چگونه Star Trek از جامعه فضایی برای برنده شدن جایزه امی استفاده می کند

انتشار دو صفحه ای در شماره 17 آوریل 1967 منتشر شد تنوع روزانه کمی بعد پیشتازان فضا برای فصل دوم تمدید شد این تبلیغ برای تبلیغ سریال برای در نظر گرفتن امی خدمت می کند. عکس از Daily Variety. (اعتبار: روزانه واریته)

توسط گلن ای. سوانسون
سه شنبه 8 سپتامبر 2026

امسال شصتمین سالگرد اولین نمایش شبکه تلویزیونی است پیشتازان فضادر طول اجرای اصلی نمایش از سال 1966 تا 1969، جین رودنبری تلاش کرد تا اثری علمی تخیلی خلق کند که بینندگان را نه تنها از طریق داستان‌های هوشمندانه و جلوه‌های بصری پیشرفته، بلکه با ارائه پیام خود در زمینه‌ای علمی و فناوری که باورپذیر می‌کرد، درگیر کند. رودنبری، خلبان سابق جنگنده جنگ جهانی دوم و خلبان خطوط هوایی تجاری، از ارتباطات خود در صنعت فضایی برای جستجوی افراد و آژانس های آگاه استفاده کرد تا داستان محبوب نمایش خود را راهنمایی کنند و به آن اعتبار واقعی ببخشند. این به افزایش کمک کرد پیشتازان فضا به رسمیت شناختن بیشتر در میان شخصیت های با نفوذ در علم، صنعت و ارتش.

این مقاله به محتوای یک مصدوم می پردازد پیشتازان فضا تبلیغ به عنوان نمونه ای از چگونگی استفاده رودنبری از تاییدیه های جامعه فضایی برای جلب توجه به نمایش و شاید برنده شدن جایزه امی در این راه. علاوه بر این، چندین جایزه اولیه دیگر که این سریال در طول سه سال اجرای اولیه آن در شبکه به دست آورد، مورد بررسی قرار خواهد گرفت، از جمله جایزه محبوب هوگو، جایزه سالانه ای که توسط Worldcon اهدا می شود.

جوایز امی باید در تلویزیون پخش شود و همچنین اسکار باید فیلمبرداری شود. برای هر دو، نه تنها جایزه گرفتن، بلکه نامزد شدن نیز اعتبار بزرگی است.

هر دو آگهی شامل نقل قول هایی از افراد در داستان های علمی تخیلی، ارتش، ناسا، مدارس خصوصی و موزه های عمومی بود.

نمایش‌ها قبل از برنده شدن در جایزه امی، ابتدا باید آثار خود را برای بررسی نامزدی توسط آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی، نهاد حاکم که بر جوایز نظارت می‌کند، ارسال کنند. در نتیجه، قبل از نامزد شدن، استودیوها آهنگ های امی خود را تبلیغ خواهند کرد. پیشتازان فضا تولید شد، روش اولیه انجام این کار، قرار دادن تبلیغات در نشریات تجاری مختلف بود به این امید که این امر به جلب توجه نمایش های آنها کمک کند. در پیش بینی جوایز امی در سال 1967، استودیو Desilu Productions، استودیویی که او ایجاد کرد پیشتازان فضا، شروع به پخش تبلیغات در بهار امسال در Variety، نشریه تجاری پیشرو که صنعت فیلم و تلویزیون را پوشش می دهد، کرد.

حدود یک هفته پس از اینکه NBC رسما اعلام کرد تمدید شده است پیشتازان فضا برای فصل دوم، دسیلو یک آگهی تمام صفحه را در شماره 14 مارس 1967 اجرا کرد. تنوع روزانه به عنوان راهی برای تبریک نه تنها به دلیل انتخاب مجدد سریال، بلکه برای کمک به تبلیغ سریال برای توجه امی.[1] کمی بیش از یک ماه بعد، و تنها چند هفته قبل از اعلام رسمی نامزدهای امی، دسیلو دوباره این تبلیغ را اجرا کرد، اما این بار در کنار یک آگهی تمام صفحه نمایش داده شد. ماموریت: غیرممکن، یک برنامه تلویزیونی محبوب که این استودیو همزمان با آن تولید می کرد پیشتازان فضا اما از CBS پخش شد. این دو آگهی با هم انتشار چشمگیری ایجاد کردند که شامل این اعلان بود: “Desilu Productions، Inc. با احترام این مجموعه ها را برای بررسی توسط اعضای آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی ارائه می دهد.”[2] دو آگهی تبلیغاتی برای دو نمایش مختلف که از دو شبکه رقیب پخش می شوند، اما هر دو با یک هدف: برنده شدن یک جایزه امی.

بخشی از تنوع تبلیغ برای پیشتازان فضا. (اعتبار: روزانه واریته)

مجهولات نسبی

هر دو آگهی شامل نقل قول هایی از افراد در داستان های علمی تخیلی، ارتش، ناسا، مدارس خصوصی و موزه های عمومی بود. همه آنها، به جز یکی، نسبتا ناشناخته بودند.

آگهی Desilu برای ماموریت: غیرممکن در سه رنگ چاپ شده بود، یکی قرمز چشم نواز است که برای ترقه ها یا نوارهای دینامیت استفاده می شود که مطابق با تم آغازین بسیار انفجاری نمایش است. یک فیوز روشن در این نزدیکی وجود دارد که در ترکیب با مواد منفجره حس تنش و عمل ایجاد می کند. در هر یک از قطعات پیروتکنیک، نقدهایی از نمایش توسط منتقدان حرفه ای نوشته شده است. آگهی برای پیشتازان فضا آنقدرها هم رنگارنگ نبود، اما کشتی فضایی Enterprise را نشان می داد که صفحه را با پس زمینه ای از ستاره ها منحرف می کرد. دو آگهی تبلیغاتی بسیار متفاوت، اما هر دو برای تبلیغ نمایش‌های اکشن طراحی شده‌اند.

برخی استدلال می کنند که پیشتازان فضا این آگهی حاوی مطالبی بود که توسط رودنبری، که به بیان حقیقت مشهور بود، درخواست یا اختراع شده بود. در مطالعه از پیشتازان فضا برای درک بهتر اینکه چرا آنها برای گنجاندن انتخاب شده اند، ارزش دارد در مورد افراد ذکر شده تحقیق کنید.

آلبرتا موران به همراه جین رودنبری نشان داده می شود که در پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ قبل از دیدن پرتاب ماهواره هواشناسی ESSA-7 در 16 اوت 1968 (اعتبار: آلبرتا موران و ناسا) در جریان قرار می گیرند.

“… تولید عرضه نشده …” آلبرتا موران (برای مرکز پرواز فضایی گدارد، واشنگتن، دی سی)

اولین فرد مورد مطالعه برای ناسا کار می کرد. این تصادفی نبود، زیرا رودنبری از آژانس فضایی ملی خواستار شد پیشتازان فضاو در هر سه فصل سریال رابطه کاری بسیار خوبی با آنها داشت. پیشتازان فضا از تصاویر ثابت ناسا و همچنین فیلم‌هایی از Saturn V استفاده گسترده‌ای کرد. حتی اشاره مستقیمی به برنامه آپولو در قسمت “بازگشت به فردا” وجود داشت، جایی که کرک یک سخنرانی به یاد ماندنی در مورد خطر ارائه می‌دهد که شامل این جمله است: “آیا آرزو می‌کنید اولین ماموریت آپولو به ماه نمی‌رسید یا ما به نزدیکترین ستاره و سپس به مریخ نمی‌رفتیم؟”

در سال 1966، آلبرتا موران دستیار جان اف. کلارک، مدیر مرکز پرواز فضایی گودارد ناسا بود. او همچنین یکی از بنیانگذاران باشگاه فضایی ملی بود، سازمانی که توسط نمایندگان صنعت و دولت، همراه با مؤسسات آموزشی و مطبوعات، برای ارتقای رهبری در زمینه جدید در حال رشد فضانوردی تشکیل شد. او به همراه دو دختر نوجوانش نیز از طرفداران آن بودند پیشتازان فضا.

هر سال باشگاه فضایی ملی شام یادبود گودارد را حمایت می کند. این شام که در واشنگتن دی سی برگزار شد، به نام پیشگام فضایی آمریکایی رابرت اچ. گودارد نامگذاری شده است و از افراد و مؤسساتی که در سال گذشته سهم برجسته ای در علم و فناوری فضایی داشته اند، تجلیل می شود. موران ریاست کمیته رویدادهای ویژه را بر عهده دارد که مسئول تهیه لیست دعوت برای شام گدارد است.

موران به اصرار دو دخترش با رودنبری تماس گرفت و موفق شد آقای اسپاک با بازی لئونارد نیموی را به شام گودارد برساند. در مراسم کراوات سیاه که در 15 مارس 1967 برگزار شد، نیموی میز سر را با فضانوردان برتر ناسا و بازیگران آن، از جمله جان گلن فضانورد، اولین آمریکایی که دور زمین قدم زد، تقسیم کرد. همچنین جیمز وب، مدیر ناسا، بیوه رابرت گدارد و هوبرت هامفری، معاون رئیس‌جمهور، بر روی تریبون نشستند.

موران با رودنبری دوست بسیار خوبی شد و مرتب با او در تماس بود. دختر بزرگ او هم سن یکی از دختران رودنبری بود، بنابراین آنها علاوه بر علاقه به پیشتازان فضا، چیزهای مشترکی هم داشتند. موران در ناسا و جامعه فضایی مورد احترام بود. به دلیل روابط نزدیک سریال با ناسا، و از آنجایی که رودنبری شخصاً موران را می شناخت، اینها به احتمال زیاد یکی از عواملی بودند که باعث شد حمایت او برای اولین بار در آگهی ظاهر شود.

ریچارد هوگلند (سمت چپ) با ژن رودنبری در رصدخانه ملی کیت پیک. ژن در اینجا نشان داده شده است که به هوگلند گواهی عرشه پرواز می دهد. (اعتبار: نامه هایی به پیشتازان فضا توسط سوزان ساکت، کتاب های بالانتین 1977)

“… OLD TEK… “A” برای دستیابی!” ریچارد سی. هوگلند متصدی موزه نجوم و علوم فضایی، اسپرینگفیلد، توده.

هوگلند از سال 1964 تا 1967 متصدی نجوم و علوم فضایی در موزه علوم اسپرینگفیلد، ماساچوست و از سال 1967 تا 1968 دستیار مدیر مرکز علمی Gengras در غرب هارتفورد، کانکتیکات بود.[3]

علاقه او به فضا از زمان او به عنوان مربی افلاک نما آغاز شد. او در سال 1965 برنامه ای به نام “مریخ: بی نهایت تا 1965” ایجاد کرد که همزمان با ماموریت های مارینر 3 و 4 به مریخ بود.[4]

جی. هری استین، یکی از چهره‌های مهم در موشک‌های مدل، و همچنین نویسنده علم و فناوری و (با نام مستعار لی کوری) نویسنده داستان‌های علمی تخیلی، هوگلند را می‌شناخت. هم او و هم هوگلند اوایل فعال بودند پیشتازان فضا طرفدار بود و در یک کمپین نامه نویسی شرکت کرد که به امنیت فصل سوم سریال کمک کرد.

سال‌ها بعد در سال 1976، هوگلند یک کمپین نامه‌نویسی را آغاز کرد که سپس توسط جان و بو تریمبل آغاز شد و رئیس‌جمهور فورد را تشویق کرد تا نام اولین شاتل فضایی را از Constitution به Enterprise تغییر دهد.

به عنوان کسی که ارتباط خوبی با افراد اولیه داشت پیشتازان فضا جامعه و به عنوان متصدی نجوم و فضا در موزه علوم ساحل شرقی، برای رودنبری منطقی بود که هوگلند را به عنوان فردی انتخاب کند که نظرات و تخصص او ارزش گنجاندن داشته باشد. با استفاده از ارتباط هوگلند، رودنبری احساس کرد که در حال پیشبرد هدف خود برای گنجاندن “دقت علمی” در پیشتازان فضا، نقطه فروش او اغلب برای متمایز کردن سریال های خود از دیگر برنامه های تلویزیونی در آن زمان استفاده می کرد.

“… اولین تلویزیون علمی تخیلی خوب… شگفت انگیز، یک مکاشفه…” ایزاک آسیموف

از بین تمام چهره‌های ذکر شده در آگهی، ایزاک آسیموف نزدیک‌ترین چهره به یک سلبریتی بود و بنابراین به احتمال زیاد تنها چهره‌ای بود که عموم مردم می‌شناختند.

آسیموف علاوه بر اینکه نویسنده ای پرکار بود، یکی از اولین مقاماتی در جامعه علمی تخیلی بود که درباره پیشتازان فضا. آسیموف در شماره 26 نوامبر 1966 نوشت راهنمای تلویزیون که بعد از مشاهده متوجه خطای نجومی شد پیشتازان فضاکمک خلبان اگرچه در مقایسه با آن اشتباهاتی که آسیموف در برنامه تلویزیونی یک شبکه رقیب یافت، جزئی است گم شده در فضارودنبری همچنان مناسب می دید که نامه ای به آسیموف بنویسد که نویسنده مشهور را زیر آتش گرفت. این شروع به تبادل مکاتباتی شد که در نهایت نظر آسیموف را تغییر داد پیشتازان فضا و بیشتر طرفدار شود تا منتقد.

آسیموف علاوه بر اینکه نویسنده ای پرکار بود، یکی از اولین مقاماتی در جامعه علمی تخیلی بود که درباره پیشتازان فضا.

حمایت آسیموف از این نمایش در ادامه مشخص شد پیشتازان فضا مقاله ای که آسیموف در شماره 29 آوریل 1967 منتشر کرد راهنمای تلویزیون. این مقاله حاوی زبانی است که به احتمال زیاد در نامه های قبلی بین رودنبری و آسیموف رد و بدل شده است، زبانی که ممکن است برای استفاده در بهار انتخاب شده باشد. تنوع تبلیغات به طور خاص، آسیموف در مقاله 29 آوریل (تاکید نویسنده به صورت پررنگ) اشاره کرد: «انقلابی با اهمیت غیرقابل ارزیابی ممکن است سراسر آمریکا را فرا گیرد، به لطف تلویزیون. و تشکر ویژه از پیشتازان فضا، که در تلاش شریف و موفق خود برای معرفی گداستان علمی تخیلی به عموم مردم آمریکا نیز به همه ارائه شد یک مکاشفه شگفت انگیز“[5] این زبان برای آسیموف بی خاصیت نیست و او آنچه را که در آن نقل می کند انکار می کند تنوع اگر این افکار واقعی او در نمایش نبود.

فیل کوهن (اعتبار: اخبار از میامی، 29 ژانویه 1961)

“… محرک، جذاب، آفرین!” فیلیپ کوهن، مدیر مدرسه ییل. میامی، فلوریدا

از شش مصوبه ارائه شده در تنوع تبلیغ، این یکی غیر معمول ترین است.

فیلیپ ال کوهن در برانکس به دنیا آمد و پس از مدتی در نیروی دریایی بازرگانی به فلوریدا نقل مکان کرد، جایی که او و پدرش یک شرکت املاک و مستغلات افتتاح کردند. پس از فروش خوب املاک در میامی، این دو شروع به فروش زمین در برزیل کردند.[6]

فیلیپ کوهن علاوه بر فروش املاک و مستغلات، چندین مدرسه در منطقه میامی تأسیس کرد.[7] این مدارس که “مدارس کمک آموزشی” نامیده می شوند، به دانش آموزانی خدمت می کردند که در مدارس خصوصی یا دولتی سنتی با مشکلاتی مواجه بودند. یکی از مدارس کوهن ییل نام دارد.

کوهن در مصاحبه ای در مورد مدارس خود و برنامه های مشکل دار جوانان آنها گفت: “هدف من این است که این بچه ها را به دبیرستان برسانم.” “اگر این به معنای نگاه کردن به بیرون از پنجره، کشیدن سیگار یا گوش دادن به موسیقی در اینجا در مدرسه باشد، اشکالی ندارد.”[8]

کوهن ممکن است به دلیل ماهیت خاص شاگردانش، معلمان خود را تشویق کرده باشد که دانش آموزان خود را تماشا کنند پیشتازان فضا بنابراین آنها می توانند این مجموعه را در کلاس درس بگنجانند. چنین نوآوری ممکن است به معلمان کمک کرده باشد تا به دانش‌آموزانی که با مشکلات بسیار شخصی مواجه بودند، دسترسی پیدا کنند. کوهن درباره دانش‌آموزانش در دانشگاه ییل می‌گوید: «فکر می‌کنم بچه‌ها این پیام را دریافت می‌کنند که اگر سوزن را در بازوی خود فرو کنید، می‌توانید بمیرید. پیشتازان فضا ممکن است به آنها کمک کرده باشد تا با آن کنار بیایند.

اگرچه کوهن ممکن است به رودنبری نامه نوشته باشد و به او بگوید که چقدر از نمایش خوشش می‌آید و چگونه از این سریال برای دسترسی به بچه‌های مدرسه‌اش استفاده می‌کند، رودنبری ممکن است به سادگی فکر کرده باشد که خوانندگان ممکن است ییل را ببینند و نام را با دانشگاه معتبرتر مرتبط کنند تا مدرسه خصوصی مبهم برای جوانان مشکل‌دار.

سرهنگ دوم نیروی هوایی ایالات متحده، جک ال هارتلی، کیت تعمیر دندانی 1 پوندی و 4 اونسی خود را که برای جلوگیری از دندان درد در فضانوردان ساخته است، به نمایش می گذارد. عکس گرفته شده در 2 مارس 1966 و با حسن نیت نویسنده.

“… عالی، تفکر برانگیز. عالی…” Jack Hackley، Ph.D. پایگاه نیروی هوایی بروکس، تگزاس، پزشکی هوایی

اگرچه نام خانوادگی جک هارتلی در آگهی “هکلی” نوشته شده است، اما شکی نیست که تنوع آگهی در مورد همان شخص صحبت می کند.

دکتر جک ال. هارتلی یک سرهنگ دوم نیروی هوایی ایالات متحده و دانشمند دندانپزشکی هوافضا بود که در پایگاه نیروی هوایی بروکس در تگزاس مستقر بود. او کتابی در مورد استانداردهای دندانپزشکی برای انتخاب و معاینه اعضای خدمه فضایی نوشت و همچنین یک پیشتازان فضا هواکش او اولین قسمت سریال را هنگام پخش در 8 سپتامبر 1966 دید و آنقدر تحت تأثیر قرار گرفت که همان روز بعد تلگرام زیر را برای رادنبری فرستاد: “فکر شگفت انگیزی که بازیگران و فیلمنامه فوق العاده ای را تحریک می کند، کاملاً فوق العاده است، لطفاً با رضایت.”[9]

هارتلی در حین خدمت در بروکس، این مشکل را بررسی کرد که اگر فضانوردی در فضا دچار دندان درد شد، چه باید کرد. در نتیجه، او علم نجومی را توسعه داد و یک کیت دندانپزشکی قابل حمل برای بخش پزشکی هوافضا فرماندهی سیستم های نیروی هوایی ایجاد کرد. این کیت که کیت مراقبت از دوستان نامیده می شود، تنها چند کیلوگرم وزن داشت و حاوی ابزارهایی بود که مخصوص استفاده فضانوردان در فضا طراحی شده بود.

در مصاحبه ای با پاتریشیا، دختر بزرگ هارتلی، او گفت که پدرش گفتگوهای زیادی با رودنبری داشته است. او تا حد زیادی با رودنبری همکاری کرد [Roddenberry] او واقعاً در تلاش برای اصلاح مسائل با وجود اینکه بودجه بسیار کمی داشت بسیار خوب بود.»[10]

از عناصر ذکر شده در تنوع آگهی، تنها مدرکی است که به دلیل ارسال اصلی تلگرام، صحت کلمات نقل شده توسط شخص را اثبات می کند. رودنبری با تایید پنتاگون از پیوستن به نیروی هوایی استقبال کرد پیشتازان فضا همانطور که نمایش در بین کسانی که در ارتش خدمت می کردند محبوبیت پیدا کرد.

جایزه مشارکت برجسته در داستان علمی تخیلی در 4 سپتامبر 1966 به جین رودنبری اهدا شد، یک روز پس از نمایش دو خلبان اول Star Trek به شرکت کنندگان در Tricon، بیست و چهارمین کنوانسیون جهانی علمی تخیلی که در کلیولند برگزار شد. (اعتبار: دیو آرلند)

پلاک

آخرین موردی وجود دارد که باید در آن در نظر گرفت تنوع تبلیغات در گوشه سمت چپ بالا به نظر می رسد ماکت یک لوح جایزه وجود دارد که روی آن نوشته شده است:

جین رودنبری
و
راهپیمایی قدیمی
برای مشارکت عالی
به داستان های علمی تخیلی

سپس جایزه با امضای BEN JASON، رئیس کنوانسیون علمی تخیلی جهانی در سال 1966 نشان داده شد.

کنوانسیون جهانی علمی تخیلی یا Worldcon و جوایز هوگو مرتبط با آن هر ساله برگزار می شود و عمدتاً بر کتاب ها، مجلات و سایر نشریات علمی تخیلی متمرکز است.[11]

چه زمانی پیشتازان فضا برای اولین بار، بسیاری از طرفداران داستان های علمی تخیلی و هواداران را از طریق سریال تلویزیونی جدید پیدا کردند. در نتیجه، برخی از طرفداران هاردکور NF از سری جدید رنجیدند زیرا مردم از طریق چیزی غیر از ادبیات سنتی به طرفداران دسترسی پیدا می کردند.

بیست و چهارمین کنوانسیون سالانه علمی تخیلی جهانی در آخر هفته روز کارگر در کلیولند در سال 1966 برگزار شد. بندیکت پل جابلونسکی، همچنین معروف به بن جیسون، یکی از طرفداران داستان های علمی تخیلی آمریکایی بود که جایزه هوگو را خلق کرد. او همچنین رئیس TriCon بود، نامی که به کنوانسیون علمی تخیلی جهانی 1966 داده شد زیرا نامزدهایی که برنده شهر میزبان آن سال شدند از گروه های علمی تخیلی در دیترویت، سینسیناتی و کلیولند بودند. آنها با موفقیت به نیروها پیوستند تا پیشنهاد برای کلیولند را تضمین کنند.

چه زمانی پیشتازان فضا برای اولین بار، بسیاری از طرفداران داستان های علمی تخیلی و هواداران را از طریق سریال تلویزیونی جدید پیدا کردند. در نتیجه، برخی از طرفداران هاردکور SF از سری جدید رنجیدند زیرا مردم از طریق چیزی غیر از ادبیات سنتی به طرفداران رسیدند. برخی تا آنجا پیش رفتند که این را پیشنهاد کردند پیشتازان فضا این یک داستان علمی تخیلی واقعی نبود و به همین دلیل سزاوار برنامه‌نویسی کنوانسیون نبود.

بن جیسون در مارس همان سال به رودنبری نامه نوشت و از او دعوت کرد به تریکن بیاید و آن دو را بیاورد. پیشتازان فضا خلبان ها برای نمایش و صحبت در مورد نمایش. خوشبختانه، پیشتازان فضا استیج های صدا به دلیل تعطیلات روز کارگر به مدت 9 روز تعطیل شدند. بازیگران برای تبلیغ اولین نمایش آینده سریال به تور رفتند و رودنبری دعوت جیسون را برای آمدن به کلیولند پذیرفت.[12]

دو مورد اول پیشتازان فضا خلبان ها در بیست و چهارمین کنوانسیون سالانه علمی تخیلی جهانی که در 3 سپتامبر 1966 در کلیولند برگزار شد به شرکت کنندگان نشان داده می شوند.

در طول TriCon، رودنبری دو مورد اول را نمایش داد پیشتازان فضا خلبان پنج روز قبل از پخش تلویزیونی سریال. در 3 سپتامبر 1966، بیش از 1000 نفر از اعضای کنوانسیون حاضر شدند دومین خلبان، “جایی که هیچکس پیش از این رفته” را دیدند.[13] پس از آن فیلم The Cage نمایش داده شد، که فقط به صورت سیاه و سفید نمایش داده شد، زیرا هیچ نگاتیو رنگی 16 میلی متری ساخته نشده بود.[14] در میان تماشاگران حاضر، آیزاک آسیموف بود، که طرفداران می‌گویند رادنبری به او گفته بود در حین اکران فیلم‌ها «صحبت نکن». دیوید الکساندر، در بیوگرافی مجاز خود از رودنبری، در مورد این حادثه گفت: “مرد ساکت شد و همراه جین به آرامی با او زمزمه کرد. [Roddenberry’s] گوش که او تازه آیزاک آسیموف را جویده بود.[15]

بیش از 1000 شرکت کننده در کنگره از آنچه دیدند شگفت زده شدند. در واقع، پاسخ آنقدر شدید بود که رودنبری در آن شب یک تلگرام برای ساموئل پیبلز، مردی که فیلمنامه خلبان دوم سریال را نوشت، فرستاد، کسی که در نهایت NBC را متقاعد کرد که این برنامه را پخش کند. جین همچنین یک تلگرام برای هرب سولو، مدیر اجرایی مسئول تولید دو فصل اول سریال ارسال کرد. هر دو تلگرام حاوی پیام زیر بودند:پیشتازان فضا ضربه ای از کنوانسیون، رای به بهترین تاریخ. ROVECTIONS را دریافت کنید.”[16]

اولین نمایش از پیشتازان فضا در تریکن در مقابل تماشاگران گسترده برگزار شد. در اینجا دو خلبان در روز شنبه 3 سپتامبر 1966 به همه 850 عضو حاضر نشان داده شدند. رودنبری این تلگراف را برای سام پیبلز، نویسنده “جایی که هیچ مردی پیش از آن نرفته” در آن شب فرستاد. عکس از مقالات Samuel A. Peeples در مرکز میراث آمریکایی دانشگاه وایومینگ.

سریال تلویزیونی راد سرلینگ منطقه گرگ و میش برنده جوایز هوگو برای بهترین نمایش دراماتیک در سال های 1960، 1961 و 1962 شد. این نمایش به شکستن برخی از نگرش ها نسبت به داستان های علمی تخیلی در تلویزیون کمک کرد. هیچ برنده ای در سال 1963 یا 1964 انتخاب نشد. استنلی کوبریک دکتر استرنج لاو یا: چگونه یاد گرفتم که نگران نباشم و بمب را دوست داشته باشم در سال 1965 برنده شد. در سال 1967 و نامزدی برای بخش بهترین نمایش درام در سال 1966 پذیرفته شد، NBC قبلاً 16 نمایش پخش کرده بود. پیشتازان فضا و رودنبری مشتاق بود که نمایش جدیدش برای نامزدی در نظر گرفته شود. برخی از اعضای کمیته جوایز هوگو فکر می کردند که او بیش از حد بی تاب است.

بر اساس قوانین جایزه هوگو در آن زمان، برای در نظر گرفتن یک سریال تلویزیونی برای هوگو، تنها قسمت‌های جداگانه می‌توانستند نامزد شوند، نه کل سریال. هر قسمت باید به عنوان یک فیلم مستقل جداگانه در نظر گرفته شود.[17] رودنبری این قانون را دوست نداشت و اعتراضات خود را بیان کرد.

در 4 نوامبر 1966، رودنبری به اندرو پورتر، دبیر بیست و پنجمین کنوانسیون سالانه علمی تخیلی جهانی (NyCon 3) که در آخر هفته روز کارگر در سال 1967 در نیویورک برگزار می شود، نامه نوشت. در این نامه، او استدلال کرد که قضاوت درباره یک سریال با یک قسمت واحد اشتباه است. رودنبری که از پاسخ پورتر ناراضی بود، نامه دیگری در 17 نوامبر نوشت. این بار او آن را برای تد وایت، رئیس NyCon 3 ارسال کرد. در این دور، رودنبری استدلال کرد که قضاوت در مورد یک اپیزود تلویزیونی که کمتر از یک ساعت طول می کشد، در برابر یک فیلم تئاتر بزرگ، غیرمنصفانه است. او استدلال می‌کرد که فیلم‌های تئاتر بودجه بسیار بیشتری دارند و زمان بیشتری برای فیلمبرداری دارند. آنها همچنین برای مخاطبانی طراحی شده اند که پول پرداخت می کنند، نه یک بیننده کانال تلویزیونی که در خانه نشسته و چیزی را به صورت رایگان تماشا می کند. رودنبری که در تلاش دوم خود رد شد، بار سوم در 24 نوامبر نوشت.

وایت سرانجام در 5 می 1967، سه روز پس از اعلام آن، پاسخ داد پیشتازان فضا نامزد جایزه امی است. پاسخ وایت آن چیزی نبود که رودنبری می خواست بشنود.

وایت نوشت: «مطمئنم که باید برای شما ناامید کننده باشد که خود را در رقابت با او بیابید یک سفر فوق العاده و فارنهایت 451 برای جایزه هوگو امسال، اما، متأسفانه، جوایز هوگو برای مجموعه ای از علایق انحصاری شما در نظر گرفته نمی شود، و نخواهد بود…”[18]

جوایز هوگو هر سال بر اساس قضاوتی در مورد آنچه در سال گذشته به نمایش درآمده است، انجام می شود. پیشتازان فضا از سال 1967 تاکنون چهار قسمت نامزد این جایزه شده است: “زمان برهنه”، “مانور کوربومیت” و “مناجریه” (قسمت های 1 و 2). این به خودی خود قابل توجه بود، زیرا هیچ اپیزودی از هیچ برنامه تلویزیونی دیگری در آن سال در همان رده رقابت نکرد، مانند. سفری به قعر دریا، گم شده در فضا، یا تونل زمان نامزد شدند.

به نظر می رسد که جایزه هوگو رادنبری اولین افتخاری نیست که به آن اعطا می شود پیشتازان فضا از کنوانسیون علمی تخیلی جهانی

رودنبری در نامه ای به آسیموف به تاریخ 19 ژوئن 1967 توضیح داد که از ترس “تحقیر” در NyCon3 شرکت نخواهد کرد.[19] در آن تابستان، رودنبری باید فکر دیگری کرده باشد، زیرا او رفت، زیرا عکس‌ها نشان می‌دهند که او و همسرش، آیلین، با شرکت‌کنندگان در همایش مخلوط می‌شوند. رودنبری که شاید هنوز از «تحقیر» می ترسید، وقتی اعلام شد که The Menagerie برنده جایزه هوگو در سال 1966 برای بهترین نمایش دراماتیک شده است، حضور نداشت.

از آنجایی که پیشتازان فضااولین هوگو در سپتامبر 1967 اهدا شد، حدود سه ماه پس از جوایز امی، ذکر این جایزه نمی تواند در آن گنجانده شود. تنوع تبلیغات پس ماهیت جایزه نشان داده شده در آگهی چه بود؟ این از کجا می آید و چرا شامل می شود؟

عکس هایی از اولین جایزه هوگو جین رودنبری. توجه داشته باشید که روی علامت “Roddenberry” را اشتباه نوشته اند. (اعتبار: دیو آرلند)

جوایز دیگر

به نظر می رسد که جایزه هوگو رادنبری اولین افتخاری نیست که به آن اعطا می شود پیشتازان فضا از کنوانسیون علمی تخیلی جهانی پس از نمایش دو مورد اول در TriKon پیشتازان فضا خلبانان، نمایندگان کنوانسیون در همانجا تصمیم گرفتند که جایزه «بهترین سریال تلویزیونی فصل آینده» را به رادنبری اهدا کنند. اخبار ملی گزارش داد که این “اولین مورد در نوع خود” بود.[20]

پیشتازان فضا دیوید آرلند، کلکسیونر، صاحب جایزه هوگوی رودنبری از سال 1966 است. او همچنین این جایزه را به او اعطا کرده است. پیشتازان فضا در Trikon. وقتی از نزدیک به آن نگاه می‌کنیم، به نظر می‌رسد که این جایزه یک قطعه کاری است که عجولانه با حروف کوبیده انجام شده و در یک قاب فلزی ارزان قیمت قرار داده شده است. به نظر نمی رسد که جایزه نشان داده شده است تنوع تبلیغات، و همچنین “بهترین سریال تلویزیونی فصل آینده” را همانطور که توسط رسانه ها گزارش شده است، بیان نمی کند.

شماره 14 سپتامبر 1966 تنوع این را ذکر می کند یک سفر فوق العاده در TriCon نمایش داده شد و پس از آن او یک “جایزه دستاورد برجسته” دریافت کرد، که احتمالاً مشابه جایزه ای است که پس از نمایش هر دو به رودنبری داده شد. پیشتازان فضا خلبانان

به عنوان بخشی از جشن های پنج روزه TriCon، روز یکشنبه، 4 سپتامبر، Worldcon ضیافت سالانه جوایز Hugo خود را برگزار کرد. در آن زمان، عکس‌ها رادنبری را نشان می‌دهند که روی صحنه رفته و چیزی که به نظر می‌رسد یک پلاک چوبی از رئیس مجمع، بن جیسون است، می‌دهد.[21] متأسفانه هیچ عکسی نشان نمی دهد که چه چیزی روی پلاک چاپ شده است. مجله ماهانه Jandro، که توسط رابرت و خوانیتا کولسون از شهر هارتفورد، ایلینویز منتشر شده است، در شماره اکتبر 1967 درباره TriCon گزارش داد. نوشتند: «چند لوح داده شد پیشتازان فضا و یک سفر فوق العاده برای خوب بودن و دادن پیش نمایش به سرکش.[22] فرض بر این است که پلاک مذکور در «جاندرو» همان پلاک نشان داده شده در تنوع ad.اگرچه ماکت کوچک علامتی است که در تنوع تبلیغ امی هم از نظر چیدمان و هم در متن متفاوت است. Roddenberry ممکن است این اختیار را داشته باشد که محتوای اصلی را برای مطابقت بهتر با نیازهای تبلیغاتی خود بازتولید کند. در هر صورت، حداقل یک جایزه ویژه در Tricon قبل از اولین هوگو نمایش به رودنبری داده شد.

و برنده …

در 1 می 1967، نامزدهای امی رسما اعلام شد و CBS با 72 نامزدی، 53 نامزدی برای NBC و 41 برای ABC پیشتاز شد. پیشتازان فضا پنج نامزدی دریافت کرد: سریال درام برجسته (جایزه تهیه کننده) برای جین کون، بازی برجسته توسط یک بازیگر نقش مکمل در یک درام برای لئونارد نیموی، موفقیت فردی در کارگردانی هنری و صنایع مرتبط (جلوه‌های ویژه مکانیکی) برای جیم راگ، جلوه‌های ویژه تصویری فردی اندرسون، و دستاوردهای فردی در تدوین فیلم و صدا (ویرایشگر صدا) برای داگلاس اچ. گریندستاف.[23] دسیلو در مجموع 14 نامزدی امی دریافت کرد.

نیموی با همسرش در خانه بود که از آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی دریافت کرد که نامزد شده است. مارک کوشمن می نویسد اینها سفرهاست، تاریخچه سه جلدی او از پیشتازان فضا که “او از این خبر بسیار متعجب و غافلگیر شد که به همسرش در چیزی غیر اسپاک پیوست – اشک ریخت.”[24] نیموی در مصاحبه ای که در سال 2002 توسط آرشیو تلویزیون آمریکا انجام شد، به یاد آورد: “من فکر کردم، “اووو. وای. چه هیجان انگیز.” مخصوصاً به این دلیل که نامزدها توسط بازیگران همکار شما ساخته شده بود و من فکر می کردم، “آنها آن را می گیرند، آنها می بینند که من چه کار می کنم.” این فقط من را عمیقاً تحت تأثیر قرار داد.»[25]

بزرگترین شگفتی این واقعیت بود که پیشتازان فضا نامزد دریافت جایزه امی برای سریال درام برجسته شد. این به خودی خود یک دستاورد بود، زیرا هیچ نمایش علمی تخیلی تا به حال در آن بخش نامزد نشده بود. وقتی اعلام شد، نام Gene L. Coon به نامزدی درام برجسته پیوست. در آن زمان، تنها تهیه کننده رکورد در این نامزدی حضور داشت. رودنبری به‌عنوان تهیه‌کننده اجرایی سریال مجبور بود کون را به تنهایی روی تریبون تماشا کند پیشتازان فضا برنده شده بود.

مشخص نیست که کون این کار را به تنهایی انجام داده یا توسط رودنبری تحریک شده است، اما در 2 می، یک روز پس از اعلام رسمی نامزدهای امی، کون نامه ای به آکادمی تلویزیون فرستاد و آنها را تشویق کرد که نام رودنبری را به نام او اضافه کنند. کون می نویسد: «این به شدت نسبت به یک استعداد مهم در صنعت ما بی انصافی خواهد بود، اگر تصادفی باشد. پیشتازان فضا اگر مجبور شوم بیایم و امی را بپذیرم که حداقل متعلق به هر دوی ما باشد، نه فقط من، برنده جایزه امی می شود.”[26] آکادمی نامزدی را مجدداً منتشر کرد تا نام هر دوی آنها درج شود.

در یکشنبه، 4 می 1967، CBS برنده بزرگی شد و 17 جایزه امی را به خانه برد، پس از آن ABC با 12 و NBC با 10 جایزه. ویژه تلویزیون ABC “Brigadoon” با پنج جایزه امی کنار رفت. دسیلو موفق شد سه جایزه امی کسب کند ماموریت: غیرممکن: یکی برای باربارا بین به عنوان بازیگر زن برجسته در یک سریال درام، یکی برای بروس گلر برای نویسندگی برجسته برای یک سریال درام، و دیگری برای گلر، خالق سریال، به همراه جوزف گانتمن، تهیه کننده اجرایی آن، برای سریال درام برجسته. حتی لوسیل بال، رئیس Desilu، خود یک جایزه امی را برای اجرای فوق‌العاده یک بازیگر نقش اول زن در یک سریال کمدی به خانه برد. پیشتازان فضا موفق به برنده شدن در هیچ یک از رشته های نامزد نشد.[27]

برای رودنبری، آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی برای نسخه اصلی خود بیزار است پیشتازان فضا مجموعه‌های تلویزیونی به‌ویژه دردناک بودند، زیرا یک برد نشان‌دهنده قدردانی از کل صنعت تلویزیون برای مجموعه‌های جدید پیشگام او بود.

در حالی که ماموریت: غیرممکن و پیشتازان فضا هر دو توسط استودیو Desilu تولید شده بودند، اصطکاک بین این دو وجود داشت. در مصاحبه ای در سال 1996 پیشتازان فضا ادوارد سی میلکیس، دستیار تهیه کننده، به یاد می آورد:ماموریت غیر ممکن با بودجه بیشتری منتقل شد پیشتازان فضا، اگرچه نمایش ما در ذهن ما سخت تر بود. معامله ای که دسیلو با CBS انجام داد بهتر از معامله ای بود که آنها توانستند با NBC انجام دهند.[28]

اولین پخش در همان سال پیشتازان فضا، ماموریت: غیرممکن برنده هشت جایزه امی از مجموع 23 نامزدی در طول دوره هفت ساله خود شد. در مقایسه، پیشتازان فضا در طول سه فصل سریال اصلی در مجموع 13 نامزدی امی دریافت کرد. هشت جایزه فنی، سه مورد برای نیموی به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و درام برجسته برای دو سال اول سریال. پیشتازان فضا موفق به برنده شدن در هیچ یک از رشته های نامزد نشد.

پیشتازان فضا ممکن است جایزه امی را از دست داده باشد اما برنده جایزه هوگو شده است زیرا کمیته Worldcon به قسمت دو قسمتی “The Menagerie” جایزه بهترین نمایش دراماتیک 1966 را اهدا کرد.[29] اگرچه رودنبری برنده هوگو شد، به نظر می رسد هیچ کس به خود زحمت اطلاع دادن به برنده را نداده است. تقریباً یک ماه پس از دریافت جایزه از طریق گفتگو با ایزاک آسیموف بود که رودنبری متوجه شد که برنده شده است. عکس ها نشان می دهد که در جریان فیلمبرداری فیلم در اکتبر 1967 به او ارائه شده است پیشتازان فضا قسمت “بازیگران تریسکلیون”. در خلال یک وقفه در فیلمبرداری، آنجلیک پتیجان بازیگر که نقش شخصیت شانا را در این قسمت بازی می کرد، هنگام اهدای جایزه در کنار رودنبری ژست گرفت.

رودنبری در حال ژست گرفتن با آنجلیک پتیجان هنرپیشه و هوگوی که در سال 1967 برای “مناجری” به دست آورد، اپیزود دو قسمتی از پیشتازان فضا که در فصل اول سریال که از اولین پایلوت سریال ساخته شده بود پخش شد. پتیجان در نقش شانا بازی می کند پیشتازان فضا قسمت «بازی‌بازان تریسکلیون» در حال فیلم‌برداری بود که جایزه رسید. عکس از The March of Dimes.

علاوه بر هوگو 1967. پیشتازان فضا برای سه سال آینده به کسب جوایز دیگر ادامه خواهد داد. قبل از پایان سه فصل در ژوئن 1969، پیشتازان فضا برنده جایزه حلقه طلایی از Motion Picture Sound Editors برای بهترین تدوین صدا برای یک سریال تلویزیونی در سال 1967. در سال 1968، برنده شد. بازی عکس مدال طلای مجله برای محبوب ترین برنامه تلویزیونی. همچنین جایزه انجمن نویسندگان آمریکا را در سال 1968 برای اپیزود “شهری در لبه ابدیت” و همچنین دومین هوگو را در سال 1968 برای همان قسمت دریافت کرد.

شناخت همتایان مهم است. برای رودنبری، آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی برای نسخه اصلی خود بی‌اعتنایی کرد. پیشتازان فضا مجموعه‌های تلویزیونی به‌ویژه دردناک بودند، زیرا یک برد نشان‌دهنده قدردانی از کل صنعت تلویزیون برای مجموعه‌های جدید پیشگام او بود.

در سال‌هایی که اولین بار سریال اصلی پخش شد، پیشتازان فضا این فرنچایز جوایز دیگری از جمله 19 جایزه امی را که به مجموعه تلویزیونی محبوب اسپین آف اعطا شده است نیز برنده شده است. Star Trek: The Next Generationاو در سال 1988 جایزه جورج فاستر پیبادی را برای قسمت STTNG “خداحافظی بزرگ” برد. پیشتازان فضا اولین و تنها جایزه اسکار خود را با برنده شدن بهترین آرایش و آرایش مو برای جی جی آبرامز دریافت کرد. پیشتازان فضا 2009

تبلیغ Variety که برای حمایت از نامزدی استفاده شد پیشتازان فضا زیرا جوایز امی تنها نمونه‌ای از این بود که چگونه رودنبری از اعتباری که صنعت فضایی به نمایشگاه داده بود، استفاده کرد. مثال دیگر همانطور که قبلا ذکر شد، حضور نیموی در شام یادبود گودارد بود. مدیران NBC به اندازه کافی به این رویداد فکر کردند و آن را به طور برجسته در بروشور فروش قرار دادند که تیم بازاریابی آنها برای تبلیغ فصل دوم سریال برای شرکت‌های وابسته خود گرد هم آورده بود. انجام داد، کلیپ های متعددی از این مجموعه را به همراه متنی به نمایش گذاشت که شامل موارد زیر بود: «این سریال ماجراجویی منحصر به فرد NBC-TV زمانی که لئونارد نیموی توسط باشگاه ملی نجوم برای نمایندگی دعوت شد، تمایز غیرعادی دیگری دریافت کرد. پیشتازان فضا به عنوان میهمان افتخاری در یک تور گسترده اخیر از مرکز پرواز فضایی گدارد در واشنگتن دی سی، این تور با یک شام برای 1500 عضو باشگاه که معاون رئیس همفری سخنران اصلی آن بود، دنبال شد. «اینها تنها چند نمونه از چگونگی تلاش رودنبری برای اتصال فضای دنیای واقعی با مجموعه تلویزیونی جدید خود هستند. خوشبختانه برای او، انجام این کار در دهه 1960 چندان سخت نبود.

تا پایان جنگ جهانی دوم، 60 تا 70 درصد صنعت هوافضای ایالات متحده در کالیفرنیای جنوبی مستقر بود.[30] زمانی که رودنبری شروع به توسعه کرد پیشتازان فضا15 از 25 شرکت برتر هوافضا در منطقه بزرگ لس آنجلس بودند.[31] آب و هوای خوب و زمین باز که به جذب هوانوردی به منطقه کمک کرد، صنایع فیلم و تلویزیون را نیز جذب کرد. یک تهیه کننده می تواند به معنای واقعی کلمه از خیابان استودیو خود عبور کند تا با متخصصان این حوزه مشورت کند. Roddenberry همچنین از مزیت خلبان بودن برخوردار بود که به او در هنگام برخورد با متخصصان در این زمینه اهرمی می داد. یکی از جذابیت‌های سریال که آن را از هر چیز دیگری که روی آنتن پخش می‌شد متمایز می‌کرد، تزریق منظم علم و فناوری در هر قسمت بود. پیشتازان فضا موضوع خود را جدی می گیرد، و این مورد احترام ناسا، ارتش و صنعت فضایی را برانگیخته است.

با نگاهی به نام های ذکر شده در آگهی، ممکن است تعجب کنید که چرا رودنبری افراد نسبتا ناشناخته ای مانند این ها را برای کمک به تبلیغ نمایش خود، به ویژه برای توجه امی، انتخاب کرد. این می تواند دلایل مختلفی داشته باشد. یکی اینکه این سریال کمتر از یک فصل است که روی آنتن می رود و برای ایجاد بیننده زمان می برد. علاوه بر این پیشتازان فضا قبل از آن شبیه هیچ برنامه تلویزیونی دیگری نبود. ژانر علمی تخیلی را جدی گرفت و این برای مخاطبان تلویزیون تازگی داشت. مبهم بودن نسبی کسانی که در آگهی نشان داده شده اند و ارتباطات منحصر به فرد آنها ممکن است توسط Roddenberry و مدیران شبکه مورد استفاده قرار گرفته باشد زیرا آنها احساس می کردند که در واقع ممکن است به شانس برنده شدن نمایش کمک کند، نه آسیبی به آن. با نشان دادن نمونه‌ای از نظرات بینندگان مختلف از افرادی که معمولاً آنقدر تلویزیون تماشا نمی‌کنند، به کمیته نامزدها، آنها می‌توانند استدلال کنند که این افراد با این حال به پیشتازان فضا تا جایی که برای نوشتن استودیو وقت گذاشتند.

پس از تریکن، یکی از طرفداران به نام مایک دکینگر در 7 دسامبر 1966 نامه زیر را به استودیو نوشت و افکار خود را در مورد سری جدید بیان کرد:

من دوازده سال است که داستان های علمی تخیلی می خوانم و دنبال کننده تایید شده برنامه شما هستم پیشتازان فضا. به‌عنوان کسی که تمام مزخرفات متوسط و نوجوانانه را که داستان علمی تخیلی نامیده می‌شود در تلویزیون دیده‌ام، احساس می‌کنم که فقط پیشتازان فضا در حال حاضر داستان هایی را ارائه می دهد که بزرگسالان، هوشمندانه هستند و هدفشان I.Q بسیار پایین نیست. سطح من احساس می کنم که این به خودی خود قابل توجه است، زیرا تعداد کمی از برنامه های تلویزیونی با هر ماهیتی وجود دارد که به نظر می رسد برای یک مخاطب بزرگسال و آگاه طراحی شده باشد.

من در کنفرانس علمی تخیلی جهانی در کلیولند، اوهایو، در آخر هفته روز کارگر بودم، زمانی که آقای رودنبری دو مورد را ارائه کرد. پیشتازان فضا این قسمت با بیش از 1000 شرکت کننده پخش شد و به شدت مورد تشویق بینندگان قرار گرفت. من احساس می‌کنم با گرفتن داستان‌هایی از نویسندگان علمی تخیلی که قبلاً استعداد خود را ثابت کرده‌اند، با استفاده از بازیگرانی که دوست‌داشتنی و باورپذیر هستند، و با ترکیب این عناصر و دیگر عناصر متفاوت در تولید برنامه‌ای علمی تخیلی که بالغ، جالب و اغلب به یاد ماندنی است، آقای رودنبری به بینندگان و غیربینندگان لطف می‌کند. من معتقدم برای حفظ این سریال ارزشمند و جذاب هر کاری انجام خواهد شد.[32]

دفتر رودنبری در خانه اش در بل ایر. شما می توانید جایزه کمک برجسته به داستان های علمی تخیلی را که در 4 سپتامبر 1966 به او داده شد، مشاهده کنید. عکس توسط Julien’s Auctions

جین رودنبری در 24 اکتبر 1991 درگذشت. همسرش ماجل بارت در 18 دسامبر 2008 درگذشت. در 27 ژوئن 2010، جولینز حراجی را برگزار کرد که شامل محتویات خانه رودنبری در بل ایر بود. مبلمان، نقاشی‌ها و مجسمه‌ها به همراه ظروف تخت گران‌قیمت و حتی یک پیانوی بزرگ کودک Steinway از املاک فهرست شده بودند.

آنها همچنین محتویات دفتر خانه ژن را برای فروش عرضه کردند، جایی که کاتالوگ حراج بسیاری از جوایز رودنبری را نمایش می داد، درست همانطور که او آنها را قبل از مرگ در آنجا نمایش می داد. عکس‌های کاتالوگ حراج هوگوی ۱۹۶۷ او را در کنار کتاب‌ها به همراه جایزه حلقه طلایی او در سال ۱۹۶۳ برای بهترین صدا نشان می‌دهد. ستوان. آویزان کردن روی دیوار دقیقاً روبروی میز جن، جایزه دستاورد برجسته ای است که او چند روز قبل از شروع پخش تلویزیونی سریال در NBC در سال 1966 در Tricon به او اعطا شد. این جایزه که با عجله ساخته شده است، در بین تمام جایزه های دیگر نامناسب به نظر می رسد، اما همین جاست، که دقیقاً روبروی میز جن روی دیوار آویزان شده است، شاید عمداً در آنجا قرار داده شده و بتواند شروع نمایش را به راحتی ببیند.

اظهارات پایانی

1. تنوع روزانه، جلد. 135 شماره 7، 14 مارس 1967، ص. 13.
2. تنوع روزانه، جلد. 135 شماره 31، 27 فروردین 1346، صص 28-29.
3. ریچارد سی هوگلند در فیس بوک.
4. ریچارد ساندرسون، “ارتباط اسپرینگفیلد به سیاره سرخ” مجله اسپرینگفیلد، جلد. 26 شماره 3.
5. ایزاک آسیموف، “آقای اسپاک رویایی است!” راهنمای تلویزیون، 29 آوریل 1967
6. اگنس اش، “او به شما یک “خانه” می فروشد… جایی که شکارچیان جایزه در “آسمان نایت” در برزیل “روستایی” پرسه می زنند. اخبار از میامی، 29 ژانویه 1961، ص. 14.
7. “مدرسه آدلفی دانش آموزان جوان را با دوره های بسیار ویژه راهنمایی می کند.” میامی هرالد، 10 جولای 1965، ص. 10.
8. هیث مریودر و استیو سینک، “محدوده نامشخص استفاده از مواد مخدر در مدارس خصوصی” میامی هرالد، 16 آوریل 1972، ص. 72.
9. وسترن یونیون تلگراف با تاریخ 9 سپتامبر 1966 از جک هارتلی تا جین رودنبری. مجموعه های ویژه کتابخانه UCLA، مجموعه Gene Roddenberry، مکاتبات/ فایل های عمومی، مکاتبات، متفرقه، کادر 27، پوشه 17.
10. مصاحبه نویسنده با پاتریشیا هارتلی 8 نوامبر 2020
11. اندرو پورتر سردبیر، بنیانگذار و ناشر آمریکایی است داستان علمی تخیلی و سالها در فنوم علمی تخیلی فعال است. پورتر در سال 1967 در NyCon 3، بیست و پنجمین کنوانسیون سالانه علمی تخیلی جهانی، شرکت کرد. او در مصاحبه ای به من گفت که در آن زمان این یک تصور غلط رایج بود که چیزی به نام انجمن علمی تخیلی جهانی وجود دارد. او گفت: «تلاشی برای ایجاد آن وجود داشت، اما در اوایل دهه 1950 به دادخواهی تبدیل شد. در نشست تجاری WorldCon در سال 1958، در کالیفرنیا، رئیس کنوانسیون چیزی شبیه این گفت: “این جلسه تجاری Worldcon است، نه انجمن علمی جهانی.”
12. نامه ای به تاریخ 8 مارس 1966 از بن جیسون، رئیس تریکن، که در آن به جین رودنبری اشاره می کند که می خواهند او این دو را بیاورد. پیشتازان فضا خلبان های Tricon و سخنرانی در مورد آنها. نامه از آرشیو رودنبری. استیون ویتفیلد در کتابش ساخت Star Trek (کتاب های بالنتاین، 1968)، بیان می کند که جین «جایی که پیش از این هیچ مردی نرفته است» را به جمعیت Tricon نشان داد.
13. یادداشت از Gene Roddenberry به Bill Heath به تاریخ 16 اوت 1966، مجموعه های ویژه کتابخانه UCLA، مجموعه Gene Roddenberry، مکاتبات/ فایل های عمومی، کادر 27، پوشه 23.
14. یادداشت به Gene Roddenberry از کلیف پالمتر به تاریخ 26 اوت 1966، مجموعه های ویژه کتابخانه UCLA، مجموعه Gene Roddenberry، مکاتبات/ فایل های عمومی، کادر 27، پوشه 23.
15. دیوید الکساندر، Star Trek Creator، بیوگرافی مجاز Gene Roddenberry، (A ROC Book, Penguin Books, New York, 1994), p. 266.
16. نسخه ای از تلگرام پیبلز در 3 سپتامبر 1966 در مجموعه ساموئل ای پیبلز در آرشیو مرکز میراث آمریکا در دانشگاه وایومینگ نگهداری می شود. نسخه ای از تلگرام سولو در استفان ویتفیلد نقل شده است ساخت Star Trek (کتاب های بالنتین، 1968).
17. قانون اساسی WSFC تا قبل از سال 1963 وجود نداشت. قبل از آن، آنها جلسات تجاری فردی داشتند که به علاوه کمیته‌هایی که در صورت مناسب به نظر می‌رسید، به طور دوره‌ای قوانین را زیر پا می‌گذاشتند. در نتیجه هواداران گاهی از تصمیمات گرفته شده راضی بودند و گاهی نه. در سال 1963، در نشست تجاری Chicon III در سال 1962، کمیته ای برای بررسی دقیق قوانین هوگو تأسیس شد. آنها یافته های خود را در سال 1963 در جریان Discon I گزارش کردند. این منجر به اولین قانون اساسی شد که شامل تمام قطعنامه ها و سایر تصمیمات جدید بود. یکی از این تصمیمات جدید رسمی کردن قوانین هوگو بود. قانون اساسی 1963 می گوید که در دسته بندی بهترین نمایش دراماتیک برای یک سریال تلویزیونی، فقط قسمت های جداگانه واجد شرایط هستند، نه سریال. در نتیجه، با شروع فیلم Hugos در سال 1964، فقط قسمت ها یا کل فیلم ها می توانند نامزد شوند. دسته بندی بهترین نمایش دراماتیک (BDP) تا بعداً به دو فرم بلند و کوتاه BDP تقسیم نشد. در نتیجه، فیلم ها با اپیزودهای فردی رقابت کردند که رودنبری آن را دوست نداشت. در سال 1967، چهار قسمت از پیشتازان فضا به عنوان دو فیلم نامزد دریافت جایزه هوگو شدند. اپیزودها «زمان برهنه»، «مانور کوربومیت» و «قسمت‌های 1 و 2 دام‌ها» بودند. دو فیلم نامزد شده بودند یک سفر فوق العاده و فارنهایت 451. پیشتازان فضا“Managerie” در سال 1966 برنده بهترین نمایش دراماتیک شد. نویسنده از رابرت سایر، اندرو پورتر و بن یالو برای کمک آنها در رساندن این داستان به جوایز هوگو تشکر می کند.
18. مارک کوشمن، این فصل دوم The Voyages TOS است، (Jacobs/Brown Press, Los Angels, California, 2014), p.315.
19. نامه ای از جین رودنبری به ایزاک آسیموف به تاریخ 19 ژوئن 1967 در کتاب جوئل انگل ذکر شده است. Gene Roddenberry اسطوره و مرد پشت سر راه پیشتازان فضا (Hyperion, New York, NY 1994), p.119. مارک کوشمن نیز به همین نامه اشاره کرده است این فصل دوم The Voyages TOS است (Jacobs/Brown Press, San Diego, CA, 2014), p.316.
20. ««پیشتازان فضا» به عنوان نمایش علمی تخیلی افتخار می‌کند»، فریمونت تریبون (فریمونت، نبراسکا)، 29 سپتامبر 1967، صفحه 17.
21. بندیکت پل یابلونسکی (18 مارس 1917 – 15 مه 2003)، همچنین معروف به بن جیسون، یک طرفدار و تقویت کننده داستان های علمی تخیلی آمریکایی بود که جایزه هوگو را طراحی کرد. این جایزه بر اساس زیورآلات کاپوت به شکل موشک از اولدزموبیل 88 بود. او همچنین رئیس کنوانسیون علمی تخیلی جهانی در سال 1966 بود که در زادگاهش کلیولند واقع شده بود. اوهایو
22. یاندرو 162، ویرایش شده توسط Robert & Juanita Coulson، Vol. 14، شماره 9، ص6.
23. “سی بی اس برنده مسابقه نامزدی امی شد” تنوع روزانه، ج135 شماره 42، 2 مه 1967، ص1، 9-19.
24. مارک کوشمن، این فصل اول The Voyages TOS است، (Jacobs/Brown Press, Los Angels, California, 2013), p.610.
25. مصاحبه لئونارد نیموی توسط کارن هرمان، آرشیو تلویزیون آمریکا، 2 نوامبر 2002.
26. نامه ای از کون به آکادمی علوم و هنرهای تلویزیونی مورخ 2 می 1967. مجموعه های ویژه کتابخانه UCLA، مجموعه ژن رودنبری، مکاتبات/ فایل های عمومی، جوایز امی، جعبه 27، پوشه 24.
27. “سی بی اس با 17 برنده مسابقه امی شد” تنوع روزانهج135 شماره 65، 5 ژوئن 1967، ص1. 14-15.
28. سو اورام، استاد پست پروداکشن سینما فانتزی، ژوئیه 1996، ج. شماره 27 11/12، ص 88-89.
29. در مصاحبه ای در 7 سپتامبر 2026 با اندرو پورتر، او به من گفت که “در آن زمان هیچ کمیته ای برای جایزه هوگو وجود نداشت. فقط کمیته سال جاری که آرا را می شمرد. تمام کارهای جداگانه با کمیته Worldcon Hugo بعدا انجام شد.”
30. رابرت دبلیو کام، “درود از دفتر عملیات غرب ناسا”، مجموعه مقالات کنفرانس آموزش علم در عصر فضا،” (ناسا، نوامبر 1964)، 3-4.
31. Dwayne A. Day، “آسمان آبی در ساحل غربی: تاریخچه صنعت هوافضای کالیفرنیای جنوبی”، بررسی فضایی، 20 اوت 2007.
32. نامه ای به تاریخ 7 دسامبر 1966 از مایک دکینگر به استودیو Desilu توسط آرشیو Roddenberry.

---

گلن ای. سوانسون تاسیس شد فصلنامه Quest: The History of Spaceflight، اکنون در سی و سومین سال انتشار مستمر خود قرار دارد. نوشته های او در اسمیتسونیان هوا و فضای، تاریخ میشیگان، و بررسی کیهانیسوانسون به همراه همسرش، دینا وایبل، استاد مردم شناسی در دانشگاه ایالتی گراند ولی، برنامه سالانه Got It را سازماندهی می کند! کنفرانس فضایی که از سال 2017 در گرند راپیدز به افتخار فضانورد فقید راجر بی شافی برگزار می شود. یکی از اعضای باشگاه کاوشگران، او نویسنده یک شرکت الهام‌گرفته: چگونه ناسا، اسمیتسونیان و جامعه هوافضا به راه‌اندازی Star Trek کمک کردند (کتاب های شیفر، 2025). او در حال حاضر به همراه همسرش و جان لومبرگ کتابی درباره تاریخچه رکورد طلایی وویجر می نویسند که قرار است سال آینده توسط Profile Books در بریتانیا و انتشارات دانشگاه شیکاگو در آمریکای شمالی منتشر شود. می توان با او در liftoffbooks@comcast.net تماس گرفت.

توجه: اکنون در حال تعدیل نظرات هستیم. در ارسال نظرات تاخیر وجود خواهد داشت و هیچ تضمینی برای ارسال نظرات ارسالی وجود ندارد.