چرا برخی از مردم بهتر از دیگران لحن را می شنوند؟ سر و صدای داخلی ممکن است کلید اصلی باشد

افرادی که بیشتر عمر خود را نابینا گذرانده اند، اغلب دارای توانایی های شنوایی استثنایی هستند. در تحقیقات جدید منتشر شده در مجله علوم اعصاب، من و همکارانم متوجه شدیم که این توانایی ناشی از روشی است که سیستم شنوایی آنها نسبت به افرادی که نابینا نیستند قادر به پردازش صداها به طور مداوم و قابل اعتمادتر است. و جالب اینجاست که به نظر می رسد نوازندگان بینا شنوایی خود را از طریق مکانیسم مشابهی بهبود می بخشند.
شنوایی یک فرآیند پیچیده است. این شامل مراحل زیادی است، از نحوه تشخیص صداها توسط گوش شروع می شود و به نحوه استخراج اطلاعات معنی دار مغز از آن صداها پایان می یابد.
مکانیسم های مختلفی نیز دخیل هستند. شما می توانید شنوایی خود را با انتخابی بیشتر یا سازگارتر بهبود بخشید. نوشتن حرف A را در نظر بگیرید. میتوانید هر بار که آن را مینویسید، «الف» خود را متمایزتر از «ب» خود کنید یا بیشتر شبیه «الف»های دیگر کنید. دومی نویز ذاتی نامیده میشود – سیستم شنوایی شما در طول زمان چقدر به یک صدا پاسخ میدهد. هرچه نویز داخلی کمتری داشته باشید، با اطمینان بیشتری می توانید صداهای مشابه را تشخیص دهید.
حمایت از روزنامه نگاری علمی
اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید مشترک شوید. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستانهای تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایدههایی که دنیای امروز ما را شکل میدهند کمک میکنید.
ما 9 نفر را که قبل از 2 سالگی نابینا شده بودند و 18 نفر بینا را انتخاب کردیم. شرکت کنندگان در دو گروه سطوح مختلف آموزش موسیقی را داشتند که به ما این فرصت را داد تا بررسی کنیم که چگونه تجربه موسیقی ممکن است بر توانایی های شنوایی نیز تأثیر بگذارد.
شرکت کنندگان دو وظیفه شنوایی ساده را انجام دادند. در یک کار، آنها صدایی را که در نویز پسزمینه ارائه میشود، شناسایی کردند، که به ما اجازه میدهد تا ارزیابی کنیم که حلزون گوش درونی چگونه فرکانسهای مختلف صدا را پردازش میکند. در کار دیگر، آنها قضاوت کردند که کدام یک از دو تن صدای بالاتری دارد، وظیفه ای که همچنین به نحوه تفسیر اطلاعات صوتی توسط مغز بستگی دارد.
ما دریافتیم که افراد مبتلا به نابینایی زودرس بهتر از افراد بینا فقط در تکلیف تمایز زمین بودند. این بدان معنی است که بهبود توانایی شنوایی آنها ممکن است به طور انتخابی ناشی از تغییرات در نحوه پردازش اطلاعات شنیداری مغز آنها باشد، نه اینکه چگونه گوش آنها صداها را تشخیص می دهد.
مهمتر از همه، ما از یک مدل ریاضی برای درک بهتر آنچه که باعث ایجاد تفاوت در تمایز زمین می شود استفاده کردیم. این مدل نشان داد که توانایی بهبود یافته برای تشخیص صداها در افراد مبتلا به نابینایی اولیه از طریق کاهش نویز داخلی اتفاق میافتد: پردازش سازگارتر و مطمئنتر صداها، به جای گزینش پذیری بیشتر برای فرکانسهای صوتی مختلف.
با کمال تعجب، ما متوجه شدیم که به نظر می رسد آموزش موسیقی به طور مشابه صدای داخلی را کاهش می دهد. همچنین نوازندگان بینا نسبت به افرادی که نه نابینایی زودرس را تجربه کرده بودند و نه آموزش موسیقی گستردهای دریافت کرده بودند، به صداها سازگارتر پاسخ دادند.
چرا مهم است
از آنجایی که مغز شما نمیداند هنگام تولد با چه محیط حسی مواجه میشود، به یک توانایی ویژه مجهز است: تنظیم پاسخهای خود به بخشهایی از جهان که برایش مهم است.
این توانایی به افراد کمک میکند تا با تغییر تجربیاتشان مهارتهای جدیدی را ببینند، بشنوند و بر مهارتهای جدید مسلط شوند، مانند زمانی که کودکان خواندن را یاد میگیرند و زمانی که بزرگسالان یاد میگیرند انواع مختلف پرندگان را شناسایی کنند. کلمات و پرندگان بخش مهمی از تجربیات آنها شده است، بنابراین مغز آنها با اطلاعات جدید هماهنگ می شود.
مطالعه ما سر و صدای داخلی را به عنوان یک عامل مهم که این انعطاف پذیری مغز را تسهیل می کند، شناسایی می کند. راههای زیادی وجود دارد که میتوان سطح نویز داخلی را کاهش داد، یکی از آنها ساخت یک الگوی دقیقتر برای درک جهان است.
ممکن است تجربه حسی، چه نابینا و چه نوازنده، به ایجاد و تنظیم دقیق الگوی ادراکی مناسب برای شنوایی کمک کند.
چیزی که هنوز معلوم نیست
اگر تجربیات حسی و یادگیری بتواند به توانایی مغز برای سازگاری کمک کند، محققان ممکن است بتوانند از آنها برای بهبود توانایی های ادراکی استفاده کنند. به عنوان مثال، آموزش هدفمند برای شنیدن مکان های صدا می تواند به افرادی که در حال از دست دادن بینایی هستند کمک کند تا یاد بگیرند که برای یافتن راه خود به حواس دیگر تکیه کنند.
با این حال، محققان هنوز نمیدانند که چقدر آموزش لازم است و کدام جنبههای تجربه شنوایی کلید ایجاد تغییرات رفتاری قابل توجه در مغز هستند.
سوال مهم دیگر این است که آیا و چگونه این انعطاف پذیری مغز بسته به زمانی که فردی بینایی خود را از دست می دهد یا شروع به آموزش موسیقی می کند متفاوت است. مغز ممکن است در اوایل رشد انعطاف پذیری بیشتری داشته باشد و نحوه شکل گیری مغز توسط تجربیات حسی ممکن است در بزرگسالی متفاوت باشد.
بعدش چی
افراد تا چه حد می توانند توانایی خود را برای یادگیری افزایش دهند؟ آیا کسی می تواند با آموزش تبدیل به یک شنونده فوق العاده شود؟ اگر انعطاف پذیری مغز در بزرگسالی محدود است، آیا راه هایی برای باز کردن درب وجود دارد؟ و نویز داخلی چه نقشی در این یادگیری دارد؟
با حرکت رو به جلو، تیم ما علاقه مند به درک این موضوع است که آیا تبعیض افزایش یافته زیر صدایی که در افراد نابینای اولیه و نوازندگان بینا مشاهده کردیم، به گوش دادن پیچیده تر و روزمره نیز گسترش می یابد یا خیر.
این مقاله اولین بار توسط The Conversation منتشر شد. ادامه مطلب مقاله اصلی اینجا
برای حمایت از روزنامه نگاری مستقل مشترک شوید
روزنامه نگاری علمی بزرگ به تخصص انسانی، زمان، تلاش و خلاقیت نیاز دارد. و هزینه دارد. من و خبرنگاران اینجا به همین دلیل است علمی آمریکایی امیدوارم به جمع ما بپیوندید
وقتی مشترک میشوید، از کارمندان و روزنامهنگاران آزاد که علاقه زیادی به گفتن داستانهای علمی واقعی، مهم و قانعکننده دارند، حمایت میکنید. سردبیران و خبرنگاران ما اغلب در زمینه های خود متخصص هستند، به این معنی که آنها تفاوت های ظریف اکتشافات بزرگ را درک می کنند و می توانند پیشرفت ها را از سر و صدا باز کنند. با اشتراک، شما همچنین از بررسی دقیق واقعیت حمایت میکنید تا مطمئن شوید کلماتی که منتشر میکنیم دقیق و دقیق هستند. و تصاویر، گرافیکها و عکسهای اصلی را حفظ میکنید که شما را به یک آزمایشگاه پیشرفته، یک صفحه یخی قطب جنوب یا یک مأموریت فضایی در مدار نزدیکتر میکند. شما به ما کمک میکنید تا انواع دیگر روزنامهنگاری باکیفیت را نیز تولید کنیم: خبرنامههای ما با دقت نوشته، ویرایش و توسط کارکنانی که شما میشناسید یا خواهید شناخت و دوست دارید، تنظیم میشوند. مال ما علم سریع پادکست بر اساس گزارش اصلی، همکاری با سردبیران و محققان، و تولید دقیق است.
اشتراکها این موتور را روشن نگه میدارند تا بتوانیم به ارائه روزنامهنگاری علمی متفکرانه، دقیق و مستقل ادامه دهیم. در عصر اطلاعات نادرست ویروسی، این کار بسیار مهم است. اگر برای کاری که ما انجام می دهیم ارزش قائل هستید، امیدوارم به عنوان مشترک به ما بپیوندید




