روزالیند فرانکلین مریخ نورد: انجام بازی طولانی
مریخ نورد ExoMars Rosalind Franklin ESA نمونه دیگری از همکاری های بین المللی است که در نهایت علیرغم مشکلات و عدم قطعیت به نتیجه رسید. پس از انتخاب ماموریت، بحران مالی سال 2008 تقریبا باعث شد ESA پروژه را خاتمه دهد. این روند جستجوی حمایت بیشتر بین المللی را آغاز کرد. ناسا درگیر شد … و سپس عقب نشینی کرد. روسیه وارد عمل شد و جزء مداری ماموریت، مدارگرد گازی ExoMars Trace را در سال 2016 پرتاب کرد، اما با جنگ در اوکراین، این همکاری پایان یافت. اکنون ناسا به تصویر بازگشته است و محموله علمی، اجزای مهندسی و مهمتر از همه، یک قرارداد پرتاب تایید شده برای سال 2028 ارائه می کند.
خورخه واگو، دانشمند پروژه ExoMars، برای اولین بار در اوایل دهه 1990 به عنوان یک دانشجو در دانشگاه کرنل، به فکر یک ماموریت به روز شده با محوریت اختر زیست شناسی به مریخ افتاد. در آنجا، کارل ساگان، یکی از بنیانگذاران انجمن سیاره ای، او را با مشارکت های بین رشته ای که برای مطالعه ریشه های زندگی انجام می شود، آشنا کرد (او همچنین او را به همسرش که اتفاقاً یکی دیگر از دانش آموزان یکی از دوره های ساگان بود، معرفی کرد). امروز، دکتر واگو به سرسختی برنامه ExoMars نگاه می کند. او دو توضیح ارائه کرد: “اول، افراد درگیر در ExoMars، در همه سطوح، انگیزه فوق العاده ای دارند. و دوم، این ماموریت واقعا جالب است.”
مریخ نورد روزالیند فرانکلین در منطقه ای از مریخ به نام Oxia Planum، درست در کنار جایی که شخصیت های خیالی فیلم The Martian اثر اندی ویر فرود آمدند، فرود خواهد آمد. منطقه ای غنی از خاک رس در دهانه چندین کانال که ممکن است به یک اقیانوس باستانی شمالی سرازیر شده باشد، آزمایشگاه عالی برای آزمایش منشاء احتمالی حیات است.
واگو توضیح داد: “مریخ یک “سیاره زمینی” نامیده می شود زیرا از همان مواد تشکیل دهنده ما تشکیل شده است. با این حال، به نظر نمی رسد که دارای تکتونیک صفحه ای باشد – مسئول اصلاح بیشتر پوسته ما – و بنابراین در مریخ می توان مراحل اولیه تکامل سیاره را مطالعه کرد و شرایط را برای زندگی در زمین فراهم کرد.
مریخ‌نورد روزالیند فرانکلین برخلاف شخصیت اصلی داستان در مریخ، به سطح مریخ نفوذ می‌کند و به عمق 2 متری (6.5 فوت) می‌رسد که عمیق‌تر از هر مأموریت سطحی است. رکورد کنونی توسط فرودگر وایکینگ ناسا به ثبت رسیده است که در سال 1976 تنها به عمق 15 سانتی متر (6 اینچ) فرو رفت. با توجه به قرار گرفتن مداوم سطح مریخ در معرض تشعشعات یونیزان، 2 متر زیر سطح ممکن است پناهگاهی باشد که میکروب های خاک برای زنده ماندن نیاز دارند.
مریخ نورد Rosalind Franklin همچنین با استفاده از مجموعه‌ای از پیشرفته‌ترین تحلیل‌های مولکولی و یک چارچوب راهنما که به پرونده تجمعی در چندین خطوط مستقل شواهد و نمونه‌های متعدد نگاه می‌کند، امضاهای زیستی را ارزیابی می‌کند – رویکرد شرلوک هلمز برای تشخیص حیات. این قسمتی است که برای واگو “کلیک” می کند و کار او را به آنچه در کلاس با کارل سیگان آموخته مرتبط می کند. همه قسمت ها باید به گونه ای در کنار هم قرار گیرند که «به جز زندگی قابل توضیح نباشند».
معنای این ماموریت ها برای حیات روی زمین چیست
در پنج سال آینده، ممکن است به سه مورد از مورد انتظارترین سؤالات درباره مریخ پاسخ دهیم: مریخ و قمرهای آن چگونه و چه زمانی تشکیل شدند؟ آیا شواهدی از حیات در کانال های باستانی شمالی مریخ وجود دارد؟ انسان ها اولین قدم های خود را در سیاره سرخ کجا باید بردارند؟ فراتر از اهداف علمی خود، MMX، مریخ نورد روزالیند فرانکلین، هوپ، و تیانون-1 و 3 با هم نشان دهنده تغییری در روش اکتشافات در مریخ هستند. ناسا در حالی که دیگران رهبری را برعهده می گیرند، خطر می کند که به یک نقش حمایتی تبدیل شود. در حالی که این ممکن است به معنای دوره ای چالش برانگیز برای دانشمندان مریخ مستقر در ایالات متحده باشد، این واقعیت که کشورهای بیشتری در حال اختصاص منابع هستند به این معنی است که این مسائل اکنون بیش از هر زمان دیگری اولویت جهانی دارند، بزرگتر از هر آژانس یا چرخه بودجه ای. چهره های جدیدی که در نیم دهه آینده به مریخ می آیند فقط پرچم های جدید نیستند. آنها ابزارهای جدید، سؤالات دقیق و جامعه گسترده تری هستند که اصرار دارند این پاسخ ها متعلق به همه باشد.
