد، بنابراین نمیتواند نشان دهد که قرار گرفتن در معرض رسانهها باعث باورهای آنها شده است.
گزارش “باورهای رمانتیک ناکارآمد دانش آموزان دختر دگرجنسگرا: نقش رسانه های سنتی و رسانه های اجتماعی” توسط گوکچه سانجاک آیدین نوشته شده است.




