پنج نکته در مورد لغو مقررات متان توسط دولت ترامپ

دولت ترامپ تبر به قوانین زیست محیطی را در پیش گرفته است – و این هفته انتشار گاز متان به هدف تبدیل شد.

کاخ سفید قصد دارد قوانین مربوط به میزان متان آزاد شده از چاه های نفت و گاز را کاهش دهد. این شامل کاهش قوانین در مورد شعله‌ور کردن یا سوزاندن گاز طبیعی اضافی در سایت‌های حفاری و همچنین حذف برنامه‌ای است که نیاز به رفع سریع نشت‌های متان دارد. این اقدام همچنین استانداردهای چاه‌های حاشیه‌ای را که نفت و گاز کمی تولید می‌کنند، اما مسئول حدود نیمی از انتشار متان در صنعت هستند، کاهش می‌دهد.

این آخرین ضربه در ترن هوایی نظارتی متان است. تلاش برای تنظیم انتشار گازهای گلخانه ای در سطح فدرال در سال 2015، زمانی که دولت اوباما تلاش کرد متان را در قانون هوای پاک لحاظ کند، آغاز شد. اولین دولت ترامپ این تغییر قاعده را معکوس کرد. سپس، در زمان دولت بایدن، کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها مقررات متان را احیا کرد و راه را برای EPA باز کرد تا استانداردهای جدید را برای تجهیزات قدیمی‌تر اعمال کند. قانون کاهش تورم 2022 همچنین شامل مقرراتی برای کارمزد برای صادرکنندگان قوی است و پولی را برای صنعت و تحقیقات فراهم می کند تا به آنها کمک کند تا قوانین را رعایت کنند.

حمایت از روزنامه نگاری علمی

اگر این مقاله را دوست دارید، لطفاً از روزنامه نگاری برنده جوایز ما حمایت کنید مشترک شوید. با خرید اشتراک، به اطمینان از آینده داستان‌های تاثیرگذار درباره اکتشافات و ایده‌هایی که دنیای امروز ما را شکل می‌دهند کمک می‌کنید.

همه اینها با دولت دوم ترامپ دوباره از پنجره بیرون رفت. با شروع اعمال جدیدترین تغییرات، در اینجا پنج نکته وجود دارد که باید در مورد متان و روش هایی که این حرکات بر شما تأثیر می گذارد بدانید.

متان عامل اصلی تغییرات آب و هوایی است

دی اکسید کربن ممکن است در اتمسفر بیشتر باشد، اما متان عاملی است که آب و هوا را به شدت وارد می کند. بر اساس گزارش آژانس بین المللی انرژی (IEA)، این گاز مسئول حدود 30 درصد افزایش دمای جهانی از زمان شروع انقلاب صنعتی است. یک مولکول متان حدود 12 سال در اتمسفر می ماند، در حالی که یک مولکول اضافی دی اکسید کربن می تواند قرن ها در اطراف بماند. اما تله‌های متان در 20 سال 80 برابر کربن و در یک قرن 28 برابر کارآمدتر کربن گرم می‌کنند. به عبارت دیگر، ممکن است عمر کوتاه تری داشته باشد، اما آسیب متان در حالی که در اتمسفر است، بیشتر است.

نشت نفت و گاز منبع اصلی متان است

بر اساس گزارش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، سالانه حدود 580 میلیون تن متان وارد جو می‌شود. حدود 40 درصد آن از منابع طبیعی مانند گازهای مرداب و انتشارات آتشفشانی ناشی می شود. 60 درصد باقی مانده از منابع انسانی تامین می شود.

کشاورزی بیشترین سهم را در این بخش انسانی از انتشار متان دارد، اما ترکیب تولید، پردازش و حمل و نقل گاز طبیعی و نفت در رتبه دوم قرار دارد. بر اساس گزارش EPA، این فرآیندها مسئول 28 درصد از کل انتشار متان در ایالات متحده هستند.

مقررات متان کار زیادی برای حرکت سوزن انجام نداده است

با وجود تمام قوانین و مقررات، شاید تعجب آور نباشد که مطالعات مربوط به انتشار متان شواهد کمی از اهمیت قوانین فدرال پیدا کند. در مقاله اخیر در ارتباطات زمین و محیط زیست، اسکات میلر، دانشیار بهداشت و مهندسی محیط زیست دانشگاه جان هاپکینز و همکارانش از داده های ماهواره ای برای ردیابی مستقل انتشار گازهای گلخانه ای استفاده کردند.

میلر می گوید: «به طور کلی، شما در حال مشاهده این چشم انداز در ایالات متحده هستید که در آن نشت متان از تأسیسات نفت و گاز در حال کاهش است، اما لزوماً به دلیل هیچ اقدام هماهنگ فدرال نیست.

انتشار گاز متان بین سال‌های 2019 تا 2024 حدود 11 درصد کاهش یافته است، اما این کاهش ناشی از تغییرات تکنولوژیکی در صنعت و ایجاد خطوط لوله جدید گاز طبیعی است که می‌توانند متان را به بازار منتقل کنند – بدون آن سیستم حمل‌ونقل، اپراتورها اغلب گاز طبیعی را در چاه‌ها شعله‌ور می‌کنند.

“اگر [natural gas is] میلر توضیح می دهد که در واقع یک محصول قابل برچسب با ارزش، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد نرخ نشت کاهش می یابد.

قوانین جدید محدودیت های رایج ترین چاه های نفت در ایالات متحده را کاهش می دهد.

دو تغییر جدید وجود دارد. اول، EPA در نظر دارد برنامه Super Emitter را حذف کند، برنامه ای که به اشخاص ثالث اجازه می دهد تا عملیات نفت و گاز را برای نشت، مثلاً از طریق ماهواره، نظارت کنند و به EPA در مورد نشت 100 کیلوگرم متان یا بیشتر در ساعت هشدار دهند. اپراتورهایی که توسط EPA از چنین نشت‌های بزرگی مطلع می‌شوند باید ظرف چند روز نشت‌ها را بررسی کنند.

برنامه Super Emitter هرگز عملاً اجرا نشد، بنابراین تفاوت چندانی ایجاد نمی‌کند. میلر می گوید: «این مانند میخ تابوت است. “این قوانین دیگر اعمال نمی شود.”

تغییر دیگر بر چاه های نفت و گاز حاشیه ای تاثیر خواهد گذاشت. اینها چاه هایی هستند که روزانه 15 بشکه (2384 لیتر) یا کمتر یا 90000 فوت مکعب (2549 متر مکعب) یا کمتر گاز طبیعی در روز در یک دوره یک ساله تولید می کنند. بر اساس گزارش EPA، این چاه ها تا سال 2021 7 درصد از تولید نفت و گاز ایالات متحده را تشکیل می دهند، اما حدود 50 درصد از گاز متان این صنعت را تولید می کنند. آنها همچنین فراوان هستند و بیش از 70 درصد از چاه های نفت و گاز خشکی را تشکیل می دهند.

میلر می گوید، هر چاه حاشیه ای تنها سود کمی تولید می کند، بنابراین اپراتورها ممکن است انگیزه زیادی برای سرمایه گذاری در کار و ارتقا نداشته باشند.

میلر می گوید: «نشت متان از صنعت نفت و گاز در طول زمان کاهش یافته است، اما این چاه های حاشیه ای احتمالاً یک ناهنجاری پایدار هستند. مقررات پیشنهادی در دوران دولت بایدن به حل این مشکل کمک می کند.» اما ممکن است در حال حاضر هرگز محقق نشوند.

مخالفت گسترده ای با مقررات متان وجود دارد

قوانین تنظیم متان دولت بایدن که در سال 2023 تصویب شد، انتظار می‌رفت که بین سال‌های 2024 تا 2038، 58 میلیون تن (52.6 میلیون تن) گاز را از جو خارج کند. میلر می‌گوید: «من فکر می‌کنم به طور بالقوه این حرکت وضع مجدد مقررات انتشار گازهای گلخانه‌ای را برای دولت آینده دشوارتر می‌کند.

در اتحادیه اروپا، مقررات سال 2024 مستلزم نظارت بر متان و گزارش در مورد تمام نفت، گاز طبیعی و زغال سنگ وارداتی است. اما در این ماه، پارلمان اروپا به تأخیر سه ساله این مقررات رای داد.

در ضربه احتمالی دیگر به کاهش گاز متان، قانون مقرون به صرفه و مشاغل دو حزبی آمریکا، که سنا قصد دارد در ماه نوامبر بررسی کند، آژانس‌ها را از لغو مجوزهای صادر شده در دوران دولت ترامپ برای حفاری در زمین‌های عمومی منع می‌کند و الزام دولت‌های آینده را برای نظارت بر نشت متان یا محدودیت‌های سوزاندن در زمین‌های عمومی سخت‌تر می‌کند.

میلر می گوید: «اگر این مقررات دائماً بالا و پایین می روند، داشتن یک سیاست نظارتی فدرال مؤثر یا سازگار دشوار است.

افشاگری: شوهر این خبرنگار در صنعت نفت و گاز کار می کند و دارای منافعی در چاه است.