بنا به گزارش ها، یک مرکز داده پیشنهادی در شمال غربی آلبرتا مقدار حیرت آور گرمای اتلاف را آزاد خواهد کرد.
بر اساس تحلیلی که توسط رابرت دیویس، فیزیکدان دانشگاه ایالتی یوتا انجام شد، تأسیسات دره شگفت‌انگیز «هر روز حدود 23 بمب اتمی به اندازه هیروشیما به ارزش انرژی» را به مناظر اطراف می‌ریزد.
دیویس گفت: «اگر نه افراطی، تقریباً مطمئناً تأثیر آن بزرگ خواهد بود TGS.
دیویس تحلیل اولیه را در اوایل سال جاری برای ملت دریاچه کری استورجن (SLCN) انجام داد. این پروژه 70 میلیارد دلاری با حمایت سرمایه گذار برجسته کوین اولری، در 80 مایلی جنوب غربی منطقه حفاظت شده SLCN ساخته خواهد شد. این گزارش خاطرنشان می‌کند که اگرچه در ذخیره‌گاه نیست، اما در قطعه‌ای از زمین است که قلمرو سنتی ملت اول محسوب می‌شود.
در آوریل، دولت آلبرتا اعلام کرد که پروژه Wonder Valley را به دلیل استفاده از سیستم‌های استاندارد انرژی و آب از ارزیابی اثرات زیست‌محیطی دقیق‌تر در استان مستثنی می‌کند – اقدامی که کارشناسان حقوقی و زیست‌محیطی را ناامید کرد، اما شاید تعجب نکرد.
دیویس ناامیدی را تکرار کرد. او گفت: «نمی‌توانم تصور کنم که بدون این ارزیابی‌های کامل اجازه بدهم این کار پیش برود TBS، وی افزود که می تواند “بزرگترین منبع گرما برای یک مکان واحد در کل سیاره” باشد.
در مجموع، پروژه مرکز داده به جای مصرف برق از شبکه برق، از حدود نه گیگاوات برق با استفاده از ژنراتورهای گاز طبیعی محلی در روز استفاده خواهد کرد. دیویس تخمین زد که تمام آن سوخت سوزانده شده، همراه با گرمای تولید شده توسط خود عملیات مرکز داده، مجموع بار گرمایی روزانه را بین 16 تا 18 گیگاوات تشکیل می دهد – معادل تقریباً دوجین بمب اتمی. (اگر این خط آشنا به نظر می رسد، به این دلیل است که دیویس هنگام تجزیه و تحلیل پروژه مرکز داده دیگری با پشتوانه اولری در یوتا با بارهای حرارتی مشابه، از همین قیاس استفاده کرد.)
این یک نقطه شروع هیجان‌انگیز است، اما غلظت بی‌سابقه گرمایی را که پیش‌بینی می‌شود مرکز داده ایجاد کند، ثبت می‌کند. از آنجایی که برق در محل تولید می‌شود و مستقیماً به مرکز داده می‌رود، گرما به روشی که برق معمولی نیروگاه است، در خانه‌ها و مشاغل مختلف که در یک منطقه تامین می‌کند، توزیع نمی‌شود. به عبارت دیگر، توربین‌های گاز هنگام تولید الکتریسیته گرما می‌دهند، و قفسه‌های روی قفسه‌های تراشه‌های هوش مصنوعی گرما تولید می‌کنند، زیرا از آن الکتریسیته برای انجام محاسبات استفاده می‌کنند، همه در یک مکان.
طبق این تحلیل، این مرکز همچنین سالانه حدود 30 میلیون تن دی اکسید کربن منتشر می کند – که بیش از چهار درصد از کل انتشار کانادا است.
دیویس گفت: «وقتی مردم در مورد مقررات زیست‌محیطی صحبت می‌کنند که این پروژه‌ها باید به آنها پایبند باشند، این مقررات با در نظر گرفتن چیزی به این بزرگی ایجاد نشده‌اند.
در سپتامبر، SLCN برای بررسی قضایی معافیت پروژه Wonder Valley از ارزیابی اثرات زیست‌محیطی درخواست داد و در ماه گذشته درخواست بررسی دیگری کرد.
در پاسخ به این درخواست، وزارت محیط زیست و مناطق حفاظت شده آلبرتا در بیانیه ای در 30 اکتبر تاکید کرد که این پروژه همچنان باید “کلیه مجوزهای لازم را دریافت کند، ارزیابی های فنی دقیقی از اثرات هوا، زمین و آب ارائه کند و نشان دهد که پروژه می تواند قبل از ادامه هر پروژه ایمن ساخته و به بهره برداری برسد.”
دیویس استدلال کرد، اما فرآیند مجوز، تصویر کلی را اندازه نمی‌گیرد.
او گفت: “مجوز اجزا را بررسی می کند. ارزیابی کل را بررسی می کند.” TGS. پروژه ای با این اندازه دقیقاً همان نمرات است.
اطلاعات بیشتر در مورد مراکز داده: دیتاسنترهای جدید ایالات متحده برای معکوس کردن 15 سال کاهش گازهای گلخانه ای آماده هستند
