هابل تاریخ کهکشانی را از ستاره ها می آموزد

این تصویر از تلسکوپ فضایی هابل ناسا/ESA یک درس تاریخ کهکشانی ارائه می دهد. مجموعه درخشان ستارگان مسیه 30 (M30) را به افتخار ستاره شناس فرانسوی شارل مسیه، که M30 و سایر اجرام پراکنده را که می توانستند با دنباله دارها اشتباه گرفته شوند در تلسکوپ های اولیه زمان مسیه فهرست بندی کرد، نامگذاری شده است. M30 در فاصله 27500 سال نوری از ما در صورت فلکی برج جدی قرار دارد.

M30 یک خوشه کروی است: یک گروه تقریباً کروی از ستارگان که شامل ده‌ها هزار تا میلیون‌ها ستاره است. این خوشه‌ها معمولاً در حومه کهکشان‌ها یافت می‌شوند و در یک منطقه گسترده و پراکنده به نام هاله مانند ازدحام پروانه‌ها به دور یک لامپ می‌چرخند. کهکشان راه شیری ما حداقل 150 خوشه کروی دارد که نزدیکترین آنها حدود 6000 سال نوری از ما فاصله دارد. این خوشه ها به طرز چشمگیری قدیمی هستند: ستاره شناسان سن آنها را بین 11.5 تا 13.5 میلیارد سال تخمین می زنند و برخی از خوشه های کروی را تقریباً به قدمت خود کیهان می سازند.

خوشه‌های کروی مدت‌هاست که نقش مهمی در کمک به ما برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کهکشان بازی کرده‌اند. بیش از یک قرن پیش، ستاره شناس هارلو شپلی از مشاهدات نوع خاصی از ستاره های متغیر برای اندازه گیری مکان ها و فواصل تا ده ها خوشه کروی در کهکشان ما استفاده کرد. کار او نشان داد که خورشید در مرکز کهکشان ما نیست و مرکز کهکشان به سمت صورت فلکی قوس قرار دارد. (با این حال، اندازه گیری فاصله او نادرست بود، و او به این نتیجه رسید که کهکشان ما تقریباً دو برابر بزرگتر از اندازه واقعی است.)

امروزه اخترشناسان با مشاهده خوشه های کروی به آموختن در مورد کهکشان ما ادامه می دهند. از آنجایی که خوشه های کروی بسیار باستانی هستند، می توانند سرنخ هایی در مورد چگونگی تکامل کهکشان ما در مدت زمان طولانی به ما بدهند. خوشه های کروی شکل گرفته در کهکشان ما می توانند مانند کپسول های زمان عمل کنند و شیمی اولیه کهکشان جوان ما را حفظ کنند.

با این حال، این امکان وجود دارد که همه خوشه های کروی که امروز به دور کهکشان ما می چرخند، در آنجا شکل نگرفته باشند. محققان کشف کرده اند که M30 و بسیاری از خوشه های کروی دیگر در جهت مخالف چرخش کهکشان ما می چرخند. این می تواند به این معنی باشد که این خوشه ها هرگز در کهکشان ما شکل نگرفته اند. در عوض، کهکشان راه شیری ما ممکن است آنها را در گذشته های دور به تصویر کشیده باشد!

هابل بارها M30 را رصد کرده است. تصویری که قبلا منتشر شده از M30 شامل داده‌های دوربین پیشرفته هابل برای بررسی (ACS) بود و بخشی از یک برنامه رصدی (#10775؛ PI: Sarajedini) بود که ده‌ها خوشه کروی راه شیری از ستاره‌های قرمز و نزدیک به فروسرخ را با جرمی تا 20 درصد جرم خورشید بررسی کرد. یک برنامه جدیدتر (#13297؛ PI: Piotto) به M30 و دیگر خوشه‌های کروی در کهکشان ما بازگشت، این بار خوشه‌ها را با دوربین میدان وسیع 3 هابل مشاهده کرد و از سه فیلتر استفاده کرد که نور آبی‌تر را دریافت می‌کنند. این برنامه داده‌هایی را جمع‌آوری کرد که برای مطالعه اجرام عجیب و غریب مانند ستارگان «آبی سرگردان» و همچنین برای مطالعه جمعیت‌های متعدد ستارگانی که ممکن است در یک خوشه کروی زندگی کنند بسیار مهم بود.

اخیراً، ACS هابل دوباره بسیاری از این خوشه های کروی را دید. این مشاهدات بخشی از برنامه‌ای بود (#16298، PI: Libralato) که به چگونگی حرکت جمعیت‌های مختلف ستارگان در خوشه‌های کروی در 15 سال پس از اولین رصد هابل می‌پردازد – شاهکاری که با طول عمر و توانایی هابل در برداشتن جزئیات فوق‌العاده کوچک در اجرام دور امکان‌پذیر شد.

تصویر بالا با داده های سه برنامه رصدی ایجاد شده است و شامل طیف گسترده ای از طول موج هایی است که هابل می تواند ببیند – نور ماوراء بنفش، مرئی و مادون قرمز نزدیک. هر طول موج به ما کمک می کند تا نحوه شکل گیری و تکامل این گروه از ستارگان را بهتر درک کنیم.

اعتبار متن: ESA/Hubble

تماس با رسانه ها:

کلر آندرولی
از ناسا مرکز پرواز فضایی گدارد، Greenbelt، Ph.D
claire.andreoli@nasa.gov