وویجر 6 به دنبال خالق است

توسط Duane A. Day
دوشنبه 14 سپتامبر 2026

وویجر 6 در سال 1998 توسط شاتل فضایی کلمبیا به سمت منظومه شمسی بیرونی پرتاب شد. در حالی که وویجر 3، 4 و 5 برای کاوش سیارات دیگر فرستاده شدند، وویجر 6 برای کاوش فراتر از منظومه شمسی شناخته شده، حتی فراتر از پلوتو دوردست طراحی شد. اما وویجر 6 پس از گذشت ده سال از سفر خود سکوت کرد و دیگر خبری از آن نشد… تا 275 سال بعد که به زمین بازگشت و تقریباً آن را نابود کرد.

البته این تخیلی و کمی عجیب است. فیلم 1979 پیشتازان فضا: فیلم یک سفینه فضایی غول پیکر به نام “وژور” را که به سمت زمین می رود، نشان داد. هنگامی که خدمه سفینه فضایی Enterprise که اخیراً تعمیر شده بود با Vejur مواجه شدند، متوجه شدند که در قلب آن یک فضاپیمای ساخته شده توسط زمین به نام Voyager 6 قرار دارد که برنامه‌ریزی اصلی آن این بود: “هر آنچه را که باید یاد بگیریم، آن اطلاعات را به خالقش برگردان”. وویجر 6 تقریباً شبیه فضاپیمای وویجر 1 و 2 بود که در اواخر تابستان 1977 به فضا پرتاب شدند. هر دو در اواسط سال 1979 از کنار مشتری عبور کردند و در آن زمان بسیار در جریان بودند و باعث شد که وویجر 6 برای بسیاری از مخاطبان زمانی که فیلم تنها چند ماه بعد در دسامبر اکران شد، قابل تشخیص باشد.

جسکو فون پوتکامر این یادداشت را در اکتبر 1978 به ژن رودنبری نوشت و فضاپیمای وویجر 6 را که برای فیلم در نظر گرفته شده بود توصیف کرد و توصیه کرد که باید مشابه فضاپیمای وویجر 1 و 2 موجود باشد. اگرچه او پیشنهاد کرد که آنتن اصلی وویجر 6 ممکن است کمی بزرگتر از آنتن فضاپیمای وویجر موجود باشد، از آنجایی که برنامه ریزی شده بود بیشتر به منظومه شمسی سفر کند، کوه واقعی کمی کمتر از فضاپیمای وویجر واقعی بود. (اعتبار: @trapperseanmd.bsky.social)

سفر وویجر

در 13 اکتبر 1978، جسکو فون پوتکامر نامه ای به جین رودنبری، تهیه کننده اجرایی نسخه اصلی نوشت. پیشتازان فضا مجموعه های تلویزیونی در دهه 1960 و تهیه کننده پیشتازان فضا: فیلم. فون پوتکامر کارمند ناسا بود و در نهایت به عنوان «مشاور علوم ویژه» در تیتراژ فیلم ثبت شد. او در همان روز در حال پاسخگویی به تماس تلفنی بود که رودنبری از او درباره فضاپیمای وویجر 6 در فیلمنامه پرسید. استودیو لوازم فیلم را ساخت و فون پوتکامر مشاوره علمی و فنی ارائه کرد.

فون پاتکامر پیشنهاد کرد که وویجر 6 می تواند «شاید در ده سال آینده» راه اندازی شود. به همین دلیل، او افزود که “فناوری کاملا جدید” نخواهد بود. بنابراین، وویجر 6 به طور کلی مانند وویجر 1 و 2 است، همانطور که در تصاویر پیوست نشان داده شده است.

وویجر که برای تولید ساخته شده بود، تنها سه چهارم مقیاس فضاپیمای واقعی بود. لازم به ذکر است که پیکان ابزار جزئیات کمتری داشت. (اعتبار: پارامونت)

از آنجایی که این یک ماموریت سیاره فراخورشیدی مبتنی بر ماموریت های وویجر 1 و 2 بود، فون پوتکامر توضیح داد که عملکردهای اولیه وویجر 6 تغییر نمی کند و بنابراین سخت افزار قابل مشاهده آن همچنان عملکردهای اولین وویجرها را منعکس می کند. طراحی وویجر 6 نیازمند یک آنتن بزرگ، شاید کمی بزرگتر از وویجر 1 و 2، ژنراتورهای ایزوتوپ رادیویی (بدون پنل های خورشیدی) و بدنه اصلی فضاپیما با سیستم رانش، قطعات الکترونیکی و کامپیوتر/کنترل، و رانشگرها برای کنترل وضعیت است.

یکی از فضاپیماهای وویجر در حین ساخت. در اینجا بوم ابزار به بدنه اصلی فضاپیما متصل شده است. (اعتبار: NASA/JPL)

دو هفته بعد، در 28 اکتبر، رودنبری به جان کازانی، رئیس برنامه سیارات بیرونی در آزمایشگاه رانش جت، به عنوان پیگیری مکالمه تلفنی این دو مرد، نامه نوشت. این یادداشت در کتاب 1980 سوزان ساکت و جین رودنبری گنجانده شد. The Making of Star Trek: The Movie (صفحات 156-157). رودنبری پرسید که آیا؟ پیشتازان فضا تولید می تواند ماکت وویجر JPL را برای تولید قرض بگیرد. می‌گوید که در ماه نوامبر به مدت پنج روز به آن نیاز خواهند داشت – دو روز برای ارسال و راه‌اندازی، دو یا سه روز برای عکسبرداری و یک روز برای بازگشت. البته ما مدارک بیمه ای لازم را در اختیار شما قرار می دهیم و البته دقیقاً با همان شرایطی که به ما داده اید، آن را پس می دهیم.» او این اطمینان را داد که «مثل همیشه، پیشتازان فضا نگرش محترمانه و حمایتی را نسبت به ناسا و برنامه فضایی حفظ خواهد کرد. اما به دلیل نگرانی هایی که تولید نمی تواند تضمین کند که ماکت آسیب نمی بیند، ترتیبات نهایی نشد. کازانی و دیگران در JPL نمودارهای Roddenberry را به Voyager ارسال کردند.

برای تیم تولید، این باید اطلاعات خوشایندی باشد زیرا آنها می توانند از نمودارها و عکس های موجود از فضاپیمای وویجر استفاده کنند و مجبور نباشند چیزی جدید یا عجیب و غریب طراحی کنند. رونمایی Voyager 6 برای فینال فیلم برنامه ریزی شده بود. سفینه فضایی در مرکز یک مجموعه کاسه‌شکل بزرگ قرار می‌گیرد و از بیشتر صحنه‌های صوتی استفاده می‌کند. ساختن بقیه مجموعه، که نمایانگر فضای داخلی سفینه فضایی V’Ger بود، به جای ساختگی یا ارزان، آینده نگرانه به نظر برسد، یک کار بزرگ بود. نورپردازی حتی دشوارتر بود. چراغ‌هایی زیر زمین و درون گلدسته‌های بزرگی وجود داشت که از طرفین بالا می‌آمدند. آنها با انرژی می تپیدند و همچنین قرار بود که روحیه فزاینده وی گر را منعکس کنند، زیرا ماشینی معادل یک کودک متحجر از دست نیافتن به چیزی که می خواست – خالقش – ناراحت می شد. تطبیق نور بیرونی با نور کاربردی داخل مجموعه نیز یک چالش بود. کپی کردن Voyager بخش کوچکی از کار آنها را آسان کرد.

وسایل وویجر ساخته شده برای تولید کمترین نگرانی تیم بود. مجموعه کاسه ای شکل بزرگ باید طوری ساخته می شد که روی صفحه نمایش خوب به نظر برسد و نورپردازی عملی در مجموعه تعبیه شده باشد. دستیابی به تطابق بین نور بالای سر و روشنایی عملی دشوار بود. تکیه گاه آسان بود. (اعتبار: پارامونت)

را پیشتازان فضا تیم تولید از قبل دست خود را با طراحی فوق‌العاده پیچیده و طرح جلوه‌های ویژه پر کرده بود، که تا آن زمان بیشترین جلوه‌های ویژه هر فیلم را داشت. آنها همچنین مشغول ساخت فیلمی بودند که قرار بود 14 ماه دیگر به سینماها بیاید، حتی اگر ناتمام باشد. پارامونت قراردادهایی را با استودیوها برای عرضه امضا کرده بود پیشتازان فضا به موقع، و از دست دادن آن مهلت منجر به یک دادخواست دسته جمعی می شود که می تواند کل استودیو را ورشکست کند.

جیمز تی کرک به یک کامپیوتر غول پیکر در داخل خطاب می کند پیشتازان فضا: فیلم. طبق معمول، کامپیوتر خود تخریب می شود. (اعتبار: پارامونت)

آفرین به ناسا برای فرستادن پسرش

طبق کتاب پرستون نیل جونز بازگشت به فردا: فیلمبرداری Star Trek: The Motion Picture، اولین پیش نویس فیلمنامه به Voyager 18 اشاره داشت که در یکی از بسیاری از پیش نویس های بعدی تغییر کرد. کاوشگر Vejur که تاشا نامگذاری شد (که بعداً به ایلیا تغییر نام داد) توضیح داد که “ویجر 18 در سال 1996 برای ارسال سیگنال‌های فراتر از منظومه شمسی پرتاب شد، اما پس از عبور از مشتری، ارسال آن متوقف شد و همه نظریه‌پردازان توافق کردند که در یک سیاه‌چاله ناپدید شد.” پیام خالق… آفرین به ناسا برای فرستادن پسر شما و پیام شما.

همانطور که Vejur سخت‌تر می‌شود، چراغ‌ها سریع‌تر می‌تابند و قرمز می‌شوند، که نشان می‌دهد وجور ممکن است احساساتی داشته باشد که از آنها آگاه نبوده است. (اعتبار: پارامونت)

شخصیت دیگری به نام Xon، یک Vulcan که برای اسپاک ایستاده بود زیرا لئونارد نیموی نمی خواست به آن بازگردد. پیشتازان فضا– توضیح داد که سیاره‌ای که با ماشین‌های زنده پر شده بود، تمدنی رو به زوال بود تا زمانی که فضاپیمای ناسا وارد شد: «قدیس – وویجر 18. فلج شده، به سختی کار می‌کند، طبق استانداردهای ماشین‌های زنده [it] فوق العاده ابتدایی بود او در درون خود جرقه ای احیا کننده داشت. کل مسابقه را زنده کرد. و 300 سال بعد، که قبلاً به توانایی سفر به ستارگان دست یافته بودند، برای رسیدن به سیاره دوردستی که ناجی آنها از آنجا آمده بود، حرکت کردند. (صفحه 37)

جیمز تی کرک به یک کامپیوتر غول پیکر در داخل خطاب می کند پیشتازان فضا: فیلم. طبق معمول، کامپیوتر خود تخریب می شود. (اعتبار: پارامونت)

ظاهراً اعضای تیم تولید فیلم از JPL در همان نزدیکی بازدید کردند تا ماکت بزرگ وویجر 2 را ببینند، که JPL از آن به عنوان پس‌زمینه در اتاق مطبوعات در طول پرواز وویجر از این سیاره استفاده کرد. آنها تقریباً مطمئناً از مدل عکس گرفتند. سوزان ساکت و ایالت رودنبری ج The Making of Star Trek: The Movie وویجر 6 به اندازه سه چهارم فضاپیمای واقعی وویجر ساخته شده است. زمانی که کاوشگر الیجا – کپی پیشرفته یکی از خدمه سابق USS Enterprise – کاپیتان کرک، آقای اسپاک، دکتر مک کوی و فرمانده دکر را به Vejur هدایت می‌کند، در آخرین مرحله فیلم، به عنوان فاش بزرگ ظاهر می‌شود. هنگامی که او به سفینه فضایی اشاره می کند، کرک و تماشاگران با شگفتی بزرگی متوجه می شوند که در قلب سفینه فضایی غول پیکر رباتیک، یک سفینه فضایی باستانی از زمین قرار دارد که بخشی از نام وویجر آن توسط آثار سوخته سفر فضایی پنهان شده است.

نام وویجر 6 در طول سفر طولانی فضایی خود توسط زمان پنهان شده است و فقط حروف V G E R قابل مشاهده است. فضاپیمای غول پیکر تا زمانی که برای اولین بار با انسان ملاقات نکند نیازی به نامی برای خود یا نامی که به زبان انگلیسی تلفظ شود ندارد. (اعتبار: پارامونت)

برخی از طرفداران Trek تعجب کردند که چگونه Vejur – V’Ger – می‌تواند اینقدر فوق‌العاده هوشمند و قدرتمند باشد و در عین حال نمی‌دانند که این فضاپیما به جای V’Ger “Voyager 6” نامگذاری شده است. آیا ماشین‌های بیگانه‌ای که فضاپیما را پیدا کردند نمی‌دانستند که خاک فضایی که بخشی از نام پلاک تقدیم کنار وویجر 6 را پوشانده بود، عادی نیست؟ دارن داچترمن، تصویرگر تولیدی که در طول سال ها روی نمایش های علمی تخیلی زیادی کار کرده است، از جمله تولیدات پیشتازان فضا برنامه های تلویزیونی مانند ویجر و پیکاردو ناظر جلوه های بصری بود Star Trek: The Director’s Cutدر یکی از قسمت های پادکست Inglorious Treksperts توضیح قابل قبولی داشت. داچترمن پیشنهاد کرد که وژور تا این لحظه هرگز نیازی به نامی برای خود نداشت. او مطمئناً هرگز مجبور به صحبت به زبان انگلیسی یا هر کلمه ای نشد تا زمانی که کاوشگر Elijah را ایجاد کرد و آن را روی Enterprise قرار داد و قرار بود کاوشگر با موجودات اولیه مبتنی بر کربن که به Enterprise هجوم می آوردند ارتباط برقرار کند. در این مرحله او حروف قابل مشاهده سفینه فضایی – V GER – را با آنچه در مورد انگلیسی گفتاری آموخته بود ترکیب کرد و نام خود را “Vejur” تلفظ کرد.

Gene Roddenberry از JPL خواست تا تولید مدل تمام عیار Voyager را بر عهده بگیرد. در عوض، JPL تعدادی نمودار وویجر را برای تولید ارسال کرد. (اعتبار: NASA/JPL)

از آلمان تا ناسا تا هالیوود

مشاور علمی ویژه فیلم، جسکو فون پوتکامر، در سال 1933 در آلمان به دنیا آمد و پس از مهاجرت به ایالات متحده در سال 1962، در نهایت مهندس هوافضا و سپس مدیر ارشد ناسا شد. او در سال 1967 شهروند ایالات متحده شد. او نوشتن داستان های علمی تخیلی را در دهه 1950 در آلمان آغاز کرد و بعدها در زندگی ادامه داد، اگرچه داستان های تخیلی او بیشتر داستان های کوتاه بود.

برای سازندگان نسخه اصلی پیشتازان فضا سری، اعتبار، اگرچه لزوماً دقت علمی نبود، اما از همان ابتدا مهم بود. رودنبری خواهان نمایشی بود که سفینه فضایی و فناوری چند صد سال آینده را به تصویر بکشد. فون پوتکامر در سال 1975 با رودنبری ملاقات کرد، زمانی که فرد دورانت آنها را در یک کنفرانس علمی تخیلی معرفی کرد. او مشاور علمی شد پیشتازان فضا: فیلم تا به اعتبار فیلم کمک کند. او در این نقش، اصول علمی پشت برخی از پدیده‌ها – مانند کرم‌چاله‌ای که در ابتدای فیلم اینترپرایز را فرا می‌گیرد – برای کارشناسان جلوه‌های ویژه توضیح داد تا در نمایش آنها در فیلم دقت بیشتری داشته باشند. فون پوتکامر یادداشتی در مورد کرم چاله برای رودنبری نوشت که بعداً در استارلوگ مجله یک ماه قبل از اینکه فون پوتکامر در مورد وویجر 6 به رودنبری بنویسد، به او اطلاع داد که یک داستان ساختگی در اخبار منتشر شده است که ادعا می کند ناسا آن را گرفته است. پیشتازان فضا تجهیزات الکترونیکی که باعث شد نامه ای عصبانی به ناسا از سوی یک سناتور در خواست حقیقت باشد.

علیرغم رزومه ای طولانی، هرگز دقیقاً مشخص نبود که فون پوتکامر، که در سال 2012 درگذشت، در ناسا چه کرده است، زیرا به نظر می رسید که او بسیار جابجا می شود. او چیزی شبیه یک ارتباط دهنده علمی بود که در مورد ناسا برای عموم صحبت می کرد و ظاهراً از ظاهر زیبای خیره کننده خود، لهجه آلمانی خود و رابطه اش با ورنر فون براون استفاده می کرد، حتی اگر او هرگز با فون براون در آلمان یا در زمان ارتش کار نکرد.

از زمان شروع آن در سال 1964، سازندگان پیشتازان فضا سعی شد این نمایش را بر اساس علم و مهندسی واقعی که صدها سال در آینده به طور ضعیف تعمیم داده شده است، قرار دهد. وویجر 6 تنها یکی از دفعاتی بود که این فرنچایز در مسیر ناسا قرار گرفت. این آخرین نخواهد بود.

تشکر ویژه از Bluesky “@trapperseanmd.bsky.social” برای یادداشت تولید.

Duane Day به هر کسی که یادداشت کامل 13 اکتبر 1978 از فون پوتکامر تا رودنبری و همچنین سایر یادداشت های فون پوتکامر را داشته باشد علاقه مند است. روز یک راهپیمایی است و همیشه خواهد بود. می توان با او در zirconic1@cox.net تماس گرفت.

توجه: اکنون در حال تعدیل نظرات هستیم. در ارسال نظرات تاخیر وجود خواهد داشت و هیچ تضمینی برای ارسال تمامی نظرات ارسالی وجود ندارد.