این مطالعه نشان می‌دهد نوجوانانی که والدین مستبد دارند، اعتقادات ضد اجتماعی بیشتری دارند

نوجوانانی که توسط والدینی بزرگ شده‌اند که بر انضباط سخت و تنبیهی و با گرمی کمی تکیه می‌کنند، تمایل دارند باورهای پایدارتری داشته باشند که قانون شکنی و پرخاشگری را توجیه می‌کند و ممکن است بعداً افزایش اضطراب و افسردگی را بالاتر از حد معمول خود تجربه کنند. یافته ها، منتشر شده در مجله پژوهش های نوجوانی، نشان می دهد که والدین تسلیم ناپذیر و خشن با نگرش های نوجوانان و سلامت عاطفی به روش های مختلف بسته به اینکه آیا محققان خانواده های فردی را با هم مقایسه می کنند یا تغییرات را در یک نوجوان در طول زمان دنبال می کنند، مرتبط است.

فرزندپروری مستبدانه یک سبک فرزندپروری است که با قوانین سختگیرانه، کنترل قوی، خصومت کلامی، و تنبیه هایی که بدون توضیح انجام می شود، همراه با گرمای بسیار کم تعریف می شود. تحقیقات قبلی این رویکرد تنبیهی را هم با مشکلات درونی، که کشمکش‌های عاطفی درونی مانند اضطراب و افسردگی هستند، و هم مشکلات بیرونی که شامل رفتارهای مخرب ظاهری مانند پرخاشگری و بزهکاری است، مرتبط کرده است.

بیشتر تحقیقات در مورد رشد مخرب جوانان بر روی اعمال بزهکارانه بیرونی متمرکز شده است تا ذهنیت های قبل از آنها. این بنیاد ذهنی که به عنوان تفکر ضداجتماعی شناخته می‌شود، متشکل از باورها، نگرش‌ها و ارزش‌هایی است که نقض قوانین، سرپیچی از قدرت و استفاده از پرخاشگری در جریان درگیری‌های همسالان را تأیید می‌کند. بر اساس تئوری پردازش اطلاعات اجتماعی، این باورهای اصلی نحوه تفسیر موقعیت‌های اجتماعی توسط جوانان را شکل می‌دهند و باعث می‌شوند که احتمال بیشتری وجود داشته باشد که دیگران نیت‌های خصمانه داشته باشند و واکنش تهاجمی نشان دهند.

تأیید تفکر ضداجتماعی معمولاً از اواخر کودکی تا اواسط نوجوانی افزایش می‌یابد، زمانی که باورهای شخصی ریشه‌دارتر می‌شوند و در برابر تغییر مقاوم‌تر می‌شوند. برای بررسی چگونگی تکامل این نگرش ها با پریشانی عاطفی، ووسیریج، کاندیدای دکترا در دپارتمان توسعه انسانی و علوم خانواده دانشگاه سیراکیوز، و نویسندگان همکار بو جیان و گابریل جی. مرین از تنظیم هیجان و چارچوب های شناختی-اجتماعی استفاده کردند. بر اساس این دیدگاه، یک محیط سرد و خصمانه خانه می تواند استرس مزمنی ایجاد کند که توانایی نوجوان را برای مدیریت احساسات دشوار کاهش می دهد، در حالی که تهدید و تنبیه های غیرقابل توضیح می تواند به جوانان بیاموزد که اقتدار را خودسرانه و اجبار را قابل قبول بدانند.

Wusirige به PsyPost گفت: “بیشتر کار روی رفتارهای ضد اجتماعی بر شناسایی و پرداختن به رفتارهایی متمرکز شده است که قبلاً رخ داده است.” “این کار ضروری است، اما هنگامی که رفتار مضر رخ می دهد، ممکن است عواقب آن برای نوجوانان و دیگران قبلاً رخ داده باشد. ما می خواستیم بیشتر به تفکر ضداجتماعی بپردازیم – باورها و نگرش هایی که می توانند پرخاشگری یا قانون شکنی را قابل قبول جلوه دهند. درک این سوابق شناختی ممکن است فرصت هایی برای پیشگیری ایجاد کند، زیرا نوجوانان ارزش های اجتماعی خود را توسعه می دهند.”

Wusirige افزود: “با توجه به نقش تثبیت شده والدین در رشد کودک و نوجوان، ما می خواستیم بررسی کنیم که آیا فرزندپروری مستبدانه با تفکر ضد اجتماعی مرتبط است یا خیر.” “ما همچنین به چگونگی ارتباط این الگوهای فکری با زندگی عاطفی نوجوان علاقه مند بودیم: آیا باورهایی که پرخاشگری یا قانون شکنی را توجیه می کنند با افسردگی و اضطراب همراه هستند و ممکن است مشکلات در یک زمینه با مشکلات بعدی در دیگری مرتبط شوند؟”

اضطراب، افسردگی و تمایلات ضداجتماعی اغلب در همان نوجوانان در گروه‌های نژادی و قومی اتفاق می‌افتد. نظریه آبشار رشدی نشان می‌دهد که مشکلات در یک حوزه می‌تواند در طول زمان مشکلات را در حوزه‌ای دیگر گسترش داده و بدتر کند، مانند استرس عاطفی که به خصومت همسالان دامن می‌زند. یک احتمال جایگزین این است که این مسائل به‌جای تحریک یکدیگر برای دوره‌های کوتاه، به سادگی منعکس‌کننده یک آسیب‌پذیری مشترک و پایدار باشند.

آزمایش این ایده ها مستلزم جدا کردن تفاوت های پایدار بین نوجوانان از تغییرات زمانی درون یک نوجوان در طول زمان است. در مقایسه بین فردی پرسیده شد که آیا نوجوانان خانواده های سخت گیرتر معمولاً دارای میانگین سطوح بالاتر افسردگی یا تفکر ضداجتماعی نسبت به همسالان خانواده های کمتر سخت گیر هستند، در حالی که تجزیه و تحلیل درون فردی این سوال را مطرح می کند که آیا نوجوانان فردی نسبت به سطح پایه شخصی خود افزایش یا کاهش را تجربه کرده اند.

کار اخیر نشان می دهد که چگونه این سطوح می توانند متفاوت باشند: یک مطالعه طولی در سال 2026 روی دانش آموزان دبیرستانی چینی نشان داد که پس از جداسازی تفاوت های پایدار بین دانش آموزان، دلبستگی والد-کودک با تغییرات شخصیتی کوتاه مدت در همدلی یا رفتار مفید مرتبط نبود.

محققان دانشگاه سیراکیوز همچنین بررسی کردند که آیا این الگوها برای پسران و دختران متفاوت است یا خیر. دختران نوجوان تمایل دارند سطوح بالاتری از اضطراب و افسردگی را گزارش کنند، در حالی که پسرها اغلب رفتار ضداجتماعی بیرونی بیشتری از خود نشان می‌دهند، و مطالعات گذشته یافته‌های متفاوتی در مورد اینکه آیا فرزندپروری سخت‌گیرانه با سازگاری جوانان بر اساس جنسیت متفاوت است، ارائه کرده‌اند.

نویسندگان داده های 491 نوجوان و والدین آنها را در ایالات متحده که در یک پروژه قلدری مبتنی بر سوگیری طولانی مدت از طریق پنل AmeriSpeak مرکز تحقیقات افکار ملی شرکت داشتند، تجزیه و تحلیل کردند، یک گروه نظرسنجی که به طور تصادفی نمونه گیری شد تا خانواده های آمریکایی را منعکس کند. خانواده‌ها چهار موج از این نظرسنجی را تکمیل کردند که تقریباً شش ماه بین نوامبر 2021 و تابستان 2023 فاصله داشت. نمونه تحلیلی به نوجوانان دوجنس‌گرا و دگرجنس‌گرا محدود بود که سرپرست مسئول مادر یا پدر بیولوژیکی آنها بود، زیرا جوانان اقلیت جنسی و جنسی اغلب پویایی‌های خانوادگی متفاوتی را تجربه می‌کردند.

در موج اول، نوجوانان به طور متوسط حدود 15.3 سال سن داشتند و 51.5 درصد را زنان تشکیل می دادند. تقریباً نیمی از جوانان سفیدپوست غیر اسپانیایی بودند، به همراه سهم قابل توجهی از جوانان سیاه پوست، اسپانیایی و غیراسپانیایی تبار. مادران 71.3 درصد از پاسخ دهندگان والدین را تشکیل می دادند و خانواده ها طیف گسترده ای از درآمدهای خانوار را شامل می شدند، از کمتر از 30000 دلار تا 100000 دلار یا بیشتر.

در موج 1، تمام 491 والدین یک پرسشنامه 12 سوالی را تکمیل کردند که ارزیابی می‌کرد چقدر از شیوه‌های فرزندپروری مستبدانه در مقیاس 0 تا 4 از هرگز تا همیشه استفاده کرده‌اند، از جمله مواردی در مورد تنبیه بدنی، فریاد زدن هنگام بدرفتاری کودک و استفاده از تهدید بدون توضیح. هر خانواده یک والد پاسخگو داشت و از آنجایی که میانگین نمرات مادر و پدر تفاوتی نداشت، محققان گزارش های آنها را با هم تجزیه و تحلیل کردند.

نوجوانان اضطراب، افسردگی و تفکر ضداجتماعی خود را در موج های دو، سه و چهار گزارش کردند که 413 نفر در موج 2، 377 در موج 3 و 364 در موج 4 شرکت کردند. نوجوانان رتبه بندی کردند که در دو هفته گذشته چند بار هفت علامت اضطراب عمومی مانند احساس عصبی بودن یا عصبانیت و هشت علامت افسردگی مانند علاقه کم به فعالیت ها را تجربه کرده اند.

برای سنجش تفکر ضداجتماعی، نوجوانان به 20 عبارت مربوط به عدم انطباق و درگیری با همسالان پاسخ دادند و موافقت خود را با مواردی مانند «از دست دادن چند کلاس کار مهمی نیست» و «برخی از بچه‌ها شایسته انتخاب شدن هستند» ارزیابی کردند. در این نمونه جامعه، میانگین سطوح سخت‌گیری والدین و مشکلات جوانان به طور کلی پایین بود: میانگین نمره برای فرزندپروری مستبدانه 0.61 در مقیاس 0 تا 4، بین «هرگز» و «به ندرت» بود، و میانگین نمرات اضطراب، افسردگی و تفکر ضد اجتماعی به طور مشابه پایین بود.

محققان از یک مدل پانل با تاخیر متقاطع تصادفی برای جدا کردن میانگین‌های پایدار بین فرد از موج به موج در درون فرد استفاده کردند، در حالی که برای نژاد و قومیت، تحصیلات والدین، زندگی مشترک والدین و درآمد خانواده تنظیم می‌شدند.

در سطح بین افراد، والدین مقتدرانه بالاتر در ابتدا با سطوح نسبتاً پایدار بالاتری از تفکر ضد اجتماعی در سراسر مطالعه مرتبط بود. نوجوانانی که والدینشان بیشتر به نظم و انضباط خشن و غیرمنطقی تکیه می‌کردند، نسبت به همسالانی که والدین کمتر مستبدی داشتند، به طور مداوم باورهای قوی‌تری را تأیید می‌کردند که قانون شکنی و پرخاشگری همسالان را توجیه می‌کرد. در مقابل، ارتباط بین والدین مقتدر و میانگین سطوح اضطراب یا افسردگی از نظر آماری معنی دار نبود.

در سطح درون فردی، والدین مستبدانه پایه با تغییرات در تفکر ضد اجتماعی از موجی به موج دیگر همراه نبود، و همچنین با تغییرات در اضطراب یا افسردگی در موج دوم یا سوم مرتبط نبود. در موج چهارم، تقریباً 18 ماه پس از بررسی اولیه والدین، والدین مقتدرانه قبلی به طور مثبت با افزایش درون فردی در اضطراب و افسردگی مرتبط بود، که نشان دهنده افزایش متوسط ​​بالاتر از سطح معمولی پریشانی هر نوجوان است. این ارتباط فقط در آخرین موج ظاهر می شود و ارتباط با افسردگی فقط در آستانه معناداری آماری است.

در خوانش نویسندگان، پیوند بین افراد دارای تفکر ضد اجتماعی نشان می‌دهد که وقتی قوانین از طریق تهدید به جای توضیح اجرا می‌شوند، نوجوانان ممکن است منطق اخلاقی پشت هنجارهای اجتماعی را درونی نکنند، در عوض باورهای پایداری ایجاد کنند که قدرت اختیاری است و اجبار مشروع است. برای توضیح افزایش تاخیری درون فرد در اضطراب و افسردگی در موج 4، محققان دو احتمال را ارائه می‌دهند: استرس مزمن ناشی از خصومت والدین ممکن است به تدریج منابع مقابله عاطفی را تحلیل می‌برد تا زمانی که علائم پس از عبور از آستانه ظاهر شوند، یا زمان‌بندی امواج مطالعه ممکن است زمانی که رابطه آشکار شد، شکل گرفته باشد، بنابراین ممکن است فاصله‌های متفاوت بین مطالعات قبلی یا بعدی تشخیص داده شود.

Vusirige توضیح داد: “یک نکته مهم این است که عدم وجود مشکلات فوری لزوماً به این معنی نیست که بعداً مشکلی وجود نخواهد داشت.” وزیریج گفت: «برای والدین، این یافته‌ها ارزش استفاده مداوم از گرما، توضیح و راهنمایی سازنده را نشان می‌دهد، حتی زمانی که به نظر می‌رسد یک نوجوان خوب کار می‌کند، نه اینکه منتظر ظهور مشکلات باشد.»

در بین سه پیامد جوانی، سطوح پایدار اضطراب، افسردگی و تفکر ضد اجتماعی نوجوانان با یکدیگر همبستگی مثبت داشتند. نوجوانانی که به طور کلی میانگین اضطراب و افسردگی بالاتری داشتند نگرش های ضد اجتماعی بیشتری نیز داشتند. با این حال، در سطح درون فردی، همه همبستگی‌های متقابل بین سه پیامد از نظر آماری معنی‌دار نبودند، به این معنی که تجزیه و تحلیل هیچ مدرکی مبنی بر اینکه افزایش موقت در یک مشکل، افزایش بعدی در مشکل دیگر را پیش‌بینی می‌کند، پیدا نکرد.

به جای حفظ آبشارهای رشد کوتاه مدت در فواصل شش ماهه، نویسندگان پیشنهاد می کنند که وقوع همزمان اضطراب، افسردگی و تفکر ضد اجتماعی ممکن است منعکس کننده آسیب پذیری های مشترک و پایدار در سطح صفت، مانند خلق و خوی باشد. نویسندگان همچنین خاطرنشان می کنند که فقدان روابط درونی ممکن است تا حدی منعکس کننده خود مدل باشد، که ابتدا تفاوت های پایدار را حذف می کند و ممکن است نوسانات را برای آشکار کردن چنین روابطی بسیار کوچک بگذارد.

هنگامی که محققان الگوهای پسران و دختران را مقایسه کردند، تفاوت‌های جنسیتی برای هیچ مسیری از نظر آماری معنی‌دار نبود، و نشان می‌دهد که این انجمن‌ها ممکن است به طور مشابه برای پسران و دختران عمل کنند، اگرچه هنوز تفاوت‌های جنسی ظریف‌تر ممکن است در زمینه‌های خاص یا مراحل رشد ظاهر شوند.

این یافته‌ها با مطالعه قبلی روی مادران و نوجوانان که به طور مشابه تربیت سخت‌گیرانه و تنبیهی را با علائم اضطراب و افسردگی نوجوانان مرتبط می‌دانست، مطابقت دارد. آن کار قبلی اعمال خاص انضباط خشن مادرانه را مورد بررسی قرار داد و آسیب پذیری بیشتری را در بین دختران مشاهده کرد، در حالی که مطالعه جدید سبک کلی فرزندپروری مستبدانه را ارزیابی کرد و هیچ تفاوت جنسیتی پیدا نکرد.

مانند تمام تحقیقات، نکاتی وجود دارد که باید در نظر داشت. Wusirige خاطرنشان کرد: “یک هشدار مهم این است که این یافته ها ارتباط را نشان می دهند، نه علت”. اگرچه ما نوجوانان را در طول زمان دنبال کردیم، اما یک طرح طولی به تنهایی نمی تواند ثابت کند که والدین مستبدانه به تنهایی باعث ایجاد الگوهایی شده است که مشاهده کردیم.

از آنجایی که فرزندپروری مستبدانه تنها یک بار در ابتدا ارزیابی شد، ارتباط بین افراد با تفکر ضداجتماعی نشان‌دهنده رابطه بین ویژگی‌های پایدار بود نه شواهدی مبنی بر اینکه فرزندپروری باعث ایجاد این نگرش‌ها می‌شود. پویایی والد-کودک می تواند به هر دو صورت کار کند و نوجوانانی که از قبل مشکلاتی دارند می توانند پاسخ های سخت تری را از والدین برانگیزند. از آنجایی که فرزندپروری در امواج بعدی اندازه‌گیری نشد، این مدل همچنین نمی‌تواند آزمایش کند که آیا تغییرات در فرزندپروری مقدم بر افزایش اضطراب و افسردگی در فرد است یا اینکه تأثیرات متغیر زمان اندازه‌گیری نشده در آن نقش دارند.

علاوه بر این، محققان پیامدهای فرزندپروری مادری و پدری را با هم تجزیه و تحلیل کردند، زیرا مادران بیشتر از پدران در آن شرکت کردند، که ممکن است روش‌های متفاوتی را که مادران و پدران در آن به سازگاری نوجوانان نزدیک می‌شوند، پنهان کند. Wusirige گفت: “تحقیقات آینده باید شامل پدران بیشتر و همچنین سایر مراقبان شود و فرزندپروری هر دو والدین را برای درک بهتر ارتباط بالقوه متمایز و ترکیبی آنها با سازگاری نوجوانان ارزیابی کند.”

نمونه همچنین محدود به نوجوانان جنسی، دگرجنس‌گرا در ایالات متحده بود که والدین شرکت‌کننده آن‌ها یک والدین بیولوژیک بودند، بنابراین یافته‌ها ممکن است به جوانان اقلیت جنسی و جنسیتی، مراقبان غیربیولوژیکی، یا سایر زمینه‌های فرهنگی تعمیم داده نشود. مطالعات آینده همچنین می‌تواند بررسی کند که آیا برنامه‌های فرزندپروری که نظم و انضباط مبتنی بر استدلال را ترویج می‌کنند به جلوگیری از نگرش‌های ضد اجتماعی ریشه‌دار و ناراحتی عاطفی بعدی کمک می‌کنند یا خیر.

وزیریج تاکید کرد: «همچنین مهم است که تفکر ضد اجتماعی را از رفتار واقعی متمایز کنیم. “حمایت از باورهایی که پرخاشگری یا قانون شکنی را توجیه می کنند به این معنا نیست که یک نوجوان لزوماً بر اساس آنها عمل می کند. علاقه ما به این الگوهای فکری شناسایی فرصت هایی برای پیشگیری زودتر است، نه برچسب زدن به نوجوانان یا تلقی کردن آینده آنها به عنوان از پیش تعیین شده.”

مطالعه با عنوان “ارتباطات طولی بین والدین مقتدرانه و تفکر ضد اجتماعی نوجوانان، افسردگی و اضطراب: تأثیرات بین و درون فرد” توسط ووسیریگ، بو جیان و گابریل جی مرین نوشته شده است.