اختاپوس ها بدنام هستند که به زور از یک فشار محکم عبور می کنند. حتی در میان بی مهرگان، توانایی آنها برای کوچک شدن در گذرگاه های به ظاهر غیرممکن کوچک، منظره ای چشمگیر است. اما برای سال ها، زیست شناسان دریایی گیج مانده اند چگونه این سفالوپودها به طور معمول مانورهای خود را مدیریت می کنند.
نمی توان گفت که چگونه اختاپوس ها از دهانه ای بسیار کوچکتر عبور می کنند [their] ونشی شین، زیست شناس دریایی در دانشگاه ملی سنگاپور در بیانیه ای گفت: قطر بدن.
سین و همکارانش اخیراً اختاپوس های مایا تهیه کرده اند (مخمر اختاپوس) و اختاپوس های معمولی جوان (اختاپوس ولگاریس) با فرصتی برای نشان دادن مهارت های خود. یافته‌های آنها در مطالعه‌ای امروز در منتشر شد مجله زیست شناسی تجربی، نشان می دهد که لزوماً یک رویکرد یکسان برای اختاپوس ها وجود ندارد.
یک اختاپوس معمولی به یک سوراخ گسترده نزدیک می شود
https://www.youtube.com/watch?v=uxbKouKPLIg
ابتدا تیم به اندازه گیری هایی نیاز داشت. محققان قبلاً پیشنهاد کرده بودند که پوسته جمجمه غضروف سخت اختاپوس که از سیستم عصبی مرکزی آن محافظت می‌کند، محدودیت‌های کوچک شدن آن را نیز تعیین می‌کند. شین با دانستن این موضوع، فاصله بین چشم‌های هر نمونه را اندازه‌گیری کرد تا عرض غلاف غضروفی را تقریبی کند. در این حالت، فاصله بین چشمان هر اختاپوس بین حدود 0.6 تا 1.3 اینچ متغیر است.
سپس این تیم جعبه‌های آکواریومی پلاستیکی و سفارشی ساختند که با سوراخ‌هایی کمی بزرگتر یا کوچکتر از عرض بین هر مجموعه از چشم‌های اختاپوس به هم متصل شدند. از آنجا، آنها به سادگی دوربین ها را نصب می کنند و اجازه می دهند سرپایان کار خود را انجام دهند.
هنگام برخورد با یک سوراخ نسبتاً بزرگ، هر اختاپوس ابتدا با بازوهای خود سوراخ را تکان می دهد و سپس عضوی را از سوراخ عبور می دهد. معمولاً یکی از دو بازوی جلوی چپ او بود. سپس پنج بازوی دیگر را از دریچه عبور داد، فقط با دو تا از آن دست و پا به عقب رسید و از مکنده های آنها برای چسبیدن به دیواره های جعبه اصلی استفاده کرد. در نهایت، آنها بازوها را دراز و سفت کردند تا به دیوار فشار بیاورند و اندام ها، گوشته و سر باقی مانده را از سوراخ مانور دهند. به طور متوسط، یک اختاپوس در عرض حدود 20 ثانیه با موفقیت بین جعبه ها حرکت می کند.
یک هشت پا معمولی از سوراخ کوچکی عبور می کند
https://www.youtube.com/watch?v=ps-bzDEyn6M
با این حال، اختاپوس ها اغلب زمانی که اغلب با سوراخ های باریک تر مواجه می شوند، رویکرد خود را تغییر می دهند. چنگال محکم‌تر، تعداد بازوهایی را که یک اختاپوس می‌تواند به طور همزمان از سوراخ عبور دهد، محدود می‌کرد. در این موارد، حیوانات مرحله نهایی چشمک زدن خود را به دو مرحله تقسیم می‌کنند – ابتدا تمام بازوهای باقی‌مانده خود را از سوراخ می‌کشند، سپس گوشته خود را فشرده می‌کنند و بقیه بدن خود را از ورودی عبور می‌دهند.
خوب، فقط اختاپوس های معمولی می توانند این کار را انجام دهند. تیم سین وقتی فهمید که اختاپوس‌های مایا علاقه‌ای به سوراخ‌های باریک‌تر ندارند، شگفت‌زده شدند. در عوض، آنها فقط در گوشه دیگری از جعبه آویزان می شوند بدون اینکه حتی دهانه را با دستان خود آزمایش کنند. تنها زمانی که به آنها یک گذر دوم و بزرگتر پیشنهاد شد، کنجکاو شدند. در این سناریوها، آنها قبل از انتخاب از بین دو سوراخ بزرگتر، ورودی کوچکتر را زیر نظر گرفتند.
اگرچه مطالعه آنها فقط بر روی دو گونه متمرکز شده است، نتایج آنها نشان می دهد که اختاپوس ها می توانند در روش های حرکت در فضاهای تنگ متفاوت باشند. در همان زمان، به نظر می رسد که غضروف جمجمه آنها ممکن است حداقل برخی از محدودیت های فیزیکی آنها را دیکته کند. در هر صورت، آزمایش های زیست شناسان نشان می دهد که حداقل یک هشت پا فکر می کند می تواند از طریق یک دهانه جا بیفتد، مطمئناً آن را امتحان خواهم کرد.
جوایز علوم محبوب Home of the Future 2026
