مقالات

فریاد زدن، ضربه زدن و خودداری از امتیازات مرتبط با مشکلات رفتاری کودکان نوپا در 14 کشور



مطالعه‌ای روی مادران و کودکان نوپا در 14 کشور نشان داد که مادرانی که فریاد زدن، کتک زدن یا خودداری فرزندان خود را گزارش می‌کردند، بیشتر به این موضوع تمایل داشتند که فرزندانشان مشکلات رفتاری و عاطفی بیشتری داشتند. فریاد زدن و خودداری هر دو با مشکلات هدایت شده بیرونی، مانند پرخاشگری، و مشکلات هدایت شده درونی، مانند اضطراب همراه بود، در حالی که ضربه زدن تنها با مشکلات هدایت شده همراه بود. درونی این روزنامه در روانپزشکی کودک و رشد انسانی.

مشکلات رفتاری و عاطفی در اوایل دوران کودکی می تواند پیامدهای طولانی مدت داشته باشد و بر آموزش، روابط اجتماعی و سلامت روان کودکان تأثیر منفی بگذارد. این مشکلات اغلب به مشکلات بیرونی که به بیرون هدایت می شوند (مانند پرخاشگری، بیش فعالی و رفتار مخرب) و مشکلات درونی که به سمت درون هستند (مانند اضطراب، افسردگی و کناره گیری اجتماعی) تقسیم می شوند. هر دو نوع مشکل می توانند تا نوجوانی و بزرگسالی ادامه داشته باشند، علیرغم اینکه برخی از کودکان با افزایش سن تغییراتی را در انواع مشکلاتی که از خود نشان می دهند، تجربه می کنند.

تحقیقات نشان داده است که شیوه های خشن والدین، از جمله تنبیه بدنی، فریاد زدن، تحقیر و پرخاشگری روانی، با افزایش خطر مشکلات رفتاری و عاطفی در کودکان مرتبط است. این ارتباطات ممکن است تا بزرگسالی گسترش یابد، با انضباط خشن در دوران کودکی که با افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس پایین، مشکلات مصرف مواد و رفتار ضد اجتماعی مرتبط است. در مقابل، والدینی که با گرمی، انتظارات روشن، مرزهای ثابت و احترام به استقلال کودکان مشخص می شود، عموماً با مشکلات رفتاری و عاطفی کمتری همراه است.

تکنیک‌های انضباطی بدون خشونت، مانند تعلیق و تعلیق امتیازات، نیز در مداخلات والدینی که برای بهبود رفتار کودکان طراحی شده‌اند، گنجانده شده‌اند. اگرچه شیوه‌ها و نگرش‌های فرزندپروری نسبت به نظم و انضباط در فرهنگ‌ها متفاوت است، مطالعه‌ای که شامل 62 کشور بود نشان داد که فرزندپروری اجباری بیشتر با رشد اجتماعی و عاطفی ضعیف‌تر در 95 درصد کشورهای مورد بررسی مرتبط است. با این حال، رابطه بین والدین و رفتار کودکان دو طرفه است، به این معنی که شیوه های فرزندپروری می تواند بر رفتار کودکان تأثیر بگذارد، در حالی که مشکلات رفتاری کودکان می تواند بر نحوه واکنش والدین به آنها تأثیر بگذارد.

خبرنامه رایگان روزانه

کشف بزرگ روانشناسی بعدی را از دست ندهید

هر روز صبح، PsyPost خلاصه‌ای کوتاه درباره جالب‌ترین تحقیقات جدید در زمینه روان‌شناسی و عصب‌شناسی ارسال می‌کند.

الا سهیک، نویسنده این مطالعه از دانشگاه ایالتی واشنگتن و همکارانش می‌خواستند با استفاده از داده‌های 14 کشور در کنسرسیوم خلق و خوی کودکان خردسال، بررسی کنند که چگونه ارتباط بین شیوه‌های انضباط و مشکلات رفتاری در فرهنگ‌ها و فرهنگ‌ها متفاوت است. آنها بر پنج شیوه انضباطی تمرکز کردند: به کودک گفتن به آنچه انجام داده فکر کند، فریاد زدن یا فحش دادن، سیلی زدن یا ضربه زدن به کودک، سلب امتیازات و جدا کردن کودک از دیگران (تایم اوت). محققان فرض کردند که شیوه های فرزندپروری اجباری بیشتر با مشکلات رفتاری و عاطفی بیشتر مرتبط است.

شرکت کنندگان در این مطالعه 865 کودک بین 17 تا 40 ماه (به طور متوسط حدود 27 ماه) و مادرانشان از بلژیک، برزیل، شیلی، چین، فنلاند، ایتالیا، مکزیک، هلند، رومانی، روسیه، کره جنوبی، اسپانیا، ترکیه و ایالات متحده بودند. تعداد خانواده ها در هر کشور از 49 در شیلی تا 112 در هلند متغیر است. کودکان با تشخیص های بالینی از مطالعه حذف شدند.

مادران پرسشنامه ای را در مورد برنامه روزانه خانواده خود تکمیل کردند که شامل پنج سوال در مورد تعداد دفعات استفاده از هر تکنیک انضباطی بود که از «هرگز» تا «بسیار مکرر» رتبه بندی می شد. آنها همچنین چک لیست رفتار کودک را تکمیل کردند، مقیاسی که به طور گسترده برای مشکلات رفتاری، اجتماعی و عاطفی کودکان مورد استفاده قرار می گیرد که امتیازاتی را برای مشکلات درونی، مشکلات بیرونی و مشکلات عمومی ارائه می دهد.

مادرانی که بیشتر فریاد زدن، کتک زدن و خودداری از امتیازات را گزارش کردند نیز گزارش دادند که فرزندانشان به طور کلی مشکلات رفتاری بیشتری داشتند. فریاد قوی ترین ارتباط را نشان داد: افزایش یک انحراف استاندارد در فریاد زدن با 0.34 افزایش انحراف استاندارد در کل مشکلات همراه بود، در مقایسه با 0.25 برای ضربه زدن و 0.14 برای حذف امتیازات. هر سه روش با مشکلات درونی سازی همراه بود، در حالی که فقط فریاد زدن و لغو امتیازات با مشکلات برونی سازی همراه بود.

گفتن به کودکان برای فکر کردن به کارهایی که انجام می دهند و استفاده از استراحت با مشکلات رفتاری مرتبط نبود. با این حال، این شیوه ها با مشکلات کمتری نیز همراه نیستند.

ارتباط بین محرومیت از امتیاز و مشکلات رفتاری برای محققان تا حدودی تعجب آور بود زیرا این تکنیک اغلب در برنامه های آموزشی والدین توصیه می شود. آنها پیشنهاد می کنند که والدین ممکن است از آن در پاسخ به مشکلات رفتاری موجود استفاده کنند، ممکن است آن را با لحنی پرخاشگرانه منتقل کنند، یا ممکن است کودکان خردسال برای بهره مندی از آن خیلی کوچک باشند.

روابط بین فریاد زدن و ضربه زدن و درونی کردن مشکلات در کشورهای مختلف متفاوت است. آنها در نمونه چینی قوی ترین و در نمونه های ایالات متحده و فنلاند ضعیف ترین بودند. محققان حدس می‌زنند که در چین این شیوه‌ها ممکن است برای القای شرم، که در شیوه‌های اجتماعی‌سازی چینی بر آن تاکید شده و با علائم درونی‌سازی در آنجا همراه است، استفاده شود، اما آنها خاطرنشان می‌کنند که این توضیح نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. در مقابل، به نظر می رسد پیوندها با مسائل خارجی در بین کشورها سازگارتر است.

فراوانی این شیوه ها نیز از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. در میان خانواده‌های شرکت‌کننده، فریاد زدن در روسیه، چین و برزیل رایج‌ترین و در شیلی و ایالات متحده کمترین شیوع را داشت. اعتصابات در برزیل و کمترین آن در فنلاند رایج است، در حالی که تعلیق امتیازات بیشتر در اسپانیا و کمترین در روسیه است.

«یافته‌های حاضر مؤلفه‌های عمل‌پذیر فرزندپروری (یعنی شیوه‌های انضباطی) را برجسته می‌کند که می‌تواند از طریق مداخلات آموزشی و رفتاری تعدیل شود، که به نوبه خود ممکن است امکان کاهش یا پیشگیری از مشکلات عاطفی و رفتاری را فراهم کند.

این مطالعه به درک علمی روابط روانشناختی شیوه های انضباطی والدین کمک می کند. با این حال، مطالعه مقطعی بود، بنابراین نمی توان نشان داد که این اعمال باعث ایجاد مشکلات رفتاری و عاطفی می شود. همچنین ممکن است مشکلات رفتاری کودکان والدین را به استفاده از شیوه های اجباری بیشتر کند یا عوامل دیگری این ارتباط را توضیح دهند.

علاوه بر این، مادران هم شیوه های انضباطی خود و هم مشکلات فرزندان خود را گزارش کردند و جایی برای گزارش سوگیری باقی گذاشتند. نظم و انضباط با سؤالات تکی از پرسشنامه سنجیده شد که پایایی آن ثابت نشده است و نمونه ها از کشورهای جداگانه نسبتاً کم بودند. این مطالعه تنها با 14 کشور، قدرت آماری محدودی برای تشخیص تفاوت‌های بین فرهنگ‌ها داشت.

گزارش، روابط بین اعمال انضباطی و مشکلات رفتاری در دوران کودکی: جهانی یا فرهنگی خاص؟ توسط الا سحیک، کریستی فام، اریک ای. دزمرایس، برایان فرنچ، کاتری رایکونن، کتی هینونن، کارمن گونزالس-سالیناس، ژنگیان وانگ، روزریت بیرز، کارولینا دی ورت، بلانکا هویترون، امینه احمد اوغلو، اوانا بنگا، میرجانا ماجدانا، میرجانا ماجدانادز روزاریو مونتیروسو، آنالیسا کاستانیا، ماریا بئاتریز مارتینز لینهارس، سوئیل تووینن، پارک سئونگ یون، سائه یانگ هان، یون گیونگ لی، فیلیپه لکانلیه، سارا کاسالین، ابراهیم آکار، ساموئل پی پاتنم، مگن لو و ماریا آ. گارتشتاین.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا