شرط‌بندی‌های ورزشی مکرر با ایجاد رقابت‌پذیری و اعتماد بیش از حد در مهارت‌های پیش‌بینی شرط‌بندی‌کنندگان، آسیب قمار را افزایش می‌دهد. زمانی که زیان‌های مالی در نهایت روی هم جمع می‌شوند، قماربازها اگر بدشانسی را مقصر بدانند، بیشتر به دنبال حمایت حرفه‌ای هستند تا قضاوت ضعیف خود. ارسال شده در روانشناسی و بازاریابی تقویت کننده، این مطالعه نشان می دهد که چگونه شرط بندی ورزشی گاه به گاه به رفتار مشکل تبدیل می شود.
ونگ مارک لیم از دانشگاه Sunway و Wagner Junior Ladeira از Escola Superior de Propaganda e Marketing رهبری تیم تحقیقاتی را بر عهده داشتند. آنها می‌خواستند مکانیسم‌های روان‌شناختی را درک کنند که طرفداران ورزش را از مشارکت معمولی به اعتیاد به قمار سوق می‌دهد. بسامد رفتاری به تنهایی چگونگی ایجاد این آسیب را به طور کامل توضیح نمی دهد.
شرط بندی ورزشی از یک فعالیت معمولی به حضور دائمی دیجیتال تبدیل شده است. پلتفرم‌های موبایل شامل شانس‌های بی‌درنگ هستند و به کاربران اجازه می‌دهند روی رویدادهای کوتاه در طول بازی شرط‌بندی کنند. این شرط بندی را در زندگی روزمره طرفداران ورزش ادغام می کند. تعامل مکرر با این پلتفرم ها خطر آسیب مالی و عاطفی را افزایش می دهد.
محققان فرض کردند که ویژگی‌های دیجیتال پلتفرم‌های شرط‌بندی مدرن به طور سیستماتیک قضاوت کاربران را تغییر می‌دهند. آنها یک توالی منظم به نام مارپیچ آسیب شرط بندی ورزشی پیشنهاد کردند. سوگیری های شناختی، که خطاهای سیستماتیک در تفکر انسان هستند، نقش زیادی در این دنباله پیشنهادی دارند.
این تیم این نظریه را مطرح کرد که پلتفرم‌های شرط‌بندی مستمر نیاز به رقابت را تحریک می‌کنند. این میل رقابتی اعتماد به نفس قمارباز را افزایش می دهد و این عادت را با وجود ضررهای فزاینده حفظ می کند. محققان همچنین می خواستند بفهمند که چرا ضررهای مالی جدی فقط گاهی باعث می شود قماربازان به دنبال حمایت حرفه ای باشند.
برای آزمایش نیمه اول مارپیچ، محققان آزمایشی را با 101 شرکت کننده با استفاده از یک پلت فرم شبیه سازی شده شرط بندی بسکتبال طراحی کردند. آنها به طور تصادفی کاربران را به تجربه شرط بندی کم یا زیاد اختصاص دادند. شرایط شدت کم اجازه دو شرط کوچک را در پنجره‌های متوالی می‌دهد، در حالی که شرایط شدت بالا اجازه هشت شرط را می‌دهد.
شواهد نشان می دهد که شدت شرط بندی بالا، شدت قمار مشکل را افزایش می دهد. این امر با افزایش تشدید رقابت انجام شد. این یک حالت ذهنی است که در آن کاربران تمایل بیشتری به پیشی گرفتن از سایر شرط‌بندان و اثبات شایستگی خود دارند.
آزمایش دوم با 77 شرکت‌کننده از مدل‌های بصری یک برنامه شرط‌بندی موبایلی استفاده کرد. این شبیه‌سازی شامل نمایش‌های بصری یک کیف پول دیجیتال است تا شرط‌بندی‌های مالی را ملموس‌تر کند. شرکت کنندگان دوباره به شرایط تعهد کم یا زیاد اختصاص داده شدند.
محققان دریافتند که شرط بندی با شدت بالا سوگیری بیش از حد اعتماد به نفس را ترویج می کند. این تحریف شناختی باعث می شود که افراد مهارت های پیش بینی خود را دست کم بگیرند و نقش شانس تصادفی را دست کم بگیرند. افزایش اعتماد، به نوبه خود، با شدت بیشتر قمار مرتبط است.
برای مشاهده این مکانیسم ها خارج از یک محیط آزمایشی سخت، تیم از 173 شرکت کننده در مورد عادات واقعی شرط بندی ورزشی آنها نظرسنجی کرد. آنها از شرکت کنندگان خواستند تا نتایج مسابقات بین المللی فوتبال را بر اساس آمار واقعی تیم پیش بینی کنند. محققان سوگیری را با مقایسه احساس برخی شرکت‌کنندگان در مورد پیش‌بینی‌هایشان با دقت واقعی آنها اندازه‌گیری می‌کنند.
داده های مطالعه تا حدی از توالی مارپیچی آسیب پیشنهادی پشتیبانی می کند. شدت قمار بیشتر گزارش شده با انگیزه های رقابتی قوی تر همراه بود و این انگیزه ها به نوبه خود با اعتماد به نفس بیش از حد و شدت بیشتر قمار مرتبط بودند. با این حال، اعتماد بیش از حد، شدت قمار را پس از در نظر گرفتن انگیزه های رقابتی پیش بینی نکرد، و زنجیره کامل از رقابت از طریق اعتماد بیش از حد به جدیت از نظر آماری معنی دار نبود. از آنجایی که شدت قمار خود گزارش شده و دستکاری نشده است، این مطالعه نمی تواند علت و معلولی را تعیین کند.
سپس محققان با بررسی اینکه قماربازها واقعاً چه زمانی تصمیم به کمک گرفتن می‌کنند، تمرکز خود را به بهبودی معطوف کردند. آنها 127 شرکت‌کننده را انتخاب کردند و به‌طور تصادفی آنها را به ترکیب‌هایی با شدت شرط‌بندی کم یا زیاد اختصاص دادند. آنها همچنین سناریوها را برای شبیه سازی زیان های مالی کوچک یا بزرگ دستکاری می کنند. شرایط باخت کوچک شامل از دست دادن حدود ده درصد از موجودی شرط بندی شبیه سازی شده بود، در حالی که شرایط باخت بزرگ شامل از دست دادن نود درصد بود.
ضررهای شدید تمایل به کمک طلبی را افزایش می دهد. این پاسخ به طور قابل توجهی در میان قماربازان بسیار درگیر قوی تر بود. این یافته حاکی از آن است که غوطه وری عمیق مصرف کنندگان را نسبت به عواقب شدید مالی پس از عبور از یک آستانه خاص حساس تر می کند.
مطالعه نهایی آزمایش کرد که چگونه تفسیر شخصی از شکست بر تصمیم برای دریافت کمک تأثیر می گذارد. این تیم 141 شرکت کننده را به سناریوهایی که شامل باخت های کوچک یا بزرگ در طول یک هفته شبیه سازی شده از شرط بندی های ورزشی بود اختصاص داد. آنها سپس شرکت کنندگان را ترغیب کردند که نتیجه را به دلایل داخلی یا خارجی نسبت دهند.
اسناد درونی شامل سرزنش انتخاب شخصی یا تحلیل ضعیف است. اسناد خارجی شامل سرزنش بدشانسی یا شرایط پیش بینی نشده است.
هنگامی که شرکت کنندگان با ضررهای عمده مواجه می شدند و عوامل خارجی را مقصر می دانستند، قصد آنها برای کمک گرفتن به شدت افزایش می یافت. هنگامی که شرکت کنندگان خود را به خاطر خسارات بزرگ سرزنش کردند، تمایل آنها برای جستجوی حمایت به صورت آماری معنی داری افزایش پیدا نکرد. سرزنش خود اغلب باعث احساس شرم و تمایل به پنهان کردن شکست می شود. این واکنش عاطفی، تمایل به جستجوی مداخله خارجی را درست زمانی که بیش از همه مورد نیاز است، متوقف می کند.
این تحقیق بیشتر بر پلتفرم‌های شرط‌بندی شبیه‌سازی‌شده و اهداف خود گزارش‌شده به جای رفتار مشاهده‌شده تکیه داشت. آزمایش‌های مبتنی بر سناریو نمی‌توانند به‌طور کامل واقعیت عاطفی و مالی شدید از دست دادن پول واقعی را به تصویر بکشند. تحقیقات آینده می تواند عادات واقعی شرط بندی را در دوره های طولانی مشاهده کند تا ببیند آیا این الگوها در طول زمان پایدار می مانند یا خیر.
جامعه نمونه عمدتاً دانش آموزان بودند. این جمعیت به شدت در بین شرط‌بندان ورزشی وجود دارد، اما نماینده همه گروه‌های سنی نیست. افراد مسن‌تر با مسئولیت‌های مالی متفاوت ممکن است به ضررهای ناگهانی قمار واکنش متفاوتی نشان دهند.
این یافته ها برای توسعه دهندگان پلتفرم و سیاست گذاران عمومی راهنمایی می کند. ویژگی‌هایی که قمار را به عنوان رقابت بین‌فردی نشان می‌دهند، مانند تابلوهای امتیازات عمومی و نشان‌های موفقیت، ممکن است ناخواسته به آسیب قمار دامن بزنند. توسعه دهندگان می توانند این عناصر را با بازخورد فردی در مورد الگوهای شرط بندی جایگزین کنند.
مقامات بهداشت عمومی همچنین می توانند مداخلاتی را طراحی کنند که قماربازان را تشویق کند که ضررها را به عنوان یک نتیجه طراحی پلت فرم به جای یک شکست شخصی ببینند. قالب بندی مجدد روایت می تواند شرمساری را که مانع کمک جویی می شود کاهش دهد.
این مطالعه با عنوان “مجبور به برد، مقدر شده است که ببازد؟ یک مدل فرآیندی از چگونگی افزایش شرط بندی ورزشی به آسیب قمار و شکل دادن به کمک طلبی” توسط واگنر جونیور لادیرا، ونگ مارک لیم، تارک رسول، فرناندو د اولیویرا سانتینی، مسارات شاهین و فرح زبا تألیف شده است.
