یک “گذاشته” کیهانی می تواند به سیاهچاله ها اجازه دهد مانند سلول های در حال تقسیم به دو قسمت تقسیم شوند

سیاهچاله ها به طور بالقوه می توانند مانند سلول ها تقسیم و تکثیر شوند.

این سناریو بعید است، اما از نظر تئوری ممکن است، تحقیقات جدید نشان می دهد، اگر یک سیاهچاله به اندازه کافی سریع بچرخد – در واقع، حداکثر سرعت ممکن فیزیکی. آنها در مطالعه جدید منتشر شده در مجله گزارش دادند که سیاهچاله “سپس می تواند شلوار بپوشد” و به سمت پایین دو لوله مجزای فضا-زمان می رود تا به صورت اجسام جداگانه ظاهر شود. معاینه فیزیکی D.

فرانچسکو سانینو از دانشگاه ناپل فدریکو دوم در ایتالیا در بیانیه‌ای درباره این کار گفت: «در مطالعه‌مان، ما بررسی می‌کنیم که کدام قوانین فیزیکی معمولاً از دو قسمت شدن یک سیاه‌چاله جلوگیری می‌کند. ما همچنین در حال بررسی این موضوع هستیم که آیا شرایط خاصی می تواند اجازه دهد تا جدایی رخ دهد یا خیر.

احتمالاً درباره ادغام سیاه‌چاله‌ها شنیده‌اید، اما شکافتن سیاه‌چاله یک قلمرو کاملاً باطنی است. در مرکز کار آنتروپی قرار دارد، مفهومی در ترمودینامیک که درجه بی نظمی در یک سیستم را توصیف می کند. جهان به طور طبیعی به سمت بی نظمی گرایش دارد. به همین دلیل همه چیز از هم می پاشد. یا اینکه چرا خانه شما به مرور زمان نامرتب‌تر می‌شود – مگر اینکه با مرتب کردن آن، انرژی بیشتری را وارد سیستم کنید.

اگر سیاهچاله‌ای در حالتی که نمی‌چرخد از هم جدا شود، این امر مستلزم کاهش آنتروپی یا به عبارت دیگر، کاهش بی‌نظمی در سیستم است و این سناریو را از نظر ترمودینامیکی نامطلوب می‌کند.

این همان چیزی است که محققان را بر آن داشت تا بررسی کنند که وقتی یک سیاهچاله با سرعت زیاد می چرخد چه اتفاقی می افتد. جالب اینجاست که آنها یک “حفره” کشف کردند که باعث می شود مرز بیرونی سیاهچاله، افق رویداد بدنام، شکلی شلوار مانند با دو “پا” در فضا و زمان تشکیل دهد که از هر انتهای آن یک سیاهچاله بیرون می آید.

اما با اضافه کردن یک محدودیت اضافی به این سناریو، سیاهچاله اصلی باید با حداکثر سرعت ممکن بچرخد. هر آهسته تر و فرزندانش به اندازه کافی از هم جدا نمی شوند تا مانع از ادغام دوباره آنها به یکی شوند.

سانینو در این بیانیه می‌گوید: «دو سیاه‌چاله به‌وجود آمده نیز باید بتوانند به‌جای اینکه فوراً به هم نزدیک شوند، از هم جدا شوند». زمانی که این نیاز را لحاظ می کنیم، پنجره تا حد زیادی دوباره بسته می شود، به جز سیاهچاله هایی که نزدیک به حداکثر سرعت ممکن خود می چرخند.

سانینو گفت، در حالی که کار نشان می‌دهد که این امکان وجود دارد، “ما هنوز نمی‌توانیم حتی یک احتمال هم بدهیم که یک سیاه‌چاله از هم جدا شود.” این بستگی به این دارد که گرانش فراتر از نظریه اینشتین چگونه رفتار می کند، و ما در حال کار برای تعیین کمیت آن هستیم.

با این حال، تشخیص شکافت با استفاده از تلسکوپ های پرتو گاما امکان پذیر است. اما اگر هیولاهای فضایی غول پیکر را تصور کنید که مینیون های بیشتری را به دنیا می آورند، کار محققان نشان می دهد که این جدایی بیشتر در مورد سیاهچاله های کوچک اتفاق می افتد.

اطلاعات بیشتر در مورد فضا: نیروی فضایی ایالات متحده سمت دور ماه را “دامنه رزمی” اعلام کرد و در نظر دارد پنج ماهواره نظامی ماه را پرتاب کند.