بررسی فضایی: تقدیم مجدد یک موزه فضایی

توسط جف فاوست
دوشنبه 6 جولای 2026

زمانی که موزه ملی هوا و فضای موسسه اسمیتسونیان در 1 ژوئیه 1976 افتتاح شد، این کار را به شیوه ای مناسب عصر فضا انجام داد. همانطور که رئیس جمهور جرالد فورد و مدیر موزه آپولو 11 فضانورد مایک کالینز تماشا می کردند، سیگنالی از ماموریت مریخ وایکینگ 1 ناسا به زمین رسید و به مدل مهندسی بازوی نمونه برداری فرودگر وایکینگ منتقل شد. سپس این دست یک روبان تشریفاتی را برید و به طور رسمی موزه را افتتاح کرد.

کالینز سال‌ها بعد در مصاحبه‌ای گفت، کمی نگران‌کننده بود. او گفت: «من نفسم را حبس کردم و فکر کردم که تمام آن الکترون ها در فضا گم شده اند. اما، باور کنید یا نه، همه الکترون ها کارهای کوچک زیبای خود را انجام دادند و روبان بریده شد و ساختمان باز شد. (چند مدل مهندسی از بازو وجود داشت که می‌توانست برای این رویداد استفاده شود، و مشخص نیست که واقعاً چه کسی روبان را بریده است.)

دقیقاً 50 سال بعد، وقف مجدد موزه کمی ساده‌تر بود. به جای سیگنال زنده از مریخ، مراسمی در موزه به جای آن ویدئویی از چهار فضانورد ناسا و ESA که در حال حاضر در ایستگاه فضایی بین‌المللی هستند پخش شد. جسیکا مایر از ناسا گفت: «از آنجایی که ما عاشق شمارش معکوس خوب هستیم، به ما بپیوندید تا از یک پلاک تقدیم مجدد در پنج، چهار، سه، دو، یک، صفر پرده برداریم!» در صفر، دست‌های انسان، نه روباتیک، پارچه را روی بشقاب می‌کشیدند.

تقدیم مجدد بیش از یک لحظه نمادین به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس موزه بود. همچنین بازسازی (تقریبا) تکمیل شده ساختمان را جشن می گیرد، تلاشی چند ساله که خود ساختمان و همچنین نمایشگاه های آن را به روز کرد.

کریستوفر براون، مدیر فعلی موزه در اواخر ژوئن در یک پیش‌نمایش رسانه‌ای به یاد می‌آورد که وقتی موزه در سال 1976 افتتاح شد، مانند بریدن روبان از فناوری بالایی برخوردار بود. او با خواندن برخی از پوشش رسانه ای افتتاح موزه گفت: «واشنگتن و اسمیتسونیان سرانجام به قرن بیستم نقل مکان کردند. آنها همچنین گفتند که این نمایشگاه ها شامل هر وسیله سمعی و بصری و الکترومغناطیسی شناخته شده برای بشر است.

او با شروع بازسازی گسترده گفت: «یک دهه پیش مشخص شد که برای وارد کردن این موزه به قرن بیست و یکم به کارهای قابل توجهی نیاز است. ما از این فرصت استفاده کردیم تا گالری‌ها، نمایشگاه‌ها و نمایشگاه‌های خود را دوباره تجسم کنیم و موزه‌ای را بسازیم که متعلق به قرن بیست و یکم است. همچنین چالش افزودن داستان‌های جدید به موارد دلخواه قدیمی را که از زمان افتتاح ساختمان گفته‌ایم پذیرفتیم.»

با وقف مجدد، پنج گالری در ضلع شرقی موزه افتتاح شد و به گالری‌هایی که قبلاً در ضلع غربی باز شده بودند می‌پیوندند (به «نمایش‌ها و فضاپیماها: داخل موزه ملی هوا و فضای بازسازی‌شده»، «بازبینی فضا»، ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲؛ و «فضای خرده‌فروشی در موزه ملی هوا و فضای ملی»، The Space Review، 5 آگوست، نگاه کنید.

تقویت کننده نیو شپرد به همراه موشک ها و راکت ها از جمله V-2. (اعتبار: J. Foust)

بزرگترین از این پنج، “RTX Living in the Space Age Hall” است که RTX حامی شرکتی این نمایشگاه است. این شامل بازگشت دو تا از بزرگترین مصنوعات فضایی به مکان موزه ملی است: ماژول یدکی Skylab و یک مدل در مقیاس کامل از تلسکوپ فضایی هابل، همراه با چندین موشک.

برخی از عناصر جدید به آنها ملحق می شوند. یکی از معروف ترین آنها ماژول پیشرانه Blue Origin New Shepard است که بیش از یک دهه پیش برای چندین پرواز آزمایشی این وسیله نقلیه زیر مداری مورد استفاده قرار گرفت. این موشک در کنار موشک ها قرار گرفته است، از جمله یک موشک V-2 که قبلا به نمایش گذاشته شده بود اما اکنون در طرح اصلی خود با رنگ زیتونی تیره نشان داده شده است.

GAMBIT 1 spysat نمایش داده شده است. (اعتبار: J. Foust)

یکی دیگر از کمک های مهم جدید، ماهواره شناسایی GAMBIT 1 از دهه 1960 بود. برای نشان دادن کپسولی که فیلم در معرض دید را به زمین باز می گرداند، در یک نمای باز شده قرار می گیرد.

نمای نزدیک از دماغه ماهواره جاسوسی GAMBIT 1. (اعتبار: جی. فوست)

بسیاری از مدل‌های ماهواره‌ای دیگر به نمایش گذاشته شده‌اند که بسیاری از آنها از سقف بالای GAMBIT 1 و جاهای دیگر آویزان شده‌اند، از جمله یک ماهواره آب‌وهوای ITOS متعلق به دهه 1970 و یک ماهواره جدید نظارت بر طوفان کوچک CYNGSS. مدلی از ماهواره ارتباطی بوئینگ 702 نزدیک سقف است. با وجود اندازه آن، وقتی در سطح اول هستید به راحتی می توانید آن را از دست بدهید، مگر اینکه زیاد به دنبال آن باشید.

یک چالش در نمایش مدل‌های ماهواره‌ای این است که شناسایی هر ماهواره می‌تواند کمی تلاش کند: گاهی اوقات صفحات مدل به خود مدل‌ها نزدیک نیستند. بازدیدکننده مصمم آنها را پیدا خواهد کرد، اما ممکن است بازدیدکننده علت پیدا نکند.

مجموعه‌ای از مدل‌های ماهواره‌ای معلق در بالای GAMBIT 1. (اعتبار: J. Foust)

این گالری شامل موارد دیگری است که با فضا یا عصر فضا ارتباط دارند، از مدل لباس فضایی گرفته تا تابلوی پناهگاه دوران جنگ سرد و آژیرهای حمله هوایی. لباس‌های فضایی، به‌ویژه، مدل‌هایی از چیزی هستند که ممکن است بوده باشد، نه چیزی که واقعاً پرواز کرده است: این لباس‌ها شامل یک مفهوم لباس سخت دوران آپولو، طرحی است که شرکت هوافضای کالینز اخیراً قبل از کنار گذاشتن برنامه توسعه تجاری لباس فضایی ناسا روی آن کار کرده است، و مفهوم BioSuit که در MIT توسعه یافته است.

در حال حاضر چندین صفحه نمایش ویدئویی بزرگ در سالن بالای (بیشتر) نمایشگاه ها ردیف شده اند. آنها اطلاعاتی در مورد برخی از عناصر کلیدی، بخشی از اضافات نسبتاً ساده چند رسانه ای، نشان می دهند.

لباس های فضایی که ممکن است در معرض دید قرار گیرند. (اعتبار: J. Foust)

در کنار گالری Life in the Space Age، کشف جهان ما است که توسط بنیاد ملی علوم حمایت می شود. تمرکز آن بر ابزارهای مورد استفاده در نجوم است، از تلسکوپی که بیش از دو قرن پیش توسط ویلیام هرشل استفاده شد تا تجهیزات مورد استفاده در تاسیسات مدرن مانند تلسکوپ افق رویداد و رصدخانه امواج گرانشی تداخل سنج لیزری.

این نمایشگاه همچنین شامل مدل‌هایی از مأموریت‌های اخترفیزیکی، از جمله کاوشگر بین‌المللی فرابنفش و کاوشگر ناهمسان‌گردی ریزموج ویلکینسون است. برخلاف گالری بزرگ و با نور طبیعی Living in the Space Age، این نمایشگاه کوچک‌تر تاریک است و با موضوع اخترفیزیک مطابقت دارد اما درک کامل آن را دشوار می‌کند.

نمایشگاه کشف جهان ما (اعتبار: J. Foust)

Space در دو گالری جدید دیگر ظاهر شده است. گالری Textron How Things Fly تا حد زیادی یک نمایشگاه آموزشی عملی است که اصول هوانوردی و پرواز فضایی را نشان می دهد. در گالری طبقه بالا، آثار هنری در هوا و فضا، از جمله نمایشگاهی از آثار رابرت راشنبرگ، نمایش داده می‌شود.

هنرهای مرتبط با فضا در گالری موزه جدید به نمایش گذاشته شده است. (اعتبار: J. Foust)

با وقف مجدد، بازسازی موزه تقریباً کامل شده است. دو نمایشگاه دیگر قرار است در پاییز امسال افتتاح شوند، از جمله “در خانه در فضا” که موزه قول داده است “نمایشگاهی فراگیر و بسیار تعاملی” درباره زندگی در فضا باشد. در طول پیش‌نمایش رسانه، می‌توان کار در حال انجام را در آنجا مشاهده کرد: بالای مانعی که ورودی گالری را مسدود می‌کرد، یک لباس فضایی در انتهای بازوی روباتیک Canadarm وجود داشت که درست زیر سقف معلق بود، همراه با یک مدل کوچک از شاتل، در میان موارد دیگر.

موارد بیشتر در راه است. در مراسم تقدیم مجدد، جارد آیزاکمن، مدیر ناسا اعلام کرد که ناسا کپسول Orion را از ماموریت بدون خدمه Artemis 1 به موزه قرض می دهد. (گمان می‌رود موزه در نقطه‌ای به دنبال جایگزینی آن کپسول با یکی از مأموریت‌های بعدی آرتمیس است که فضانوردان ناسا را ​​به سطح ماه بازگرداند، درست همانطور که ماژول فرماندهی آپولو 11 را داشت.) او همچنین یک تکه پارچه از Flyer هواپیمای رایت را به موزه ارائه کرد. این نمونه در اوایل سال جاری برای ماموریت آرتمیس 2 فرستاده شد.

اشاره ای به آنچه هنوز در راه است: نمایشگاه “در خانه در فضا” که در پاییز امسال افتتاح می شود. (اعتبار: J. Foust)

الن استوفان، مدیر سابق موزه و دستیار دبیر فعلی علوم و تحقیقات در موسسه اسمیتسونیان، در مراسم تقدیم مجدد، گفت: “این تلاش هرگز صرفاً برای بازسازی گالری ها یا بازسازی یک ساختمان نبوده است.” “این در مورد اطمینان از این است که این موسسه می تواند به کشف، پیشرفت علم و استقبال از نسل های آینده محققان و نوآوران برای 50 سال آینده و پس از آن ادامه دهد.”

این کار در حال حاضر انجام شده است. اما مدت‌ها قبل از اینکه موزه به بازسازی اساسی دیگری نیاز داشته باشد، شاید در نیم قرن دیگر، نمایشگاه‌ها برای ادامه الهام بخشیدن به اکتشافات نیاز به به روز رسانی‌های بیشتری خواهند داشت، زیرا بشریت هر چه عمیق‌تر در فضا گسترش می‌یابد.

جف فاوست (jeff@thespacereview.com) سردبیر و ناشر The Space Review و نویسنده ارشد در SpaceNews است. او همچنین وب سایت Spacetoday.net را اداره می کند. دیدگاه ها و نظرات بیان شده در این مقاله صرفاً متعلق به نویسنده است.

توجه: اکنون در حال تعدیل نظرات هستیم. در ارسال نظرات تاخیر وجود خواهد داشت و هیچ تضمینی برای ارسال تمامی نظرات ارسالی وجود ندارد.