محققان یک تپه دفنی حاوی استخوان های اسب و انسان به همراه دانه های شاهدانه را حفاری کردند
Frozen Corpses Golden Treasures، T.Wallace & G. کاسپ
موی کشف شده در یک مقبره 2800 ساله در سیبری اولین شواهد قطعی را ارائه می دهد که نشان می دهد حشیش به عنوان یک داروی روانگردان استفاده می شود. اما تاریخچه چنین استفاده ای احتمالاً به خیلی دورتر برمی گردد.
مطالعات ژنومی نشان می دهد که اهلی کردن گیاهان شاهدانه (شاهدانه ساتیوا) حدود 12000 سال پیش در چین رخ می دهد و مردم به طور بالقوه از آن برای روغن و فیبر کنف استفاده می کنند. مکان های باستان شناسی در چین و ژاپن با آثار ساخته شده از کنف با قدمت 7500 سال کشف شده است. اولین شواهد قطعی استفاده از این گیاه به عنوان دارو، آثار شیمیایی روی منقل های چوبی در چین است که نشان می دهد مردم 2500 سال پیش حشیش را به عنوان بخشی از مراسم تشییع جنازه می کشیدند.
اکنون، جینو کاسپاری از دانشگاه برن در سوئیس و همکارانش با کشفی در تپه تدفین Tunug 1 در دره Uyuk در جنوب سیبری، تاریخ را به 300 سال دیگر عقب انداخته‌اند.
قدمت گوردخمه سلطنتی به زمان سکاها برمی‌گردد، عشایری که به مهارت‌های نظامی و تیراندازی با اسب مشهور بودند و در پهنه وسیعی از اوراسیا پراکنده شدند.
در حفاری در مرکز تپه، کاسپاری و همکارانش تقریباً 1000 دانه کامل شاهدانه را پیدا کردند. تاریخ گذاری رادیوکربن نشان می دهد که آنها در حدود آغاز قرن هشتم قبل از میلاد، حدود 2800 سال پیش، نهشته شده اند.
آنها همچنین موی انسان حفظ شده را پیدا کردند که مربوط به همان زمان است، و تجزیه و تحلیل شیمیایی آنها نشان داد که کانابینول، ترکیبی که در هنگام اکسید شدن THC، ترکیب روانگردان موجود در شاهدانه، همراه با علائم شیمیایی خود THC تولید می شود، بنابراین فرد احتمالاً اثرات روانگردان را احساس می کند.
کاسپاری می‌گوید: «معمولاً به‌عنوان یک باستان‌شناس نمی‌توان فردی را آزمایش کرد که تقریباً 3000 سال است که مرده است».
او می‌گوید که نمی‌توانیم بگوییم که فرد چگونه از دارو استفاده کرده است – ممکن است این دارو دودی شده باشد یا دانه‌ها به سادگی بلعیده شده باشند.
کاسپاری می‌گوید با توجه به حضور آن در تپه دفن، استفاده از حشیش احتمالاً مربوط به فرآیند تدفین آیینی است. این ممکن است برای یک مقام مذهبی باشد، اما او پیشنهاد می کند که ممکن است استفاده شوم تری داشته باشد.
این گوردخمه همچنین حاوی بقایای ده‌ها اسب قربانی و برخی استخوان‌های پراکنده انسان بود که می‌تواند نشانه‌ای از قربانی شدن انسان باشد. کاسپاری می‌گوید: «اگر می‌خواهید فردی را قربانی کنید، اگر آن‌قدر مقاومت نشان ندهند، ممکن است آسان‌تر باشد. و حشیش را می‌توان برای مواد مخدر به شدت به کار برد.»
آدام بروم، باستان شناس دانشگاه گریفیث در استرالیا که اخیرا نشان داده است که مردم تا 25000 سال پیش در اندونزی، برای استخراج یک ترکیب تسکین دهنده درد، می گوید: «این پیشنهاد که حشیش ممکن است برای آرام کردن افرادی که برای قربانی کردن مراسم آیینی انتخاب شده اند استفاده شده باشد، جالب است، اما بسیار حدس و گمان است.
همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مردم در پرو 8000 سال پیش برگ های کوکا را می جویدند و 13000 سال پیش در اسرائیل آبجو دم می کردند. بروم می‌گوید: استفاده از حشیش به‌عنوان یک ماده مخدر ممکن است بسیار بیشتر از آنچه که سوابق باستان‌شناسی در حال حاضر به ما اجازه مستندسازی می‌دهد، به ماقبل تاریخ بازگردد. او می‌گوید، مدت‌ها قبل از اینکه انسان‌ها عمداً شاهدانه را کشت کنند، این گیاهان ممکن است «پیروان اردوگاه» آشنا بوده باشند، که در خاک‌های آشفته و غنی از مواد مغذی در اطراف سکونتگاه‌های انسانی رشد می‌کردند و به مردم فرصت کافی برای آزمایش خواصشان می‌دادند.
