آکادمی فضایی (نه، یکی دیگر)

توسط Duane A. Day
سه شنبه 8 سپتامبر 2026

چه زمانی جنگ ستارگان در ماه مه 1977 به نمایش درآمد و فورا به یک موفقیت تبدیل شد و تقلید کنندگان زیادی را به وجود آورد. در سپتامبر 1977 آکادمی فضایی اولین بار شنبه صبح در شبکه CBS. 15 قسمت پخش شد. آکادمی فضایی استودیو فیلمیشن تولید شد، که مسئول چندین نمایش زنده و انیمیشن های متعدد در دهه های 1970 و 1980 بود که مخاطبان جوان تر را هدف قرار می داد. آکادمی فضایی فرضیه خوبی بود – دانش‌آموزان جوان در فضا ماجراجویی می‌کردند و یاد می‌گرفتند تا انسان‌های بهتری شوند – که توسط بودجه ناکافی و ماهیت تولید تلویزیونی کودکان در دهه 1970 تضعیف شد. از قضا، اگرچه محدود به بودجه کم بود، اما گران ترین برنامه تلویزیونی بود که در آن زمان برای کودکان هدف قرار می گرفت.

این نمایش بر روی یک ایستگاه فضایی حک شده در یک سیارک ایجاد شده در “سال ستاره ای” 3732 برگزار شد. این نمایش به دنبال موفقیت های کادت های تیم آبی بود که در آن ثبت نام کردند. آکادمی فضایی، که همه در اواخر نوجوانی و 20 سالگی خود بودند (به استثنای یک استثنا). در این برنامه، بازیگر کهنه کار جاناتان هریس، که بیشتر با نام دکتر زکری اسمیت شناخته می شود، بازی می کند گم شده در فضامانند فرمانده گامپو که ادعا می کند 300 سال سن دارد. برادر و خواهر کریس و لورا (با بازی ریک کاروت و پاملین واندا فردین) که یک ارتباط تله‌کینتیک دارند، آدریان (با بازی مگی کوپر)، تی گار (برایان توچی) و پل (تای هندرسون) در این فیلم حضور دارند. پسر یتیم لوکی (اریک گرین) و البته یک ربات بامزه به نام پیپو به آنها پیوست، زیرا پس از جنگ ستارگان، هر داستان علمی تخیلی به یک ربات برای تسکین کمیک نیاز داشت.

کادت ها یک ربات داشتند زیرا بعد از جنگ ستارگانتقریباً هر نمایش علمی تخیلی به یک ربات نیاز داشت. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

به غیر از جاناتان هریس، که تجربه زیادی در تئاتر و تلویزیون داشت، پاملین فردین در آن زمان در بسیاری از برنامه های تلویزیونی ظاهر شده بود و احتمالاً شناخته شده ترین بازیگر برای مخاطبان جوان بود. او و برایان توچی در سال 1968 ظاهر شدند پیشتازان فضا قسمت «و بچه ها رهبری خواهند کرد»، مسلما بدترین قسمت سریال اصلی است.

بازیگران جاناتان هریس و پاملین فردین شناخته شده ترین بازیگران این نمایش بودند. هریس درگیر بود گم شده در فضا در دهه 1960 و فردین در 18 سالگی در بسیاری از برنامه های تلویزیونی ظاهر شد و در آن ظاهر شد آکادمی فضایی. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

بازیگران آشکارا از این الهام گرفته بودند پیشتازان فضا، دو زن، یک مرد سیاه پوست و یک مرد آسیایی را نشان می دهد که در حال کاوش در فضا در زمانی که هیچ فضانورد سیاه پوست، آسیایی یا زن در ایالات متحده وجود نداشت. در واقع، زنان تنها در تابستان 1976 در آکادمی‌های نظامی ایالات متحده پذیرفته شدند و هر روز در کلاس‌های خود با مردانی روبرو می‌شدند که به آنها می‌گفتند زنان به آنجا تعلق ندارند. همانطور که مایک مولان فضانورد در خاطرات خود در سال 2006 اذعان کرد، این نگرش که فضانوردی شغل مردانه است و زنان نمی‌توانند یا نباید در فضا باشند، در میان برخی از اعضای هیئت فضانوردان ناسا که در سال 1978 افتتاح شد، ادامه یافت.

متداول است که توجه داشته باشید پیشتازان فضا الهام بخش بسیاری از مردم برای دنبال کردن مشاغل علمی، فنی و حتی پزشکی بود، اما به وضوح تأثیری بر الهام بخشیدن به دختران و اقلیت ها برای مشاغلی داشت که هرگز فکر نمی کردند برای آنها باز باشد. بر خلاف پیشتازان فضا، آکادمی فضایی ممکن است سعی نداشته باشد یک دستور کار اجتماعی را پیش ببرد، اما صرفا با نشان دادن مجموعه متنوعی از کاوشگران فضا، به بچه ها گفت که این روشی است که باید باشد، در حالی که به دختران و افراد از نژادهای مختلف این فرصت را می دهد که فردی مانند آنها را در حال کاوش در فضا ببینند. گفته قدیمی که شما نمی توانید چیزی باشید که نمی توانید ببینید این موضوع ذاتی فرضیه نمایش بود و امروز به راحتی فراموش می شود.

در آن زمان آکادمی فضایی پرتاب شد، هیچ زن، فضانورد سیاه پوست یا آسیایی وجود نداشت. برای دختران جوان و اقلیت ها، بدون شک دیدن افرادی مانند آنها در حال کاوش در فضا در آینده الهام بخش بود. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

جاه طلبی صبح شنبه

آکادمی فضایی داستان ها به خصوص خوب نبودند، اما جاه طلبی داشت که بسیار فراتر از بودجه و قالب آن بود. شبکه‌های تلویزیونی در اواخر دهه 1960 با فشار گروه‌های فعال مواجه شدند و استانداردهای پخشی را اتخاذ کردند که می‌گفت تلویزیون کودکان نمی‌تواند شامل خشونت باشد، مگر اینکه متحرک و پوچ باشد (یعنی کایوتی که توسط سندان له می‌شود)، و محدودیت‌هایی در زمان تجاری دارد. این استانداردها نوع درام علمی تخیلی یک نمایش را تعیین می کند. قهرمانان جوان فقط می‌توانستند به روش‌های خاصی در معرض خطر قرار گیرند – مانند افتادن در چاه جاذبه سیاه‌چاله – اما نمی‌توانستند از دردسر خلاص شوند زیرا هیچ‌کس سلاحی نداشت.

تلویزیون کودکان در دهه 1970 معمولاً ارزش آموزشی داشت، معمولاً به شکل یک درس اخلاقی که در پایان یک قسمت، اغلب از طریق گفتگوهای سنگین ارائه می شد. آکادمی فضایی از این قاعده مستثنی نبود و دانشجویان هر هفته یک درس زندگی جدید یاد می گرفتند. در اوایل دهه 1980، بخش آموزشی تلویزیون کودکان تا حد زیادی کنار گذاشته شد، زیرا پخش تلویزیونی تا حد زیادی مقررات زدایی شده بود، و در نتیجه تعداد زیادی کارتون برای فروش اسباب‌بازی طراحی شده بود که با تبلیغات فروش غلات و سایر اسباب‌بازی‌ها آمیخته شد. درس اصلی بچه های دهه 80 شد مصرف کنند.

هیچ راهی وجود نداشت که یک برنامه تلویزیونی صبح شنبه برای کودکان بتواند دکورهای عالی یا جلوه های ویژه را داشته باشد، اما آکادمی فضایی هنوز هم برای آن زمان بسیار خوب به نظر می رسید، با ارزش های تولید مناسب و طراحی صحنه ای که از برخی جهات رقیب کیهان 1999، چند سال قبل برای پول بسیار بیشتر ساخته شده است. لو شیمر، بنیان‌گذار فیلم‌سازی، در توضیح دی‌وی‌دی اشاره کرد که یکی از دلایل خوب بودن مدل‌ها این بود که او توانست برخی از مدل‌سازانی را که روی آن کار کرده بودند استخدام کند. جنگ ستارگان و سپس آنها بین مشاغل بودند. آن‌ها زمان و پول زیادی نداشتند، اما از بهترین مدل‌سازان جهان بودند، مثل اینکه شانس میکل آنژ را پیدا کنند و او را استخدام کنند تا خانه شما را برای یک آخر هفته نقاشی کند. مدل های اولیه شامل سیارک بزرگ با زیستگاه آکادمی، آشیانه سفینه فضایی و جستجوگر بود که معادل پیشتازان فضا شاتلی که دانشجویان را به سیارات دیگر می برد و خطر. مانند تمام داستان‌های علمی تخیلی تلویزیونی آن دوره، نماهای جلوه‌های ویژه بی‌وقفه مورد استفاده مجدد قرار گرفتند.

آکادمی فضایی روی یک سیارک در اعماق فضا قرار دارد. برخی از سازندگان مدل برای نمایش روی جنگ ستارگان کار کرده بودند و جزو بهترین ها در این تجارت بودند. تهیه کننده برنامه توانست آنها را در زمانی که بین کار بودند استخدام کند. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

کیت ها الهام گرفته شده اند فضا: 1999، که البته الهام گرفته شده است 2001: یک ادیسه فضایی، با دیوارهای سفید درخشان و عدم بهم ریختگی. بچه‌ها متعلق به تیم آبی بودند، اما تیم‌های قرمز و طلایی هم بودند که از همان رنگ‌های استفاده شده تقلید می‌کردند پیشتازان فضا. آکادمی فضایی متکی به زبان دیداری آشنای علمی تخیلی که قبلا وجود داشت جنگ ستارگان. از این نقطه به بعد، بیشتر فیلم‌ها و فیلم‌های علمی تخیلی تلویزیونی چشم‌اندازی تلخ‌تر و تلخ‌تر از آینده را به تصویر می‌کشند.

دکورهای این نمایش الهام گرفته شده است 2001: یک ادیسه فضایی، و فضا: 1999 این یک زبان بصری رایج برای داستان های علمی تخیلی بود که قرار بود با نگاه خشن تر جایگزین شود جنگ ستارگان و بعد، فرازمینی و بلید رانر. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

در آن زمان، در بین مدیران شبکه این باور وجود داشت که مخاطبان کودک به سرعت از سریال‌های سریالی پیر می‌شوند و با وجود تماشای تکرار، تا چندین فصل به آنها پایبند نیستند. مدل کسب‌وکار فیلم‌سازی تا حد زیادی بر این فرض بنا شده است، و آن‌ها به ندرت بعد از یک فصل برنامه تولید می‌کنند (این شرکت در سال 1962 تأسیس شد و در سال 1989 بسته شد). بنابراین اولین برنامه زنده فیلم در سال 1976. Ark II– که یک نویسنده آن را “چیزی شبیه به کوچه نفرین برای کودکان” – جایگزین شد آکادمی فضایی در سال 1977 که جایگزین شد جیسون از Star Command در سال 1978

بودجه هر قسمت برای آکادمی فضایی در آن زمان بالاترین نمایش برای یک برنامه صبح شنبه بود، اما برای اجتناب از مجموعه هایی که شبیه صحنه های صوتی به نظر می رسید کافی نبود. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

خالق لو شیمر از این موضوع ناامید شد آکادمی فضایی از 15 قسمت گذشته بود آکادمی فضایی لوازم و وسایل را از سلف خود قرض گرفته است. مهم‌تر از همه، کامیون بزرگی که برای رانندگی در اطراف زمین‌های بایر پسا آخرالزمانی استفاده می‌شد Ark II چرخ های آن برداشته شد و به عنوان قسمت جلویی فضاپیمای Seeker که در آن دیده می شد استفاده شد آکادمی فضاییو مدل Seeker به گونه ای طراحی شده است که شبیه به این پایه تمام اندازه باشد. جیسون از Star Command این سیارک در قسمت متفاوتی از همان سیارک آکادمی قرار داشت و از بسیاری از مجموعه‌های مشابه مدل سیارک بزرگ استفاده می‌کرد. زمانی که کادت ها به سمت سیارات بیگانه که شبیه صحنه های صوتی به نظر می رسیدند، بودجه های اندک واقعاً نشان داد. هیچ راهی برای اجتناب از آن وجود نداشت.

کادت ها با سفینه ای به نام سالک سفر کردند. این مدل بر اساس یک کامیون آینده‌نگر واقعی به جا مانده از نمایش قبلی فیلم‌سازی است. کامیونی که چرخ‌ها را خاموش کرده بود در صحنه فیلمبرداری برای عکس‌های بیرونی با حضور بازیگران مورد استفاده قرار گرفت. (اعتبار: استودیو فیلمسازی)

با احترام به مخاطبان جوان

شیمر قصد داشت جاناتان هریس را بازگرداند جیسون، اما ادعا می کند که سوء تفاهم منجر به رنجش هریس و قبول نکردن این پیشنهاد شده است. هریس در طول اجرای خود هرگز تماس تلفنی برقرار نکرد آکادمی فضاییو حتی با وجود اینکه تلویزیون صبح شنبه احتمالاً پایین ترین نقطه زندگی حرفه ای او بود، این کار را جدی گرفت. همکاران جوان او به یاد دارند که او همیشه روی خطوط خود سخت کار می کرد و برای آنها الگو بود. از او به عنوان یک الهام بخش بزرگ یاد می شد. سال‌ها بعد، هریس هیچ‌گاه نمایش را رد نمی‌کند و با تحسین از بازیگران جوان و گروهی که با آنها کار می‌کرد صحبت می‌کند.

آکادمی فضایی داستان ها هرگز به شدت پیچیده نبودند و شامل آمیزه ای از داستان های علمی تخیلی و درام کودک در خطر بودند که اغلب توسط لوکی یا پیپو آغاز می شد. این سیاره‌های فانتوم، سیگنال‌های پریشانی و بیگانگان باستانی داشت، و در حالی که ابرویی نداشت، تا حد زیادی موفق شد داستان‌هایی را تعریف کند که نشان می‌دهد دانشجویان جوان در حال رشد در خودشان هستند. این 15 قسمت نیم ساعته تا دسامبر 1977 ادامه داشت و تا سپتامبر 1979 به صورت دوره ای تکرار می شد.

در برخی جهات آکادمی فضایی جانشین معنوی رمان‌های «جوانان» رابرت هاین‌لاین بود کادت فضایی، و همچنین به پیشتازان فضا. این نمایش با استفاده از داستان های علمی تخیلی، درس هایی درباره مسئولیت پذیری، پذیرش نژادهای مختلف بیگانه و محدودیت های قدرت می آموزد. فیلم‌ها و نمایش‌های دیگری در محیط‌های مدرسه وجود داشت که بعداً دنبال شد که اهداف کلی مشابهی داشتند، مانند هری پاتر کتاب ها و فیلم ها (و اکنون برنامه های تلویزیونی) و دومی آکادمی Starfleet. بهترین ها می توانند برای مخاطبان مسن تر نیز جذاب باشند.

یک مشکل رایج در سرگرمی کودکان لحن است: چگونه بزرگسالانی که به سختی به یاد می آورند کودک بودن چگونه بود می توانند برای مخاطبان کوچکتر بنویسند بدون اینکه با آنها صحبت کنند یا به سادگی با آنها هجو کنند؟ “دوستان چطورین؟” میم به خوبی این معضل را در بر می گیرد. آکادمی فضایی او با مخاطبان جوان خود با احترام برخورد کرد. شخصیت لوکی به وضوح برای جذب مخاطب جوان است و پیپو نیز به این دلیل است جنگ ستارگان ساخت روبات های کمیک برای نمایش های علمی تخیلی تقریبا ضروری است. نویسندگان بزرگسال اغلب تصور می‌کردند که کودکان خردسال داستان‌هایی را می‌خواهند که در آن بتوانند فردی هم سن و سال خود را در درام هیجان‌انگیز ببینند. اما بچه ها تمایل دارند جاه طلب باشند – آنها می خواهند بزرگتر باشند، به خواهر و برادر بزرگتر و دوستانشان نگاه می کنند. احتمالاً تعداد بیشتری از بچه‌هایی بودند که نمایش را تماشا می‌کردند و می‌خواستند لورا، آدریان، تی گار یا پل (کریس کمی افتضاح بود) باشند تا لوکی. یافتن آن لحن و تعادل هرگز آسان نیست و آکادمی فضایی اکثرا موفق شد متأسفانه بعد از 15 قسمت ناپدید شد و امروز تقریباً فراموش شده است. اما فرض اساسی جوانانی که یاد می گیرند چگونه فضا را کشف کنند، احتمالاً به شکل دیگری دوباره اتفاق می افتد، امیدواریم با بودجه بیشتر و ربات بهتر.

دواین دی ممکن است در کودکی سالک خود را از لگو ساخته باشد و همچنین ممکن است به مگی کوپر علاقه داشته باشد. می توان با او در zirconic1@cox.net تماس گرفت.

توجه: اکنون در حال تعدیل نظرات هستیم. در ارسال نظرات تاخیر وجود خواهد داشت و هیچ تضمینی برای ارسال تمامی نظرات ارسالی وجود ندارد.