بازخورد غیرمنتظره می تواند منجر به گرگرفتگی مگا شود

بر اساس تحقیقات جدیدی که یک حلقه بازخورد سه طرفه را نشان می دهد که شرایط گرمای شدید را تقویت می کند، مناطقی از عرض جغرافیایی میانی مانند اروپا تمایل دارند از امواج گرمایی شدیدتر از آنچه قبلا تصور می شد متحمل شوند.

امواج گرما در سراسر جهان با مقیاس و شدت خود در سال های اخیر دانشمندان را شوکه کرده است، به طوری که گرمای شدید به طور چشمگیری از رکوردهای تاریخی و پیش بینی مدل های آب و هوایی پیشی گرفته است.

در بریتانیا، علیرغم پیش‌بینی‌ها مبنی بر اینکه چنین نقطه عطفی احتمالاً سال‌ها دورتر خواهد بود، برای اولین بار در تاریخ در سال 2022 دما از 40 درجه سانتیگراد (104 درجه فارنهایت) فراتر خواهد رفت. به طور مشابه، موج گرمای سال 2021 در شمال غربی اقیانوس آرام، دمای شدیدی را ایجاد کرد که بسیار فراتر از پیش‌بینی‌های مدل آب و هوایی بود.

محققان در تلاشند تا بفهمند چرا گرمای شدید در این سطح از گرمایش بیشتر و با شدت بیشتر از حد انتظار رخ می دهد.

یک تیم فکر می کند که پاسخ تا حدی در خاک نهفته است. دانشمندان قبلاً می‌دانستند که سیستم‌های فشار بالا اجازه می‌دهند تابش خورشیدی بیشتری به سطح زمین برسد و زمین را گرم کند. آن‌ها همچنین می‌دانستند که دمای بالاتر خاک‌ها را سریع‌تر خشک می‌کند و اثر خنک‌کننده ناشی از تبخیر را از بین می‌برد و در نتیجه امواج گرما را بیشتر تشدید می‌کند.

اکنون به نظر می رسد که وقتی دما به اندازه کافی بالا می رود، خاک خشک، فشار بالا و گرمای شدید می توانند یکدیگر را بیشتر تقویت کنند و خاک خشک به حفظ سیستم های پرفشار در جو کمک می کند.

کای کورنهوبر از موسسه بین‌المللی تحلیل سیستم‌های کاربردی در اتریش می‌گوید: اساساً خاک‌هایی که تحت تأثیر الگوی گردش قرار می‌گیرند، تأثیر معکوس بر خود الگوی گردش نیز دارند.

طبق مطالعه کورنهوبر و همکارانش، این اثر بازخورد سه‌طرفه امواج گرمای شدید را 10 درصد داغ‌تر از آنچه در غیر این صورت بود، می‌سازد – عاملی که به طور کامل در پیش‌بینی‌های مدل آب و هوایی به حساب نمی‌آید.

این پیامدهای جدی برای توانایی ما برای مقابله با گرمای شدید آینده خواهد داشت. کورنهوبر می‌گوید: «ده درصد گرم‌تر یا سردتر واقعاً می‌تواند تفاوت بین موج گرما و موج گرمای رکورددار ایجاد کند». ما با آستانه‌های بحرانی زیادی در سیستم‌های اجتماعی و بیوفیزیکی روبرو هستیم که 10 درصد اضافی واقعاً می‌تواند منجر به دماهایی شود که در این صورت کاملاً مخرب هستند.»

این می تواند شامل پیامدهای جدی سلامت عمومی، فروپاشی زیرساخت های حیاتی مانند پیوندهای حمل و نقل و شبکه های انرژی، شکست محصول و فروپاشی اکوسیستم باشد.

با گرم شدن جهان به دلیل تغییرات آب و هوایی، مناطقی از جمله اروپا، روسیه، آمریکای شمالی، بخش‌هایی از آمریکای جنوبی و استرالیا به آستانه‌هایی می‌رسند که این اثر بازخورد بیشتر در آن ایجاد می‌شود. کورنهوبر می‌گوید اکنون برای اطمینان از اینکه مدل‌های اقلیمی به‌درستی این اثر بازخورد را در هنگام پیش‌بینی افراط‌های آینده به کار می‌برند، کار لازم است.

دیم کومو از دانشگاه آزاد آمستردام می‌گوید این کار به حل «بخشی از معما» کمک می‌کند که چرا امواج گرما از نظر شدت از پیش‌بینی‌های مدل پیشی می‌گیرد. او می‌گوید: «این نشان می‌دهد که مدل‌های اقلیمی کار خوبی برای بازتولید این مکانیسم بازخورد انجام نمی‌دهند و این باعث نگرانی است.

دولت ها باید فوراً آماده شدن برای گرمای شدیدتر را آغاز کنند، او می افزاید: «منطقه ای مانند اروپا باید برای موج های گرمای شدیدتر در دهه های آینده آماده شود.