من کتاب را خریدم هلندنوشته جوزف اونیل، سال‌ها پیش، زمانی که من هنوز در کاردیف زندگی می‌کردم، حدود سال 2010، اما به نوعی تا به حال نتوانستم آن را بخوانم. این کتاب جذابی است که توسط یک ایرلندی در مورد یک هلندی نوشته شده است که زندگی خود را بین لندن و نیویورک می گذراند و عاشق کریکت است. نمی دونم چرا خوندنش رو اینقدر به تعویق انداختم ولی حتما توصیه می کنم. این مملو از توصیف های واضح از مکان ها و افرادی است که با دقت مشاهده شده اند.
خلاصه داستان این رمان این تصور را به وجود می‌آورد که این نوعی راز قتل است و داستان به نوعی با کشف جسد در کانالی در شهر نیویورک، که دستانش از پشت بسته است، تحریک می‌شود. این رویداد، راوی و قهرمان داستان، هانس ون دن بروک، را برانگیخت تا در مورد دوران اقامت خود در نیویورک بلافاصله پس از حملات 11 سپتامبر تأمل کند. مردی که در این کانال حضور داشت، چاک رامکیسون بود، یک “تاجر” که در آن روزها با هانس دوست شده بود. آنها از طریق علاقه مشترک به کریکت ملاقات کرده بودند. چاک نقشه های بزرگی برای ساختن یک استادیوم کریکت در نیویورک داشت. روایت در فلاش بک ها، بخشی در مورد کودکی هانس در لاهه، بخشی در لندن کار در سیتی، تا حدی در مورد فراز و نشیب های ازدواج او با وکیلی به نام راشل، و بخشی در مورد چاک رامکیسون رخ می دهد. ما به تدریج متوجه می شویم که چاک یک شخصیت بسیار مبهم است، شاید بیشتر یک گانگستر باشد تا یک تاجر، که احتمالاً مرگ او مربوط به یک باند است.
اما در حالی که این مضامین در روایت بافته می شوند، هلند واقعاً به آنها مربوط نیست. این واقعاً تفکری در مورد حافظه، شخصیت و روابط است و اینکه چگونه آن چیزها توسط رویدادهای خارج از کنترل شما تغییر می کنند. به جرأت می توانم بگویم که بسیاری از مردم خود و کسانی که به آنها نزدیک بودند به طور غیرقابل توضیحی از 11 سپتامبر تغییر کرده اند. این رمان حس بیگانگی راوی را بررسی می‌کند، زیرا او با این واقعیت کنار می‌آید که زمانی که در نیویورک است، در نوعی تبعید از خود است. این احساس از نحوه جهش روایت به این سو و آن سو برمی‌خیزد، گویی راوی در خاطراتش به دنبال چیزهایی می‌گردد که باید به آنها بچسبد.
اکثر افراد این رمان، از جمله راوی، همسرش راشل، چاک رامکیسون و شخصیت‌های فرعی متعدد تا حد زیادی ناشناخته هستند و رابطه نویسنده با آنها همیشه دوسویه است. تنها ثابت واقعی عشق او به پسر جوانش جیک است – ابراز عشق بی قید و شرطی که او به پسر کوچکش دارد بسیار تاثیرگذار است – و به کریکت. چیزی که من فکر می کردم معمای قتل است، در واقع یک داستان عاشقانه بود…
این ورودی در 30 اکتبر 2026 ساعت 3:47 بعد از ظهر ارسال شده است و در زیر کریکت، ادبیات و برچسب‌گذاری شده کریکت، جوزف اونیل، هلند، ثبت شده است. می‌توانید تمام پاسخ‌های این ورودی را از طریق فید RSS 2.0 دنبال کنید.
می توانید از سایت خود پاسخ دهید یا پیگیری کنید.
